Trilmodus

Dinsdag 19 Maart 2002 at 11:15 pm


Nog een krappe twee weken en dan is het verboden om als bestuurder van een auto een telefoon in je hand te hebben. En terecht, maar waarom alleen een telefoon? Suffie heeft wel gekkere dingen gezien: mensen die zich schoren, die hun wimpers deden, die koffie zetten, die faxen verstuurden en mensen die met allerlei andere dingen bezig waren dan autorijden. Zo moet je ook niet gek opkijken als er iemand in de file naast je zit te masturberen! Suffie zat eens in een autobus die door Parijs heen reed met een aantal mede- middelbaarscholieren, toen naast de bus voor het stoplicht een kerel stopte die zich doodgemoedereerd af zat te trekken. Toen hij doorhad dat een aantal schoolmeisjes in de bus zich aan hem zaten te vergapen, rukte hij zich naar een snelle climax, wat hem prompt op een claxonconcert van de mensen achter hem kwam te staan.

Een bevriende politieman kwam eens midden in de nacht bij een dodelijke aanrijding op een kaarsrechte en doodstille weg, waarbij een vrouw met hoge snelheid tegen een boom was gereden. De schouwarts die de dood moest vaststellen, hoorde een vreemd geluid en ontdekte na enig zoeken dat de vrouw een nog werkende vibrator ingebracht had zitten. Vermoedelijk was haar hoogtepunt de oorzaak geweest van het dieptepunt in haar rijtechnieken.

Als man heb je daar toch minder last van. Sterker nog, zo'n opblaaspop kan mooi als extra airbag dienen als het mis gaat...

Autodictatuur

Dinsdag 19 Maart 2002 at 11:05 pm


Een onderzoek van Ikon's Voor uw kiezen zou uitwijzen dat 60% van de kiezers D66 overbodig vindt geworden...

Gaan we kijken naar de opkomstscijfers van de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen, dan zou kunnen blijken dat een ongeveer gelijk percentage van de stemmers zichzelf overbodig vindt geworden...

Dat ruimt lekker op zo...

Afgewezen!!

Maandag 18 Maart 2002 at 10:29 pm


Mijn verzoek om parti?le restitutie van betaalde reinigings- en rioolheffingen, in verband met consequent gaan poepen op mijn werkplek.

Niet voldoende aangetoond, zeggen ze....!

Flats..??

Maandag 18 Maart 2002 at 7:15 pm


Suffie houdt niet zo van filmpjes, maar deze wil Suffie jullie niet onthouden...

(Let op, ongeveer 1,13 Mb)

Aspirineblues

Maandag 18 Maart 2002 at 1:54 pm


Je wordt drie weken te vroeg geboren, tussen Kerst en Oud & Nieuw. Omdat de verloskundige op de skies staat, hap je minutenlang naar adem tot iemand op het idee komt de navelstreng van je nek af te wikkelen. Je verjaardag wordt nooit gevierd omdat iedereen het 'na de kerst nog even rustig aan wil doen.'

Omdat je klein van stuk bent, mag je de kleuterklas nog een keertje doen. Daarna ben je jarenlang de oudste van de klas: waar alle andere kinderen mogen leren van hun fouten, had jij 'beter moeten weten'.

De vervolgopleiding die je wilt doen, heeft een maximale leeftijdsgrens. Dus kies je er voor om in het laagste opstapniveau examen te doen, zodat je een jaar wint. In het examenjaar wordt de opleidingseis ??n niveau naar boven bijgesteld, zodat je alsnog naast de pot piest.

Als je 18 wordt, wordt de filmkeuring bijgesteld naar 16. Als je 21 wordt, is de wettelijke grens van volwassenheid net bijgesteld tot 18. De mensen van het geboortejaar na jou, worden vrijgesteld van dienstplicht in verband met boventalligheid.

Gedurende je gehele cari?rre val je buiten alle formele sollicitatie-eisen, omdat ze 'die grens voor wat betreft de maximale leeftijd toch ergens moeten trekken.'
Op je 58'ste, wordt de uittredingsleeftijd in je beroepsgroep verhoogd tot 65, omdat je net niet in de nieuwe regeling valt. Op je 65'ste wordt die leeftijd teruggebracht naar 60 en je pensioenaanspraak overeenkomstig bijgesteld.

Drie dagen voordat er een ruilorgaan ter beschikking komt, wordt je van de wachtlijst afgevoerd omdat je zojuist 70 bent geworden. Als je een week nadat je 75 bent geworden alsnog overlijdt, blijkt je weduwe niets te krijgen van de speciale, peperdure nabestaandenverzekering, omdat die slechts tot die leeftijd gold.

En terwijl je je voorzichtig in de richting van het Licht laat voeren, vervloeit je laatste gedachte: 'Mama, waarom had je nou net op die avond geen hoofdpijn..?'

Snack-haiku

Maandag 18 Maart 2002 at 09:21 am


Een kalfsvleeskroket
En een patatje oorlog
Om mee te nemen

Mannen van stavast!

Zondag 17 Maart 2002 at 11:55 pm


Zalm noemt Pim Fortuyn een gevaarlijke man, maar sluit een coalitie met diens partij niet uit!

Kijk, dat is een man die staat voor zijn principes!

Gelezen

Zondag 17 Maart 2002 at 11:43 pm


Tekort aan donors bedreigt spermabank:

'Sorry, meneer. De rentevergoedingen zijn ook bevroren..!'

Het arbeidsbureau

Zondag 17 Maart 2002 at 9:52 pm


'Nee, mevrouw. Peniskoker is geen beroep..!'

Spookfiles

Zondag 17 Maart 2002 at 7:15 pm


U staat er vast ook wel eens in, zo'n file zonder aanwijsbare reden, op een volkomen onlogische plaats, die ook net zo hard weer oplost. Natuurlijk, spontane files kunnen zich voordoen. Iemand trapt op de rem voor een overstekende krijtstreepsnip of geelgors, achter hem word ook geremd en voordat je het weet staat de hele bende stil en begint aan alle kanten de signalering te knipperen. Nee, ik heb het over echt onverklaarbare files. Kijk bijvoorbeeld eens op zondagmiddag op de A2 bij Everdingen. Vanuit Den Bosch staat tussen vijf en zes gegarandeerd altijd een file tussen Culemborg en de splitsing naar de A27. Vreemd genoeg is daartussen niet dat verantwoordelijk zou kunnen zijn voor die file... De toerit vanuit Everdingen zelf is geregeld met een doseerlicht en spuwt slechts af en toe een auto de weg op, en al een paar kilometer voordat de weg zich splitst naar de A27 toe, rijdt alles weer normaal....!

Vreemd! Is er iemand die consequent om die tijd op zijn rem gaat staan om een file uit te lokken? En zo ja, waarom? Om Verkeer & Waterstaat nog meer geld af te troggelen voor de aanleg van nog een strook? Of is het een boze ex die het nieuwe vriendje van zijn voormalige liefde treitert als die op weg is naar zijn baas? Of is het misschien toch een kruizing van aardstralen die de weerstand van het wegdek plaatselijk zo doet toenemen, dat de snelheid vanzelf mindert? Of misschien toch een scheur in de tijdruimte, die plaatselijk de tijdstroom zo be?nvloed, dat er vertraging in de verkeersflux ontstaat?

Ik noem het fenomeen spookfile. En ik ben bereid iedere verklaring omtrent het bestaan van de spookfiles te aanvaarden, mits ik voortaan op zondag op tijd thuis ben voor het avondeten..

Suffie en Pim

Zondag 17 Maart 2002 at 11:40 am


Er zijn loggers die ene Adam Curry uit de loglijst hebben gemieterd vanwege zijn lofzang op Professor Pim. Jammer!

Daarmee doe ze namelijk wat zij Pim kwalijk nemen: mensen die niet meegaan met hun wereldbeeld diskwalificeren en isoleren. Zou dat een nieuwe trend worden in Nederland? Mensen met een afwijkende mening worden niet langer gehoord of tegengesproken, maar genegeerd, bespot en met taarten bekogeld. Dat is het resultaat van een kleine eeuw democratie in Nederland.

Nee, Suffie gaat niet stemmen op Pim. Suffie vindt CAO en WAO broodnodig, Suffie vindt Nederland niet vol en Suffie stoort zich mateloos aan de botte en generaliserende opmerkingen van de haarloze hondenheld. Maar het feit blijft dat Pim de vinger feilloos op een aantal zeer pijnlijke plekken in onze samenleving legt: de wildgroei in ons sociale stelsel, het falen van het asielzoekersbeleid, de spaghetti in onze zorgregels en de veel te lang genegeerde pijnpunten in onze multiculturele integratie.

De geschiedenis herhaalt zich. Eens in de zoveel jaren staat er iemand op om ons te confronteren met zaken waarvan men in Den Haag heeft verkozen ze te negeren of te bachateliseren. En omdat hij daarbij (te) straffe taal gebruikt wordt hij gekielhaald, neergesabeld en uiteindelijk uit de politiek afgevoerd. En wat kunnen wij daarbij dankbaar putten uit onze ervaringen met rechts-extremisme, Janmaten en Glimmervenen. Duw iemand met een grote bek in een hokje en hij verdwijnt vanzelf van het toneel. De door hem aangeslingerde problemen worden als 'gevoelig' in de ijskast gezet. En zo wordt in Nederland weer een nieuwe periode van politieke correctheid veiliggesteld.

Jammer....

Het Grote Scheiden

Zaterdag 16 Maart 2002 at 4:29 pm


Vorige week sprak Suffie een oude collega. Na 23 jaar huwelijk was zijn vrouw er vandoor, als een donderslag bij heldere hemel. Twintig jaar had hij voor haar gezorgd omdat zij reuma had en ook was hij de grote motor geweest achter de opvoeding van twee prachtige kinderen. Toen hij op een middag thuis kwam, stonden haar koffers in de gang en lagen de echtscheidingspapieren op tafel. Ze ging naar Amerika, vertelde ze, om met iemand anders een nieuw leven op te bouwen. Die 'iemand anders' bleek een man te zijn die ze via ICQ had leren kennen en op wie ze langs digitale weg verliefd was geworden. De collega, die haar een computer had gegeven om ondanks haar handicap toch iets om handen te hebben, heeft nooit iets geweten, terwijl het geheel al bijna een jaar aan de gang was. Scheiding, immigratie, huisverkoop, gezondheidsverklaringen, visa en alles was al geregeld, via Internet natuurlijk...

Drie jaar geleden kwam tegenover Suffie een ouder echtpaar wonen. Ze hadden de woning gekocht om, na zijn VUT, in stijl te genieten van hun oude dag. Van de week ging de buurman bij iemand een klusje doen. Tien minuten later stopte er een auto voor de deur. De buurvrouw laadde haar koffers in en verdween, met achterlating van een briefje waarin ze haar spijt betuigde en een telefoonnummer waarop ze te bereiklen was voor de afhandeling van de scheiding. Toen hij het telefoonnummer belde, kreeg hij tot zijn stomme verbazing zijn eigen broer aan de lijn...

Suffie heeft vannacht gedroomd van G, zijn voormalige Suffinnetje. Zou het iets te betekenen hebben??

Thuis...

Vrijdag 15 Maart 2002 at 9:34 pm


Op de parkeerplaats onder het Porthaus van de Frankfurter Messe, sloot Suffie zijn ogen. Driemaal tikte hij zijn hielen tegen elkaar en dacht: 'There's no place like home..'

Suffie's kaart van de werkelijkheid

Vrijdag 15 Maart 2002 at 10:53 am


Afgelopen dag was een goede dag voor beursgangers als Suffie. De goede contacten zijn gelegd, de juiste producten zijn besproken en de juiste beslissingen zijn genomen. En Suffie was niet eens bijzonder moe. Suffie is met name tevreden over de beslissing om stante pede een paar gietmallen voor gehoorbescherming te laten maken. Over enkele weken heeft Suffie een stel oordoppen op maat, die niet alleen Suffie's oren beschermen, maar door de inbouw van twee speakertjes ook nog eens gebruikt kunnen worden als personal monitors.

Gisteravond was vooral een klassieke avond, die begon met een ontmoeting met de werkelijk beeldschone Russische pianiste Elena Bezprozvannykh, waarvan Suffie ernstig onder de indruk was. Daarna werd Suffie, met behulp van een heus kostuum, omgekat tot heer en vergast op een uitgebreid concert plus diner ter ere van pianofabrikant B?sendorfer. Suffie mocht handjes schudden met stampen bobo's, captains of musical industries en klassieke artiesten waar Suffie nog nooit van gehoord had. De wijn vloeide daarbij niet alleen rijkelijk, maar ook elegant en duur...

Toen Suffie uiteindelijk vannacht op zijn rug in bed lag, gapend tegen een dame op TV die haar uiterste en vergeefse best deed om geil te kijken, terwijl ze haar kleren afstroopte, openbaarde zich de Enige Echte Waarheid voor Suffie: beursberigheid bestaat niet. Het is een illusie, bedoeld als bliksemafleider voor de gevoelens van eenzaamheid, verlorenheid en heimwee die je voelt als je alleen bent in een grote, vreemde stad zonder de vertrouwde mensen aan je zijde. Een illusie waarmee mannen in de lobby van het hotel hun onzekerheid tegenover elkaar verbergen door de macho uit te hangen en te zuipen, zodat ze niet tegen elkaar hoeven te zeggen dat ze hun thuis missen. Beursberigheid is een schild waarmee je je kwetsbaarheid verbergt en je mannelijkheid ten opzichte van anderen overeind houdt (Mond dicht, Freud!), een alibi om je partner niet te hoeven missen. Beursberigheid bestaat niet, maar wel de moed om door de telefoon te durven zeggen 'ik mis je. Ik hou van je en morgen ben ik weer bij je.'

En toen viel Suffie in slaap..

Suffie's beursberigheid (3)

Donderdag 14 Maart 2002 at 10:47 am


Beursdag ??n is achter de rug. Moede voeten en stapels persmappen en folders. Suffie is hardhollend de beurs over geweest. Een hele onderneming want het complex is dermate groot, dat het ons eigen RAI complex doet slinken tot het niveau van de Dorpsgehoorzaal in Kutkrabbeveen. Op de beurs is Suffie nog drie keer tegen de gisteren genoemde Duitse dame aangelopen. Misschien heeft het iets te betekenen, misschien stom toeval...

Maar Suffie heeft ook minder leuke dingen meegemaakt. Min of meer voor de grap heeft Suffie bij een audiologisch bedrijf zijn gehoor laten meten en de resultaten logen er niet om. Suffie heeft op 2000 hertz een enorme dip in zijn rechteroor zitten, zo ernstig zelfs, dat Suffie onmiddellijk het advies kreeg om contact met een oorarts op te nemen, en in ieder geval geen muziek meer te maken zonder adequate gehoorbescherming. Suffie heeft zich tijdens de lunch in het perscentrum laten troosten door de redactieleden, uiteraard ondersteund door een paar biertjes.

De eerste drie dagen is de beurs alleen toegankelijk voor mensen die professioneel met muziek bezig zijn, dus technici, pers, handelaars en musici. Pas in het weekend is ook het grote publiek welkom. Gevierde muzikanten nemen altijd graag hun vriendinnetjes mee, omdat dit vaak dames zijn met wie je graag gezien wilt worden. Suffie zou dat dus niet doen, wetende in welke geestelijke gesteldheid de meeste meerdaagse beursbezoekers zich bevinden en met welke ogen zij het vrouwelijk schoon bekijken. Suffie heeft zich in ieder geval kostelijk vermaakt, maar is vergeten welke muzikanten er nu eigenlijk waren.

Gisteravond wederom naar de vertrouwde eetgelegenheid, waar nu de verse oesters volop aanwezig waren. Uiteraard heeft Suffie er een stuk of wat naar binnen laten glijden. Daarna was het de beurt aan de lamscarr?'s met honing, feestelijk weggespoeld met nog een flesje Ch?teauneuf du Pape. Na de dis was het tijd voor emotie. Met een brok in de keel nam de eigenaar, die de harde kern van de redactie reeds 25 jaar mocht vergasten, afscheid. Om het verdriet te vergeten, liet hij de fles Obstler op onze tafel achter. Toen Suffie een paar uur later door de gangen van het hotel heen zwalkte, kwam hij prompt die Duitse juffrouw weer tegen. Deze keer zei ze uiterst vriendelijk goeienacht en liet een prachtige glimlach zien.

Dus terug op de kamer maar weer even de televisie aan. Maar deze keer heeft Suffie het geluid iets harder gezet..

Suffie's beursberigheid (2)

Woensdag 13 Maart 2002 at 09:50 am


Hoera, een internetcomputer in het perscentrum! Dat betekent een dagelijkse update van Suffie's belevenissen.

Gisteravond om 18.30 uur in het hotel aangekomen, na een prima rit met de inmiddels gerepareerde Suffiemobiel. In afwachting van de komst van de rest van de redactieleden werd op ??n der kamers de eerste fles geopend. Toen het reisgezelschap voltallig was, volgde fles twee. Vervolgens werd afgereisd naar een geschikte voederplaats. Oh, verrassing! Onze favoriete eetschuur, waarvan wij gehoord hadden dat de eigenaar vorig jaar zijn poorten zou hebben gesloten, had speciaal voor ons (lees: voor deze goed bezochte beurs) de tent opengehouden tot zondag. Helaas waren de oesters op, deze zouden echter vanavond alsnog worden aangeboden. Het weerzien werd uiteraard gevierd met een fles Ch?teauneuf du Pape, en omdat je op ??n been niet kunt lopen, volgde al gauw nummer twee. Na het be?indigen van de Coquilles St Jacques en de kalfsniertjes werd de maaltijd afgesloten met een ferme dosis eau de vie (Poire Williams!!). Overigens weet Suffie zeker dat dit niet van invloed kan zijn geweest op Suffie's gestel. Het waren de biertjes tussendoor die het hem deden...

Suffie's hotel is schoon en eenvoudig. Groot pluspunt is dat zich onder de beschikbare TV kanalen een zender bevindt die 24 uur per dag recreatief sociaal antropologische natuurstudies uitzendt. Vooral 's morgens vroeg blijkt dit uiterst motiverend. Bijkomend verschijnsel is dat de beursberigheid zich al op dag twee begint te manifesteren.

Tijdens het ontbijtbuffet werd Suffie al geconfronteerd met een tamelijk anatomisch correcte Duitse Dame, die het behaagde om Suffie's hormoonspiegel te verstoren door keer op keer zeer wulps langs Suffie's tafeltje te flaneren. Overigens viel het Suffie op dat een groot deel van de mannelijke aanwezigen met een eenzelfde blik het tafereel gadesloegen.

Kennelijk hadden ook zij die fijne zender ontdekt..

Suffie's beursberigheid

Maandag 11 Maart 2002 at 10:51 pm


Morgen reist Suffie af naar Duitsland voor een bezoek aan de Frankfurter Musikmesse, 's werelds grootste vakbeurs op het gebied van muziekinstrumenten (voor hen die dit morgen lezen, ik heb dit gisteren geschreven. Morgen is in dit geval vandaag). Vier dagen lang gaat Suffie loos op allerlei instrumenten, software en ander muziekgerelateerd speelgoed. En tussendoor maakt Suffie uiteraard Frankfurt onveilig. Voor de belangstellenden een kleine voorbeschouwing:

Dag 1: De beurs zelf is nog niet open. Bij aankomst in het hotel eerst een hernieuwde kennismakingsborrel met de andere redactieleden, daarna een etentje op kosten van de uitgever. Over het algemeen kan Suffie zich nog wel flarden herinneren van de taxirit naar het hotel, de daaropvolgende borrel in de lobby is meestal achteraf een zwart gat.

Dag 2: Na een moeizaam ontbijt per Suffiemobiel naar het beursgebouw. De eerste dag zit vol persmeetings, contacten leggen met fabrikanten en distributeurs, nieuwtjes opzoeken en perscontacten uithoren. Die eerste beursavond is er altijd wel een uitnodiging van een fabrikant voor een sjieke bijeenkomst in een duur hotel. Is dat bij B?sendorfer en Hammond, dan betekent dat meestal stropdas en opzitten, dure hapjes en drankjes en een woordje van de algemeen directeur, waarna ??n of andere klassieke grootheid een miniconcert verzorgd, uiteraard opgevrolijkt met een drankje. Komt de uitnodiging van Gibson of Trace Elliot, dan betekent dat partytime met een aantal muziekgrootheden als Steve Lukather of Doug Wimbish, een loeidhard concert, uiteraard met drank en hapjes en achteraf meestal een persoonlijke workshop Sex, Drugs & Rock 'n Roll.

Dag 3:
Na een uiterst moeizaam ontbijt en de rit naar het beursgebouw, worden de adressen aangedaan die de dag daarvoor werden gemist. Er wordt bijgebabbeld in het perscentrum met collega's van andere bladen, meestal met een paar biertjes erbij. Op die dag zijn vaak de eerste tekenen van beursberigheid te bemerken, een verschijnsel dat zich voordoet als mannen (het zijn meestal mannen in deze branche) in den vreemde, ver van huis aan hedonistische verleidingen bloot komen te staan (wordt ook wel beursgeilheid genoemd). Dat betekent dat fabrikanten die hun stands bemannen met schaars geklede lekkere wijven (zoals Dean, Kramer en Gemini), onevenredig vaak worden bezocht door heren die soms zichtbaar problemen hebben met hun hormoonspiegel. 's Avonds wordt er eerst door de verzamelde pers gezamenlijk gegeten, uiteraard met een paar mooie flessen wijn erbij, en dan zwermen de heren persmuskieten uit over roze buurten van Frankfurt in de omgeving van het Centraal station. Suffie heeft over deze avonden over het algemeen weinig herinneringen, maar weet wel dat hij elk jaar voor de zekerheid een aantal preservatieven meeneemt.

Dag 4: Na een ochtend de eindjes aan elkaar het hebben geknoopt en folders en materiaal te hebben uitgewisseld, wordt de thuisreis aanvaard en voegen de heren huisvaders zich weer bij hun vrouw en kroost.

U zult het een aantal daagjes zonder Suffie moeten doen, tenzij Suffie ergens een internetaansluiting kan vinden in de chaos. Maar Suffie laat u niet zonder vertier achter. Suffie stelt zijn reactietooltje graag ter beschikking om te discussi?ren over de volgende stelling:

?Niemand vindt het erg dat zijn/haar partner bij gelegenheid van zakenreis of evenement eens een keertje met een andere vrouw/man de koffer induikt, zolang zij/hij er maar geen weet van hoeft te hebben.?

Veel plezier..!!

Knipperlicht...

Zondag 10 Maart 2002 at 8:04 pm


Ooit, vele kilo's geleden, was Suffie een waar feestbeest. Zeker als puppy was Suffie behoorlijk populair onder de meisjes. Op zijn beurt waren er ook veel meisjes die door Suffie werden aanbeden. Opvallend was dat daarin overigens weinig overlap zat. En zelfs als deze wederkerigheid aanwezig was, dan was Suffie zich daar niet altijd van bewust. Suffie kwam laatst een dame op straat tegen die in een ver verleden ernstig, maar van een afstand door Suffie werd bemind. In het gesprek dat volgde, bekende de dame in kwestie met enigszins rood aangelopen konen, dat zij al die tijd in stilte verliefd op Suffie was geweest. Suffie en de dame lachten smakelijk en liep elk verder. Eenmaal terug in de auto vrat Suffie uit pure frustratie een stuk uit zijn stuur.

Een speciaal geval was M. Suffie leerde M kennen toen hij een onhandige puber was en zij een lieflijk bakvisje. Suffie werd er door zijn schoonzusje op gewezen dat M ernstig achter Suffie's broek aanliep. Toen Suffie zich daarvan bewust werd en de moed bijeen raapte om actie te gaan ondernemen, had M net de moed opgegeven en zich verbonden aan een ander vriendje. Suffie vond troost bij een ander vriendinnetje en mistte daardoor het moment dat M haar vriendje de bons gaf.

En zo liep M nog jaren als een rode draad door Suffie's leven. Toen Suffie's eerste serieuze relatie op de klippen liep, ging M net samenwonen. Toen Suffie bij Suffinnetje introk, was M net weer bij haar moeder gaan wonen.

Vreemd genoeg hebben Suffie en M deze situatie nooit uitgesproken. Enkele maanden geleden kwam Suffie M bij een verjaardag tegen, met haar echtgenoot en haar twee kinderen. Ook deze keer werd er netjes en vriendelijk gedag gekust en werden de koetjes en kalfjes plichtmatig uitgewisseld. Maar ook deze keer knetterde de elektriciteit zo ernstig, dat zelfs Suffinnetje de ozon kon ruiken.

Suffie vindt het wel prima zo, het hoort er gewoon bij. Misschien, in een verre toekomst, als Suffie oud en grijs is en zijn laatste jaren slijt in één of ander ouderencomplex, komen Suffie en M elkaar op het juiste moment tegen. Suffie moet er maar niet aan denken?

Brand!

Zaterdag 09 Maart 2002 at 3:20 pm


Toen Suffinnetje en ik vorige week een keer naar school liepen om Kleine Suffie op te halen, kwam tegelijk met ons de brandweer aanrijden. Alle kinderen en onderwijzers stonden al op het schoolplein en vanuit de school klonk het gedempte geluid van het brandalarm. Toen Kleine Suffie ons ontdekte, brak hij los uit de greep van zijn juf en stortte zich volledig overstuur in onze armen. Er was brand op school en wel in zijn lokaal. Hoe, wat en waarom wist niemand, maar terwijl de kinderen buiten speelden, was het alarm afgegaan en hadden enkele leerkrachten de beginnende brand met een paar emmers water gedoofd.

Onderweg naar huis liet Kleine Suffie zich redelijk gemakkelijk troosten, maar thuis begonnen de problemen pas echt. Omdat het lokaal door rook en roetschade niet meer gebruikt kon worden, kreeg Kleine Suffie de rest van de week vrij. Maar 's avonds vertikte Kleine Suffie het om alleen te gaan slapen. Suffie moest en zou op een holletje de rookmelder ophangen die al een jaar ongebruikt in de kast lag. Alle deuren en ramen moesten op slot zodat 'de brand niet naar binnen kon komen' en midden in de nacht stond Kleine Suffie ineens in onze slaapkamer te huilen dat hij zo bang was en niet alleen wilde zijn. Ook de daaropvolgende nachten lag Kleine Suffie lang wakker en uiteindelijk heeft hij enkele nachten bij ons in bed geslapen.

Kleine Suffie is niet ons natuurlijk kind. Zes jaar geleden hebben wij hem, nog geen twee jaar oud, zwaar verwaarloosd en ondervoed, weggehaald uit een Roemeens kindertehuis. Kleine Suffie mist, zoals dit in psychologiekringen heet, een stukje basisveiligheid waardoor ingrijpende zaken zoals dit extra hard aankomen. Suffinnetje en ik hebben de afgelopen jaren veel ge?nvesteerd in het herstellen van Kleine Suffie's gevoel van basisveiligheid. Dat is ons aardig gelukt, vinden wij samen, maar gebeurtenissen als deze geven aan dat het ijs nog maar heel dun is en slechts langzaam aanvriest.

Gisteravond heeft Suffie nagedacht over de eerste twee jaar in het leven van Kleine Suffie, over zijn verblijf in een bouwvallig kindertehuis, met nauwelijks verzorging, geen of weinig aandacht en met geen andere zekerheid dan zijn eigen overlevingsdrang. Ook in dit soort gebouwen komen nog wel eens brandjes of andere zaken voor.

En daar heeft Suffie de hele nacht van wakker gelegen...

Deadline stress

Zaterdag 09 Maart 2002 at 11:15 am


Ken je dat? Hoofdredacteur over de pis, nog geen artikel op papier, hele weekend achter de PC, vrouw en kind boos en dan ook het verschil in specs tussen Ableton Live en Acid Pro niet meer weten omdat je geen handleidingen hebt.

I love this job..!!

Gedicht..

Vrijdag 08 Maart 2002 at 10:29 pm


Uche uche uche
Snif snotter reutel

Uche uche uche
Reutel, groach... ptuuh..

Uche uche broap..
Sniff.....slik, blurp!

Uche uche rochel..
Gnnn...tt!! Kwwwatt..!!

Hatsjoe!!!

(Uit: 'po?zie in het dagelijks gebeuren', S. Uffie)

Lief..

Vrijdag 08 Maart 2002 at 5:04 pm


Eergisteren nog heeft Suffie iemand ervan overtuigd dat hij zijn persoonlijke effectiviteit ernstig kon verbeteren door af en toe eens wat minder lief tegen mensen te zijn. Tot grote schrik van zijn omgeving heeft de betreffende raadkrijger dit onmiddellijk in de praktijk gebracht, met alle gewilde en ongewilde gevolgen van dien. Suffie heeft in de afgelopen jaren geleerd dat het soms heel verhelderend en effectief kan zijn om te zeggen waar het op staat, zonder daarbij gehinderd te worden door een overdosis tact.

Om deze stelling nog maar eens empirisch te staven, heeft Suffie zich vandaag uiterst attent, tactisch en voorkomend gedragen. Met opvallende gevolgen!

Toen Suffie vanmorgen het gebouw binnenwandelde liep hij tegen een dame op die al een paar weken liep te draaikonten over de vraag of ze nu wel of niet Suffie's bromfiets zou gaan overkopen. In plaats van te vragen hoe het er nou mee stond, wat Suffie normaal zou doen, informeerde Suffie liefjes naar haar persoonlijke omstandigheden. Prompt doneerde de dame enkele flappen van honderd euro met de mededeling dat ze aan het eind van de week met de rest over de brug zou komen, als ze de brommer kwam halen.

Vervolgens werd Suffie geconfronteerd met een collega die zijn motorbroek achteloos in Suffie's kamer had neergedonderd. In plaats van de collega met de broek te wurgen, wat Suffie normaal zou doen, maakte Suffie een waarderende opmerking over collega's kledingkeuze, waarop deze de broek prompt aan Suffie cadeau deed, omdat hij net een nieuwe had gekocht.

Hierop had Suffie een lunchafspraak met iemand die de vorige afspraak had vergeten. In plaats van deze personage te trakteren op een zure opmerking over diens digestieve absentie, wat Suffie normaal zou doen, sprak Suffie zijn waardering uit over het feit dat de man alsnog tijd kon vrijmaken om samen met Suffie de dis te gebruiken. Suffie werd prompt op een lunch getrakteerd.

Ondanks het materiele gewin dat Suffie ten deel is gevallen, heeft Suffie's wereldbeeld ernstige schade opgelopen. Suffie is in de war. Mogelijk dat een verblijf van een maand of vier in een idyllisch gelegen klooster op een zonnig eiland Suffie geestelijke evenwicht kan bieden.

Maar dan zal Suffie het wel heel lief moeten vragen?

Bijlmer

Woensdag 06 Maart 2002 at 9:57 pm


Het winkelcentrum was koud en donker. Hij rilde, niet alleen vanwege zijn te dunne jas, maar ook omdat de roes van zijn laatste bolletje wegtrok. En hij had honger.

Vandaag was hij pakjesdrager geweest. Acht uur lang had hij met zijn mond vol witte en bruine bolletjes over de metrostations gezworven, in de kou en steeds op z'n hoede voor stillen. Hij wist dat hij de risico's liep en zijn opdrachtgever het geld ving, maar hij vond het niet erg. Zijn bolletjes waren vandaag gratis en hij had geld toegekregen voor een pak vla en een fles limonade. Het was druk geweest en toen hij uit de metro stapte hoorde hij in de verte het geruis van de voetbalwedstrijd in het nabijgelegen stadion.

Maar nu was hij koud, eenzaam en hongerig. Hij dacht eraan om te gaan slapen. De gekraakte boxgang waar hij sliep was niet warmer dan hier, maar wel veilig. En hij had daar een goed deken.

Hij hoorde de weerkaatsing van een dieselmotor in het winkelcentrum. Dat betekende smerissen. Maar hij was niet bang, als ze iemand wilden pakken dan kwamen ze lopend of met de fiets, en niet zo luidruchtig. Het busje reed het plein op met geopende schuifdeur. Iemand riep zijn naam en de brigadier die achterin zat wenkte hem. Toen hij naderbij kwam, herkende hij hem van het plaatselijke bureau. Hard, maar altijd correct en vriendelijk. 'Elke wedstrijd hetzelfde.' begon de diender 'zes man in dienst en ze bestellen lunchpakketten voor een weeshuis. Fijn dat de leiding aan ons denkt, maar wij krijgen het nooit op. Pak aan, man.' De politieman graaide in een grote kartonnen doos en duwde hem een paar witte papieren tassen in zijn handen. Hij keek er in en zag voorverpakte broodjes, melk, repen en fruit. 'Deel uit, man.' zei de brigadier, 'En als er nog meer gegadigden zijn, dan komen ze maar langs. Morgen moeten we de boel weggooien.'

Hij keek de politieman aan en lachte zijn ene tand bloot. De brigadier pakte zijn uitgestoken hand. 'Bedankt, beambte. God is met je.' En hij kneep zo stevig mogelijk in de hand van de ander, want die waardigheid had hij nog wel.

Prettige reis...

Dinsdag 05 Maart 2002 at 10:06 pm


Als je gelooft in statistieken en binnenkort op het vliegtuig stapt, is het wellicht niet bevorderlijk voor de geestelijke gemoedsrust om een kijkje te nemen op de site van Amigoingdown.com...

Als erkend Bijlmerrampslachtoffer heeft Suffie zeer tegenstrijdige gevoelens...

Geslaagd!!!!

Dinsdag 05 Maart 2002 at 9:03 pm


BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!! BlijBlijBlij!!!

Uche...uche...

Ziek...

Dinsdag 05 Maart 2002 at 11:46 am


Verdomme, daar sta ik dan...

Met m'n nette pak aan, klaar voor het uur der waarheid. Na een ochtend vol leren, concentreren en uitrusten moet het er maar van komen.

En ik ben zo ziek als een hond. Niet eens van de zenuwen, maar verkouden, dus keelpijn, snotteren, slap en koppijn.

En als ik nog even snel naar de diverse logs kijk ben ik niet de enige....

Ik ga...

Morituri Te Salutant...

Omkatten 2

Maandag 04 Maart 2002 at 11:12 pm


Ah.. daar izzie al...

Omkatten

Maandag 04 Maart 2002 at 11:08 pm


Het virus heeft me te pakken...!

Ik moet me afreageren.... Omkatten dan maar...

Als ik morgen klaar ben, verander ik wel weer terug..

Waar is me reaxytoeltje nou???

Boelkloedig??

Maandag 04 Maart 2002 at 11:47 am


Suffie vreet zijn pen op, zuipt te veel koffie, schijt zich leeg en blaft zijn gezin af. Herkenbaar? Juist: examenvrees. Morgen verdedigt Suffie zijn scriptie over een aantal bedrijfsmatige verbeteringen in zijn organisatie en studeert dus officieel af. Haleluja!! Maar Suffie heeft het druk gehad en de voorbereiding is dus niet optimaal.

Suffie staat bekend om zijn rust en geduld, zijn vermogen om ontspanning en helderheid aan te boren bij anderen. Suffie is voor velen de heipaal in woelige tijden. Maar Suffie is een binnenvetter, zijn koelbloedigheid is slechts schijn. Diep van binnen vinden op dit moment op diverse niveaus anti-peristaltische bewegingen plaats als fysieke manifestaties van Suffie's heftige gemoedsbewegingen. Suffie is pudding, Suffie is slap, Suffie is kwetsbaar..

Suffie heeft ernstig behoefte aan een schouderklopje...

Blieft... duim voor Suffie..!!??

Interteelt

Zondag 03 Maart 2002 at 12:16 pm


In zekere zin is zo'n weblogmeeting een incestueus gebeuren en de weblogwereld een incestueus clubje. Kijk maar eens naar al die foto's (zie Mar10e voor een handig overzicht): webloggers doen het met webloggers, sites uitwisselen, proberen te herkennen wie nu wie is, stampen digitale camera's, webroddels, intriges. Oftewel, ??n grote weblogfamilie..

Bewijzen? Iedereen riep vooraf in volle overtuiging niets over de meeting te gaan schrijven (Suffie incluis) en deed het toch (Suffie incluis); na de meeting steeg het aantal hits in weblogland met zo'n 100%; op elk log verschenen plotsklaps rijen links erbij (Suffie moet de zijne nog doen) en via de reactietools wordt nog druk nagebabbeld. En iedereen roept:'het gaat me niet om de hits, ik wil een publiek bereiken' of 'ik haal die tooltjes eraf, want het interesseert me niet wat anderen denken.' Maar de webloglijst is actiever dan ooit en de reactietooltjes draaien met enige regelmaat vast vanwege overbelasting van servers. Nee, schrijfvoer genoeg voor de Dijkshoorntjes onder ons...

Afkeurenswaardig? Sneu? Hypocriet? Zielig? Knus? Ben je mal, rot op!!

Suffie heeft een moordavond gehad, Suffie voelt zich volmaakt gelukkig in het ooit geschetste ons-kent-ons wereldje der webloggers en Suffie vindt het prima om al die verwante loggers af te lopen, wetende dat zij ook op Suffie's log reageren en in grote mate de hits bepalen. En dat geldt vermoedelijk voor 90% van alle webloggers. Nou en?

Met ruim 500 min of meer actieve loggers is Nederland een heuse subcultuur rijker. Binnen die groep zijn verschillende stromingen, zoals de lolloggers, de gezelliloggers, de cultuloggers, de egologgers, de haatloggers en de carri?reloggers. Er zal een moment komen dat de ene stroming de ander zo in de weg zit, dat het tot een schisma komt, waarop beide nieuw ontstane subculturen weer zullen uitgroeien en gedijen. Ook zal de logcultuur zijn evolutie kennen. De aanwas van het aantal loggers zal een evenwicht gaan vormen met de uitval en zo zal de wind fris blijven. Een aantal die-hards zullen voor de cohesie zorgen, tot ook zij worden vervangen door vers bloed. En dat alles in golfbewegingen van stilstaan en hardlopen.

Kortom, je kan tegen de weblogwereld aanschoppen en deze omarmen, je houdt de natuur niet tegen. Leer er van te houden, accepteer een ieders vorm en motivatie, geniet, en log met mate.

Heb uw weblogbroeder lief gelijk uw zuster..

Piep...! Ik loop al de

Zaterdag 02 Maart 2002 at 8:07 pm


Piep...!

Ik loop al de hele dag met een piepend oor... zou de schade na gisteren nu definitief zijn??

Stuk, cola en hoofdpijn

Zaterdag 02 Maart 2002 at 1:54 pm


Suffie is niet meer de Suffie die iedereen denkt dat hij is. Suffie heeft nu een gezicht, tenminste voor de mensen die gisteravond op de weblogmeeting waren, of die de nu al legendarische foto's van Heijblok reeds hebben mogen aanschouwen. Suffie is herkend, Suffie is 'stuk' zoals dat zo mooi heet. Maar Suffie laat zich er niet van weerhouden om wat indrukken te delen:

Suffie's stukke oren werkten in combinatie met de harde techno bepaald demotiverend in zijn pogingen om een verstaanbaar gesprek met Mar10e aan te gaan. Dan maar email...

Van Patrick moet nog maar afgewacht worden of hij ook andere truien heeft, wel weet Suffie dat hij een verrassende drankkeuze heeft.

Voor de awards voor de meest beweeglijke weblogger in Breda, gooit Gaby absoluut hoge ogen. Die voor de meest aanstekelijke grijns heeft hij al binnen.

Over het door Suffie gruwelijk in stroomversnelling gebrachte gevulde koekendebacle, zijn de laatste woorden met Juul vermoedelijk nog niet gesproken.

Ongeveer 500 meter voor het eindpunt ontdekken Suffie en Els dat ze ooit een tijdje dezelfde baas hebben gehad...

Bij het ontbreken van een tafelstatief kunnen twee gestapelde bierglazen goede diensten leveren, hetgeen Heijblok in zijn creativiteit demonstreerde.

Funxiun neemt een juiste beslissing om van te voren reeds te stellen dat zijn MKS-30 het huis niet zal verlaten.

Het gevaar van het Bob-zijn, is dat je wel degelijk een cola-vergiftiging kan oplopen.

Uniquehorn is niet zielig.

Punkey's leveren goed werk! Waarvoor dank..

En Luna? Ach...Luna...(zucht)

Verder heeft Suffie besloten niets over de weblogmeeting te schrijven. Suffie heeft namelijk een beetje hoofdpijn...

Vanavond niet, schat..

Vrijdag 01 Maart 2002 at 10:12 am


Vanavond de weblogmeeting, dus geen verhaaltje. Ik ben benieuwd: hoe iedereen eruit ziet, hoe iedereen in het echt is, hoe ze spreken, hoe ze klinken. En men zal ook wel benieuwd naar mij zijn. Moet ik ze voorbereiden? Of zal ik tot het laatst volhouden dat ik de Prins op het Witte Paard ben??

De uitslag

Vrijdag 01 Maart 2002 at 10:10 am


Met dank aan iedereen. Het is T?a geworden. Subtiele sensualiteit blijkt me toch beter te liggen dan botte geilheid.