Model

Donderdag 28 Februari 2002 at 9:34 pm


In het laatste jaar van mijn door zittenblijven opgerekte middelbare schooltijd, had ik verkering met een meisje dat aan ballet deed. Soepel, slank, lenig en sterk. En grote bruine kijkers. In diezelfde tijd maakte ik kennis met een jongen die iets had met een fotomodel. En daar snapte ik niets van. Mooier dan ik was hij zeker niet, hij reed niet in een dure sportauto en hij interesseerde zich niet voor kleding en trends.

Toch deed hij het met een model en dat zat me dwars. En dus papte ik met hem aan, was waar hij samen met haar was, bezocht shows en shootings, kocht bladen vol schaarsgeklede vrouwen, verdiepte me in mode en deed mijn best een bevriend modelletje aan de haak te slaan.

Maar balletmeisje was ook niet gek en had al gauw door welke obsessie de reden was voor mijn gebrek aan aandacht voor haar. Ze vond het niet leuk en liet dat merken. Maar ze bereikte me niet en uiteindelijk volgde op een slechte avond een urenlang en emotioneel gesprek waarin we uiteindelijk afspraken elk ons eigen weg te gaan.

Terwijl ik die nacht alleen thuis op de bank zat, met mijn gitaar op de knie?n sloeg de waarheid ineens bij me binnen als de intercity van 19:14: wat een ongelooflijke lulhannes was ik toch. Dromen, het groene gras van de buren, mijn kop in de wolken, luchtkastelen...

Balletmeisje had het helemaal bij het rechte eind. Ik was een eikel en ik verdiende haar niet. Ik deed niet eens mijn best om haar terug te krijgen, dat was mijn manier van boete doen. Het deed pijn. En dat verdiende ik..

Ik keerde de modellenwereld de rug toe, evenals de jongen die mij er in had getrokken en probeerde een normaal leven te leiden, wat uiteindelijk redelijk lukte.

Balletmeisje stopte nog op de middelbare school met ballet in verband met een probleem in haar heup. Enige jaren later opende ze een eigen praktijk als fysiotherapeute.

Maar tussendoor was ze nog een paar jaar redelijk succesvol als glamourmodel..

Suffie is de klos

Woensdag 27 Februari 2002 at 7:49 pm


Na een dag vol noeste arbeid, sloot Suffie gisteravond op de ringweg aan in een file van zo'n 20 kilometer. Omdat Suffie daar geen zin in had, pakte Suffie de eerstvolgende afslag en reed naar de werkplek van goede vriend H. Suffinnetje en Kleine Suffie zouden, zoals telefonisch overeengekomen, alvast de dis tot zich nemen en Suffie zou met H. een patatje scoren, in afwachting van het oplossen van de files. Dus parkeerde Suffie de suffiemobiel voor de deur bij het werk van H. Maar H. voelde weinig voor patat en Suffie stemde in met het telefonisch laten komen van de pizza.

Toen Suffie zo'n anderhalf uur later, rijkelijk verkwikt en aanmerkelijk aangedikt, aan de voorzijde van het gebouw naar de auto schommelde om alsnog de thuisreis te aanvaarden, lag de ruit van Suffie's achterportier in gruzelementen op de achterbank, en was Suffie's tas, met daarin onder meer een bende belangrijke papieren en twee zakcomputers, verdwenen.

Nadat Suffie stoom af had geblazen met het luidkeels oplepelen van het complete arsenaal verschrikkelijke ziektes en godslasteringen dat Suffie rijk is, spoedde hij zich de wijk in met een tamelijk zwaar voorwerp in de hand, teneinde de daders van deze wandaad te vergasten op een spontane fontanelreconstructie. Gelukkig voor Suffie en dader een vruchteloze poging, ondanks de hulp van H. en zijn collega's.

Suffie was boos, verdrietig, teleurgesteld, beschaamd en bovendien opgescheept met een auto zonder ruit en een heleboel glas in de cabine. Suffie is ondertussen het traject ingegaan van aangiftes, verzekeringen, Carglass, noodruiten, bonnetjes, slachtofferhulp en ander ongemak. En Suffie is nog steeds licht verdrietig en een beetje boos...

Maar echte frustratie en woede zien we vooral in de ogen van H. die mijn suffiemobiel voor zijn werk had toegestaan. Hij werkt namelijk op een politiebureau...

Godgloeiende Godverrrr......

Woensdag 27 Februari 2002 at 12:00 am


Ongelooflijke teringlijers!!!! Als Suffie ze te pakken krijgt!!!

(wordt vervolgd...)

Doe het zelf...

Dinsdag 26 Februari 2002 at 10:53 am


Wat nou wachtlijsten! Met het juiste gereedschap is iedereen in staat zelf zijn eigen chirurgische ingrepen uit te voeren....

Iet wiet waait...

Maandag 25 Februari 2002 at 12:28 pm


Suffie heeft een luxeprobleem.

Wie zich ooit heeft verdiept in de achtergronden van de persoon Suffie, zal niet zijn ontgaan dat Suffie een top drie van actrices heeft samengesteld, waarin Catherine Deneuve een derde plaats bezet. Gezien het feit dat deze Franse diva in de afgelopen jaren geen voor Suffie's normen bevredigende artistieke prestatie meer heeft neergezet, heeft Suffie besloten haar plaats vacant te stellen. Ondertussen heeft Suffie twee kandidaten uitgeselecteerd om deze plaats te gaan innemen: T?a Leoni en Angelina Jolie. Wie de beide dames wel eens heeft mogen aanschouwen, zal begrijpen dat Suffie zich bij deze keuze niet alleen heeft laten leiden door artistieke overwegingen, maar dat ook Suffie's hormonenhuishouding een dikke vinger in de pap heeft gehad.

Suffie werd voor het eerst met T?a Leoni geconfronteerd bij het zien van de film 'Bad Boys' waarin het anatomisch uiterst correcte ex-model een donkerharige sloerie speelt, die het uiteindelijk met Will Smith doet. Suffie werd onmiddellijk gegrepen door de koele blauwe ogen en het expressief gevormde gezicht, dat hem soms aan een hinde in nood doet denken. Suffie zag T?a verder in 'Deep Impact', 'A League of Their Own' en 'The Family Man', en raakte langzaam verslingerd aan haar fr?le verschijning. Suffie heeft dan ook tijdenlang genoten van haar optreden in de televisieserie 'The Naked Truth', waarin ze bewijst niet alleen een goede actrice te zijn, maar ook een comedy als leading lady te kunnen dragen.

Angelina Jolie is natuurlijk vooral bekend geworden als Lara Croft in de actiefilm 'Tomb Raider', maar Suffie is pas echt voor haar gevallen na het zien van de film 'Gia', over een supermodel uit de jaren 70-80, dat vooral bekend is geworden door het feit dat ze ??n van de eerste offici?le AIDS-doden was. Behalve dat Angelina in deze film bijzonder goed acteert, bewijst ze ook nog eens dat ze er geen problemen mee heeft om haar wulpse lijf in een uiterst geile lesbische scene langs de ogen van haar publiek te wentelen. Suffie is verslaafd aan de grote, iets schuin geplaatste groene kijkers, en de volle lippen die gevormd zijn alsof ze in staat moeten worden geacht om door pure zuigkracht een winkelraam uit de sponningen te trekken...

Maar Suffie heeft een hekel aan gedeelde plaatsen, dus ??n van deze dames gaat de derde plaats bezetten in Suffie's top drie.

Maar wie?? Help...

Jip & Chuck

Zondag 24 Februari 2002 at 11:43 am


Dit weekend overleed Jip Golsteijn, goede popjournalist bij een foute krant. Jip was de vader van Popscore, deed dingen met Oor en zoop, blowde en snoof met bijna alle groten der aarde op het gebied van popmuziek, zoals Mick Jagger, Emmylou Harris, Frida Lyngstad, Randy Newman en David Bowie. Jip maakte ook zelf muziek, onder andere in de countryband Ugly Duckling, samen met Theo van Scherpenzeel (Specs Hildebrand).

Maar ook overleed Chuck Jones, de geestelijke vader van Roadrunner, de supersnelle renkoekoek uit de gelijknamige tekenfilmserie. Jones was de man die Bugs Bunny peper in de kont stopte en van Daffy Duck een cynische en soms demontabele pesteend maakte. Alleen daardoor verdient Jones al een plaatsje in de eeuwige artistieke jachtvelden...

Jip en Chuck...klinkt als een mooi koppel!

Greta

Zaterdag 23 Februari 2002 at 11:27 pm


Het verschil tussen een goudvis en een zilvervis is aanzienlijker....

Knetter...

Zaterdag 23 Februari 2002 at 6:27 pm


Al weer vele jaren geleden was Suffie te gast bij een voorstelling in het als avantgardistisch bestempelde Amsterdamse theater Mickery. Suffie zag daar de Amerikaanse voorstelling Folter Follies, waarin allerlei gruwelijkheden als televisie-amusement werden gepresenteerd. Hoogtepunt was het moment waarop een actrice naakt op een stoel met kniesteunen werd gehezen en vervolgens vaginaal werd getoucheerd met een gloeiend hete soldeerbout. Einde voorstelling.
Uiteraard ging Suffie er vanuit dat hier de kluit werd belazerd (voor het toucheren werden met de bout eerst enkele babypoppen bewerkt), maar een gesprek aan de bar met de regisseur van het stuk, leerde Suffie dat het allemaal 'echt' was geweest. De bedenker van het stuk had de stunt op een universiteit laten ontwikkelen, waarbij werd berekend dat een soldeerbout op de juiste temperatuur enkele ogenblikken kon worden ingebracht in een vagina, mits deze een bepaalde minimale vochtigheidsgraad bezat en onmiddellijk na de stunt op een bepaalde wijze werd gekoeld. 'Don't try this at home' riep de man nog na, toen Suffie met een groenig hoofd wegzwalkte.

Suffie moest ernstig aan deze ervaring denken, toen op 'Vacht'(V8) een programma werd uitgezonden waarin iemand verslag deed over haar ervaringen met 'electric stimulation', uiteraard compleet met bewegende beelden. Het slachtoffer werd eerst met behulp van een armband 'geaard' en vervolgens met een soort neonbuis verwend, wat ontaarde in luid geknetter van statische electriciteit en jolijtkreetjes van de verwende. Om de feestvreugde te verhogen, gloeide de buis ondertussen in vrolijk blauw op. Wie wel eens met zijn dronken harses in een weiland over schrikdraad heeft staan pissen, begrijp dat Suffie slechts matig enthousiast was over deze foltermethode. Dat werd er niet beter op toen er vervolgens een hulpmiddel werden getoond, dat ernstig leken op een futuristische soldeerbout en dat, eenmaal aangesloten op een speciale voeding, op ongeveer gelijke wijze als bovenomschreven moest worden ingebracht.

Suffie loopt er niet warm van, laat staan dat hij er de kriebels van krijgt. Mogelijk dat het apparaat enig nut heeft in het geval dat ??n van de liefdespartners tijdens de daad een hartstilstand krijgt. Hij of zij kan dan gemakkelijk door de andere partner met het apparaat worden gereanimeerd.

Misschien tijd voor een nieuwe wijsheid:

Wie zijn vrouw liefheeft, electrocuteert haar...

Suffie roeleert!!

Zaterdag 23 Februari 2002 at 4:51 pm


Rebels geworden van mijn eigen posting, heeft Suffie gisteren zijn zin doorgedrukt: 'Evolution', 'Tomb Raider', 'Deep Seven', een fourpack Duvel, een gezinszak zoute chips, een zak zoute pinda's en daarna een potje recht op en neer met klotsend waterbed...

Daarmee kan Suffie er wel weer een weekje tegenaan...

Bier & Chips

Vrijdag 22 Februari 2002 at 6:00 pm


Ik kan me de tijd niet heugen dat ik me heb bezondigd aan een echte, ouderwetse Bier & Chipsavond. De term Bier en Chipsavond zal menigeen enigszins banaal in de oren klinken, maar voor mij waren dit soort evenementen ooit van onschatbare sociale waarde. Bier & Chipsavonden hadden over het algemeen uiteenlopende thema's en de deelnemers waren divers, maar zoals de naam reeds doet vermoeden waren er immer twee constanten die het karakter van de gebeurtenis bepaalden: bier & chips.

De essentie van een Bier & Chipsavond is het ongegeneerd voor de buis hangen, liefst met de voeten op tafel, met een grote hoeveelheid chips binnen handbereik (dipsaus is een pre, maar niet noodzakelijk) en een constante aanvoer van gekoeld bier. De samenstelling van het gezelschap is meestal bijzaak. Met vrienden of een partner is prima, maar ook in je uppie is een Bier & Chipsavond niet te versmaden. Zo heb ik menige Bier & Chipsavond doorgebracht met vrienden, kijkend naar een goed concert, een mooie wedstrijd of een heerlijke slashermovie. Maar ook verschillende vriendinnetjes heb ik mogen inwijden in de geneugten van een fijne Bier & Chipsavond, meestal vol met TV en drank, en steevast eindigend in een dosis rampetampen-onder-invloed.

Fijne herinneringen bewaar ik over de Bier & Chipsavonden die ik alleen voor mezelf organiseerde, met als thema meestal een speciaal voor de gelegenheid gehuurde reeks films. De gehele Starwars trilogie duurde precies drie gezinspakken Smiths en driekwart krat Grolsch, terwijl een reeks Indiana Jones of Scream ongeveer gelijk scoorde. The Blues Brothers en Ghost Busters I en II waren, ondanks de verschillen in lengte, goed voor een halve krat en twee zakken, terwijl ik de director's cut van Blade Runner doorkwam met zes Duvels en drie gezinsverpakkingen wokkels.

In mijn huidige levensritme is het allemaal wat moeilijker geworden. Vrije avonden zijn schaars geworden en worden meestal besteed aan werk dat ik niet af heb kunnen maken, studies, mailen, webloggen, composities en spelen met Kleine Suffie (in wie ik overigens nu al een notoire B & C-ganger meet te herkennen).

De spaarzame momenten die mij nog resten worden door Suffinnetje meestal ingevuld op een manier die wat meer bij onze huidige levensstandaard horen: een flesje Margaux of Chablis met wat pat?, zalm of sushimi, of soms een goed glas Glenfarclas of Laphroaig met een heerlijk kaastafeltje. Geen rampetampen ook op zo'n avond, maar beheerste en langdurige sex, vol lingerie en aandacht voor elkaar. Heerlijk, maar anders dan vroeger...

Ik heb mijn hoop gevestigd op een nieuwe Starwars-trilogie. Film nummer twee is in de maak en ik kan niet wachten.

Mocht ik mij oude ritme qua bier & drank ooit nog terugkrijgen, dan ben ik echter bang dat ik de complete Lord of the rings-trilogie, zoals die er over twee jaar moet liggen, niet zal overleven.

Zoek stok..

Donderdag 21 Februari 2002 at 8:22 pm


Suffie heeft een stokje gekregen.

Suffie heeft nog niet zoveel stokjes gekregen, daar is Suffie gewoon nog te kort weblogger voor. Maar deze onderscheidt zich van andere stokjes. Niet alleen omdat hij me is doorgegeven door Luna, wat op zich een reden is om hem te koesteren, maar ook omdat het Suffie dwingt om iets te vinden van andere loggers. De vraag is namelijk:'Wie zou jij op de weblogmeeting willen ontmoeten?'

Eigenlijk zou Suffie iedereen wel willen ontmoeten. Maar daar is reeds de eerste beperking van het stokjesfenomeen, het is namelijk een beetje de bedoeling dat je er maar vijf noemt. En dat betekent selecteren. En selecteren betekent dat je iets van iemand moet vinden, of in ieder geval weten.

Nou, okee dan. Dan diegenen die Suffie in zijn korte webloopbaan het dierbaarst zijn geworden, omdat Suffie ze al zo lang bezoekt: Luna, omdat Suffie zo benieuwd is naar haar nieuwste tattoo; Els, omdat Suffie benieuwd is naar haar kleurspoeling, en dan natuurlijk.... ahh. Beperking nummer twee: het is wel een beetje de bedoeling om mensen te noemen die nog niet zijn genoemd.

En dat dwingt Suffie er wederom toe om eens goed naar andere logs te kijken en diegenen eruit te filteren die hem om ??n of andere reden intregeren:

Elisa van Misdruk, omdat Suffie hier een dame meent te herkennen met een adelijke taalkundige inslag;
Heer Nimo, omdat Suffie hem er van verdenkt een BN'er te zijn die zijn web incognito heeft opgezet;
Juul, omdat ze nog een halve gevulde koek van Suffie te goed heeft;
Freddy, omdat hij mogelijk een paar mooie plaatjes van het geheel kan schieten, en
Patrick, omdat Suffie hem vanuit het reacteurschap Weblogland binnen heb zien rollen...

Ongetwijfeld heeft Suffie nu weer een stokjeswet overtreden, al weet Suffie nog niet waarom...

In ieder geval geeft hij het stokje door aan... ehh....Patrick

Goed gejat (5)

Woensdag 20 Februari 2002 at 10:55 pm


'Ergens ben ik nergens..'
(H. Westbroek)

Ma..

Woensdag 20 Februari 2002 at 9:09 pm


Vandaag kwam ik M tegen, in een muziekwinkel. M is niet alleen medemuzikant, maar ook de zwager van G, de vrouw waarmee ik mijn leven deelde voordat ik Suffinnetje ontmoette. M vertelde mij dat de moeder van G deze week plotseling was overleden. G, die met haar nieuwe vriend in Zuid-Amerika was gaan wonen, was voor de begrafenis overgekomen en logeerde nu bij M in huis. Ik vroeg of M mijn medeleven wilde overbrengen en vervolgens kwebbelden we verder over gitaren, versterkers, bandjes en recorders.

Maar eenmaal thuis sloeg de bom ineens vertraagd in: mijn schoonmoeder was dood! Want de Nederlandse wetgeving regelt wel wie er allemaal bloed- en aanverwant zijn door het huwelijk, maar niet dat dit verdwijnt als de gehuwden hun eigen weg gaan. Ik had een rotmiddag. Emmy (ze heette eigenlijk Iempkje) kwam uit een familie van Groningse binnenschippers, maar was in Mokum uitgegroeid tot een tof Amsterdams wijf. In mijn herinnering zat ze vrijwel altijd aan de eettafel, met een pakje shag voor haar neus en daarnaast een borrel, die nooit leeg leek te raken. Emmy zorgde altijd voor de hele familie, behalve voor zichzelf. Met grote regelmaat keerden G en ik huiswaarts met onze zakken vol eten, drank, kadootjes of geld, al naar gelang onze grootste behoeften van dat moment. En Emmy was ook gek op mij. Toen G en ik uit elkaar gingen deed ze haar uiterste best om mij voor de familie te behouden en het leek er zelfs even op dat ze partij zou kiezen tegen haar eigen dochter.

Maar ik stelde haar teleur. Ik wilde een nieuwe start. Een nieuw leven, eerst alleen en later met Suffinnetje. En daarin was geen plaats meer voor oude familiebanden. Ik bleef steeds langer weg en uiteindelijk kwam ik helemaal niet meer. Pas veel later besefte ik wat ik had weggegooid. Maar toen was het al te laat om het contact nog te herstellen.

Emmy is er niet meer. Ik krijg haar nooit meer terug. En hoewel ik haar vele jaren niet heb gezien, mis ik haar nu pas echt. En ook de schuld knaagt aan me, alsof ik haar verraden heb, en daarmee ook G.

Maar ik besef ook dat mijn nieuwe leven nog iets meer heeft opgeleverd dan alleen Suffinnetje en Kleine Suffie:

Ik heb nog een schoonmoeder. En dat is me toch een lieverd...!

Schaamteloos gejat en toch leuk

Dinsdag 19 Februari 2002 at 7:33 pm


Gaby en Juul gingen me voor, dus origineel mag Suffie zich in deze echt niet meer noemen. Mar toch: Googlesnack: Neem je eigen naam en de naam van een snack en als je twee zoekresultaten hebt, dan heb je ge-googlesnackt...

Google zoeken: suffie+haring

Gouden regen

Dinsdag 19 Februari 2002 at 4:08 pm


Je kent dat wel, na het werk nog even een borrel halen met een aantal maten in een plaatselijk ethablissement. Altijd goed voor een paar mooie verhalen, zo ook deze keer. Na een aantal rondjes, een bittergarnituurtje en de nodige verhalen over auto's, voetbal, wijven en neuken, bekende collega X dat hij en zijn vrouw het weekend daarvoor wat hadden ge?xperimenteerd met plassex. Voor beiden was dit een nieuwe ervaring, dus de kinderen werden ondergebracht bij Opa en Oma en de meubels in de woonkamer werden afgedekt met bouwplastic. Omdat X nog wat huiverig was voor de warme straal op zijn borstkas, was hij onder de glazen salontafel gaan liggen, waarna zijn vrouw, schrijlings over de tafel staande, haar blaas leegde.

Na de volle bulderlach en een volgende bestelling, werd door collega Q een nieuwe term bedacht voor deze vorm van safe-sex: 'Plassex voor scheiterds'. Maar collega X bekende dat zijn vrouw en hij zelf al een term hadden bedacht, ontleend aan het schoonmaakmiddel dat ze volgende morgen moesten inzetten om die boel weer een beetje te ontsmetten en ontvlekken.

Juist... Glassex!

De Schakste Zwakel

Maandag 18 Februari 2002 at 11:57 pm


Ik ben van de leg! Van de kook zelfs, al een tijdje. Gefladder in mijn buik, een stompzinnige glimlach op m'n gezicht, spontane zangsessies. Je kent het wel. De oorzaak van mijn leipheid heet Chazia. Inderdaad, Chazia Mourali, presentatrice van het programma 'De Zwakste Schakel'. En laten we eerlijk zijn, is Chazia niet het meest lieflijke schepsel dat op deze aardkloot rondloopt?

Chazia werd altijd gezien als een slap aftreksel van ?berbitch Anne Robinson, de koningin-moeder van het grote BBC voorbeeld 'The Weakest Link'. Dat was een beeld waar Chazia zelf ook niet blij mee was. Sinds kort wordt De Zwakste Schakel dan ook gepresenteerd door een mildere en spitsere Chazia. Nu waren mijn gevoelens voor Chazia al warm, maar nu ze haar kapsel heeft opgezomerd en de dunne rode streep van haar mond soms verandert in een voorzichtig glimlachje ben ik volledig het haasje...

In gedachte zie ik mijzelf uitgeteld op de grond liggen, gewikkeld in de resten van mijn laken, mijn voeten nog rustend op het bed en een dwaze grijns op mijn bakkes. Chazia stapt met een minachtende blik over mij heen terwijl ze haar hoogsluitend lederen jasje dichtknoopt. Ze loopt vervolgens met klikkende hakjes over de tegels van de huiskamer naar de gang.

Met moeite kom ik overeind en sleep mezelf naar de hal. Terwijl ze de deur opent, draait Chazia zich nog even naar me om en kijkt me met haar kille, mooie ogen aan, terwijl ze een verachtelijk lachje laat zien. 'Lieve Suffie', zegt ze. 'Je mag me dan de hele nacht in de touwen hebben gejaagd, 's morgens ben je maar een zielige vertoning. Tot Ziens!'

Ik sleep mezelf terug naar bed en laat me er met een plof bovenop vallen, waarop het ledikant prompt door de poten zakt. Gelukzalig sluit ik mijn ogen en vergeet de pijn in mijn rug.

Wat nou Zwakste Schakel? De verliezers zijn vaak het gelukkigst...!

Verdikkeme!!!!

Maandag 18 Februari 2002 at 11:19 pm


Heb je een half uur zitten tikken op een posting, klapt de boel eruit! Alles weg!

Het heet Blogger, mijdt het als de pest!

Suffie kan wel janken

Zondag 17 Februari 2002 at 9:58 pm


Want Suffie's scriptie is af...
YESSS!!!

Oneerlijk!!

Zondag 17 Februari 2002 at 6:35 pm


Ik doe iets fout! Ik moet boeten! Wat heb ik fout gedaan?

Waarom zijn Suffinnetje en Kleine Suffie al uren lang gezellig keuvelend aan het spelen en rommelen in een zonovergoten tuin, terwijl ik al een heel weekend op die fucking scriptie zit te zweten? Waarom gaan zij lekker spetterend en spelend in bad zitten om alle zand en aarde af te wassen, terwijl ik totaal ontredderd met vierkante ogen naar het beeldscherm zit te staren?

Is het omdat ik zonodig hogerop wilde? Omdat ik me zonodig wilde ontwikkelen en verbreden?

God! Verlos me... Heb medelijden met mijn arme ziel...!

Oud

Zondag 17 Februari 2002 at 10:26 am


Het lijkt nog maar gisteren
Op het schoolplein liep ik tegen mijn vriendinnetje op
En brak een tand
Ik gooide haar op de grond
Maar 's middags liepen we hand in hand naar huis

Het lijkt nog maar gisteren
Mijn eerste optreden, op een geleende gitaar
Ik hoorde niets
Zong dus zo vals als een kraai
Maar kreeg wel applaus en dat maakte veel goed

Het lijkt nog maar gisteren
Blond, sproeten, aantrekkelijk en lief
Ik kocht een huis
En zij droeg het nieuwe leven in zich
Maar uiteindelijk bleef ik alleen met mezelf achter

Het lijkt nog maar gisteren
We haalden hem op van ver
Te klein, te mager, argwanend en bang
Maar hij was gewend te overleven
En stal niet alleen ons eten, maar ook ons hart

Morgen is vandaag gisteren
Dus beslis nu wat je vandaag wilt onthouden

En dan nu schaatsnieuws

Zaterdag 16 Februari 2002 at 11:51 pm


Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat het hebben van lang haar de aerodynamica van een schaatser niet aantast. Gelukkig maar, het betekent voor ons weer een gouden plak!!

En dan nu biljartnieuws

Zaterdag 16 Februari 2002 at 8:37 pm


Over het algemeen wordt aangenomen dat professor P. Fortuyn, mocht hij zich na de verkiezingen voor de tweede kamer wellicht uit de politiek terugtrekken, zijn haar weer zal laten groeien. Dit valt op te maken uit het feit dat de professor deze week de heer G. Joling uit S. heeft laten aanstellen als zijn persoonlijk adviseur.

Goed gejat (4)

Zaterdag 16 Februari 2002 at 11:35 am


Gelezen in Keyboards & Midi:

'(..)Nog bonter maakten de vrienden van een ander bruidspaar het. Zij hadden op de avond v??r de bruiloft een bandrecorder met microfoon onder het bed geplaatst, waarin het aanstaande paar tot dan concubineerden. Uiteraard hadden wij er als band geen enkel bezwaar tegen om aan het eind van de avond enkele fragmenten van het resultaat op ons PA systeem te laten afdraaien en al gauw schalden in de zaal klanken van een krachtige en ongeremde liefdesdaad, uiteraard tot grote pret van de aanwezigen. Het echtpaar reageerde echter heel anders. Terwijl de bruid haar best deed zich zo klein en onopvallend mogelijk te maken, zat de bruidegom vol aandacht, met een rood hoofd en samengeknepen lippen, te luisteren naar het geluid een van ritmisch krakende lattenbodem. Nadat de opname eindigde in een apotheose van tweestemmig gekreun, sprak hij een dankwoord uit, bestemd voor degenen die de opname hadden gemaakt en hem zo een volledig nieuw inzicht hadden verschaft in de dingen des levens. Ook sprak hij, met een stem zwaar van cynisme, zijn spijt uit voor het feit dat hij de desbetreffende opnames niet had kunnen bijwonen, omdat hij ingevolge een jarenlange familietraditie die nacht in het ouderlijk huis had doorgebracht. Vervolgens stapte hij in een ijlings gebelde taxi en verliet het feest alleen.(..)'
(Henri Lucas, Verhalen uit de Schnabbelzone)

Alles is relatief...

Vrijdag 15 Februari 2002 at 11:28 am


Waarom mopperen over de regen? Het meeste valt naast je...

Waarom zo'n drukte over het leven? Je bent veel langer dood...

Schaamte & Schuld

Donderdag 14 Februari 2002 at 8:40 pm


Omdat je de broek van je mooiste kostuum niet meer dichtkrijgt zonder plat op bed te gaan liggen;
omdat je de avond voor zijn dood niet naar je vader op bezoek wilde;
omdat je tussen de middag twee kroketten naar binnen hebt gewerkt en 's avonds schijnheilig sla eet;
omdat je haar nooit hebt verteld wat die avond werkelijk gebeurd is;
omdat je nooit zo zou doen als je nuchter bent;
omdat die scriptie nog steeds niet af is;
omdat je als kind de hand van een vreemde man pakte;
omdat je het stoute visje niet echt naar de winkel hebt teruggebracht;
omdat je niet doorhad dat je met die opmerkingen andere mensen pijn kon doen;
omdat niemand kon horen dat jij het was, maar wel iedereen naar je keek toen ze het roken;
omdat ze die laatste woorden wel hoorde;
omdat je een uur op het podium stond met je gulp open;
omdat je je ex soms nog zo erg mist dat je er pijn in je maag van krijgt;
omdat je toen het nog kon toch je mond niet open deed;
omdat je dit jaar weer bent vergeten te bellen;
omdat je de verkoper over je heen liet lopen;
omdat je al zo snel kwam;
omdat je dacht dat je dat blaadje goed had opgeruimd;
omdat je voor de prijs van die gitaar met het hele gezin ruim op vakantie had kunnen gaan;
omdat hij je ongewild ontglipte toen je je mond opendeed;
omdat jij dacht dat ze toch niet aan Valentijnsdag deed;
omdat ze nog zo veel niet van je weet;
omdat je dacht dat je die bal wel zou halen;
omdat het een onschuldig grapje leek;
omdat ze je betrapte....

Maar goed, wat doe je er nu nog aan...

'Gereed, en zonder vouten op de pagina'

Woensdag 13 Februari 2002 at 10:13 pm


.... en de winnaar is: Puck !!!

De koek is onderweg..

Suffie heeft stukke oren

Woensdag 13 Februari 2002 at 6:56 pm


Suffie had gisteren twee volledig tegengestelde audiologische ervaringen. Allereerst was er de kennismaking met het werk van Luka Bloom, een Ierse singer songwriter, die zich bedient van folk-achtige muziek met keltische invloeden. Bloom schaart zich tussen grootheden als Billy Bragg, Nancy Griffith en Del Amitri en is in staat om een uitverkocht Carr? met alleen een gitaar en zijn stem in volledige vervoering te brengen. Hoewel Suffie ondertussen al van diverse kanten was gewezen op 's mans kunnen, was een eerste confrontatie met zijn muziek een ontluisterende. Zelden heeft Suffie de uitvinding van MP3 (dank, meneer Frauenhofer, dank..) zo bejubeld als deze avond..

Van een heel ander kaliber was ervaring nummer twee. Naar aanleiding van lastige oorsuizingen na de afgelopen twee repetitie's van Suffie's bandje, heeft Suffie een online gehoortest gedaan, compleet met een setje WAV testtonen, en de resultaten logen er niet om: Suffie heeft stukke oren.... Hoewel Suffie denkt dat je niet al te veel waarde moet hechten aan dit soort testen, schrok Suffie behoorlijk van de resultaten. Met name de vragenlijst achtte Suffie van minimaal enige indicatieve waarde. De conclusie: Suffie heeft gehoorschade. Opgelopen door jaren lang scheurende gitaarversterkers, brullende sidefills, Bulderende PA's, loosgaande drummers en piepende microfoons. Om over de monitoren en koptelefoons nog maar even te zwijgen..

Suffie mag zich zich daarmee scharen tussen musici als Kaz Lux, Antonie Broek en Arnold Muhren, maar ook tussen grootheden als Eric Clapton, John Entwistle en Jeff Beck. Al deze musici kampen in min of meer ernstige mate met een flinke gehoorbeschadiging. Van 'Who'-gitarist Pete Townsend is bekend dat hij zich op het podium laat omgeven met plexiglas platen, omdat het harde geluid op het podium voor hem ondraaglijk is geworden.

Suffie zal maatregelen moeten nemen, gehoorbescherming aan moeten schaffen. Anders ziet Suffie zichzelf over enkele jaren alleen nog maar spelen op een wijze waarop hij geen last heeft van het geluid: alleen, onversterkt en met slechts een akoestische gitaar...

Maar goed, dat heeft Luka Bloom ook geen windeieren gelegd..

Loopbaanbeleid (2)

Dinsdag 12 Februari 2002 at 11:22 pm


'Stond bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2002 op de groslijst van Pim Fortuyn'

Nee, zou jij dat in je CV durven zetten??

Elimineren

Dinsdag 12 Februari 2002 at 6:30 pm


Ze keek me recht in de ogen en haar gezicht veerde overeind. 'H?, hallo (..)!! Hoe is het met jou! ', riep ze enthousiast, bijna blij zelfs.

Het zweet brak me uit. Ik wordt wel eens vaker voor anderen aangezien, maar daar waar hier boven de puntjes staan, noemde zij mijn naam. En dat was op zich een re?le aanwijzing dat zij het wel eens bij het rechte eind zou kunnen hebben. En het vervelende was dat ik geen idee had wie ze was...

Na een kort moment van paniek, hooguit enkele tienden van een seconde, schakelde mijn hersenmassa automatisch over op Suffie's Emotieve Eliminatie Module. Een speciale wetware plugin begon razendsnel al mijn opgeslagen herinneringen te scannen op aanwezigheid van enige mogelijkheid tot herkenning. Ze was redelijk aantrekkelijk, dus ik kon een onbekend stukje familie uitsluiten. Ze keek helder en zelfbewust uit haar ogen, dus ook mijn werk viel af. Kennissen van Suffinnetje? Nee, deze was me dan vast wel bijgebleven. Iemand uit de buurt? Iemand van de kapper? Ik liep snel mijn vriendinnetjes af: LindaIrisMirjamMariekeJolanda MoniqueCarinaJos?Yvonne DitteMartjeBrendaMarjoleinJacquelineJeanne...Nope... Vakantie? Itali?? Nee, te blond. Thailand? Te groot..Tunesi?? Te plat..

Uiteindelijk besloot ik dat de herinneringen aan deze prettige dame waren verdrongen in verband met een onverwerkt trauma, danwel waren verdwenen onder invloed van alcohol en/of geestverruimende middelen. Even overwoog ik om met een vriendelijk gezicht te antwoorden dat ze me ongetwijfeld voor een ander aanzag, maar die naam... dat zat me dwars. Ik riskeerde een sc?ne, of een voor beide zijden genante vertoning, en mogelijk zelfs een klap op mijn bek!

Ik besloot over te schakelen op Empirische Interactie. Mogelijk dat enige conversatie tot voldoende informatie zou leiden om tot een positieve herkenning te komen...

Ik trok een blij gezicht, 'Meid, dat is een tijd geleden..!!'

Gelukkig, dat hielp..

Loopbaanbeleid

Dinsdag 12 Februari 2002 at 12:06 pm


'Stond bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2002 op de groslijst van Leefbaar Nederland'

Zou jij dat in je CV durven zetten??

Au...

Maandag 11 Februari 2002 at 9:37 pm


Er zijn mensen die beweren dat je van goedkope wijn eerder een houten kop krijgt dan van duurdere wijn.

Welnu, dat is ook zo....

Streek: Mal-du-T?te
Huis: Chateau Migraine
(Appellation Paracetamol Controlle?)

Een voorspelling..

Maandag 11 Februari 2002 at 6:17 pm


Nog dit jaar wordt het mogelijk om je zelfontworpen Winamp-skin via een internet afdrukservice op een Nokia-frontje te printen...

Wat een wereld...

Spem...

Maandag 11 Februari 2002 at 12:39 pm


Al heel lang doe ik aan ICQ en sinds kort ook als Suffie. ICQ is leuk en levert soms hele leuke conversaties op, die je tot in de late uurtjes in hun ban houden. In feite is het een manier van communiceren die misschien wel next best is aan een gewoon gesprek.

Alleen die rottige spam, daar wordt je schijtziek van! Krijg je plotseling op je scherm een berichtje in de trend van:

Hey baby! I'm hot and horny and you can come see me now, and not pay a penny!
Click here --> http://www.members.geocities.com.howard.k2x.com/b/fnp2 to try it out for no charge!! Must be 18 or older!


En heb niet het lef om er op te klikken, want nog geen drie minuten later staat er ??n of andere automatische inbelverbinding aan je modem te ratelen @ 50 eurocent per minuut, of wordt je bijkans van het scherm afgemieterd door een invasie van opflikkerende pop-up windows die je geheel gratis tieten, kutten, billen en gouden bergen beloven, zolang je je creditcard maar bij de hand houdt...

Of plotsklaps verschijnt een persoon in je contactlist met een lieve en aanlokkende naam als Ines, die het volgende verlegen berichtje stuurt:

Hi, how are you? i have a homepage....want see?....:)
http://www.xhost.tv/freepages/karen


In de volle overtuiging dat een leuke, spontane tiener aan de andere kant van de oceaan jou aan de hand van de favorieten in je profiel heeft uitverkoren om haar Britney Spears CD's of stiekeme foto's met je te delen, klik je er op, waarna je prompt wederom wordt geconfronteerd met enkele pagina's roze vlees en gapende wonden!

Welnu, geachte spammers. Als Suffie behoefte heeft aan roze vlees of gapende wonden, dan vervoegt hij zich wel tot een kiosk of videotheek om daar gepast materiaal aan te schaffen of te huren. Mocht Suffie behoefte hebben aan een donatie-per-modem aan de ??n of andere internetinstantie, dan vervoegt hij zich wel tot het daarvoor bestemde programma Girotel... Dus bij deze het verzoek: LAAT ME MET RUST!!!

Lieve overige ICQ-gebruikers, mochten jullie relaties hebben met mensen die zich van deze praktijken bedienen, zouden jullie deze dan vriendelijk willen vragen om Suffie uit de bestanden weg te halen?? Daarna mogen jullie altijd langs komen voor een kopje virtuele koffie...

Inderdaad, met een halve gevulde koek..!

Niemand geraden..of toch...

Zondag 10 Februari 2002 at 10:46 pm


De uitslag van mijn kwisje is als volgt:

Een observatieteam van de politie tijdens het volgen van een verdacht vrouwelijk personage..

Als je toevallig een kennis hebt die dat soort werk doet, dan hoor je nog es wat. De politie is zo'n organisatie waar ze in de loop der jaren het meest krankzinnige jagon hebben ontwikkeld.

Na rijp beraad en overleg met mijzelf had ik reeds besloten de halve gevulde koek te beschikking te stellen van Juul, die bij Gaby een ander kwisje won, maar mooi geen prijs kreeg..! Op de valreep kreeg ik echter per email de juiste oplossing aangereikt door R.R. Nederhoed.

De beide gelukkigen worden bij deze gefeliciteerd!! Ik zou zeggen, asjeblieft en eerlijk delen...

Suffie krijgt geen lOggy

Zondag 10 Februari 2002 at 9:02 pm


Al sinds het prille begin van dit weblog, nu al bijna zo'n vier weken geleden, open ik elke dag met kloppend hart mijn mailbox. Iedere dag hoop ik weer dat die ene mail erbij zit, die definitieve en enige echte offici?le bevestiging van mijn bestaan in Weblogland: mijn eigen lOggy. Want zonder lOggy doe je niet mee, toch? En elke dag weer wordt bevestigd dat mijn bestaan in Weblogland nog te pril, te triviaal, te onbetekenend is om in aanmerking te komen voor dit ultieme eerbetoon. Ligt het aan mij? Ligt het aan mijn verhalen? Heb ik te weinig relaties? Of is het lOggy-uitrijkend orgaan gewoon niet op de hoogte van mijn bestaan? Allemaal vragen die door je hoofd spelen als je weer eens teleurgesteld alle spam van de dag doorneemt...

Maar ondertussen ben ik eruit. Voortvarend en pro-actief ingesteld als ik ben, heb ik een bezoek gebracht aan de lOggy-basis en daar het geheim van mijn afwezigheid opgelost. Onder aan de bladzijde, vol met reeds bestaande lOggy's, vond ik namelijk de volgende vernietigende passage:

'Iedere dag krijgt iemand een eigen lOggy!. Het is niet te voorspellen wie en je kunt er ook niet over onderhandelen. Het enige wat je kan doen is zorgen dat er een foto van jezelf online staat. Want zonder die foto is het onmogelijk om een lOggy! voor je te cre?ren.'

En daar zit het hem nou net! Ik heb geen foto van mijzelf op mijn web, wil ook geen foto op mijn web! Dat vrijwaart mij namelijk van gillende fans, herkenningen op straat en opmerkingen in mijn reactietool over het puistje op mijn neus, of het feit dat ik mij al drie dagen niet heb geschoren (wat inderdaad zo is). Het waarborgt ook mijn rust en privacy, en de mogelijkheid om ongestraft in de C1000 te flirten met vrouwen die een pak kippenpoten in mijn karretje gooien.

Sorry, mensen. Dan maar geen lOggy, maar Suffie zet geen foto op zijn log....

Hooguit een kleintje...

Grondwet en ethiek

Zondag 10 Februari 2002 at 11:26 am


Kan dat? Trouw zweren aan een grondwet, waarvan je vooraf al hebt gezegd dat je er (deels) vanaf wilt??

Dat moeten wij proberen!

Nog niemand geraden

Zondag 10 Februari 2002 at 11:24 am


Kijk, zo laten jullie me natuurlijk wel met een halve gevulde koek zitten..!!

Bijbelvervalsing

Zaterdag 09 Februari 2002 at 3:16 pm


Boven op de berg kwam Mozes er achter dat hij geen pen en papier bij zich had. Daar moest iets op te vinden zijn...

Opsporing verzocht

Zaterdag 09 Februari 2002 at 2:24 pm


'Welnu, meneer Sissing. U overvalt mij een beetje,' las de brigadier vanaf de auto-cue.

Ken uw klassiekers

Zaterdag 09 Februari 2002 at 1:12 pm


Zonder te vervallen in de zo verafschuwde, maar oh zo makkelijk te realiseren bipskruiperij: Heer Nimo mag dan relatief vers zijn in Weblogland, hij kent zijn klassiekers...

...of misschien is hij er wel een....

Who the fock is Jeronimo?

Sla's

Zaterdag 09 Februari 2002 at 12:52 pm


1500 stuks alweer..

Christus, hoe de tijd vliegt..!!

Blind Date (2)

Zaterdag 09 Februari 2002 at 08:00 am


Het laatste stukje van de tramhalte naar het café rende ze, maar voor de deur bleef ze even staan uithijgen. Ze wilde niet te laat komen, maar ook niet als een hijgend postpaard binnen komen rollen. Hij was aardig door de telefoon. Hij klonk heel zachtaardig en bescheiden, heel anders dan de patsers die ze kende en die alleen maar konden lullen over hun mooie baantjes en hun dure auto's. En hij had humor en dat vond ze fijn. Wat had ze gelachen toen hij zij dat hij een rood petje zou dragen. Ze hield wel van dat eigenwijze, jongens waren altijd zo bang om bij hun maten uit de toon te vallen.

Thuis had ze nog voor de spiegel gestaan, eerst zonder en toen met het wollen rode mutsje dat ze van haar moeder had gekregen. Ze dacht er nog even over om wat extra vulling in haar BH te stoppen, maar zag daar van af. Hij nam haar maar zoals ze was. Eigenlijk vond ze dat ze nu wel lang genoeg haar best had gedaan om bij Jan en alleman in de smaak te vallen. Waar deed ze het eigenlijk voor? Voor die mooie jongens, met hun strakgetrainde kontjes? Ze haalde haar schouders op. Eigenlijk kwamen ze haar strot uit. Ze had er genoeg van om als statussymbool voor één of andere dure jongen te dienen, om met iemand een restaurant of café in te stappen, terwijl hij voorging met zo'n blik van 'Kijk eens even wat ik vanavond weer ga neuken.' En als ze dan al een keer per ongeluk liet vallen dat ze van een relatie wel wat meer verwachtte dan sex, dure kleren en de show maken in het uitgaansleven, dan was ze ineens een kapsoneswijf. En dan hield ze haar mond maar weer, net zolang tot het haar te veel werd en ze de relatie verbrak...

Uiteindelijk raapte ze al haar moed bij elkaar en stapte naar binnen. Het was druk en gezellig binnen, ze draaiden Alien Ant Farm. Gelukkig geen Froger, daar had ze ondertussen haar buik van vol. Ze keek om zich heen, maar ze zag geen rood petje. Aan de bar zaten een aantal jongens te praten en te lachen en een gezinnetje zat te eten. Aan de tafel bij het raam zat een jongen in een menukaart te bladeren. Ze keek even naar hem. Hij zag er aardig uit, onopvallend, lief eigenlijk. Niet zo'n brallerige uitslover met dure kleren en een rinkelende sleutelbos-met-Mercedeslabel. Ze voelde hoe haar hart plotseling klopte en hoopte in een flits dat hij op zou staan en een belachelijk rood petje zou opzetten. Maar hij zat verdiept in zijn menukaart en leek niets te merken van de wereld om hem heen. Nogmaals keek ze om zich heen, maar er waren geen rode petjes. Zelfs niet iets wat er op leek...

Plotseling voelde ze zich voor aap staan. Er was geen rood petje, besefte ze. Ergens zaten een paar van die kutjochies achter een computer met elkaar te stikken van het lachen over dat kipje dat ze met een lulverhaal naar een caf? hadden gestuurd. Misschien stonden ze ergens om een hoek om te kijken of ze er wel was, misschien was het wel ??n van de gasten hier. Maar niemand keek naar haar.

Ze voelde zich plotseling ellendig en moe. En vooral ook boos. Boos op zichzelf omdat ze zich had laten verleiden tot zo'n stomme stap. Hoe had ze ooit kunnen denken dat er mannen waren die anders waren? Hoewel de tranen in haar ogen gloeiden, zag ze kans om zich met nonchalante waardigheid om te draaien en het caf? uit te wandelen. Maar buiten schopte ze met alle macht tegen een kartonnen doos aan die prompt over de weg heen zeilde.

Mannen, dacht ze, waren allemaal onbetrouwbare klootzakken...

Blind Date

Zaterdag 09 Februari 2002 at 12:59 am


Het leek hem niet gepast om nu al te gaan zitten slempen, dus bestelde hij een kop koffie. Zenuwachtig zat hij te frunnikken aan het rode petje in zijn handen en om de minuut wierp hij een blik op de deur van het caf?. Hij riep het in een opwelling: 'Je herkent me aan mijn rode petje'. Ze lachten samen door de telefoon, maar nu voelde hij zich onstervelijk belachelijk met dat ding. Ze klonk leuk door de telefoon, een beetje verlegen. En dat maakte het extra spannend. De deur zwaaide open en een meisje met lang donker haar en een blauwe lederen jas kwam binnen.

Ze droeg een gebreid mutsje van rode wol. Zijn hart sprong in zijn keel en hij voelde het bloed naar zijn hoofd vliegen. Wat was ze mooi! Midden in de zaak bleef ze staan en ze keek zoekend om zich heen. Het zweet brak hem uit en in een opwelling stak hij de hand met het petje onder de tafel. Natuurlijk had hij gehoopt dat ze aantrekkelijk was, maar de werkelijkheid benauwde hem. Wat moest zo'n meisje met hem? Zo'n meid zag je alleen maar hand in hand met van die sportschooltypes met bruinverbrande koppen, Hilfigerjasjes en stoere BMW's. En hij? Hij was niet gespierd, hij had een rare neus (vond hij) en hij was met de tram omdat zijn fiets gestolen was. Vermoedelijk zou ze beleefd zijn en misschien werd het zelfs een gezellig etentje. Maar hij kon toch niet serieus verwachten dat het iets tussen hen zou worden. Ze zou hem bedanken voor de avond, misschien een zoen geven voordat ze in de taxi stapte en de volgende dag geamuseerd aan haar vriendinnen vertellen over die ?bernerd, die een romatisch avondje met haar dacht te hebben. 'Jongen,' zei zijn vader altijd, 'een mooie meid heb je nooit alleen.' Hij had gelijk. Zelfs al zou het wat worden, dan zou ze snel verveeld raken door zijn gewoonheid en gebrek aan klasse. Ze zou al gauw weer aan ??n of andere flitsende dressboy blijven hangen en hem als oud vuil aan de kant zetten.

Hij keek op, ze stond er nog steeds, om zich heen kijkend. Hij pakte een menukaart van tafel en dook erachter. Verdomme, dat had hij weer... Zo'n griet die alleen viel op spieren en auto's. Daar maakte hij toch geen kans bij? Hij voelde een onredelijke woede in zich opkomen en propte het rode petje diep in zijn jaszak. Dan maar niet, maar hij liet zich niet voor lul zetten, besloot hij.

Altijd hetzelfde met die arrogante kutwijven...

Copulatieven

Vrijdag 08 Februari 2002 at 10:27 pm


Het belang van vocabulaire bij het handhaven van een intellectuele uitstraling tijdens het uitvoeren van de daad:

"Qua cunnilingus ben ik grotendeels autodidact."

"Jouw exorbitante cadans leidt nog tot een premature ejaculatie"

"Mijn plotsklapse ovulatie noopt ons tot masturbatie"

"Bij rectale penetratie lijkt mij enige artifici?le lubricatie zeer gewenst."

"Wellicht kun je mijn climax katalyseren door het perineum manueel te stimuleren."

"Het doorbreken van jouw frigiditeit vereist een integrale aanpak."

"Ik hoop wel dat jij een preservatief hebt aangewend, teneinde incubatie van virale aandoeningen en ongewilde conceptie te voorkomen."

"Jouw verwachtingen omtrent een gezamelijke co?tus, lijken mij momenteel onrealistisch prematuur."

Suffie koopt een dong

Woensdag 06 Februari 2002 at 6:44 pm


Suffie is van mening dat een bescheiden gebruik van de juiste hulpmiddelen, een stimulerende werking kunnen hebben op de genotsbeleving van het liefdesspel. En dus willen Suffinnetje en Suffie bij tijd en wijle wel eens uitwijken naar een stukje daarvoor bestemd speelgoed, voor de gelegenheid daartoe online of in persoon door Suffie aangeschaft.

Dat begon met de gebruikelijke lingerie, zoals panties, kruippakjes, catsuits en bustiers. Maar uiteindelijk bleek er ook reuze pret te kunnen worden beleefd met dingen waar je batterijen in kon doen. In Suffinnetje's nachtkastje liggen er ondertussen diverse, van verschillende materialen, grootte en soort. Daar ziet Suffie geen enkele bedreiging in, voor zover het maar duidelijke simulaties betreffen. Van die enorme, natuurgetrouwe, realistisch getinte en levensecht aanvoelende, barok-dooraderde kunstlullen, zul je in Suffie's huis dus geen exemplaren aantreffen.

Enige tijd geleden wandelde Suffie, op zoek naar een nieuwe prikkel en in een frivole bui, een daartoe bestemde winkel in om een nieuw speeltje aan te schaffen. Suffie's oog viel daarbij op een zogeheten dubbele dong, een enorm transparant-roze ding, met aan elk uiteinde een oppervlakkig natuurgetrouwe kop. Het ding zat, net als een voorverpakte makreel bij de Albert Heijn, op een stuk karton geblisterd, maar voelde verrassend zacht aan. In een opwelling kocht Suffie het apparaat en liep even later met de bekende discrete bruine zak de zaak uit.

Nu, enkele weken later, knaagt er iets aan Suffie. Kwalitatief is er niets mis met het ding, en Suffinnetje heeft haar tevredenheid over de aankoop al diverse keren uitgekraaid. Nee, het is die dubbele kop die Suffie dwars zit. Want in feite is er maar voor ??n kop werk! Bij normaal gebruik hangt het werkloze gedeelte er wat ongelukkig bij en dat levert een tamelijk triest gezicht op. Suffie heeft zich dus iets in de mik laten splitsen dat voor de helft overbodig is, in economische termen aangeduid als een horizontale disproportionaliteitsovercapaciteit... En wat moet Suffie daar nu mee aan??

Eventueel gezamenlijk gebruik is op anatomische gronden absoluut uitgesloten. Een vriendin laten meespelen zou op zich een optie zijn, maar loopt vermoedelijk stuk op het feit dat Suffinnetje zich niet gaarne zal lenen voor een simultaan optreden. En individuele sessies betekenen in feite een verdubbeling van het probleem.

Er zit maar ??n ding op: amputatie! Van de week zoekt Suffie zijn multi-tool op en snijdt het ding in twee gelijke, handzame stukken... dat levert in ieder geval ??n stuk op, dat vlot en handig in het gebruik is.

En het andere stuk? Op 30 april is er een uitgebreide vrijmarkt in de stad. Mogelijk dat Suffie nog iets van zijn investering terugziet...

Goed gejat (3)

Woensdag 06 Februari 2002 at 1:09 pm


'Waar wrijving is, ontstaat ook warmte'
(G.H.P.K. Huijser van Reenen)

En daar sta je dan...

Maandag 04 Februari 2002 at 4:26 pm


Het gebeurde in de supermarkt, voor de koelvitrine van de slagerij. In onverhulde afwezigheid deponeerde ze een pak kippenpoten in mijn wagentje en duwde het ding verder richting zuivel. Uiteraard sprong ik ervoor en maande haar tot stoppen. Uitermate verstoord en ge?rriteerd keek ze mij aan, alsof ze bedacht hoe ze met wagen en al alsnog langs mij heen kon komen. Voorzichtig probeerde ik haar duidelijk te maken dat zij haar kippenpootjes naast mijn doorregen varkenslapjes had neergelegd en dat ik niet van plan was die in haar koekenpan te laten verdwijnen. Een ogenblik keek ze me verbijsterd aan en toen proestte ze het uit in een mengeling van schaamte en pret om haar eigen domheid. Daarbij pakte ze spontaan mijn arm beet en tikte zelfs even met haar voorhoofd mijn schouder aan. Toen ze zich oprichtte om zich te verontschuldigen, zag ik dat ze aantrekkelijk was. Halflang donker haar, grijze ogen en een olijke uitdrukking. Niet echt mooi, dacht ik bij mezelf, maar wel uiterst charmant. Na het uitwisselen van wat beleefdheden, en natuurlijk het terugnemen van haar kippenpoten, ging ze op zoek naar haar eigen karretje. Ik keek haar na.

Twee paden verderop liep ik haar weer tegen het ranke lijf. Ik lachte beleefd en ze antwoordde met een warme glimlach vol prachtige witte tanden. Ze had ondertussen haar karretje weer terug en de kippenpoten prijkten bovenop, comfortabel gelegen tussen twee blikken extra fijne spercieboontjes en een krop sla.

Bij de kaasafdeling stonden we ineens weer naast elkaar. Even keken we elkaar aan. Ik verzon snel een grapje. 'Nou. Drie keer, dat betekent tracteren'. Tot mijn schrik pakte zijn mijn hand vast, die op de handgreep van het karretje rustte, en kneep er zachtjes in. Even keek ze me een paar tellen peinzend aan.'Misschien' zei ze zachtjes, 'moet het wel zo zijn.' En vervolgens liep ze richting kassa, mij in verbijstering achterlatend.

Nu ben ik geen lelijke kerel, maar ook geen Adonis. En het is voor mij hard te geloven dat de eerste de beste ontmoeting zoals deze iets zou kunnen betekenen. Suffinnetje en ik hebben het goed en ik voel me gelukkig. Maar deze gebeurtenis heeft me aan het denken gezet. Of liever, er spelen allerlei spookbeelden in mijn hoofd over die dingen die zouden of hadden kunnen gebeuren. Uiteindelijk heb ik met mezelf afgesproken, zoals het een goede man en vader betaamt, het voorval van me af te laten glijden.

Maar sindsdien ga ik wel liever alleen boodschappen doen.

Suffie heeft een off-day

Zondag 03 Februari 2002 at 11:21 pm


Suffie heeft, om in goed Nederlands te verwoorden, een zeikdag...

Allereerst omdat Suffie bij het wakker worden ongelooflijk moest pissen, maar te lui was om op te staan. Toen Kleine Suffie bij wijze van rituele ochtendbegroeting boven op hem sprong, betekende dit bijna een mini-ramp, wat Suffie slechts voorkomen door een korte sprint naar de badkamer. En dat is niet de manier waarop Suffie zijn bed doorgaans pleegt uit te komen.

Maar ook omdat Suffie's versterker tijdens de repetitie kuren vertoonde, vermoedelijk te wijten aan een rotte potmeter in de eindtrap. Resultaat was een door 150 watt RMS gepowerde geluidstoot, waardoor Suffie nog steeds een piep in de oor heeft.

En dan ook omdat Suffie door een urenlange storing bij UPC de gehele dag verstoken bleek van internet, en dus zijn email niet kon ophalen, zijn weblog niet kon wijzigen en andere niet kon lezen...

Zeker ook omdat Suffie dit bericht nu voor de vierde keer zit te tikken, omdat door uiteinlopende oorzaken zijn scherm eruit klapte,,

Maar vooral ook omdat Suffie, na het opheffen van de storing, op de diverse weblogs werd geconfronteerd met een overvloed aan gezeik, gekanker, geruzie en gevit...

Suffie heeft pas 16 dagen een eigen weblog, daarvoor was hij slechts actief op een aantal nieuwsgroepen en als huisreagent bij Luna en Els. Maar Suffie is nu al moe... Moe van mensen die zeiken, moe van mensen die kankeren, moe van mensen die stoppen, moe van depressieve mensen, moe van mensen die doelbewust anderen kwetsen, mensen die ter meerdere eer en glorie van zichzelf anderen belachelijk maken en moe van ongefundeerde en ongenuanceerde scheldkanonnades...

Nee, Suffie stopt niet. Nog niet. Suffie heeft er vertrouwen in dat de goede krachten in Weblogland zullen overwinnen.

Maar Suffie gaat morgen wel een internetloze dag houden. Dat betekent geen email, geen MSN, geen ICQ, geen weblogs, geen Google. Maar ook geen Puar, geen Jult, geen Dode Zielen, geen Mixologist, geen Bero en dus ook geen ergenissen en geen verdriet...

Suffie zet morgen wel de computer aan, maar Suffie gaat zijn dag wijden aan het afmaken van zijn scriptie bedrijfskunde. Misschien gaat Suffie morgen met Kleine Suffie een rondje Redcat spelen. Misschien gaat Suffie wel met de familie uit wandelen. Maar Suffie gaat niet uit eigen beweging het net op...

Wie Suffie een hart onder de riem wil steken, mag Suffie altijd mailen. Maar Suffie kan niet beloven dat hij nog dezelfde dag antwoord geeft...

De eerste keer.

Vrijdag 01 Februari 2002 at 11:03 pm


Hij was 18 jaar oud en bruinverbrand door de Italiaanse zomerzon, die ook zijn haar uitgebleekt had. Hij was op een feestje in het parochiehuis van een kleine dorpskerk onder de rook van Amsterdam, geen schoolfeest, maar wel met veel schoolgenoten, bier en muziek.

Zij was 16, bijna 17. Ze had lange blonde haren, was klein en soepel en danste met volle overgave. Ze trok hem van de kant en schopte haar slippers uit. Hij danste onwennig met haar mee en ze pakte zijn handen vast. Hij bood haar iets te drinken aan, ze praatten en hij schepte op over zijn band en hun lokale hitje. Toen hij haar vertelde dat zijn vriendin enkele maanden terug met de brommer was verongelukt, sloeg zij een arm om hem heen en even later zoenden ze elkaar.

Na een lange en hevige kus zochten ze een stil plekje op. Ze zoenden weer, hij knoopte voorzichtig een knoopje van haar hemd los en legde zijn hand op haar borst. Ze liet het toe en streelde zijn haar. 'Kom mee naar buiten, ik wil de maan zien' zei ze. Naast het parochiehuis kusten ze elkaar, onder een oude kastanje, met uitzicht over de landerijen. Minutenlang. Toen stroopte ze haar jeans naar beneden en stapte uit ??n pijp. Onder de maan, tegen de oude kastanje geleund, bedreven ze de liefde. Onhandig, wild en kortstondig.

Terwijl de gloed uit zijn lijf verdween en zijn hart en adem een beetje tot rust kwamen, klonk ergens getoeter en een fluitje.'Ik moet gaan, dat is mijn lift' zei ze en maakte haar kleren in orde. Ze kuste hem op de mond.'Vergeet me niet' zei ze.'Ik wil je graag nog eens zien'. Ze verdween in de nacht, op blote voeten. Later op de avond, fietste hij naar huis, met haar slippers in zijn achterzak.

Jaren later, van zijn werk op weg naar huis, stopte hij in een opwelling bij het parochiehuis en bezocht de boom, die hem vertrouwd en onveranderd voorkwam. Ge?rgerd constateerde hij dat de landerijen hadden plaatsgemaakt voor nieuwbouw. Hij legde zijn handen op de boom en voor zijn gevoel herkende hij met zijn vingers ieder stukje schors en elke oneffenheid.

Maar haar naam was hij vergeten.

Een stokje muziek..!!

Vrijdag 01 Februari 2002 at 8:14 pm


Suffie kreeg vandaag een stokje doorgegeven. Een stokje afkomstig van Triplee en toegezonden door Mario Hagenaars. Leuk, zo'n stokje, want het geeft Suffie de kans om iets van zichzelf te laten zien.

Suffie's drie laatstgedraaide platen:

1. Radiohead - Amnesiac
2. Tom Petty - Full Moon Fever
3. Underworld - Beaucoup Fish

Suffie geeft het stokje op zijn beurt door aan F: Mijn Leven. Niet altijd de meest vrolijke weblog, maar met genoeg emotie om een mooie muziekkeus van te verwachten.