Kameleon

Donderdag 31 Juli 2003 at 10:17 am


kameleon.jpg

Prima vertier voor jong en oud met voldoende spektakel en effecten om het budget te verklaren en voor de ouders een aantal grappige cameo's van onder andere Piet Paulusma, Ed Nijpels en Henk Westbroek. Ondanks de lengte vrijwel ononderbroken jeugdplezier. Dienstmededeling: Neen, ik wens niet in te gaan op mijn favoriete scene...

Bruce Almighty

Woensdag 30 Juli 2003 at 10:15 am


bruce.jpg

Grappig, maar wel wat ongepast moralistisch op het einde. Jammer dat Carey pas tijdens de bloopers in de aftiteling echt op gang komt...

Tweesprong

Dinsdag 29 Juli 2003 at 11:02 am


Vlak voordat ze elkaar passeerden, kruisten hun blikken. Er ging een schok door hem heen. Was het 'r of was het 'r niet? Hij groef in zijn geheugen, vond beelden van een meisje met lang blond haar en blauwe ogen. Het kon, maar dan nu met korter haar, en iets donkerder. Was ze bruiner geworden in die tijd? En was ze altijd zo klein en tenger geweest?

Ze glimlachte naar hem en hij glimlachte automatisch terug. Toen passeerden ze elkaar en verdween ze uit zijn gezichtsveld. Moest hij zich omdraaien? Moest hij haar niet achterna? Hij bedwong de impuls. Stel je voor dat ze het niet was? Dan stond hij daar, midden op straat tegenover een vrouw die hem niet kende. Op zo'n afgang stond hij ook weer niet te wachten.

En als ze het wel was? Zou ze hem herkennen? Mijn God, als ze hem nou niet herkende? Dan stond hij pas echt voor paal. En zo ja? Hoe zou ze dan reageren? Hoe diep zou de pijn bij haar nog zijn blijven zitten? Zou ze na al die jaren alsnog een scene maken? Of hem minzaam maar beslist afpoeieren als iets uit een ver verleden? Zou hij dat aankunnen? Gewoon groeten en weglopen? Of merken dat zijn pijn nog lang niet verdwenen was?

Misschien was ze blij hem te zien, bereid om door de jaren heen te kijken. Maar was dat wel re?el? Hij was veranderd in de jaren. Niet alleen ouder geworden, maar ook volwassener, sterker en zelfbewuster. Een ander mens, en dat moest haast ook voor haar gelden. Onzin om te denken dat je de draad na al die tijd zo weer op zou kunnen pakken, die teleurstelling zou hij vast niet nog een keer aankunnen.

En dus keek hij star voor zich uit en stapte stevig door, zijn bonzend hart negerend. Iets kriebelde tussen zijn schouderbladen, hij schudde het van zich af. Maar had hij zich omgedraaid, dan had hij geweten dat het haar blik was, die nog zeker een minuut in zijn rug priemde...

Genante momenten

Maandag 28 Juli 2003 at 7:05 pm


Oftewel, het min of meer levende bewijs dat kinderen je kunnen dwingen handelingen te verrichten die volledig tegen je natuur ingaan...

Iets om over na te denken voordat u de grote stap gaat nemen...

Feest

Maandag 28 Juli 2003 at 10:50 am


"Hallo..?"

"Hee, ha die hallo zeg! Met mij!"

"Hee mij, met mij! Goed dat je belt, we zouden nog meeten volgende week"

"Vandaaro! Ik heb mijn agenda voor de neus. Zal ik eens prikken? Volgende week donderdag...?"

"De zevende? Ben ik vrij en heb ik niets staan, dus.... Nee, ho! Wacht even! Dan is het 'Dankdag voor de verwoesting van de tempel!'"

"Ehh..??"

"'Dankdag voor de verwoesting van de tempel'. Geen idee wat het is, maar het staat er echt. Kunnen we beter een andere dag pikken."

"Vreemd. Bij mij staat er niets... Maar waarom kan ik dan niet langskomen?"

"Da's nou juist het lastige, dat ik niet weet wat het is. Er kan wel van alles gebeuren! Misschien dat ik straks onverwacht met een huis vol visite zit, mensen die allemaal een stukje marsepeinen tempel komen halen. En voor hetzelfde geld is donderdag de hele binnenstad afgesloten en wordt er voor de deur een piepschuimen neptempel opgebouwd en onder fanfaremuziek feestelijk opgeblazen! Kan jij je auto niet kwijt en ik mijn huis niet uit! Doe maar niet.."

"Nou ja, zeg! Waarom staat dat er bij mij niet in?"

"Weet ik veel wat voor agenda jij hebt, hier staat het toch echt! Roep es een datum volgende week.."

"Ehh... dinsdag de twaalfde?"

"'Raksja Bandhan', ?n 'Armed Forces day' in Zimbabwe..."

"Jezus.. dan kan ik pas de negentiende weer..."

"Sorry, 'Krisjna Djanma Asjtmi', en de twintigste ook.. Kan je eventueel op 2 september?"

"Nee, dan is het 'Grote Koppensnellersdag in Bokki Wokkiland!'"

"Vreemd, dat heb ik hier helemaal niet staan..."

"Ik ook niet, maar er is vast wel ergens een agenda waar het w?l in staat. En zoniet, dan druk ik er zelf wel eentje. Weet je wat, we zien elkaar wel weer eens een keer, met kerst of zo...! Daaaag! (klik)"

"Ehh... dag.."

Te laat...

Zondag 27 Juli 2003 at 6:22 pm


Vanmorgen aan de telefoon riep ik heel enthousiast tegen iemand: "Daar ga ik een stukje over schrijven." Nu ik echter achter het toetsenbord zit, heb ik geen flauw idee meer waar dat op sloeg. Ergerlijk, maar helaas wel waar...

Nu zijn er mensen die zeggen dat als een zogenaamde geniale ingeving in de loop der dag uit het geheugen verdwijnt, dat het dan vermoedelijk toch niet zo'n geniale ingeving was. De tijd leert ons echter dat veel ingevingen, die in beginsel als trivaal worden beschouwd, pas op lange termijn de status van genialiteit verdienen. Neem nou eens "Yesterday", ooit in een achteloze vijftien minuten geschreven door Paul McCartney (met als werktitel "Scrambled Eggs", om maar even wat aan te duiden), maar pas in de loop der tijden uitgegroeid tot ??n van de meest gecoverde, best verkochte en meest gedraaide songs ooit.

Maar stel nou dat Sir Paul er die dag tijdens het avondeten achter zou zijn gekomen dat hij zich het melodielijntje niet meer kon herinneren? Had hij zich dan de haren uit zijn lang-maar-gewassen kapsel getrokken? Of de lamsbout in muntsaus door de kamer heen geslingerd? Of had hij de schouders opgehaald in de zalige wetenschap dat zijn deuntje dan waarschijnlijk niet zo de moeite waard was geweest?

Misschien moeten we ons eerder afvragen hoeveel werkjes met eeuwigheidswaarde ons in de afgelopen jaren zijn onthouden, domweg omdat de componist het winnende deuntje niet tussen zijn oren vast heeft kunnen houden? Dat zouden er best wel eens een heleboel kunnen zijn, allemaal meesterwerkjes die wij nooit zullen kennen.

Een belangrijke troost is daarbij dat we ons niet bewust zijn van wat we op die manier allemaal mis zijn gelopen, net zo min als u zich bewust zult zijn van wat ik vandaag ben vergeten. En wees niet bang, morgen kan er zomaar een literaire "Yesterday" tussen mijn oren vandaan komen rollen.

En zo niet? Jammer dan. Want zeg nou eens eerlijk, wat is die eeuwigheidswaarde nou eigenlijk waard...??

Uit Suffie's archief: Braak met Smaak

Zondag 27 Juli 2003 at 10:11 am


Van alle excrementele functies die het lichaam rijk is, wordt braken wellicht het meest ondergewaardeerd. Mensen pissen, schijten, ejaculeren, zweten en snuiten alsof het een lieve lust is, maar eens lekker fomeren is er over het algemeen niet bij.

Dat is jammer, want een keer goed overgeven kan soms heel verfrissend werken en een fijn en voldaan gevoel in het lijf teweeg brengen. Natuurlijk, meer dan andere functies is de kwaliteit van braken afhankelijk van een aantal externe factoren, meestal aard en hoeveelheid van de maaginhoud. Van die kleine stukjes die in je neus schieten, bijvoorbeeld. Dat is niet zo prettig. En ook die matgroene, stinkende drab die naar boven komt als je een lege maag hebt en die zo in je keel brandt, kan de lol van het fomeren aardig bederven. Maar een stevige, volle en niet al te vloeibare substantie, met niet te veel, en vooral zachte brokken, kan een lust zijn voor het lijf. Probeer het eens! Het zal u verbazen!

Voor de nieuwsgierigen onder u bij deze alvast een leuk experiment. Om optimaal resultaat uit dit experiment te halen, kunt u het onderstaande stappenplan het beste verdelen in drie dagen:

Dag 1: Eet veel knoflook en ui-houdende gerechten. Vermijdt vezelrijke voeding, maar scoor vooral ook peulvruchten. Probeer de hele dag door zo veel mogelijk zwarte koffie te drinken. Ook de werking van alcoholhoudende drank is heilzaam.

Dag 2: Drink zo veel mogelijk koffie, doch sla ontbijt en lunch over. Begin omstreeks 16:00 uur met het drinken van zoveel mogelijk bier. Neem omstreeks 18:00 uur een flinke maaltijd met veel knoflook, veel (vooral rood) vlees en veel prei of ui. Verwerk in de maaltijd veel pepers. Wilt u de maaltijd niet zelf bereiden, denk dat aan Thais of Mexicaans. Ga hierna stappen en drink gedurende de hele avond zo veel mogelijk bier. Sluit de avond af met het eten van een grote pita met shoarma. Neem daarbij veel van alle bijbehorende sausen. Sla voor het slapen gaan snel twee glazen vodka-jus achterover.

Dag 3: Zorg dat u in de nacht van de 2e op de 3e dag beslist niet meer dan vier uur slaap krijgt. Poets geen tanden en was u niet. Neem plaats in een slecht geveerde auto en rijdt naar uw werk, liefst samen met een aantal mensen die het voorgaande programma eveneens hebben gevolgd. Sluit de ramen en zet tijdens het rijden de verwarming 20 minuten lang op de hoogste stand. Steek met zijn allen een zware shag op en laat na de eerste trek die snoeiharde scheet die u vermoedelijk al twee dagen dwars zit. Het effect zal u verbazen!

Veel plezier....

eerder gepubliceerd op 17 juni 2002

Explosieve seks

Zaterdag 26 Juli 2003 at 2:08 pm


Als er iets is dat een turbulent en veelzijdig seksleven in de weg staat, dan is het wel een waterbed. Suffie en Suffinnetje hebben er al jaren eentje. Heerlijk om in te slapen, zalig voor rug, nek en ledematen, perfect voor ontspanning, maar qua neuken is het helemaal kut. Dat lijkt helemaal tegenstrijdig met alle jubelverhalen die je zo links en rechts om je heen hoort, zoals "??n keer stoten en je deint vanzelf klaar" en "klotsen klinkt minder hard dan kraken". Tuurlijk, voor het simpele lig- en genietwerk is een waterbed perfect. Het kraakt niet, beweegt mee en geeft optimale stabiliteit aan het lichaam. Maar zodra je er een vleugje acrobatiek in gooit, gaat het mis: het matras wiebelt en geeft onbalans zodra het aantal steunpunten wordt teruggebracht, het oppervlak zakt op de verkeerde plaatsen door en de bodem van de bak blijkt ineens uiterst onvriendelijk voor knie?n en ellebogen.

Tot op heden hebben Suffie en Suffinnetje uitstekend kunnen leven met deze beperkingen, maar met de aankoop van Suffie's nieuwe woning -op te leveren begin volgend jaar- is er enige reden tot bezorgdheid ontstaan. Suffie's nieuwe huis heeft namelijk een plat dak, en dus geen hanenbalken. Dat betekent dat Suffie voor het betere trapezewerk binnenkort niet meer naar zolder kan uitwijken voor de love-swing en ander zwaai-, schommel- en hangtuig.

Het vervelende is dat het aantal alternatieven ook niet echt overhoudt. Het logeerbed biedt te weinig manoeuvreerruimte, het bankstel valt al van ellende uit elkaar, de eettafel heeft een granieten bovenblad en is dus te hard en koud, de tuintafel en Kleine Suffie's schommel leveren een te grote afhankelijkheid van meteorologische omstandigheden op en het aanrecht is na een wat vervelend incident met een bord visresten als copuleerplatform afgeschreven.

19201232_m.jpgOnlangs werd Suffie's aandacht gevestigd op de Swiss ball of love, een soort skippybal voor volwassenen, volgens de bijbehorende beschrijving speciaal bedoeld voor mensen die "extra comfort en beweging willen toevoegen aan het liefdesspel."

Nu heeft Suffie in zijn kinderjaren wel eens op een skippybal gezeten en ook veel juichende verhalen gehoord van mensen die hun kantoorstoel hebben ingeruild voor een ergonomische zitbal. Er zullen dan ook best een aantal belangrijke voordelen aan zo'n liefdesbal zitten. Suffie denkt aan comfort, meeverendheid, het gemakkelijk op hoogte verstellen door er wat lucht in of uit te laten lopen, optimale toegankelijkheid van de desbetreffende lichaamsholtes, training van diverse spiergroepen bij het in balans houden, prikkeling van creativiteit in volledig nieuwe houdingen en posities en uiteraard het gemakkelijk schoon te houden materiaal.

Maar voordat Suffie zelfs maar overweegt om zo'n ding uit te proberen, dient er eerst een ernstig jeugdtrauma te worden gewist. Suffie heeft ooit een skippybal kado gedaan aan een jarig neefje. Terwijl het jochie kraaiend op het ding door de tuin heen hopte, vond de bal het nodig om met ??n enorme dreun in flarden uit elkaar te klappen, waardoor neefjelief met een snoeiharde klap met zijn snuit op het plaveisel belandde en zijn kin tot over de gehele breedte openhaalde.

Suffie moet er niet aan denken wat er zou kunnen gebeuren als zo'n rotbal tijdens een intensieve penetratie uit elkaar zou spatten en de lichamen van de berijders door de kracht van de explosie van elkaar los zouden worden gescheurd om vervolgens ernstig geschonden op de natuurstenen plavuizen te belanden.

Suffie wacht dan ook liever even de ervaringen van anderen af. Wellicht heeft u onlangs of eerder al zo'n ding aangeschaft en/of gebruikt. In dat geval zou Suffie het zeer op prijs stellen als u uw ervaringen zou willen delen.

Tot dan overweegt Suffie om de datum van verhuizing nog even op te schorten...

Het juk der loggers

Vrijdag 25 Juli 2003 at 2:32 pm


Gatverdamme! Daar kan ik nou zo ontzettend de schurft over in krijgen!

Heb ik, na een hele ochtend van ploeteren en zweten, eindelijk een mooi en serieus stuk geproduceert dat aan alle eisen van kwaliteit en leesbaarheid voldoet, blijkt het na lezing niet te voldoen aan mijn eigen opgelegde policy met betrekking tot persoonlijke ontboezemingen en IRL-verstrengeling. Maak je eindelijk eens iets moois, is het nog niet goed. Gek wordt ik er van...!!

En u? U baalt vast van die webloggers die met enige regelmaat postjes versturen in de trend van: "Sorry mensen, maar vandaag weet ik even niets te schrijven. Te druk, geen inspiratie en de druk van het schrijversschap drukt op mijn schouders!" Valse hitproductie, wordt er dan geroepen, of Pingvervuiling!. Mensen blij maken met een dode mus, met een stukje dat er niet is!

Ongetwijfeld heeeft u bij mij nu dergelijke gevoelens. Maar er is gelukkig ook goed nieuws! Het schept namelijk een band als mensen de pest in hebben over een gezamenlijk ongemak. En aangezien zowel u als ik de smoor in hebben omdat er hier geen mooi en doordacht stuk staat, kan het haast niet anders dan dat dit ons dichter bij elkaar brengt. Wat is het leven toch mooi!

Toch wil ik het even met u hebben over iets wat ons kennelijk allen bezighoudt..!

Onderkoeling (2)

Donderdag 24 Juli 2003 at 9:45 pm


Ook een hele leuke:

Je heel druk maken over wat er op de doos van de virusscanner staat en er vervolgens achterkomen dat de CD er niet in zit...

Scherven van genialiteit...

Donderdag 24 Juli 2003 at 8:04 pm


Komkommers in recept en gebruik, ritmisch neukende vrouwen, wandelen door Amsterdam, virusscanners, de telefoon onder de douche, de waarde van vriendschap, het Platonisch huwelijk, goedkope ros?, M?xima en de keizersnede, een emotioneel weerzien, donderslagen bij heldere hemel, verdrukte depressies, sollicitatieperikelen, inactieve en peperdure geluidskaarten. Zomaar wat onderwerpen van stukjes waar ik vandaag in de loop der dag aan ben begonnen. Complete alinea's in mijn hoofd, een enkele in de MT-editor en daar bleef het dan bij....

Op ??n of andere manier slaag ik er vandaag niet in om mijn hersenspinsels om te zetten in een coherent geheel, compleet met kop en staart. De pointe ontbreekt, het loopt niet of halverwege het stuk verlies ik mijn belangstelling voor het onderwerp. In ieder geval, mocht u vandaan een stukje verwachten volgens de oude Suffiaanse tradities (laten we zeggen: een inleiding, een multi-gelaagde uitwijding en een afsluitende, spitsvondige eindconclusie, het geheel gelardeerd met semi-naieve woordspelingen), dan moet ik u teleurstellen. Het lukt me vandaag gewoon niet...

Je hebt zo van die dagen dat je gewoon teveel piekert, te veel bezig bent met zaken die niet logbaar of interessant genoeg zijn, of domweg te moe of afgeleid bent om je op zoiets als een weblog te concentreren. Dat wil zeggen reageren gaat nog wel en een rake opmerking zo hier en daar pers je er ook nog wel uit, maar als het er echt op aankomt geven je hersenkwabben ineens niet thuis meer...

Bizar genoeg had ik gisteren een waanzinnig productieve dag, met een nagenoeg optimale cognitieve respons, waarbij ik de ene na de andere absoluut briljante vondst moeiteloos uit de hoge hoed toverde. En juist die dag besloot ik nagenoeg toetsenbordloos door te brengen in het bos, samen met vrouw en kind en een goedgevulde picknick-mand. Vol vertrouwen in mijn eigen kunnen besloot ik het grootste deel van mijn broedsels tussen de oren op te slaan en voor vandaag te bewaren. Met dit resultaat als triest gevolg...

Okay, ik heb een paar leuke idee?n opgedaan, ik heb iemand anders geholpen met een ontzettend leuk stuk-in-wording en bovendien heb ik gisteren genoten van een spelende Kleine Suf, een ontspannen Suffinnetje, een door groene bladeren gefilterde zon en de zegevierende roep van een jagende kiekendief. Maar loggenderwijs heb ik gisteren wel een paar flinke kansen laten liggen...

Is dat nou erg? Zijn al die briljante idee?n verloren gegaan? Nooit meer reproduceerbaar? Heb ik de kip met de gouden eieren langs me heen het hok uit laten wandelen? Heb ik de kans op een meesterwerkje laten lopen? In ieder geval blijf ik vanavond zitten met een paar vage verhaallijnen en wat half uitgewerkte onderwerpen en daar zal ik het in de komende dagen mee moeten doen.

En u? U zult zich vandaag moeten vermaken met de broedels van mijn collegae, want van mij heeft u geen fatsoenlijk stukje meer te verwachten...

Maar wat wilde ik nou eigenlijk vertellen..??

Hoe bedoelt u?

Donderdag 24 Juli 2003 at 10:17 am


Inderdaad, ja. Ik heb vakantie. Alweer een week....

Waarom vraagt u dat zo??

flessen.jpg

Suffie & Suffie

Woensdag 23 Juli 2003 at 10:28 pm


Nou ja!!!! Wat krijgen we nou????

http://suffiew.blogspot.com/

Muggenzifterij

Woensdag 23 Juli 2003 at 9:57 pm


Mocht u te voet de voormalige Noordoostpolder doorkruizen, dan is de kans aanwezig dat u ergens in het straatbeeld een figuur tegenkomt met de uiterlijke kenmerken van een dungeschilde tournedos. Als deze figuur zich tevens bezighoud met het al mopperend en vloekend onder de nagels vandaan verwijderen van rafelige slierten opperhuid, dan moogt u zich gelukkig prijzen met een heuze IRL-ontmoeting met een uiterlijk ietwat gewijzigde Suffie.

Deze extreme vorm van automutilatie heeft niets te maken met verdongen zelfverwijten, een ernstig gebrek aan aandacht, een bizarre geestesziekte of een rijkelijk uitgesponnen seksuele fantasie. Suffie heeft de afgelopen weken gewoon erg veel last van muggen! En derhalve krabt Suffie zich zo'n beetje de hele dag door een slag in de rondte, met het eerdergenoemde letsel als gevolg...

mug.gifInteressant is echter de vraag hoe het komt dat Suffie zo plotseling en zo prominent op de menukaart van Vliegend Insectenland is verschenen. Het is een bekend verschijnsel dat sommige mensen eerder en vaker door beesten worden genuttigd dan anderen. Zo valt Kleine Suffie culinair gesproken over het algemeen bijzonder in de smaak, terwijl de meeste vliesvleugeligen demonstratief de neus ophalen voor de lichaamssappen van Suffinnetje. Een kwestie van metabolisme, zegt men. Maar vanwaar Suffie's plotselinge vermelding in de Michelin-gids der geleedpotigen? Wat is er in de afgelopen periode aan Suffie's bloed veranderd?

Heeft het te maken met Suffie's nieuwe shampoo met kokosnootaroma? Zou het dan toch de combinatie honing-mosterd-basilicum-knoflook zijn die Suffie in al zijn culinaire successtukken verwerkt? Is het die vanillelucht die maar niet uit Suffie's kleren te krijgen is? Zijn het die kleine groene appeltjes die Suffie dagelijks nuttigt om de smaak van zijn sperma te verbeteren? Zijn het de enorme hoeveelheden ros? waarin Suffie al een paar weken zijn lever marineert?

Is er ?berhaupt wel een fysiologische oorzaak? Of zouden andere factoren een rol spelen? Wraak? Vanwege de massaslachting onder de muggenlarven die Suffie in zijn vijver heeft laten plaatsvinden door de kikkerpopulatie aldaar bescherming te bieden? Of omdat Suffie "Man in Black" weer eens uit de kast heeft gehaald? Een mondiaal complot van een hoogbegaafde muggenmutatie tegen invloedrijke webloggers? Te veel bugfixes gedraaid? Te veel opgerolde kranten in huis?

Wat het ook is, het moet nu echt ophouden! Laat ze verdomme een ander leegzuigen, iemand die het echt verdient. Frans bauer? Een naar pedofilie neigende weblogger? Jaap de Hoop Scheffer? Mijn brullende buurjongen? Bill Gates? Adam Curry?

IJdele hoop, die worden tenslotte nu al door niemand gepruimd. Zullen de muggen ze ook wel niet lusten...

Miskleun...

Dinsdag 22 Juli 2003 at 8:18 pm


"(..)Uw brief als zodanig leidde tot een positief oordeel van de selectiecommissie, maar zij heeft besloten u in eerste instantie niet uit te nodigen omdat andere brieven in meerdere mate pasten binnen het profiel(..)"

Nou ja, jullie moeten het natuurlijk zelf weten. Iedereen heeft het recht om zo af en toe mis te kleunen...

Onderkoeling

Dinsdag 22 Juli 2003 at 2:02 pm


In een totale vlaag van verstandsverbijstering besluit ik mijn virusscanner maar weer eens te installeren. Eigenlijk onnodig, want ik download niets en gooi alle emails met onduidelijke bijlages steevast met een boogje de digitale pullenbak in. Dan valt mijn oog op een wervende tekst op de verpakking van het reinigende schijfje: "Laat uw dag niet bederven door een virus".

Ja, hallo zeg! We hebben het hier wel even over ??n van de grootste gesels van de digitale wereld! Daar past toch in mijn opinie niet zo'n badinerend tekstje bij als "Laat uw dag niet bederven...", alsof je iets presenteert tegen een terloops ongemak als jeuk aan de kont....

Misschien zit er een diepere verkooptechnische gedachte achter het semi-onderkoeld kouten over je eigen producten, maar ik kan me toch zo maar bedrijfstakken bedenken waarbij dat wellicht tot heel bijzondere signalen zou kunnen leiden. Denk aan comdoomleveranciers ("Een druiper komt nu eenmaal niet altijd gelegen"), of levensverzekeraars ("Doodgaan kan soms lastig zijn..."), of auto-assuradeurs ("Laat uw dag niet verpesten door een brugpijler"). En wat dacht u van opticiens ("Tja, zo'n intercity kunt u beter niet over het hoofd zien...") of verkopers van brandmelders ("Knoop onze prijzen in uw oren, nu u ze nog heeft...")?

Nee, ik zou er niet te licht over denken, zeker niet als we het hebben over computervirussen. Stelt u zich het volgende scenario eens voor:

Suffie's PC gaat plat door een virus; Suffie's weblog wordt daardoor niet langer ververst; het volk raakt onge?nspireerd en begint te morren; wilde stakingen breken uit en een revolutie wordt met behulp van Amerikaanse vredestroepen onderdrukt; de Amsterdamse Transvaalbuurt wordt per ongeluk bestookt met tactische kernwapens; de volledige Arabische Liga roept een Jihad uit tegen de rest van de wereld; een kettingreactie vernietigt alle leven op aarde en transformeert de planeet voor een periode van minimaal 80.000 jaar tot een steriele en gloeiend-hete bal hoog-radioactief puin.

Dat lijkt me tamelijk vervelend....

Zomerfris

Maandag 21 Juli 2003 at 10:08 pm


De pest van intellect is dat je vaak teveel over de dingen nadenkt. Neem nou eens de volgende conversatie, zoals die vanmiddag in Huize Suffie plaatsvond:

"Schat, als je naar de C1000 gaat, wil je dan ook wasverzachter meenemen?"
"Tuurlijk, neem ik gewoon een fles ros? minder mee..."
"Heel fijn. Gewoon het huismerk graag, 'zomerfris'..."

Onderweg naar het winkelcentrum ga je nadenken over de dingen des levens. Waar slaat de term 'zomerfris' eigenlijk op? Of liever: wat is er zo fris aan de zomer? Verwachtingsvol steek ik mijn snuit door het geopende raam van de auto naar buiten en neem een flinke vleug zomerfrisheid tot mij. Prompt wordt ik overweldigd door een duizelingwekkende overvloed aan aromatische indrukken, die ik vrijwel automatisch voorzie van een passende interpretatie:

De Golf Diesel voor me heeft een ontstekingsprobleem; de algengroei in het slootje langs de weg dreigt de spuigaten uit te lopen; zoals vanouds zet ongeveer driekwart van de bewoners een dag te vroeg de vuilniszakken buiten; het hondenverbod op het nabijgelegen trapveldje wordt stelselmatig met voeten getreden; iemand is met een slechtgekoelde slijptol aan de gang; goed en verantwoord barbecuen is niet voor iedereen weggelegd; in de laatste tuin voor de hoek wordt vermoedelijk een tamelijk belegen lijk opgegraven....

Een vloektechnisch opmerkelijk goed onderlegde fietser wijst mij er fijnzinnig op, ondertussen met een memorabele sprong het vege lijf reddend, dat de combinatie autorijden en met de ogen dicht snuivend uit het raam hangen verkeerstechnisch gezien niet de meest uitgelezen keuze is. Met kloppend hart van schrik en schaamte zet ik de auto op de parkeerplaats en loop het winkelcentrum in. Als ik het overdekte gedeelte inloop, kan ik een nieuwe snuifimpuls niet onderdrukken en wederom vliegen de indrukken om mijn neusvleugels:

Een overwichtige vijftiger pijpt een sigaar zo groot als een ossenworst met het fanatisme van iemand die probeert een frikandel door een tuinslang heen te zuigen; er ontstaat leven in de twee ons tilapia die de visboer enige dagen geleden ongemerkt naast de toonbank heeft laten vallen; twee supermarktpubers moppen de vloer op de plek waar enkele minuten daarvoor een tray Balsamico-azijn op de vloer is geflikkerd; een superlatief van Ma Flodder in een oogverblindende skibroek met de pasvorm van een slechtzittend condoom wazemt met kennelijke trots haar Feestelijke Tweede Lustrum Gebrek Aan Lichaamshygi?ne de Almeerse atmosfeer in.

In blinde paniek storm ik langs de schappen, maai met weidse bewegingen mijn karretje vol, tik twee keer een foute pincode in, betaal uiteindelijk contant, rijdt alsnog bijna een fietser dood en kom uiteindelijk uitgeput thuis aan...

"hoi, lief. Alles gelukt?"
"Yep.."
"Ook de wasverzachter?"
"Ook de wasverzachter.."
"'Zomerfris?'"
"Nee, neutraal...."
"Maar ik had 'zomerfris gevraagd'...!"
"Hoeft niet lieverd. Kwestie van je afvragen waar je voortaan je wasgoed ophangt...."

Kleine Suffie's worden groot...

Zaterdag 19 Juli 2003 at 11:56 am


'Mama', zegt Kleine Suffie met iets van schuldgevoel in zijn stem, 'je hoeft het zwembadje vandaag niet voor me neer te zetten, ik ga liever met Laura spelen.'

Ik zie het gezicht van Suffinnetje vertrekken, eerst in ongeloof en dan via teleurstelling naar verdriet. Dat was een directe en frontale aanval op het moederhart. En iets van die pijn voel ik met haar mee.

Uit Suffie's archief: Vrouwen in het wit

Vrijdag 18 Juli 2003 at 7:17 pm


D(okter):'Goedemorgen, meneer D. Komt u verder. U heeft uw vragenlijst aan de assistente gegeven?'
P(ati?nt):'Goeiemorgen mevrouw, u bent de dokter? Nou ik geloof dat ik me vaker ga laten keuren. Hahaha!'
D:'Jaja, hahaha. U mag zich even uitkleden, tot op de onderbroek. U kunt achter het gordijn terecht.'
P:'Nou dokter, we houden het toch wel zakelijk? Hahaha!! Grapje, hoor..'
D:'Haha. Juist, ja. Ik neem ondertussen wat vragen met u door. Rookt u?'
P:'Nee, dank U. Ik maak hem net uit. Hahaha!!'
D:'Hum..okee. En drinkt u veel?'
P:'Ik mag van de huisarts twee borreltjes per dag drinken.'
D:'Ehh... twee?'
P:'Ja, maar ik heb er twee dokters bijgenomen, hahaha!! Nee, grapje, hoor.'
D:'Mmm..Gaat u maar even zitten, dan neem ik even de bloeddruk op. Heeft u problemen met uw gehoor?'
P:'WAT ZEGT U...?? Hahaha!!!'
D:'Mmm..Dan mag u even op de kaart op die muur kijken. Kunt u lezen wat op de derde regel staat?'
P:'Welke muur? Hahaha!!'
D:(zucht)'Okee, ik wil even naar uw hart luisteren'
P: Dan moet u even uw bovenste knoopje dichtdoen, anders kost het uw oren. Hahaha!'
D:'Mmpf.. Nog even uw longen. Wilt u even zuchten?'
P: Dan moet u even mijn loonstrook omhoog houden. Hahaha!!'
D:(Diepe zucht):'U mag even gaan staan en uw onderbroek omlaag doen.'
P:'Nou nou, zit dat allemaal in de prijs inbegrepen? Hahaha!'
D:(ge?rriteerd) Meneer D. ik wil alleen uw klieren even voelen.'
P:'Zeg dat dan, die zitten op dit tijdstip gewoon op school, hoor. Hahaha!! Grapje..'
D:'Okee, u mag zich weer aankleden, dan vul ik even de formulieren in.'
P:'Nou vertelt u maar, hoe lang heb ik nog? Hahaha!'
D:'Mmmm... dat mag ik u in dit stadium niet zeggen. Maar ik moet u wel verzoeken om het consult zo direct contant af te rekenen...'
P:'Ehhh...(slikt)..Hoe bedoelt u? Er is toch niets met me aan de hand? Ik ben toch gezond?'
D:'Ja, hoor meneer D. U bent volkomen gezond. Dat was een grapje..'
P:'Een grapje..?? Godverdomme! Ik schrok me de pleuris, trut! Dat zijn geen grapjes! Lekkere dokter ben jij! Ik zet hier godverdomme geen poot meer!! (Slaat de deur achter zich dicht).
D:(In intercom)'Hanneke, ik wil na de volgende pati?nt even een extra koffiepauze inlassen. Wil jij ondertussen hiernaast even twee flinke moorkoppen halen? Dat hebben we wel verdiend, dacht ik zo..'

eerder gepubliceerd op 27 januari 2002

Tricolore!

Donderdag 17 Juli 2003 at 11:07 am


Suffie heeft zichzelf een drietraps verbranding vergund. Zondag heeft Suffie zich laten verbranden met een T-shirt met korte mouwen, dinsdag in een mouwloos shirt en gisteren in de blote bast.

Dames die een afspraak willen maken om Suffie's jaarringen te bewonderen, kunnen op de bekende e-mailadressen reageren...

Herstel

Maandag 14 Juli 2003 at 08:02 am


Teneinde te herstellen van een reeks ingrijpende en schokkende gebeurtenissen in de afgelopen 24 uur , waarover u uit pi?teit met de betrokken op andere logs niets zult lezen -op straffe van serieus fysiek geweld-, verblijft Suffie in de komende dagen met zijn gezin op een geheime lokatie ergens in Nederland.

Voor nadere berichtgeving verwijzen wij u naar de afdeling Externe Voorlichting van deze site.

Uit Suffie's archief: Genotstang

Vrijdag 11 Juli 2003 at 5:41 pm


Enige tijd geleden vroeg iemand mij, in het kader van redactioneel onderzoek, om een aantal huis-, tuin- en keukenattributen te noemen die ook als sexspeeltjes te gebruiken waren. Na enig gepeins en gepieker kwam ik niet verder dan een schamel stel wasknijpers en een staafmixer. Gisteravond echter, tijdens het voorgerecht van een bijzonder fijne avonddis, terwijl ik probeerde een escargot uit zijn huisje te pulleken, kreeg een een geniale ingeving: Die tang! Ik had hem gevonden, het ultieme seksspeeltje voor de verveelde huisman of -vrouw! Trek maar eens zo'n ding uit de keukenla en bekijk hem eens. Twee schelpen met mooie afgeronden vormen, zonder scherpe uitstekende delen, door de krachtige veer uitstekend geschikt voor het letselvrij knellen van tepel, voorhuid en andere lichaamsdelen. Door het RVS niet alleen makkelijk schoon te maken, maar ook een uitstekende electrische geleiding gevend en dus breed inzetbaar bij allerlei leuke spelletjes. Bekijk je het gedeelte waarin de slakkenhuisjes geklemd moeten worden eens goed nader, dan kun je niet ontkennen dat het apparaat de perfecte pasvorm heeft om het koppige gedeelte van het mannelijke geslachtsdeel te omvatten. En wil je de spelletjes nog wilder en nog diepgaander, dan herkent iedere amateurgyneacoloog zonder moeite de vormen van een handzaam en hygi?nisch te gebruiken mini-speculum.

Voor de mensen die nu vol afgrijzen naar hun escargot-tang zitten te staren in ieder geval ??n troost: een goed escargot-servies bestaat naast de tang ook nog eens uit een smal en langwerpig vorkje waarmee je de slak uiteindelijk uit het huisje trekt. Vanuit hygi?nisch oogpunt hoef je je dus nooit af te vragen waar die tang allemaal geweest is.

escargot.jpg

Uit Suffie's mailbox

Vrijdag 11 Juli 2003 at 12:30 pm


Zoek op Google naar "weapons of mass destruction" en druk op "Ik doe een gok"

Lees de gevonden foutmelding goed door....

Thx to Mibi...

*Kreun*

Donderdag 10 Juli 2003 at 7:57 pm


Uit de categorie "vragen waaraan je merkt dat je ouder wordt":

"Is dat je vriendin of je dochter?"

Daarom..!!

Woensdag 09 Juli 2003 at 8:41 pm


Omdat....

16 jaar en ??n week ook een prestatie is...;

Twee sollicitatiebrieven op ??n dag een mooie score is....;

Vier maal per week nog steeds bovengemiddeld is....;

Het over twee dagen vakantie is...;

Echte vriendschap soms meer kan hebben dan je dacht...;

behoud ik mij het recht voor om vanavond dronken naar bed te gaan....

Goedenavond...!!

Uit Suffie's archief: Knetter

Dinsdag 08 Juli 2003 at 9:59 pm


Al weer vele jaren geleden was Suffie te gast bij een voorstelling in het als avantgardistisch bestempelde Amsterdamse theater Mickery. Suffie zag daar de Amerikaanse voorstelling Folter Follies, waarin allerlei gruwelijkheden als televisie-amusement werden gepresenteerd. Hoogtepunt was het moment waarop een actrice naakt op een stoel met kniesteunen werd gehezen en vervolgens vaginaal werd getoucheerd met een gloeiend hete soldeerbout. Einde voorstelling.

Uiteraard ging Suffie er vanuit dat hier de kluit werd belazerd (voor het toucheren werden met de bout eerst enkele babypoppen bewerkt), maar een gesprek aan de bar met de regisseur van het stuk, leerde Suffie dat het allemaal 'echt' was geweest. De bedenker van het stuk had de stunt op een universiteit laten ontwikkelen, waarbij werd berekend dat een soldeerbout op de juiste temperatuur enkele ogenblikken kon worden ingebracht in een vagina, mits deze een bepaalde minimale vochtigheidsgraad bezat en onmiddellijk na de stunt op een bepaalde wijze werd gekoeld. 'Don't try this at home' riep de man nog na, toen Suffie met een groenig hoofd wegzwalkte.

Suffie moest ernstig aan deze ervaring denken, toen op 'Vacht'(V8) een programma werd uitgezonden waarin iemand verslag deed over haar ervaringen met 'electric stimulation', uiteraard compleet met bewegende beelden. Het slachtoffer werd eerst met behulp van een armband 'geaard' en vervolgens met een soort neonbuis verwend, wat ontaarde in luid geknetter van statische electriciteit en jolijtkreetjes van de verwende. Om de feestvreugde te verhogen, gloeide de buis ondertussen in vrolijk blauw op. Wie wel eens met zijn dronken harses in een weiland over schrikdraad heeft staan pissen, begrijp dat Suffie slechts matig enthousiast was over deze foltermethode. Dat werd er niet beter op toen er vervolgens een hulpmiddel werden getoond, dat ernstig leken op een futuristische soldeerbout en dat, eenmaal aangesloten op een speciale voeding, op ongeveer gelijke wijze als bovenomschreven moest worden ingebracht.

Suffie loopt er niet warm van, laat staan dat hij er de kriebels van krijgt. Mogelijk dat het apparaat enig nut heeft in het geval dat ??n van de liefdespartners tijdens de daad een hartstilstand krijgt. Hij of zij kan dan gemakkelijk door de andere partner met het apparaat worden gereanimeerd.

Misschien tijd voor een nieuwe wijsheid:

Wie zijn vrouw liefheeft, electrocuteert haar...

erm-0853.jpg

eerder gepubliceerd op 23 februari 2002

Au..!

Dinsdag 08 Juli 2003 at 7:42 pm


Tijdens het schilderen door je knie gaan en met je terpentinevingers in je oog wrijven...

Lul...!!

Suffie en kwaliteit

Maandag 07 Juli 2003 at 9:45 pm


Vanavond rollen er in Huize Suffie maar liefst twee sollicitatiebrieven uit de printer. Twee brieven waarin ik ongegeneerd opsnij over mijn talenten, competenties en vaardigheden, uiteraard per brief toegespitst op het profiel van de aangeboden functie.

Dat betekent dat ik in brief ??n uitgebreid zal ingaan op mijn communicatieve vaardigheden, mijn flexibiliteit en mijn ongekende vermogen om productieve netwerken te onderhouden, terwijl ik in brief twee vooral zal uitweiden over mijn doelgerichtheid, probleemoplossend vermogen, leidinggevende kwaliteiten, nuchterheid en zorgzaamheid.

Beide brieven zullen bovendien een bijna als terloopse opsomming bevatten van wat mij verder als sollicitant onpasseerbaar maakt. Daarbij dient de lezer rekening te houden met zaken als nuchterheid, rust en kalmte, analytisch vermogen, stabiliteit, empathie, creativiteit, initiatief en doortastendheid.

Kortom, allemaal bullshit!

Want de dingen die me in mijn ogen onderscheiden van de grijze solliciterende massa, laten zich niet in brieven omschrijven, of doen deze brieven wegens "niet conform de bestaande criteria" in het ronde archief belanden.

Bazen willen niet horen dat ik me graag op rolschaatsen door het gebouw beweeg, of dat ik externe contacten te woord sta met een clownsneus op, of dat ik mijn maraps en kwartaalcijfers graag in dichtvorm opmaak of mijn medewerkers tot opschieten motiveer door middel van een uitgerolde brandslang. Bazen willen al helemaal niet horen dat ik hun Raad van Commissarissen op sokken door het gebouw heen stuur vanwege vermeende parket-rot en al helemaal niet dat ik vergaderingen die ik voorzit steevast open met een korte meditatie en een Dankwoord aan Eeuwig licht.

En wat ze vermoedelijk al helemaal niet willen weten, is dat hun stersollicitant een eigen weblog beheert, waarin hij regelmatig verhaalt over hoe hij zijn gade met een megadildo bewerkt, over de extravagante hoeveelheid zaad die hij dagelijks produceert en over hoe hij onherstelbare schade toebrengt aan de geslachtsorganen van de assistente van zijn orthodontist, omdat hij met zijn beugel is vast komen te zitten aan haar clitoris-piercing.

Kortom, bazen hebben geen interesse voor de echte kwaliteiten van hun aankomende werknemers. Dat er ondertussen al zo'n vier of vijf loggers cq. loglezers zijn die Uwe Sufheid al of niet dwingend een werkplek aan hun zijde hebben aangeboden, zal hen eveneens een worst wezen.

En dus schrijf ik dat allemaal maar niet...

Feitelijk wil dat zeggen dat de baas die echt op zoek is naar onversneden en onconventionele kwaliteit, dit tussen de regels van mijn sollicitatiebrief door zou moeten kunnen lezen. Doet hij dat niet, dan is dat mooi jammer voor hem.

Kan hij dat wel, dan mag hij zichzelf een rijk man noemen. Want alleen hij verdient in dat geval een echte Suffie binnen zijn gelederen....

Gevoelig

Zondag 06 Juli 2003 at 11:33 am


Van een zwaar onderschatte serie als "Ernst, Bobbie & de Rest" kan ik ernstig ge?motioneerd raken. Is dat een teken van verborgen kwaliteit, of ligt dat aan mij??

Schrijven

Zaterdag 05 Juli 2003 at 09:44 am


Geachte heer Suffie,

Laat ik beginnen met de opmerking dat uw stuk mij in het diepste van mijn ziel heeft geraakt. Maar hoogst zelden kom je in aanraking met iemand die zijn dilemma's, twijfels en emoties zo treffend en indringend kan verwoorden zoals u dat heeft gedaan.

De passage over hoe u worstelt tussen berusting en vechtlust, waarin u beurtelings heel emotioneel of rationeel terugkijkt op uw leven en in tweestrijd komt bij het uitstippelen van de rest van uw leven, heeft mij ernstig doen nadenken over mijn eigen situatie.

De manier waarop u uw frustratie beschrijft over de moeizame strijd om aandacht en genegenheid van uw zoon en het gevoel van triomf bij iedere kleine overwinnen heeft mij kippenvel bezorgd. Maar ook de treffende wijze waarop u uw pijn en eenzaamheid beschijft met zulke simpele woorden als "pijn" en "eenzaamheid", heeft veel in mij losgemaakt.

Ik mag u bekennen dat ik zelfs gehuild heb (mijn vrouw overigens ook, ik heb het haar laten lezen als u het niet erg vindt) bij de passage over de schuchtere en onhandige toenaderingspogingen tot uw geliefde en het allesverstillende moment dat u uiteindelijk uw armen om haar heen legt en haar in haar oor fluistert dat ze de enige is die er ooit zal zijn.

Gejuigd hebben wij met het hele bedrijf bij uw beslissing om uw toekomst voortvarend ter hand te nemen, om niet langer uw loopbaan door het lot te laten bepalen en bij uw prachtige metafoor over het veroveren van de wereld. "Falen is voor mietjes, succes is voor mij!", ongetwijfeld zal deze slogan nog weken lang door ons bedrijf schallen.

Helaas moet ik u echter mededelen dat uw sollicitatiebrief niet aan de criteria voldoet zoals die in de vacature waren gesteld. U zult dan ook niet voor een gesprek met de commissie worden uitgenodigd.

Met de aanbeveling van onze zijde om wellicht wat concreter te zijn in het beschrijven van uw kwaliteiten en competenties, wensen wij u allen veel sterkte en succes bij het verder zoeken naar een passende betrekking.

Met innige groeten,

dhr. S. van O.
Global (..) Enterprising Inc.
Amsterdam

Spelen

Vrijdag 04 Juli 2003 at 9:41 pm


Afgelopen zondag ervoer Suffie zijn eerste optreden met zijn nieuwe band. Een gedenkwaardig gebeuren, mede ook vanwege het feit dat op diezelfde middag de eerste repetitie plaatsvond. Nu had Suffie reeds in een eerder stadium kennisgemaakt met de andere bandleden. Deze repetitie werd Suffie's belangstelling echter vooral gewekt door de verschillende methodes van stressregulatie die de troepen hanteerden.

Zo kroop de zanger halverwege, in innige omhelzing met zijn beugelflesje, in foetushouding in een hoek van de oefenruimte en verviel in volslagen catatonie. De toetsenist ramde zijn hoofd na het derde nummer in een opmerkelijke kadans op de zwarte toetsen van zijn keyboard, de zangeres probeerde zichzelf te verdrinken in een flesje Spa en aan het bekoorlijke hoofdje van de bassiste was te zien dat zij haar bewustzijn, vermoedelijk in het kader van een muzikaal hysterische absence, een aantal lichtjaren hiervandaan op vakantie had gestuurd.

Daar was overigens een reden voor: Suffie.

Suffie speelde namelijk als een krant, wist in eerste instantie slechts een akelig gepiep uit zijn nieuw versterkerbuisjes te wurmen, vergiste zich regelmatig een toonaard of twee, haalde van drie verschillende nummers de intro's door elkaar en leed ernstig onder het feit dat Suffie's vingers ongeveer een halve seconde achter diens hersenen aanliepen. Kortom, ongeveer vier uur voor een als daverend gepland staande show in het roze centrum van Amsterdam, verschafte Suffie zijn nieuwe companen een overvloedig aantal redenen voor een legitieme en volstrekte paniek. Alleen de drummer bleef blij kijken, sloeg zonder enig protest of zichtbare vorm van emotieve turbulentie zijn partijtje en kauwde tussen de nummers door tevreden op zijn bot.

Hoewel Suffie tijdens de rest van de repetitie heel hard zijn best deed om beter zijn best te doen, duurde het tot het inzetten van het eerste nummer op de Plek des Onheils, voordat de meeste zichtbare tekenen van uiterste wanhoop -waaronder hyperventilatie, excessieve cognacmisbruik, gezwollen aders op voorhoofden en seksueel afwijkend gedrag - verdwenen. Sterker nog, na zes maten Peter Frampton sloeg het enthousiasme genadeloos toe en veranderde de band van een groep desolate depressievelingen in een soepel draaiende, muzikale stoomtrein die over het overweldigde publiek denderde als een kudde olifanten over een bosje wilde oregano.

Hoogtepunt was uiteraard het verschijnen van Suffie's bijna voltallige fanclub, die de tent, in volslagen vervoering over Suffie's gitaristische strapatsen, volledig afbrak. Althans, dat was tijdens de eerste set, daarna moest ze nog naar huis om een stukje te schrijven.

Het volledige repertoire werd uiteindelijk, op uitdrukkelijk verzoek van de eigenaar van het ethablissement, tweemaal doorlopen en tot diep in de nacht werden instrumenten, versterkers en kelen tot een wild hoogtepunt opgedreven, waarna alle muzikanten tevreden aan de toog ineenzegen. Behalve dan de drummer, die stopte zijn potten en pannen weg, borg zijn stokken op, snuffelde nog even aan de billen van een voorbijgangster en weidde zich vervolgens weer met een tevreden grom aan zijn bot.

Uit Suffie's archief: vette spam

Dinsdag 01 Juli 2003 at 8:44 pm


Er gaat geen dag voorbij, of Suffie's priv? mailbox zit vol met spam. Suffie wordt doodgegooid met berichten van mensen die wat willen verkopen, die je willen laten gokken, die willen dat je op hun site met vieze plaatjes inbelt of hun software download en laat registreren. Suffie heeft dat tijdenlang heel vervelend gevonden, maar het hoort er nu eenmaal bij. Als je een brievenbus hebt, ontvang je foldertjes, heb je een mailbox, dan ontvang je spam. Niets aan te doen.

Van de week ontving Suffie echter een mailtje waarbij dit wat anders lag. Het betrof hier een gedigitaliseerde fotografische afbeelding van twee meiskes, aan het eind van de tienerleeftijd, die wang aan wang met een olijke en lieve glimlach de fotograaf aankeken. Op zich een lieflijk en rustgevend tafereel, ware het niet dat ??n van hen een verslappend mannenlid, vermoedelijk van de fotograaf, tegen haar lippen tikte, terwijl de ander met haar vinger een draad trok uit een spermaspoor dat kriskras over hun beider gelaat liep.

Nu is Suffie op zich geen tegenstander van diergelijke taferelen, mits de bijkomende omstandigheid bestaat dat Suffie de beide dames, nahijgend en met bonzend hart een stukje keukenrol aanbiedt. Maar Suffie vindt het wel ergerlijk dat dit soort afbeeldingen ongevraagd op Suffie's beeldscherm verschijnen. Suffie is niet bang dat Suffinnetje in katzwijm achterover dendert als zij een keertje haar mail opent en wordt geconfronteerd met een soortgelijke prent, maar Suffie ziet Kleine Suffie al vol verontwaardiging en op hoge toon informeren waarom die twee meisjes onder de douche wel met papa's plasser en de shampoofles mogen spelen.

Daarom bij deze een oproep aan de dames en heren spammers om voortaan Suffie's mailbox over te slaan. Vindt u het toch noodzakelijk om Suffie langs deze weg te wijzen op uw diensten en producten, houdt u dan in ieder geval aan de regels der discretie en wellevendheid, zoals die ook door de bezorgers van de eerder genoemde foldertjes worden gehanteerd.

Okee, Suffie heeft in zijn brievenbus tussen de foldertjes wel eens een aantal naaktfoto's van de buurvrouw aangetroffen. Maar dat had een andere reden...

eerder gepubliceerd op 2 mei 2002

Schrikken...

Dinsdag 01 Juli 2003 at 06:57 am


Om 04:02 kwam ik er achter dat het 23:59 is....