De tijd dringt....

Zaterdag 31 Augustus 2002 at 2:33 pm


Schrijven voor een muzikantenblaadje is leuk. Je krijgt van allerlei toestanden thuisgestuurd om te recenseren en uit te proberen(De nieuwste elektrische piano van Roland is afgelopen woensdag bij me thuis bezorgd), je leert allerlei leuke mensen uit de muziekscene kennen en bovendien krijg je er ook nog een leuk zakcentje voor betaald. Schrijven voor een blaadje kan ontspannen, op elk moment dat je zelf kiest en je hebt alle tijd om na te kijken, te corrigeren en aan te scherpen.

Alleen die deadlines zijn kut, die komen namelijk altijd te vroeg, zijn onverzettelijk en dwingen je soms tot het afraffelen van stukjes waar je nog veel meer liefde in had willen stoppen. Dat betekent in Huize Suffie bij tijd en wijle vette stress en een sfeer om te snijden.

Nee, wat dat betreft is het schrijven op een weblog prettiger. Je kunt iets plaatsen wanneer je wilt, niemand let er op of je je wel aan het onderwerp houdt of geen onwelvoegelijke taal bezigt en er is geen hond die het je kwalijk neemt als je eens een paar dagen niets doet.

En dat laatste komt goed uit want ik heb even geen tijd. Zojuist hing een tamelijk oversture hoofdredacteur aan de lijn, vol ernstige bezorgdheid over het feit dat hij voor het komende nummer nog geen enkel artikel van me had ontvangen. Fijntjes herinnerde hij me nog even aan de gietijzeren planning van de deadline van deze uitgave.

Die was namelijk eergisteren.

Waarschuwing

Vrijdag 30 Augustus 2002 at 12:33 pm


Mocht u in de omgeving van Amsterdam-Zuid zijn en geconfronteerd worden met in paniek uit de grond schietende mollen, meeuwen met hersenbeschadigingen en seismologische afwijkingen in de omgeving van de Amstel, eventueel gepaard gaande met vloedgolven.

Weest dan niet bevreesd: het is slechts de persoon van Suffie, die speciaal voor vanavond de tennisspullen uit de mottenballen heeft gehaald, teneinde voor het eerst sinds vijf jaar een vriendschappelijk balletje te meppen.

Mochten ze bij de afdeling orthopaedie in het VU een internetaansluiting hebben, dan leest u morgen hoe het me vergaan is...

Update: Twee partijen gewonnen, acht aces in twee wedstrijden en een spierpijn van hier tot Jericho...

Vlieg er eens uit...

Donderdag 29 Augustus 2002 at 8:41 pm


Het had weinig gescheeld of de traumahelicopter van het Radboud Ziekenhuis in Nijmegen had niet meer gevlogen, in verband met bezwaren van twee milieubewegingen en een omwonende. Kijk, dat is weer echt Nederland, waar een instituut, waarvan bewezen is dat het op jaarbasis meerdere mensenlevens kan redden, kan worden getorpedeerd door een stelletje vogelaars en een ouwe zeikerd die zijn huis niet heeft ge?soleerd.

Dat milieu-aspect (het ding maakt herrie!) snap ik al niet. In de afgelopen zomer is het halve Ornithologische Handboek aan vogels in mijn tuin neergestreken, en voor zover ze niet door die kutkat van de buren uit de bomen werden gemept (ach, zo is de natuur...), gingen ze allemaal weg met vers kroost, ondanks helicopters, vliegtuigen, bromfietsen, een gitaarspelende bewoner en de dagelijks gillende debiele zoon van de buren. Rot op met je natuurschade!

Nee, zeggen ze dan, het gaat om het principe. Dat ding mag niet vliegen omdat de democratische rechtsgang nog niet genoeg is uitgemolken, omdat nog niet elke bodemprocedure is bewandeld, omdat nog niet elke buurtsukkel zijn mening heeft mogen verkondigen bij een hoorzitting.

En ook daar blijkt dan weer de hypocritie van het democratisch denken. Neem nou eens de illegale straatraces. Daar moet de overheid zich vooral niet mee bemoeien, die mensen doen geen vlieg kwaad. Laat de politie zich vooral bezig houden met boeven vangen in plaats van die onschuldige jongens achterna te zitten. Overheid rot op met je betuttelzin!

Maar nu er vorige week zich eentje bij een straatrace te pletter heeft gereden, kan je er op wachten dat de overheid de wind van voren krijgt. Dan had de politie in moeten grijpen, had men het nooit mogen gedogen en krijgen de gemeenten de wind van voren omdat ze deze illegale praktijken hebben toegelaten.

Waarom moet zo heli op de grond blijven staan? Waarom zo'n nonchalance over mensen die zich te pletter rijden? Omdat de meeste mensen zoiets hebben van: mij overkomt zoiets niet... precies dezelfde reden waarom mensen zo grif doneren aan vuurwerk, gokken en dure auto's en zo weinig aan zaken als hartstichting en kankerfonds...

Maar dat is een solipsistische illusie. Het gebeurt je namelijk wel, tenminste een deel van ons. Iedereen houdt zijn eigen angsten in toom door zich te verbeelden dat alle narigheid altijd voor een ander is. En komt op den duur bedrogen uit...

Zo kan het dus gebeuren dat je vroeg of laat een keertje, bij het oversteken door rood licht, gegrepen wordt door een straatracer en moet worden afgevoerd naar een ziekenhuis dat buiten de kantooruren geen Spoedeisende Hulp afdeling ter beschikking heeft. Met een kruiwagen vermoedelijk, want een ambulance mag daar door een serie bezwaarschriften van de plaatselijke kikvorsenbescherming natuurlijk niet meer komen...

Stoppen met...

Donderdag 29 Augustus 2002 at 12:45 pm


Imitatie is de meest ultieme vorm van vlijerij. En er wordt wat afge?miteerd in Weblogland. Het is opvallend hoeveel webloggers er toe zijn overgegaan om hun belevenissen in de derde persoon aan het web toe te vertrouwen, in Suffie-style dus...

En misschien is het wel allemaal toeval, en misschien is het inderdaad wel zo dat ik geen patent heb op deze manier van schrijven. In ieder geval is het Suffie-beeld door deze ontwikkelingen aardig aangetast. Ik ben er ooit, heel lang geleden, mee begonnen om een sfeer op te roepen van afstandelijkheid en na?viteit, een mooie positie om vanuit andere invalshoeken zaken te belichten. Veel mensen vonden dat functioneel, anderen vonden het verschrikkelijk. In ieder geval heb ik er in de afgelopen tijd voldoende reacties op gehad.

Maar nu er van elke drie nieuwe webloggers minimaal eentje in de derde persoon schrijft, is de lol er wel een beetje af. Vanaf heden dan ook geen derde persoons Suffie meer op deze plek...

Nou ja, af en toe misschien.... Suffie is ook maar een mens...

Onverwacht beschonken

Dinsdag 27 Augustus 2002 at 8:30 pm


Je hebt zo van die dagen, gewoon door de weeks....

... dat je afgeknoedeld thuiskomt, moe van al het gezeik en geleuter op je werk... dat je je vrouw aantreft, moe van al het gezeik en geleuter op haar werk... dat je kind over de zeik is van toestanden op school of omdat hij schade aan de auto van de buren heeft veroorzaakt....

.... en dat je dan denkt: krijg het rambam maar met z'n allen...

... en dus zak je af naar de pizzaboer met z'n allen, daar stop je je - in strijd met alle goedbedoelde eet-adviezen uit de vorige postings- vol met pizza, giet je vervolgens vol met een halve fles Sambucca (vrouwlief is verantwoordelijk voor de andere helft..) en weet toch op onverklaarbare wijze het huis weer te bereiken....

En voordat je in bed in comateuze toestand geraakt, kruip je nog even achter het beeldscherm om te vertellen wat je nou eigenlijk allemaal dwars zat.

En zie, oh wonder van de afstervende hersencel...

... ik weet het niet meer!!

Wie weg

Maandag 26 Augustus 2002 at 4:56 pm


Wegens niet werken en de opbouw van mijn pagina's blokkeren, is het WIE-dingetje van de site verwijderd. Wilt u desondanks toch weten met wie op op dat moment samen op deze site snuffelt, bel elkaar dan even op...

Update 20:21: Voorwaardelijk terug, in afwachting van verdere ellende...

Dienstmededeling

Maandag 26 Augustus 2002 at 12:22 pm


Een nieuwe entry in 'Verhalen uit de Schnabbelzone'

Handig...

Maandag 26 Augustus 2002 at 11:27 am


In de strijd tegen het ruimtetekort in Nederland, worden steeds meer opmerkelijke successen geboekt.

Na de opvouwbare caravan en de opklapbare noodwoning, nu ook de oprolbare weedplantage!

Suffie snapt alleen niet waarom de politie daarvoor elke keer moet komen opdraven...

oprol.jpg

Ook al te veel...

Maandag 26 Augustus 2002 at 10:04 am


Het evenwicht in het ons bekende Einsteinsiaanse universum wordt feitelijk bepaald door twee belangrijke natuurwetten, namelijk de Wet van behoud van materie en de Wet van behoud van energie. Deze zorgen ervoor dat geen enkele gebeurtenis binnen de begrenzingen van het heelal invloed heeft op diens grootte, hoedanigheid en levensduur.

Op het niveau van meso- of microkosmos kunnen zich echter wel degelijk verstoringen voordoen, en daar valt deze ook onder: Suffie is te veel. Niet in aantal, er is er maar ??ntje en dat is Suffie. Er is echter een disproportionaliteit tussen Suffie's aantal en Suffie's feitelijke massa en volume. En dat brengt een onbalans voort, een oneerlijkheid zelfs. Met de hoeveelheid weefsel die in Suffie's fysieke verschijning in gebruik is, zouden moeiteloos twee topmodellen kunnen worden samengesteld. En dat hoort niet!

Suffie heeft inmiddels de subtiele hints uit zijn omgeving begrepen, bijvoorbeeld het hem opgelegde verbod om zich op sportvelden te begeven zonder voorafgegane aankondiging aan het Nederlands Seismologisch Instituut. Of het bommetjesverbod in de plaatselijke zwembaden op de dagen dat Suffie zijn baantjes pleegt te trekken. Maar ook het vriendelijke aanbod van een bekende sportkledingfabrikant om tegen gereduceerd tarief T-shirts per strekkende meter te leveren, zegt Suffie genoeg.

Suffie is teveel. Suffie moet minder worden. Beter voor Suffie zelf, beter voor zijn omgeving en beter voor het kosmisch evenwicht.

Nu is Suffie niet de enige logger die de drang voelt toch lichaamsvermindering cq. -versteviging. Zie daarvoor tevens de logs van Luna (wegens Ibiza), Els (wegens sculptuurangst) en Marti (wegens zachtheid). Helemaal uit de lucht vallen komt Suffie's inzicht dus kennelijk niet...!

Suffie moet dus volume kwijt zien te raken. Daartoe heeft Suffie zichzelf tot doel gesteld om een goede bewegingsmethode op te doen, alsmede een fijn dieet...

En daar, beste lezers, komt u om de hoek kijken! Stuur uw suggestie voor een traningsprogramma of dieet op naar suffie@suffie.com of laat deze achter in Suffie's reactieding. De meest originele of bruikbare suggestie wordt beloond met een origineel Certificaat van Dank- en Steunbetuiging, ondertekend door de raad van bestuur van The Suffie Holding Group.

Het eventuele topmodel dat door Suffie's vermindering vrij zou moeten komen, houdt Suffie graag voor eigen gebruik...

(wordt vervolgd)

Riek

Zaterdag 24 Augustus 2002 at 2:59 pm


Achteraf honen mijn collega-musici altijd dat het een verspilling is geweest van geld, moeite en energie, maar ik heb vroeger wel degelijk zangles gehad. Niet op een muziekschool of van een gesjeesde zanger die toch op ??n of andere wijze brood op de plank moest krijgen, maar van mijn Tante Riek.

Riek was feitelijk geen echte tante, maar had deze titel verworven door haar jarenlange, innige vriendschap met mijn moeder. Riek was al op leeftijd en had jarenlang gewerkt als zangpedagoge en zangeres bij het Nederlands Kamerkoor. Ze woonde in een statig, oud pand aan het Amsterdamse Oosterpark met ouderwetse hoge plafonds en volgestouwd met antieke en gepolitoerde meubeltjes. Riek was anderhalf kop kleiner dan ik, maar ongeveer twee keer zo breed en had borsten waartussen ze iemand kon wurgen. Doordat ze als kind aan polio had geleden, waggelde ze door het leven en mede door de kleurkeuze van haar jurken kon men haar op straat gemakkelijk verwarren met een Fiat 600. Tante Riek was een hartelijk en tof mens, met een surplus aan persoonlijkheid. En zelfs als we "gewoon" op visite kwamen, kon ze het niet laten haar pedagogische hart te laten spreken:

"Dag tante Riek, gefeliciteerd met uw verjaardag."
"Dag jongen. Niet geoefend? Je articuleert weer voor geen meter. Overnieuw!"
"Daag Tantuh Riek, gufeeliezieteert mett uuuw vurjaaardag!"
"Dank je wel knul, fijn dat je er bent. En nu rechtop en vanuit je buik ademen."

Ik kan mij ondertussen niet zo gek veel meer van haar lessen herinneren, maar ??n gebeurtenis staat in mijn geheugen gegrifd:

Zoals gewoonlijk stond ik tijdens de les naast haar vleugel, terwijl zij me melodie?n voorspeelde en mijn zang begeleidde. Omdat een bepaalde noot er maar niet goed uitkwam, stond ze na enige pogingen op, vulde haar indrukwekkende borstkas met lucht en zong de noot voor, vol overgave, spatzuiver, met een prachtige vibrato, maar snoei- en snoeihard!!

In de stilte die daarop volgde, rinkelden de luchters en de ramen na, drie fietsers waren voor de deur afgestapt en keken verwilderd om zich heen en het duurde zeker een halve minuut voordat de vogels in de achtertuinen weer voorzichtig begonnen te zingen. Terwijl ik mijn piepende oren wreef, dwarrelden een aantal kalkschilfers statig vanaf het plafond voor mijn ogen naar beneden.

Uiteindelijk heb ik het anderhalf haar volgehouden en toen ben ik gestopt. Niet omdat ik het niet kon, maar omdat ik geen tijd kon vrijmaken om de mij door Riek opgegeven oefeningen serieus te volbrengen.

Enige jaren geleden is ze overleden, aan een langdurige en slepende ziekte. De laatste keer dat ik haar thuis bezocht, lag ze in coma op haar slaapkamer, gordijnen dicht en omgeven door piepende kastjes en infusen. Minuten lang stond ik naast haar bed en hield haar hand vast. Toen kuste ik haar voorzichtig op het voorhoofd en fluisterde zachtjes: "Dag Riek."

Ik draaide me om, liep in de richting van de kamerdeur. En op dat moment dwarrelden voor mijn ogen een aantal kalkschilfers statig vanaf het plafond naar beneden...

updeed over oorlate

Vrijdag 23 Augustus 2002 at 11:51 am


Er zit vooruitgang in Suffie's oorleed. Had Suffie vorige week nog een oorontsteking, nu heeft Suffie een dubbele oorontsteking.

Naast antibiotica heeft Suffie vanmorgen van de dokter het absolute verbod gekregen om ook maar iets in Suffie's oor te stoppen!

Dat betekent dat ook Suffie's seksleven een behoorlijke blokkade te verwerken krijgt...

Biologische Suffie Detector

Vrijdag 23 Augustus 2002 at 08:55 am


Suffie's eerste serieuze levensgezellin had last van ingetrokken tepels. De topjes van haar lustknopjes staken niet brutaal naar voren, maar weken als halfgeopende mondjes naar binnen. Gezellinnetje leed hieronder. Ze vond dat het haar borsten ontsierde en dreigde zelfs te kappen met de verrukkelijke gewoonte om geen BH te dragen. Volkomen onzin! Gezellinnetje was tenger, fr?le en strak en had perfect bijpassende borsten, die bovendien een optimale balans lieten zien tussen romigheid, zachtheid, vorm, stevigheid en vooruitstrevendheid.

Gelukkig lieten de roze-bruine broertjes zich wel gemakkelijk provoceren en Suffie, altijd bereid om iemand de helpende hand te bieden, maakt er dan ook een gewoonte van om ze de hele dag door te wrijven, kietelen, likken, blazen en beldrukken, zodat Gezellinnetje zich, onbekommerd en fier in de knoppen, in het openbaar kon bewegen. Ook maakte Suffie graag gebruik van omgevingsfactoren, zoals de koelschappen van de Spar, de airco van de auto, een gesaboteerde rits van haar winterjas en geopende ramen bij koel weer.

Wat later volgden de psychische stimuli, zoals het influisteren van erotische strofes, het uitwisselen van geile woordjes en het bezigen van insinuaties gebaseerd op geheime en gezamenlijke seksbelevenissen. Nog later volgden de associaties met deze belevenissen, gevolgd door associaties op deze associaties, en uiteindelijk was Suffie's aanwezigheid al voldoende om Gezellinnetje volledig te doen opstijven.

En daar heeft Suffie vermoedelijk de grens tussen psychologische klassieke conditionering en de metafysica doorbroken. In ieder geval begonnen ook andere vrouwen lichamelijk op Suffie te reageren, eerst het zusje van Gezellinnetje, daarna haar vriendinnen en vervolgens ook wildvreemde meisjes en vrouwen. En al gauw stond Suffie ongewild en onbewust regelmatig in een woud van stijve tepels, die overal opbloeiden waar Suffie verscheen.

De meest aannemelijke verklaring die Suffie voor dit verschijnsel kan bedenken is dat Suffie zijn aura onbewust heeft getraind om de omgevingstemperatuur te laten zaken, een fenomeen dat vrouwelijke tepels doet reageren en uiteindelijk oncontroleerbaar en niet-selectief is geworden. Ondertussen heeft Suffie, ondanks de soms genante situaties die kunnen ontstaan, met het fenomeen leren leven.

Maar even voor de goede orde, dames. Mocht u Suffie eens tegen het lijf lopen en merken dat uw lichaam op hem reageert, bedenk dan het volgende: het ligt niet aan u, het heeft niets met seks te maken en Suffie kan er niets aan doen.

Aan de andere kant, mocht u Suffie eens willen spreken of ontmoeten, bijvoorbeeld tijdens een weblogmeeting of andere gelegenheid, en weet u niet hoe u Suffie moet herkennen of lokaliseren, ga dan vooral af op de signalen van uw eigen lichaam.

Zou het..??

Donderdag 22 Augustus 2002 at 8:59 pm


Suffie is nooit een tegenstander geweest van het paarse regime van de afgelopen acht jaar, maar ??n ding moet wel even worden aangestipt:

Als er namelijk ??n stroming of bedrijfstak in de afgelopen jaren door betutteling door de paarse overheid ten onder is gegaan, dan is het wel de Nederlandse popmuziek.

Eerst waren het de aangescherpte milieunormen die het voor veel poppodia vrijwel onmogelijk maakten om live-acts in huis te halen, en veel zaaleigenaren deden besluiten om of hun entertainment te beperken tot het inhuren van plaatjesdraaiers, of hun tenten te sluiten omdat ze de waanzinnige kosten voor aanpassing en isolatie van hun pand niet meer konden betalen.

Daarna was het de nieuwe belastingwetgeving die het met name beginnende popmuzikanten vrijwel onmogelijk maakten om hun talenten in redelijkheid ten gelde te maken.

Als laatste waren daar de nieuwe ARBO-normen, die bepaalden dat geluidstechnici en roadies niet langer meer mochten werken met hoge geluidsniveaus en slechts onder strenge voorwaarden zware speakers en flightcases mochten versjauwen. Resultaat: nog meer kosten voor bandjes en artiesten.

Nu gebeuren er een aantal dingen ineens snel achter elkaar.

Een: Sinds vorig jaar staat de Nederlandse symphonische groep Kayak, die vooral populair was in de jaren zeventig, weer op de Nederlandse podia. Ondertussen zijn er twee nieuwe studio CD's en een live-CD van de groep op de markt gebracht en bereidt de groep alweer zijn tweede toernee binnen twee jaar voor.

Twee: in het kabinet Balkenbende wordt de post van staatssecretaris van Cultuur & Media bezet door LPF man Cees van Leeuwen. Deze meneer maakte begin jaren zeventig als bassist deel uit van de toen internationaal bekende popgroep... Kayak!

Nu denkt Suffie dat de heren van Kayak in hun doorstart helegaar niet zitten te wachten op alle beperkingen en het bureaucratische geneuzel in de hedendaagse muzieksector. En gezien het nu al legendarische LPF-imago van handjeklap en vriendjespolitiek zou het Suffie niet verbazen als veel van de opgelegde beperkingen in de komende tijd stilletjes zouden verdwijnen. En het zou wel h??l raar zijn als alleen Kayak daarvan zou profiteren.

Zou de LPF ons dan toch nog iets goeds gaan brengen..??

We blijven aan de gang...

Woensdag 21 Augustus 2002 at 9:21 pm


Binnenkort in dit theater:

De kronieken van Dominee Rubber van de Lutherse Brandweer...

(als dat maar goed gaat!!)

Positief bekijken

Woensdag 21 Augustus 2002 at 12:30 pm


Een oorontsteking heeft ??n voordeel: indien in bed gelegen op het goede oor, daalt er een weldadige stilte op je neer...

Moet niet kunnen...

Dinsdag 20 Augustus 2002 at 9:33 pm


Vandaag was op het nieuws dat treinmachinisten in de kop van Noordholland hun trein hebben stilgezet in verband met het hevige onweer.

Suffie heeft daar een theorie over.

Suffie denkt namelijk dat de angst bestond dat eventuele blikseminslag in pantograaf of bovenleiding zoveel extra energie en dus snelheid aan het treinstel zou toevoegen, dat de betreffende rijtuigen wel eens op tijd op hun bestemming aan zouden kunnen komen!!

Ja, en dat kunnen we niet hebben natuurlijk...

Jaja..

Dinsdag 20 Augustus 2002 at 09:19 am


Zowel de Consumentenbond als de Koninklijke Horeca Nederland (KHN) roepen de Nederlandse Horecabedrijven op hun prijzen "te heroverwegen", dit naar aanleiding van de bovenmatige prijsverhoging na de invoering van de euro...

Heroverwegen? Een mooie gelegenheid om er op een biertje nog een euro bovenop te doen...

Verkoop jezelf

Vrijdag 16 Augustus 2002 at 01:06 am


Beste heer Suffie,

Naar aanleiding van uw brief d.d. 17 juli 2002, wil ik u namens ons bedrijf, Adult Toys Unlimited, van harte geluk wensen met uw voorgenomen doorbraak als Nederlandstalig rockmuzikant. Net als u zijn wij in het bedrijf allen van mening dat ook aankomende beroemdheden niet snel genoeg kunnen beginnen met de exploitatie van hun persoonlijke merchanising.

Uw voorstel om, in navolging van beroemdheden uit de Amerikaanse porno industrie, dildo's en vibrators op de markt te brengen die zijn gemodelleerd naar de afgietsels van de geslachtsdelen van bekende Nederlanders, is binnen ons bedrijf enthousiast ontvangen.

Na beoordeling van het door u meegezonden voorbeeldexemplaar, moeten wij u echter meedelen dat het model "Suffie" vooralsnog niet in aanmerking komt om in onze productielijn te worden opgenomen.

Allereerst verwachten wij dat eventuele potenti?le kopers zullen worden afgeschrikt door het weinig handzame formaat. Marktonderzoek heeft namelijk uitgewezen dat de voorkeur van veel vrouwelijke gebruikers uitgaat naar producten die gemakkelijk in hand- of heuptasjes kunnen worden meegedragen. Dat is bij het door u toegezonden voorbeeldexemplaar absoluut niet het geval.

Bovendien hebben wij uitgerekend dat de?behoorlijke hoeveelheid extra te gebruiken grondstoffen?per exemplaar, de stukprijs van het product vermoedelijk zodanig zal opdrijven, dat deze voor de eindgebruiker vrijwel onbetaalbaar wordt, zelfs na weglating van?de door u overigens onterecht gepatendeerde "zuignap-scrotum"-constructie.

Wij hopen dat u bij de verdere ontwikkeling van uw idee?n meer succes zult hebben en wensen u, zowel bij uw toekomstige status als bekende Nederlander, als bij uw pogingen deze status winstgevend te exploiteren, veel succes toe.

Met vriendelijke groet,

(..)
Director Sales & Product Development
Adult Toys Unlimited, div. Nederland.

Kadootje

Donderdag 15 Augustus 2002 at 09:41 am


2183,48 euro teruggestort krijgen van iets dat je al lang en breed had opgegeven... Suffie heeft dus even geen tijd voor verhaaltjes....

Roep uit het verleden

Dinsdag 13 Augustus 2002 at 10:29 am


Favoriete termen uit de middelbare schoolperiode om je buren mee te plagen:

- marginale subjectieve substitutievoet;

- horizontale disproportionaliteitsovercapaciteit;

Bij u ook zo'n term blijven hangen??

Ook een oplossing...

Zondag 11 Augustus 2002 at 01:53 am


Mibi, vriend en collega van Suffie en tevens gewaardeerd lezer van deze site, verblijdde Suffie met een afbeelding betreffende zijn oplosing van het parkeerprobleem in zijn woonplaats.

Overigens haastte hij zich erbij te vermelden, dat het voertuig uiteindelijk geen schade heeft opgelopen...

Empirisch onderzoek

Donderdag 08 Augustus 2002 at 05:42 am


Vanmiddag vroeg ik mij ineens ernstig af waarom dat pak gevulde koeken al drie jaar in de kast stond. Tijd voor onderzoek, leek me..

Dus besloot ik er eentje te proeven, waarbij ik mijn hypothese al gauw klaar had:

omdat ze niet vers meer waren....

Keuzes maken...

Donderdag 08 Augustus 2002 at 04:46 am


Na het eten een afspraak hebben in Culemborg, voor het eten een glaasje gekieperd en tijdens het eten erachter komen dat je beneveld bent...

Dat schepte interessante kost....

Lekker knus!!

Woensdag 07 Augustus 2002 at 11:38 am


Als tegenwicht op de veldslagen die op dit moment elders in Weblogland worden geleverd,?gaat Suffie zich nu eens niet te buiten aan snoeiharde satire, bijtend sarcasme, grove strontsmijterij, onnodig moraalridderschap of hippe trendvolgerij...

Suffie?gaat eens lekker knus en gezellig iets tuttigs doen! In navolging op de lijst van Utrechtse eetgelegenheden van Marloes, heeft Suffie namelijk een eetgids samengesteld van door Suffie en Suffinnetje bezochte vreettenten in het jonge, onbedorven en wonderschone Almere.


Fijn om eens gezellig een avondje met je gezinnetje een vorkje te gaan prikken!!

Vakantievreugde

Dinsdag 06 Augustus 2002 at 04:39 am


Wellicht is het u niet ontgaan: ook Suffie heeft zich in de afgelopen weken bezondigd aan de geneugtes van het vakantiegangerschap. Daartoe heeft Suffie zich begeven op het Afrikaanse continent, in Tunesi? om precies te zijn. Een onvermijdelijke flauwekulkeuze, daar Suffie gedurende zijn verblijf zich hoofdzakelijk heeft beziggehouden met het volledig doelloos en losgeslagen doodliggen op een strand dat evengoed op Mallorca, in Australi? of Patagoni? had kunnen liggen. Voor de dagelijkse drankinname, meestal gepland in de avonduren en doorgeschoten tot in de volgende ochtend, geldt feitelijk hetzelfde.

Toch wil Suffie u enige indrukken van dit prettige vakantieland niet onthouden. En dus kunt u in de komende periode bij tijd en wijle enige fotografische afbeeldingen uit deze periode op deze pagina verwachten.



Gezien de korte landingsbanen op de luchthaven van Monastir wordt door de verschillende chartermaatschappijen druk ge?xperimenteerd met alternatieve ontschepingsmethodes van toeristen.

Herrijzenis

Maandag 05 Augustus 2002 at 11:55 am


Ergens in het binnenste van de incubator klikte een relais en de cel kwam tot leven. Schermpjes lichtten op en vertoonden gegevens over vitale functies van het roze wezen binnenin. Het lichaam van het wezen rilde en veroorzaakte golven in de dikke, voedende vloeistof die het omringde. Via de wetwareaansluiting op het zenuwstelsel van het wezen ontwikkelde zich een constante datastroom. Razendsnel prentte de computer ervaringen en instincten in de op dat moment nog blanco ziel van het wezen. Robotarmen begonnen de spieren van het wezen te masseren en trokken de slangen die waren aangesloten op zijn vitale organen, voorzichtig los. Op dat moment barstte de cel open en in een explosie van vloeistof rolde het wezen uit de incubator op de koude grond. Rillend bleef het enkele seconden liggen, terwijl de inmiddels troebel geworden vloeistof langzaam uitvloeide en wegliep via de afvoersleuven langs de gladde wanden.

Het wezen hoestte, gaf een golf troebele vloeistof op en begon te ademen, eerst voorzichtig en aarzelend en daarna steeds krachtiger en regelmatiger. Longen die nog nooit hadden geademd, zogen de zware lucht in de ruimte op. Ogen die nog nooit hadden gezien, namen de beelden om hen heen op en vertaalden ze naar voor het wezen vertrouwde begrippen. Met spieren die nog nooit hadden bewogen, stond het wezen soepel en getraind op. Een membraan in de wand opende en het wezen liep met krachtige pas naar een volgend vertrek. Robotarmen wasten het wezen, droogden het af en voorzagen het wezen van kleding. In een spiegelwand bestudeerde het wezen zijn nooit eerder geziene beeltenis en toonde zichzelf vervolgens een vertrouwde glimlach. Het wezen reageerde volledig en perfect op de even daarvoor ge?nstalleerde inprentingen en ervaringen en het voelde zich vertrouwd en op zijn gemak in deze fysiek volledig nieuwe omgeving.

Zelfbewust en vol vertrouwen stapte het wezen in de dimensionele poort die zich voor hem opende. Hij stond in een drukke winkelstraat. Niemand keek naar hem, niemand was zich bewust van hem. Mannen, vrouwen en kinderen liepen langs hem heen alsof hij niet bestond. Hij genoot van het beeld, het geluid, de frisse lucht die hij nog nooit had ingeademd, maar die hij zo goed kende. Hij keek naar zijn zich, weerspiegeld in de etalageruit van een sjieke kledingzaak, en hij lachte, breed en vol.

"Ik ben Suffie", zei het wezen, tegen niemand in het bijzonder. Niemand hoorde het.



Maar de wereld veranderde....