Treurnis...

Woensdag 19 Juni 2002 at 6:50 pm


Conny Breukhoven, oftewel Vanessa, is uitgekozen om op te treden tijdens een groots benefietconcert in Amerika, onder meer georganiseerd door Jermaine Jackson, ter nagedachtenis van de gebeurtenissen van 11 september 2001. Zij zal daar onder andere op het podium staan met Witney Houston en Madonna. Onder de genodigden zijn onder meer president Bush en ex-president Clinton. Suffie kan zich niet voorstellen dat het hier een keuze betreft op basis van artistieke prestaties, meer op basis van geldelijke inbreng.

Zo niet, dan is dit een regelrechte klap in de bek van de vele duizenden Nederlandse musici die hun werk wel serieus nemen. In ieder geval wordt het imago van de Nederlandse popcultuur er niet geloofwaardiger op...

Braak met smaak

Woensdag 19 Juni 2002 at 11:31 am


Van alle excrementele functies die het lichaam rijk is, wordt braken wellicht het meest ondergewaardeerd. Mensen pissen, schijten, ejaculeren, zweten en snuiten alsof het een lieve lust is, maar eens lekker fomeren is er over het algemeen niet bij.

Dat is jammer, want een keer goed overgeven kan soms heel verfrissend werken en een fijn en voldaan gevoel in het lijf teweeg brengen. Natuurlijk, meer dan andere functies is de kwaliteit van braken afhankelijk van een aantal externe factoren, meestal aard en hoeveelheid van de maaginhoud. Van die kleine stukjes die in je neus schieten, bijvoorbeeld. Dat is niet zo prettig. En ook die matgroene, stinkende drab die naar boven komt als je een lege maag hebt en die zo in je keel brandt, kan de lol van het fomeren aardig bederven. Maar een stevige, volle en niet al te vloeibare substantie, met niet te veel, en vooral zachte brokken, kan een lust zijn voor het lijf. Probeer het eens! Het zal u verbazen!

Voor de nieuwsgierigen onder u bij deze alvast een leuk experiment. Om optimaal resultaat uit dit experiment te halen, kunt u het onderstaande stappenplan het beste verdelen in drie dagen:

Dag 1: Eet veel knoflook en ui-houdende gerechten. Vermijdt vezelrijke voeding, maar scoor vooral ook peulvruchten. Probeer de hele dag door zo veel mogelijk zwarte koffie te drinken. Ook de werking van alcoholhoudende drank is heilzaam.

Dag 2: Drink zo veel mogelijk koffie, doch sla ontbijt en lunch over. Begin omstreeks 16:00 uur met het drinken van zoveel mogelijk bier. Neem omstreeks 18:00 uur een flinke maaltijd met veel knoflook, veel (vooral rood) vlees en veel prei of ui. Verwerk in de maaltijd veel pepers. Wilt u de maaltijd niet zelf bereiden, denk dat aan Thais of Mexicaans. Ga hierna stappen en drink gedurende de hele avond zo veel mogelijk bier. Sluit de avond af met het eten van een grote pita met shoarma. Neem daarbij veel alle bijbehorende sausen. Sla voor het slapen gaan snel twee glazen vodka-jus achterover.

Dag 3: Zorg dat u in de nacht van de 2e op de 3e dag beslist niet meer dan vier uur slaap krijgt. Poets geen tanden en was u niet. Neem plaats in een slecht geveerde auto en rijdt naar uw werk, liefst samen met een aantal mensen die het voorgaande programma eveneens hebben gevolgd. Sluit de ramen en zet tijdens het rijden de verwarming 20 minuten lang op de hoogste stand. Steek met zijn allen een zware shag op en laat na de eerste trek die snoeiharde scheet die u vermoedelijk al twee dagen dwars zit. Het effect zal u verbazen!

Veel plezier....

Meteorologisch seksisme..

Maandag 17 Juni 2002 at 4:50 pm


Suffie is op dit soort dagen graag in Albert Heijn.. Het liefst bij de koelafdeling, waar op dit soort dagen de jonge moedertjes, in hun dunne en luchtige niemendalletjes, nietsvermoedend boven de diepgevroren kroketten en de pakken schepijs hangen...

Die onbewuste lichamelijke reacties op de plotsklapse temperatuurverschillen. Suffie kan daar uren naar kijken...

Band(e)loos

Maandag 17 Juni 2002 at 12:10 pm


Neem nou eens gisteren. Wat kan zo'n dag toch anders lopen. Na het Grote Vaderdagfeest in de ochtenduren, brak als vanouds de zondagse sleur aan. Voor Suffie betekent dit repeteren met de band, en dus ook gisteren. Maar hoe anders zou het lopen. Na aanleiding van gesprekken die Suffie reeds eerder had gevoerd met een aantal bandleden, had Suffie toch een beetje een onbewust voorgevoel van naderend onheil. En jawel, bingo....

Bij aankomst volgde onmiddellijk een spoedoverleg, waarin onomwonden werd vastgesteld dat de formatie in de huidige vorm geen levensvatbaarheid had. Verkeerde opbouw, verkeerde muziekstijl, verkeerde tijd en verkeerde plaats. Conclusie: ieder zijns weegs en veel zegen en geluk in de toekomst voor allen. Daarna werd ter afscheid nog even een potje gejammed om de frustraties weg te spelen en daarna was het exit band. Suffie was plotseling bandloos....

Uiteraard werd nog wel besloten om de band op gepaste wijze en op een passend terras in het lokale stadshart 'uit te drinken'. Suffie vergastte zich daarbij op een koel getapt 'bolletje' Leffe Dubbel, doch werd verrassend genoeg geconfronteerd met het feit dat de overige bandleden hadden bedacht dat het daar niet bij moest blijven. Toen Suffie een bolletje of drie later de schaars verlichte binnenzijde van het ethablissement opzocht om zich te ontvochtigen, flikkerde hij loeihard en op spectaculaire wijze van het afstapte naar de toiletten en haalde een elleboog open. Er volgde een bloedig, maar warm en emotioneel afscheid.

Eenmaal thuis troostte Suffie zich tijdens de avonddis met een fles koude witte wijn en na de koffie volgden twee glaasjes van Suffie's fijnste Schotse whisky. Suffie en Suffinnetje genoten van de zwoele avond op het terras van Suffie's landgoed en bij gebrek aan beter spoelde Suffie de genuttigde hapjes weg met een paar pijpjes pils. Suffie's herinneringen over het verdere verloop van de avond zijn slechts fragmentarisch. Suffie kan zich nog ergens een flart herinneren waarin Suffie geduldig in de hobbykamer stond te wachten tot de echtelijke sponde nog een keertje voorbij kwam, opdat hij zich er op het juiste moment in kon laten vallen.

Suffie betaalt op dit moment nog de prijs van zijn bandeloosheid. Suffie heeft een droge bek, koppijn en een stijve arm. Suffie is, zoals dat zo mooi heet, brak. En hoe vreemd ook, los van het laatste aspect is dat niet eens een heel vreselijk gevoel...

Overigens, zijn er nog bandjes die een gitarist zoeken? Onder de juiste financi?le en logistieke voorwaarden stelt Suffie zich graag ter beschikking...

Het kind in mij

Zondag 16 Juni 2002 at 9:50 pm


Nog maar enkele jaren geleden hadden Suffie en Suffinnetje zich verzoend met de wetenschap dat het geslacht Suffie bij hun generatie zou uitsterven. Suffie heeft zelfs ooit geroepen genoegen te nemen met een rijk doch kinderloos leven. Suffie en Suffinnetje hebben dat rijke leven ondertussen geleefd, dus een groot huis gekocht, een stoere stereo, kostbare gitaren en een vette BMW. Ook waren er verre reizen, dure hobby's en wekelijks diverse exclusieve etentjes. Honend hebben Suffie en Suffinnetje in die periode de verhalen weggewuifd over gezinnen, de zegeningen van het ouderschap en vooral van vader- en moederdag.

Maar vanmorgen werd Suffie bruut gewekt door Kleine Suffie, die op papa's waterbed op- en neersprong onder het bezigen van het aloude gezang:"Oleeeee, ole, ole, oleeeee! Het is vaderdag, het is vaderdag!!" Vervolgens werd Suffie vergast op een knuffel die bijna een hoge dwarslaesie tot gevolg had, tien pakken kauwgum die Suffie vanwege zijn beugel niet kan eten, een videoband met Arnold Schwarzenegger, een wok met een roestplek en een zelfgemaakte verjaardagskalender. Kortom, Suffie was voor enige tijd de gelukkigste man ter wereld...

Gelukkig heeft Suffie, ook in zijn kinderloze periode, nooit gezegd een hekel aan kinderen te hebben. Suffie moest niet veel van kinderen hebben, wist niet hoe er mee om te gaan. Maar vermoedelijk gold hiervoor vooral het credo 'onbekend maakt onbemind'.

Als Suffie terugkijkt op de vele jaren van zijn leven heeft hij verschillende stadia doorlopen. Eerst een ziek en daardoor onzeker en bang kind, dat moeilijk contact maakte en zich al gauw afgewezen voelde. Daarna een uitsloverige en brallerige puber, die zijn best deed om de verloren jaren van zijn kindertijd goed te maken. Vervolgens werd Suffie een goeiige en gezellige lubbert, soms te gemakkelijk in de omgang en te zachtaardig om echt spijkers met koppen te slaan, en uiteindelijk is Suffie geworden wat hij is: een grote, gemoedelijke knuffelbeer die soms spits en cynisch uit de hoek kan komen en soms ook onverwacht en verrassend bot en vierkant kan zijn.

Toch is Suffie sinds zijn kindertijd niet wezenlijk veranderd! Ondanks alle groeiprocessen, al het vallen en opstaan en het doorlopen van al die verschillende levensfasen, leeft het kind in Suffie als nooit tevoren. Suffie is altijd speels gebleven, is altijd blijven dromen van fantasiewerelden, helden en grootse daden. Suffie heeft zich altijd blijven bezondigen aan kwajongensstreken, kinderlijke geneugten en een chronische afkeer voor de wereld der volwassenen.

Daarom gelooft Suffie ook niet dat er mensen zijn die een hekel aan kinderen hebben. Wie niet van kinderen houdt verloochent het kind in zichzelf en geeft zich daarmee over aan de eindigheid van zijn bestaan. Kinderen hebben het eeuwige leven en wie zich daarvan afkeert valt ten prooi aan zijn eigen stervelijkheid. Wie van zichzelf houdt, houdt van het kind in zichzelf en daarmee van alle kinderen. Wie dat niet doet, is verdoemd tot een saai en zinloos bestaan, met uitzicht op een voorspelbaar en onafwendbaar einde. Daarom gelooft Suffie dat mensen die zeggen dat ze een hekel aan kinderen hebben in werkelijkheid nog niet in de fase zijn beland dat ze zichzelf echt hebben leren kennen en waarderen. En Suffie weet zeker dat ieder zichzelf respecterend mens ooit in die fase zal belanden...

Vaderdag heeft niets met traditie of normen en waarden te maken. Vaderdag een een commercieel instituut, pure geldklopperij. Een farce bedacht door het grootkapitaal om arme mensen als wij op zinloze wijze de laatste centen uit de zakken te kloppen. En toch mist Vaderdag zijn uitwerking op Suffie niet... Suffie is zich op zo'n dag namelijk als geen ander bewust van het geluk dat hem ten deel is gevallen.... Kleine Suffie, iedereen zou er eentje moeten hebben....

Overigens stond Suffie vandaag nog een extra vaderdagkado te wachten, namelijk een fles McChouffe. En wie Suffie een beetje kent, zal niet verrast zijn dat Suffie daarmee zo blij is als een kind....

Groots in het nietige

Vrijdag 14 Juni 2002 at 8:33 pm


Suffie heeft merels in de tuin. Twee stuks, een papa merel en een mama merel. Dat is niet de eerste keer, het stelletje komt hier al jaren. En in al die jaren is het geen enkele keer gelukt om in Suffie's tuin een gezinnetje te stichten. Jaar in, jaar uit liepen hun pogingen uit in een leeg nest in Suffie's heg, leeggeroofd door een buurtkat of een ekster.

Dit jaar loopt het anders. Enige weken geleden ontdekte Suffinnetje in een grote struik, midden in Suffie's tuin, een merelnest met daarin drie hemelsblauwe eitjes. En op dat moment startte ook Suffie's Grote Vogel Beschermings Programma, wat behalve een verhoogde surveillance in de tuin tevens een intensivering betekende van de contacten met de beide aanstaande ouders. Met succes wisten Suffie en Suffinnetje enkele malen tijdig in te grijpen bij het naderen van gevaar, dat zowel via de grond als via de lucht dreigde.

Vorig weekend resulteerde dit in de komst van twee bleekroze, licht bedonste en hevig trillende lijfjes in het nest, die slechts met moeite te herkennen waren als twee jonge merelkuikens. Ei nummer drie bleek helaas een blindganger.

Opvallend is vooral dat beide merelouders Suffie en Suffinnetje hebben geaccepteerd als een soms lastige, maar verder ongevaarlijke factor, die hen niet langer meer gillend de bomen in doet vluchten, maar die met een terloopse blik van vogelverstandhouding wordt gedoogd.

Enkele dagen geleden zat Suffie prinsheerlijk op zijn landgoed te mediteren met een bakje koffie, terwijl moeder merel onverschrokken en dapper op het gazon heen en weer hupte, zo af en toe een vette worm tot zich nemend. Plotseling stopte moeder merel haar gehup, zakte door haar pootjes heen en bleef doodstil in het gras zitten, verstard met en een bijna zichtbaar angstige blik in haar ogen. Tegelijkertijd hoorde Suffie de dissonante roep van een ekster over het landgoed schallen. Het was een grote, die met opgeheven staart en felle ogen neerstreek in de boom waarin zich ook het merelkroost bevond, en vermoedelijk hongerig, meedogenloos en geen partij voor welke merel dan ook.

Suffie begreep dat hij getuige was van een aankomend gezinsdrama, de natuur in al zijn facetten en gezichten aan het werk op het landgoed rondom Huize Suffie. Survival of the fittest, wist Suffie nog te bedenken, oftewel The circle of life, zoals Suffie zich nog wist te herinneren van de biologieles (of was het van The Lion King?). Een nietige gebeurtenis in een groot universum, een gebeuren dat op datzelfde moment wellicht in vele honderden tuinen eveneens plaatsvond. Moeder Natuur toonde zijn ware gezicht in al haar wreedheid en pragmatische effectiviteit, ongetwijfeld een vliegenpoepje op de grote kalender van het leven. Zo waren nu eenmaal de wetten van de natuur....

Maar Suffie had ook nog met andere wetten te maken, namelijk de wetten van de gastvrijheid, en wel ten opzichte van twee onschuldige wezens die in Suffie's struik een veilige thuishaven dachten te hebben gevonden om hun nageslacht groot te brengen.

Een ogenblik worstelde Suffie met het belangenconflict tussen de natuur en de menselijke waardigheid. Toen besloot Suffie dat zelfs de nietigste drama's soms vroegen om grootse daden. In ??n beweging greep Suffie de doorgeladen Super Soaker XP 110, die hij voor eventuele interventie van katachtige grondtroepen had klaarliggen, sprong overeind en tracteerde de gemene vogel met twee snoeiharde salvo's Flevolands kraanwater. Met een verschrikte gil vloog het zwart-witte monster op en verdween in enkele vleugelslagen uit het zicht.

Enkele seconden nog bleef moeder merel doodstil in het gras zitten. Toen knipperde ze haar ogen, kwam overeind en ging door met haar hup- en pikwerk in het gras. Even keek de jonge moeder Suffie aan en even dacht Suffie een blik van moederlijke dankbaarheid te zien in de donkere kraaltjes van haar ogen.

Suffie legde met een groeiend gevoel van trots het wapen terug op zijn plek en nam een slok koffie...

Soms moet je de natuur laten zien wie de baas is...!

(in opdracht van Ton)

Stapje terug

Zondag 09 Juni 2002 at 12:03 pm


Suffie is er maar druk mee, met dat weblog. Elke dag verzint Suffie ??n of meer stukjes om zichzelf en het langskomend publiek te plezieren. Een schone en dankbare taak, maar ook een intensieve...

Gisteren trof Suffie op zolder, verborgen onder de lege dozen en andere troep, een beest van een computer aan, met zee?n van ruimte in geheugen en diverse harde schijven, een flitsende videokaart met twee knoerten van monitoren, twee professionele audio-interfaces (waarvan ??n voor gebruik met de 5:1 24/96 surround standaard, voor de ingewijden) en een loeisnelle brander. Gekoppeld stonden allerlei toetsenborden, geluidsmodules, compressors, gates, effectunits, mengtafels en kilometers kabel....

Het duurde eventjes voordat Suffie zich kon herinneren dat hij al die troep er zelf ooit heeft neergezet met de bedoeling om zich eens serieus met muziek te gaan bezighouden. Maar het staat er maar.... ongebruikt en ondertussen zichzelf druk afschrijvend...

Suffie heeft ondertussen door waar de schoen wringt. Suffie heeft het te druk met zoveel dingen en is daardoor bezig allerlei andere zaken te verwaarlozen. Daarom heeft Suffie daar consequenties aan verbonden. Suffie gaat zijn tijd beter verdelen en dat betekent dat Suffie de zichzelf opgelegde verplichting om minimaal dagelijks te scoren op dit weblog, bij deze laat vallen.

Nee, Suffie gaat niet stoppen! Suffie gaat minderen. Natuurlijk zullen er dagen zijn dat Suffie zichzelf het plezier gunt om het log weer eens lekker vol te douwen, maar evengoed zullen er dagen komen dat Suffie geen enkele activiteit zal laten zien... Dat betekent niet dat Suffie er geen zin in heeft, of er mee gestopt is, of ergens de pest over in heeft. Nee, het betekent slechts dat Suffie op die dagen andere prioriteiten gesteld heeft.

Suffie heeft ondertussen, in de paar maanden dat "Suffie" nu bestaat, een leuke schare aan medeloggers en lezers om zich heen verzameld. Vreest niet, vrienden, Suffie zal jullie niet verwaarlozen. Neen, laat onze contacten in de spaarzame ogenblikken die we nog wel delen, vooral van kwaliteit zijn...

Pardon??

Zaterdag 08 Juni 2002 at 4:27 pm


De Amerikaanse senaat heeft een wet aangenomen die een invasie in Nederland toestaat, mocht in het nieuwe op te richten Internationale Strafhof dat hier zal komen te zetelen, een Amerikaanse onderdaan terzake oorlogsmisdaden berecht worden.

Godverdomme! Gekker moet het niet worden! Wat een ongelooflijke hypocriete klootzakken zijn het toch! De bek vol over rechtvaardigheid, de strijd tegen het onrecht en internationale balans! Maar oh wee, als er een Amerikaan buiten de pot pist! Dan mag het internationale recht ineens geen oordeel vormen. Volgens Suffie hebben die klotenyanks iets te vrezen over wat ze in de afgelopen jaren hier en daar hebben uitgevroten! Suffie snapt nu ineens waar het woord schurkenstaat vandaan komt!

Gatverdamme!!

Mislukt kind

Zaterdag 08 Juni 2002 at 1:09 pm


Adriaan Morriën is dood. En daarmee is Nederland een groot dichter en schrijver armer. Dat stemt Suffie droevig, want Suffie heeft een heilig ontzag en een stille bewonderinging voor de Echte Dichter. Suffie kan zelf goed rijmen, heeft een prima gevoel voor ritme en dictie en kan zich goed in gevoelens uitdrukken. Maar de zuivere combinatie van factoren, die van een dichter een Dichter maken, ontbeert Suffie...

Suffie is niet zo'n literatuurbeul. Veel verder dan "Ote" en "Tjilp" is Suffie eigenlijk op het gebied van dichten nooit gekomen. Eerlijk gezegd kon Suffie zelfs zo één, twee, drie geen werk van Morriën voor de geest roepen. Maar de naam Morriën roept bij Suffie wel beelden op. Suffie's mama en papa hadden diverse werken van hem in huis, grappige en warme observaties vol stille humor, ironie en een gezonde dosis erotiek, verstilde beelden van kleine en alledaagse taferelen. Vreemd, Suffie ervaart die herinneringen als iets weemoedigs, iets van vroeger, een sepia plaatje vol jeugd en verlangen.

Van Morriën komt de uitspraak: "Een volwassene is een mislukt kind". Alleen daardoor verdient hij al de eeuwigheid...

SNEEUW

Het sneeuwt, niet jachtig, eerder tastend
Alsof het wit naar zwarte plekken zoekt.
Maar heel het landschap ligt al volgeboekt.
De dag staat zwaarbepakt om te vertrekken.

De bomen dromen rechtop in de sneeuw,
Verwonderd en in hun verwondering verrast.
De vorst heeft ieder takje afgetast.
Het is windstil, er valt niets te vertellen.

De laatste vlokken vallen, in de lucht
Zweeft al wat zonlicht, geel en droog.
En vogels, eerstgeborenen van het oog,
Haasten zich om de schade te herstellen

(Adriaan Morri?n, 1956).

Openbaringen (1)

Vrijdag 07 Juni 2002 at 5:26 pm


Eenmaal prettig bezig in de keuken, wordt Suffie met enige regelmaat overvallen door het gevoel dat hij ooit het verkeerde beroep heeft gekozen! Gelukkig doet de aanblik van de vaat hem vervolgens weer beseffen dat hij uiteindelijk toch de juiste keus heeft gemaakt.

De last van het Suffieschap...

Donderdag 06 Juni 2002 at 9:53 pm


En nou is het uit! Afgelopen moet het zijn! Suffie wenst niet langer meer door het leven te gaan als lust-object. Geen giechelende meiden meer aan de deur, geen natte kruisjes meer in Suffie's stamkroeg, en geen diepte-gesprekken meer met dames die er uiteindelijk toch op uit blijken te zijn een stukje Suffie in hun lichaamsholtes weg te werken...

Suffie is zich tijdens een moment van reflectieve zelf-evaluatie plotsklaps bewust geworden van wat hij al die tijd al latent heeft geweten: veel vrouwen, waarvan Suffie altijd gedacht had dat ze hem gewoon aardig vonden, zijn vooral ernstig ge?nteresseerd in Suffie's lichaam. Ze willen slechts met hem copuleren, hem bezitten en hem gebruiken voor de bevestiging van hun vrouwelijke suprematie! Suffie's feromonen winnen het glansrijk van zijn natuurlijke charme. En die waarheid valt best hard!

Achteraf gezien kan Suffie de tekens van zijn anders zijn niet ontkennen: Suffie's mama mopperend over de giechelende kleutermeisjes die dag in, dag uit voor de deur zaten; de stampen vrouwelijke klasgenootjes die helemaal niets snapten van hun wiskunde (waar Suffie best goed in was) en die zo graag bij hem thuis kwamen leren; de verklaringen van diezelfde klasgenootjes dat meisjes nou eenmaal veel beter konden denken als ze languit op Suffie's bed lagen en de kleuren van hun ondergoed konden tonen; de schampere opmerkingen van Suffie's vrienden en klasgenoten als Suffie terloops een verzuchtte dat een avondje zonder seks ook wel eens leuk zou zijn...

Suffie had natuurlijk toen al kunnen begrijpen dat het hebben van meer dan ??n vriendinnetje per dag maatschappelijk afwijkend was, dat het niet normaal was dat meisjes die met Suffie een onschuldig dansje hadden gemaakt de volgende dag op school verschenen met nagelsporen op hun wangen of brandwonden van uitgedrukte peuken op hun handen, dat de vechtpartijen tussen meisjes achter op het schoolplein niet gingen over de wekelijkse column in de Yes...

Misschien ook dat Suffie zijn handicap in het verleden onbewust heeft willen temperen door het kortwieken van zijn golvende manen, het dragen van enorme brillen, het laten monteren van ontsierende en kwalijk riekende beugels en het behangen van de gespierde torso met menselijk spek, zodat Suffie in een amorfe massa veranderde.

En toch gaat het door. Nog maar een paar maanden geleden werd Suffie door Luna benoemd als promiment aanwezig in de top negen van geilste mannen op de Bredaase weblogmeeting. Nu kan Suffie van Luna wel wat hebben, omdat de relatie tussen Suffie en Luna ondertussen al lang niet alleen maar lichamelijk meer is... Maar onlangs nog stond Suffie promiment genoemd als kandidaat voor de post van meest aantrekkelijke logger, compleet met absoluut onvoordelige foto, genomen op diezelfde meeting...

Nee, Suffie houdt het voor gezien! Geen pure lust meer voor Suffie, dames... Suffie wil graag wat meer diepgang in zijn menselijke relaties. Dus, dames en meisjes, mocht u Suffie per ongeluk in de komende tijd tegen het lijf lopen, doet u dan in ieder geval alsof u hem ook best wel een beetje aardig vindt...

Leven

Donderdag 06 Juni 2002 at 1:16 pm


Toen Suffie zich vanmorgen in de keuken begaf om het ochtendvoer te bereiden, werd zijn pad gekruisd door een aardappel die schielijk achter de pedaalemmer verdween. De reden bleek toen Suffie het keukenkastje opende, waar deze voedingsknollen zich normaliter plegen op te houden: hij had een plasje gedaan tegen de uien, die nu krakend en snuivend uit hun netje trachtten te ontsnappen. In de ijskast stond een bakje aardbeien, die al breakdansend probeerden de groen-witte petjes op hun hoofd af te werpen. De conclusie mocht duidelijk zijn: het wordt weer eens tijd voor een grote schoonmaak....

Zomaar, benieuwd...

Woensdag 05 Juni 2002 at 9:57 pm


Die tampons met die schuine inkepingen, die van de reclame... Moet je die er inschroeven of zo??

Ergens gelezen...

Woensdag 05 Juni 2002 at 11:43 am


"Every time you masturbate,
God kills a kitten"


Dan zou het toch ergens op de wereld verschrikkelijk moeten gaan stinken..!!

Goed gejat (6)

Dinsdag 04 Juni 2002 at 1:15 pm


Opgevangen tijdens een familiefeestje:

"Je merkt dat je ouder wordt als het stapeltje gastendoekjes in je nachtkastje minder gauw opraakt."

Tja, zeg er es wat van...

Lijdloggen

Maandag 03 Juni 2002 at 10:17 am


In een briljante bui schreef Suffie eens ergens 'loggen is lijden', zich op dat moment niet realiserend welk een verschrikkelijke waarheid hier aan het licht werd gebracht. Suffie beseft nu dat deze uitspraak uiteindelijk de basis is gaan vormen van een nieuwe vorm van internetcommunicatie: lijdloggen!

Naast het lijfloggen, webloggen, fotologgen, liefloggen en haatloggen, moet het lijdloggen zich binnen no time een belangrijke plek in Logland kunnen verwerven. De essentie van dit nieuwe verschijnsel is dat loggers lijden. Dat mag vrijwillig, maar door anderen zover gebracht is effectiever en dus leuker! Tenslotte, iedere logger heeft een beetje masochisme in zich en wie zijn wij om dat te negeren?

Lijdloggen begint als iemand die behept is met een aandoening, gebrek of zwakke plek Logland betreedt en anderen er vervolgens stokjes in gaan prikken. Niet van dat geaai, maar kijhard en onbarmhartig, recht in de etterende wond. Dan volgt er gegarandeerd een periode dat die persoon zich krampachtig en in paniek verweert, daarbij wild om zich heen slaand met zijn manco, proberend anderen zo hard mogelijk te raken. Het spelletje eindigt tenslotte als het slachtoffer met een liederlijke slotdicht of noodkreet zijn log op zwart gooit en/of zichzelf door het hoofd schiet.

Het mooie van dit nieuwe fenomeen is dat er zoveel loggers zijn, die ook nog eens eerlijk zijn over hun zwakke plek: te klein, te mager, te dik, doof, depressief, verslaafd, dikke bril, schizofreen, werkloos, asociaal, verlamd, alleenstaand, lelijk, slechtziend, roodharig en alleenstaand opvoeder. Dat maakt het spel makkelijker. Een aantal loggers pikken iemand uit, fakkelen hem/haar af, laten hem/haar een paar keer terugkrabbelen en stampen hem vervolgens snoeihard de vijfde dimensie in! Feestgedruis, seks en drank! Mooi is het om dit met open vizier te doen, zodat iedereen je kan bewonderen en prijzen, maar nog leuker is om het gniepig te doen! Ontkennen, andere IP, andere nickname, berichtje wissen, alles is mogelijk en alles is leuk. Zolang het effect maar is dat het slachtoffer gilt.

Wie wil er eerst? Er is tenslotte keus genoeg... Wie heeft er een leuke aandoening of handicap om mee te beginnen? O ja, even voor de loggers die graag de jacht willen openen: check even bij jezelf of je geen zwakheden hebt. Als straks de spoeling dun wordt, is je maatje van nu wellicht niet meer te vertrouwen...

Kleine Suffie op straat

Zondag 02 Juni 2002 at 12:53 pm


Mede door zijn achterstallige emotionele ontwikkeling, was het tot voor kort ondenkbaar om Kleine Suffie buiten te laten spelen. Kleine Suffie had problemen met het spelen met andere kinderen, was zich te weinig bewust van het verkeer en had de vervelende gewoonte om naar plaatsen te wandelen, waar Suffie en Suffinnetje hem helemaal niet wilden hebben.

Enige weken geleden hebben Suffie en Suffinnetje, ook al met het oog op het komende zomerweer, de koppen over deze kwestie bij elkaar gestoken en besloten de gok eens te wagen. Kleine Suffie kreeg schoenen aan en werd de straat opgemieterd.

Sindsdien heeft Kleine Suffie zich ontwikkeld tot een echte straatrat, de schrik van de buurt. 's Morgens verdwijnt hij door de voordeur naar buiten en tegen het avondeten komt hij, moe en smerig, naar binnen kruipen, waarbij in de middaguren hooguit enige minuten naar binnen wipt om een hapje brood tot zich te nemen. Meerdere keren per dag hangen vreemde meisjes, in leeftijden tussen de vier en de twaalf jaar, bij Huize Suffie aan de bel, hun teleurstelling zichtbaar verbijtend als ze te horen krijgen dat Kleine Suffie reeds uren daarvoor zijn gezelschap van de dag heeft samengesteld en de wijk is ingetrokken. Maar het meest ingrijpend is de stilte in huis, die als een volledig nieuwe gewaarwording door Suffie's oren knalt! Suffie leert zijn eigen stem herkennen, weet plotseling hoe de pomp van het aquarium klinkt en zit de fauna in de tuin van Huize Suffie verwonderd en met knipperende ogen onder tak en blad vandaan kruipen.

Suffie heeft zichzelf nooit gerealiseerd wat een dergelijke, schijnbaar simpele beslissing allemaal kan betekenen voor het maatschappelijk leven in de wijk en het ecosysteem op Suffie's landgoed. Suffie heeft plotsklaps een idee gekregen van de complexheid van het leven, waarbij schijnbaar kleine gebeurtenissen om microniveau, grote invloed kan hebben in het gehele maatschappelijke systeem, of zelfs daarbuiten. Zo kan ??n kleine beslissing enorme gevolgen hebben voor de gehele mensheid!

Het doet ook vragen oproepen over oorzaak en gevolg op allerlei gebieden. Waar grijpen onze levens in die van anderen? Welke raden gaan draaien, als Suffie aan welk wiel draait? Hoe zit zowiezo de causaliteit van ons bestaan in elkaar? Hebben oorzaken alleen gevolgen in onze wereld? Of ook in de tijd of parallelle universa? Gelden daar dezelfde wetten of leggen oorzaken en gevolgen daar andere, mogelijk synchrone of juist asynchrone verbanden? Zijn oorzaak en gevolg per dimensie vastgelegd? Of zijn de wetten die daarvoor gelden per dimensie door een Hogere Godheid vastgesteld?

In ieder geval wacht Suffie er nog even mee om Kleine Suffie zijn fietsje mee te geven.

Dreiging van buitenaf

Zaterdag 01 Juni 2002 at 12:27 pm


Wist u dat speelgoed zich vermenigvuldigt? Suffie weet het zeker. Gisteravond nog! Suffie weet absoluut zeker dat er iets van zes autootjes in de huiskamer lagen en vanmorgen lagen er zeker een stuk of twintig. En niet keurig op tafel, zoals de vorige dag door Kleine Suffie achtergelaten, maar door de hele kamer verspreid!

Suffie heeft altijd al zo'n idee gehad, maar is nu overtuigd van de enige echte waarheid: We zijn omringd door speelgoed! Ongemerkt en geleidelijk neemt het speelgoed ons leven over. Het dringt door in onze economie, onze huizen, onze gezinnen, en mogelijk zelfs in onze intiemste vormen van samenzijn! Gisteren nog ging Suffie, tijdens de verplichte wekelijkse wip, per ongeluk op een grote, hardroze Elmo liggen die hem met kwade, bolle ogen aanstaarde! En wat dacht u van Lego? Dat spul neukt nog harder van konijnen! Iedere dag komt er een emmer bij in Huize Suffie.

Wat is de oorsprong? Is het buitenaards? En zo ja, is het goedaardig of bereid het speelgoed een invasie voor van iets dat wellicht nog gruwelijker en ingrijpender is? In ieder geval heeft Suffie ernstige verdenkingen tegen de nationaal opererende winkelier B.S. die op tientallen plaatsen in het land massaal speelgoed onder de Nederlandse bevolking uitzet, daarbij ondersteund door propaganda-acties in en op diverse media, waaronder kranten, folders en de televisie. Zijn doel? Misschien rijkdom, maar misschien ook een vooraanstaande positie in een toekomstig nieuw en door speelgoed beheerst Nederland.

In ieder geval neemt Suffie zijn maatregelen! Suffie heeft vanmorgen twee emmers Lego met een bezem onschadelijk gemaakt en een pijl en boog, compleet met Indianenhoofdtooi en rubber tomahawk ligt klaar om te worden verbrand.

Maar Suffie doet het in zijn broek voor Playmobil! Ze zijn snel, vrijwel onhoorbaar en er zijn zoveel soorten poppetjes, toegespitst op zoveel verschillende tactische acties dat Suffie zijn hart vasthoudt voor een eventueel plaats te vinden en grondig geco?rdineerde actie van die kant.

Suffie voelt zich onveilig, zeker omdat hij weet dat er een emmer van die kleine dondertjes in de kamer staat, mogelijk wachtend om een kans om Suffie o










,.kikklopi8

Amateurcrematie

Zaterdag 01 Juni 2002 at 10:10 am


Ze zitten er weer aan te komen: amateurcrematies. Mensen kopen de stoffelijke delen op van overleden runderen en varkens, wrijven ze in met vloeistoffen en plantenzaden en verbranden ze vervolgens op roosters met vuren gevoed door kolen en hout. Vervolgens worden de verkoolde resten opgegeten, eventueel weggespoeld met grote hoeveelheden gegist aftreksel van diverse granen, waaronder gerst en hop. Ritueel wordt er door de vrouwen over kinderen en tuin gesproken, door de mannen over tieten, werk en auto's.

Gruwelijk, maar Suffie heeft zo'n verkolings-sessie voor vandaag gepland...!! Maar Suffie heeft geen interesse in auto's...

Nationale omkutdag 2002

Zaterdag 01 Juni 2002 at 01:36 am


Suffie wil graag iedereen in Weblogland oproepen om mee te doen aan de eerste, echte nationale omkutdag! Suffie heeft deze dag der dagen gepland op 1 september 2002 en het is de bedoeling dat er op die dag massaal gaat worden omgekut.

Het is Suffie gebleken dat er behoorlijk wat wordt aangekut op het net, maar dat er weinig cohesie bestaat tussen de verschillende kutsites.

En dat is jammer, want als er ergens kracht en inspiratie uit kan worden gewonnen dan is het wel uit gezamelijk kutten op het net.

Vandaar Suffie's oproep. Suffie is er van overtuigd dat de Nationale omkutdag 2002 een grootse happening kan worden, in omvang wellicht grootser dan welke andere collectieve Internetactie dan ook! Het enige wat absoluut noodzakelijk is, is de motivatie om met z'n allen massaal om te kutten! Mail je vrienden, mail je maatjes, mail eenieder die actief is op het net! Trekt eenieder over de streep en haal hem over om op 1 september 2002 een snoeiharde omkut te realiseren.

Suffie loopt met het plan om speciaal voor die mensen die weinig ervaring in het omkutten hebben, een speciale omkutsite in het leven te roepen, waarop niet alleen allerlei idee?n en tips over omkutten kunnen worden geplaatst, maar waar ook plaats is voor het aangaan van contacten en discussies over omkutten in het algemeen en op 1 september in het bijzonder! Uiteraard zijn alle idee?n en suggesties welkom. Stuur ze naar omkutdag@suffie.com.

Sufffie rekent op u!!