Vervormde wereld

Zondag 29 Februari 2004 at 1:55 pm


In verband met de komende verhuizing en de verkoop van de huidige woning zijn Suffie en Suffinnetje begonnen met de grote schoonmaak en het weggooien van ouwe troep.

Dat Suffie dan automatisch achter de PC kruipt om Defrag en Cleandisk te draaien, geeft al een beetje aan dat Suffie wellicht weer eens goed naar zijn dagvulling moet kijken...!

Smoke Away

Zondag 29 Februari 2004 at 12:48 pm


Met al die gruwelijk irritante reclames voor anti-rook pillen op Via5 en Tell-sell, zou je toch bijna geneigd zijn om weer eens een zo'n fijne genotsstaaf genoeglijk op te paffen!

Zelfs ik heb dat, en ik heb nog nooit gerookt!

Mannen doen zaken

Zaterdag 28 Februari 2004 at 3:40 pm


Onverschrokken stapte Suffie soepel en veerkrachtig, met breedgetrokken schouders, gespannen kaken en een harde blik in de ogen de muziekwinkel binnen. In Suffie's zak brandde de pinpas, waarop door Suffie's opdrachtgever een fijn bedrag voor bewezen diensten was gestort. Suffie was een man met een doel: een echte Korg Triton, weliswaar een tweedehandsje, maar wel met alle opties en dat voor slechts 1200 euri's! De verkoper grijnsde met een breed gevoel van leedvermaak. "Ach ja, die Triton. N?t weg, ben ik bang. Ik heb nog wel een mooie Triton LE, plastic toetsen, g??n sampling, g??n sequencer en een zielig kunststof kastje. En dat voor slechts 999 euro!"

Enigszins teleurgesteld wandelde Suffie naar buiten, doch zette vastberaden koers richting nabijgelegen computerboer. Geld diende te rollen en Suffie had nog zeker ??n belangrijke pijl op zijn boog: een boel kekke Acer Aspire schootcomputer met een z??r concurerende prijs van 899 euro. De computerboer verborg een proestlach in zijn hand en keek Suffie meewarig aan. "Lieve man" zei hij. "Ik heb er vrijdag vier binnengekregen en voor de lunch waren ze allemaal op. Ik heb nog wel een hele mooie Toshiba voor slechts 1400 euri's. Kan v??l minder, maar er zit wel een gratis sticker bij!"

Een weinig aangeslagen slofte Suffie de winkel uit en bewoog zich vervolgens richting fotoshop, teneinde zichzelf in het kader van Stress Reducing Retail Therapy te trakteren op een echte Apple iPod, en dat voor een ampele 400 eurobananen! De blaag achter de balie hinnikte geamuseerd en grijnste breed. "Toe nou, zeg! Tuurlijk is dit de 20 GB versie. En dacht u nou echt dat we er voor die prijs nog een koptelefoontje bij deden? Van welke planeet komt u?"

Wanhopig sleepte Suffie zich naarbuiten en zette vertwijfeld koers richting witgoedmarkt teneinde voor een bedrag van 88 eurae eigenaar te worden van een Packard Bell Audiokey, Suffie's laatste hoop op elektronisch geluk. De winkelbediende lachte Suffie hardop uit. "Wat denk je wel, dwaas! Dat die dingen aan de bomen groeien? Die dingen zijn al weg voordat jij 's morgens je eerste oog open hebt, sukkel!"

In uiterst deplorabele toestand kroop Suffie in etappes de drempel over naar buiten en keek in blinde paniek om zich heen. Hij besloot nog ??n poging te wagen.

Een half uur later stormde Suffie in opperste triomf zijn huis binnen en wierp zich grommend op zijn PDA waarvan hij in ??n ruk het slappe, lederen flapje verwijderde dat het frontje moest beschermen. Twee tellen later lag Suffie's Palm veilig te wezen in zijn nagelnieuwe geanodiseerd aluminium hardcase, die voor de somma van nog geen 35 goudstukken van eigenaar was gewisseld.

Suffie was uiterst tevreden over zijn daadkracht en handelsgeest. Tenslotte, wie een b??tje de tijd neemt om zijn aankopen slim te plannen, houdt aan het eind van de dag handenvol geld over...!

Korte termijn weemoed

Zaterdag 28 Februari 2004 at 1:04 pm


Wat ik mis zijn die vluggertjes tegen de keukendeur. Droogde die rotverf maar wat sneller...!

Suffiekwoot

Zaterdag 28 Februari 2004 at 11:17 am


"Fantasie is de pest voor je werkelijkheid..!"

Scoren: de resultaten (2)

Zaterdag 28 Februari 2004 at 01:18 am


De situatie: Suffie strijkt neer in een bruin café, alwaar hij een struise brunette ontwaart die aan de toog een kopje koffie nuttigt.

S:"Hoi, drankje ernaast?"
SB:"Lijkt me fijn..."
S:"Wat doet zo'n fraai exemplaar als jij in een absolute kuttent als dit?"
SB: "Nou ja, op dit moment heb ik pauze, maar als ik mijn koffie en jouw drankje op heb zal ik mijn personeel vragen jou de uitgang te wijzen."
S: *Loopt met belemmerde gang, in verband met strategisch geplaatste rol pepermunt, naar buiten, op zoek naar een gracht*

Momenten (1)

Vrijdag 27 Februari 2004 at 10:45 am


De lentezon brandt op mijn voorhoofd en ik sluit mijn ogen tegen het felle licht. Vanaf de tafeltjes om me heen dringen geluiden door en ik vang flarden op van gesprekken, gelach en af en toe het tinkelen van glazen. Ik probeer langzamer te ademen en voel de spieren in mijn nek ontspannen. Het lijkt alsof mijn gedachten vertragen en ik voel mijn mondhoeken omhoog springen als ik mij plotseling bedenkt: is het het Park, of is het de Oxazepam?

Als ik opzij kijk zie ik mijn metgezel die langzaam een sliert rook uitblaast en de wind laat spelen met zijn weerbarstige, grijswitte haar. Hij zit ontspannen en onderuitgezakt in zijn stoel en kijkt zwijgend voor zich uit terwijl hij met trage bewegingen een slokje van zijn sap neemt. Zijn mond schiet in een glimlach en ik kijk waar hij kijkt. Twee meisjes skaten voorbij. Engelen, met wapperende haren en korte topjes. Stemmen als klaterende bergbeekjes die lachen om iets wat alleen zij weten. Even verderop leunt een oude man op zijn stok en kijkt de meisjes met een onmiskenbaar weemoedige blik na.

"Weet je", zegt mijn metgezel. "Wat zo fijn is aan goed gezelschap, is dat het ook prima is als je gewoon eens een half uur niets zegt."

Ik knik en neem een slok van mijn koffie. Maar ik zeg niets...

Kleine Suffie is vervelend

Donderdag 26 Februari 2004 at 10:56 am


Kleine Suffie is een lief en levendig joch. Kleine Suffie is vanuit zijn slechte start echter ook best een moeilijk joch, dat moeilijk stuurbaar is en weinig zelfvertrouwen heeft. Bovendien vraagt Kleine Suffie m??r aandacht dan een elftal van topmodellen dat naakt op olifanten over de Vijzelstraat paradeert.

Omdat Suffie en Suffinnetje het niet altijd en aldoor op kunnen brengen om de hondervijftig procent aan aandacht en energie te leveren die Kleine Suffie nodig heeft, komt vriendin L. sinds kort elke week een dagje met Kleine Suffie doorbrengen. L. doet daarbij voornamelijk wat Kleine Suffie kennelijk hard nodig heeft om zijn energieniveau te temperen: ze sleept hem per trein het hele land door naar speeltuinen en musea, wandelt uren met hem door de bossen, gaat met hem koken en puzzelen, en is daarbij in relatief korte tijd in Kleine Suffie's referentiekader opgeklommen van "lekker ding" tot "hartsvriendin".

Maar gisteren ging het even mis...

Kleine Suffie maakt L. het leven zuur. Hij zeurde, zoog, mopperde en rebeleerde en haalde het bloed onder haar nagels vandaan. En ondanks dat L. de situatie met ijzeren geduld in goede banen wist te leiden, was het vooral een uiterst vermoeide en licht aangeslagen L. die door Suffinnetje die avond naar de trein werd gebracht.

Na een betrekkelijk stille maaltijd, waarbij Kleine Suffie tenauwernood een tweede bord eten naar binnen kreeg, kwam de ontknoping. "Ik wil L. bellen" zei Kleine Suffie. "Ik ben zo onaardig geweest, ik wil sorry zeggen en vertellen waarom dat was." Ik draaide het nummer voor hem even later kwam hortend en stotend het verhaal er uit: dat hij het zo erg vond dat Oma zo ziek was, hoe bang hij was dat ze er straks niet meer zou zijn, dat hij het zo moeilijk vond om erover te praten, dat hij L. daar eigenlijk niet meer lastig wilde vallen en hoe hij daarover zo in de knoop zat... L. luisterde aan de andere kant van de lijn, met haar gebruikelijke, liefdevolle geduld, stelde hem gerust en besloot het gesprek als een ware hartsvriendin met vergeving en lieve woordjes.

Maar tien minuten later stuurde ze een SMS'je: "Daar kreeg ik tranen van in m'n ogen..."

Suffie ook, lieve L. ....!

Scoren: de resultaten (1)

Woensdag 25 Februari 2004 at 8:19 pm


De situatie: Suffie strijkt neer bij Monique, een beeldschone, iets rijpere blondine die op Suffie's afdeling een operationele functie vervult. Na koffie te hebben gehaald en te zijn neergestreken op haar bureaublad, opent Suffie, nadat zij de hoorn heeft neergelegd, het gesprek:

S (kijkt ge?nteresseerd): "Goh, even kind aan de lijn?"
M (glimlacht guitig): ""Mja, de lieverd. Hij moet zo direct door het vondelpark en ik heb hem even gewaarschuwd voor de gladheid."
S: "Vondelpark? Interessant, werkt hij in de buurt?"
M (beledigd): "Werkt? Hij zit op school! Zie ik er uit alsof ik werkende kinderen heb? Je wordt bedankt!"
S: *Vlucht de kamer uit en gaat op zoek naar een eind touw*

Nou ja!!!!

Maandag 23 Februari 2004 at 7:49 pm


Klik ik eens op dat leuke kronkeltje onderin deze kolom om door te klikken naar het volgende log in de webring, blijk ik niet eens lid te zijn! wat heeft dat ding er dan de afgelopen anderhalf jaar gedaan??

Scoren

Maandag 23 Februari 2004 at 11:25 am


Een krap jaar navelstaren en een reeks onbetaalbare sessies bij een al even onbetaalbare, maar wel hele fijne psychologe hebben Suffie tot een schokkend inzicht gebracht: Suffie heeft nog nooit een meisje versierd!

Ongetwijfeld stijgt op dit moment in veel Nederlandse huizen en gezinnen een honend gejoel op van mensen die hetzij ooit in een min of meer grijs verleden lichaamssappen met Suffie hebben uitgewisseld, hetzij daar op ??n of andere wijze kennis van hebben genomen. En inderdaad, Suffie kan zo'n beetje alles behalve met droge ogen beweren dat hij altijd en overal een monogaam cq. celibatair leven heeft geleid. Wat dat betreft heeft Suffie zijn zaad bepaald niet aan de kanarie opgevoerd.

Feitelijk impliceert bovengenoemd inzicht iets heel anders: Suffie heeft nooit actief of bewust contactuele of relationele technieken in de strijd geworpen om verse dames aan zich te binden of over te halen tot het ondergaan van erotische episodes. Suffie heeft zich nooit overgegeven aan zijn hormonaal jachtinstinct, heeft nooit geoefend in openingszinnen en feromoon-opwekkende one-liners, nooit vuurtjes uitgedeeld of drankjes aangeboden en al helemaal nooit geprobeerd om schone dames gladjes en gelikt de sponde in te lullen.

Dat Suffie in der loop der jaren toch een mondiale verspreiding van zijn genetisch materiaal heeft bewerkstelligd, alsmede een aardig aantal zwaar gefrustreerde schoonmoeders-in-sp? bij elkaar heeft gesprokkeld, moet dus een andere oorzaak hebben. Suffie heeft daar wel een theorie over....

Voordat het Koninklijk Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie een expliciet verbod daartoe uitvaardigde, deed Suffie enige jaren aan volleybal. Afgezien van Suffie's service -die Suffie al gauw de bijnaam Dikke Bertha opleverde- scoorde Suffie vrijwel nooit, maar was wel een uitstekend spelverdeler. En zo ging het met veel van Suffie's al of niet sportieve, sociale activiteiten: Suffie schepte voorwaarden, anderen kopten, sloegen, schopten of mepten 'um er in.

Een soortgelijk mechanisme heeft zich in de loop der tijd ook ontwikkeld in Suffie's liefdesleven. Suffie versiert geen vrouwen, maar schept al of niet doelbewust voorwaarden om versierd te worden! Dat klinkt simpel, maar Suffie piekert nog steeds over de vraag hoe deze ingeslopen methodiek zo succesvol heeft kunnen uitpakken. Suffie moet het in ieder geval niet hebben van zijn dierlijke aantrekkingskracht, Suffie's musculatuur en krachtige kaaklijn zijn namelijk al sinds jaar en dag overdekt met reserve-Suffie voor gebruik in barre tijden, en derhalve grotendeels aan het zicht onttrokken. Suffie vermoedt dan ook dat zijn hoge knuffelfactor, goedmoedige uitstraling en verzorgde gevoelsreflecties dames aanzetten tot romantische toenadering.

Nu Suffie zich bewust is geworden van zijn instinctief manco, doemt de volgende vraag op: dient Suffie te berusten bij de indirecte methode en te accepteren dat vrouwen hem min of meer aan komen waaien, of zou Suffie, ter bevrediging van zijn lage driften, eens een periode actief op vrouwenjacht moeten gaan?

Op zich is Suffie bereid tot het experiment, maar angstig voor de gevolgen. Actief hengelen kan de visvangst enorm opdrijven, maar ook de vis wegjagen! Een actievere houding zou kunnen resulteren in een enorme overdaad aan erotische bewegingen, doordat de beide processen elkaar versterken. Zowel aangeven als scoren, als het ware. Maar het zou ook zomaar kunnen, dat een actievere houding de traditioneel lopende processen juist verstoort, de magie van de passieve houding doet verdwijnen en notoire veroveringen juist wegjaagt.

Een interessant en uitdagend dilemma, waar Suffie graag eens mee aan de slag gaat! En mocht het misgaan, dan kan Suffie altijd nog terugvallen op zijn service: hoog opgooien en 'm er snoeihard en onbarmhartig in jenzen...!

Ik en mijzelf en een fles rosé

Zondag 22 Februari 2004 at 9:38 pm


Op het hoogtepunt van mijn roes kom ik mijn tweede ik tegen, die hoofdschuddend toekijkt hoe ik met de nagel van mijn rechterpink mijn neusholtes sondeer, op zoek naar ongewenste aankoeksels.

"Je gaat toch geen stukje schrijven, niet?"
"En waarom niet?"
"Misschien omdat je teveel gezopen hebt. Ik zou er al helemaal niet aan beginnen als ik jou was."
"Dat is het hem nou juist, je bent mij! En ik zou als ik jou was ook niet te hoog van de toren blazen, want ik maak nog steeds zelf uit of ik iets schrijf ja of nee."
"Wat jij wil, maar zou jij het voor jezelf kunnen billijken om een stuk af te leveren, waarvan je achteraf spijt hebt dat je het geschreven hebt? En dat simpel en alleen omdat je net iets te veel bent doorgezakt om volledig helder te formuleren wat je feitelijk kwijt wil?"
"Mmmm... zit wat in. Maar ik moet vandaag wel even iets publiceren. En het liefst voor ik helemaal in elkaar sodemieter, want die ros? van de C1000 die hakt er nog steeds gruwelijk in!"
"Doe geen moeite. Het is vandaag zondag, over het algemeen een absoluut dieptepunt in je kijkcijfertjes. Je zou er beter aan doen je energie en creativiteit te bewaren voor morgen. Dan zit iedereen namelijk op zijn werk en nemen de meesten van hen rustig de tijd om hun favoriete weblogs door te nemen. Is het je nooit opgevallen dat de kijkcijfertjes op maandag veel hoger zijn dan op andere dagen?"
"Mja...verrek, nu je het zegt..."
"Dat bedoel ik. Wees slim, zet die computer uit en ga vanavond een beetje vroeg naar bed. Je bent moe, hebt te veel gezopen en met een beetje mazzel maak je vanavond nog kans op een romatische episode."
"Eigenlijk heb je nog gelijk ook, morgen weer een dag. Ik kap er mee...!"
"Zo mag ik het horen!"
"Als ik mij toch niet had....!"

Confrontatie

Zaterdag 21 Februari 2004 at 2:40 pm


Met grote, bruine ogen kijk je een schijnbaar onveranderlijke wereld in, nog steeds op zoek naar zekerheden en de bevestiging van jouw plaats in ons midden.

Juist nu we je hebben overtuigd van jouw bestaansrecht, van de vaste waarden in je nog korte leventje en van het feit dat de aanwezigheid van de mensen in je directe omgeving een vanzelfsprekendheid is die niet hoeft te worden afgedwongen, moet ik je gaan vertellen dat het een leugen is.

Je hebt weet van het leven, maar ook van verval en van de dood. Je weet ook dat daarin geen eerlijkheid bestaat, dat de ??n meer tijd gegeven is dan de ander. Tot op heden zijn het abstractheden geweest die je voor jezelf hebt kunnen rationaliseren omdat je ze op een veilige afstand tot realiteit hebt zien komen. Ongetwijfeld voel je om je heen de spanning en het verdriet en besef je heel goed dat de tijd is gekomen dat je van dichtbij zult worden geconfronteerd met het einde van dingen die je altijd als oneindig hebt beschouwd.

Je weet nog niet dat onze onzekerheid een zekerheid is geworden, ook wij zoeken nog naar een geschikt moment om je wereldje te verstoren. Ik weet nog niet wanneer, alleen dat er een tijd komt om je vast te pakken en te kijken in die grote, bruine ogen...

"Lieve jongen, kom eens even bij ons zitten..."

Jarig..(2)

Donderdag 19 Februari 2004 at 11:11 pm


Van harte, Mop! En ik blijf het menen...

Nieuwe jas

Donderdag 19 Februari 2004 at 10:41 pm


Onderweg naar de Suffiemobiel, op het parkeerterrein van het winkelcentrum, voelde Suffie in zijn zakken naar de autosleutel, teneinde de oude schicht elektronisch en op afstand te ontsluiten. Tevergeefs! Behalve een aantal plectrums, een paar houtschroeven en wat muntgeld, bleken Suffie's jaszakken leeg. En dus ondergingen Suffie's broekzakken hetzelfde lot, hetgeen een soortgelijk resultaat opleverde, afgezien van een condoom met mandarijnsmaak die de THT-datum reeds lang geleden had overschreden.

Reconstrueren, combineren en deduceren. Tijdens het uitstappen was Suffie's GSM op de grond gevallen, mogelijk dat Suffie door de ontstane consternatie vergeten was de sleutel uit het contact te trekken. Bij aankomst bleek de Suffiemobiel echter deugdelijk en hermetisch afgesloten, dus die vlieger ging niet op.

Kut! Het was tijd om ongerust te worden. Suffie besloot zijn jas nogmaals aan een gedegen onderzoek te onderwerpen en voelde prompt ergens onderin een zoom van zijn jas de onmiskenbare contouren van een autosleutel. Zak stuk, sleutel in de voering. Met twee vingers spreidde Suffie voorzichtig het gat in de zak, als ware het een operatiewond in een gelijknamig lichaamsdeel. Vervolgens liet Suffie zijn hand voorzichtig in de ingewanden van de jas glijden en zocht blindelings tussen het weefsel van de jas naar het vervloekte kleinood. Uiteraard had het kreng zich ingenesteld tussen de vitale organen en hoe Suffie ook zijn best deed, overal liep Suffie vast op barri?res van stiksels, voeringen, isolatiemateriaal en andere ondoordringbare textielweefsels.

Hier paste nog maar ??n oplossing: geweld! Nog geen halve minuut later hield Suffie het kostbare kleinood in de vingers, terwijl de verscheurde resten van Suffie's jas op straat ten prooi vielen aan de straffe, koude wind.

Tevreden strekte Suffie zijn hand, met daarin de gevonden sleutel richting auto teneinde met een korte druk op het daarvoor bestemde knopje alsnog de bolide te openen, ware het niet dat dit knopje leek te ontbreken! Een snelle blik leverde de oplossing. Inderdaad, Suffie en Suffinnetje waren eens eigenaar geweest van een BMW. En inderdaad miste Suffie bij de inruil daarvan een sleutel. Maar dat Suffie's jas al zo oud was....!

"Meneer, is deze auto van u?" Suffie keek op en werd aldus geconfronteerd met de aanblik van twee volledig opgetuigde dienders die krampachtig een publieksvriendelijk gezicht probeerden te trekken. E?n van hen, vermoedelijk de oudste in rang, nam het woord. "Wij troffen uw vierwielig motorrijtuig geparkeerd staande aan in de daarvoor bestemde vakken, alwaar wij constateerden dat de bij het betreffende voertuig behorende contactsleutel nog in het slot stak. Teneinde misbruik of ontvreemding van het voertuig te voorkomen, hebben wij vervolgens de betreffende sleutel uit het voertuig verwijderd en in het kader van zaakwaarneming onder ons genomen."

Trots op deze bepaald niet geringe lingu?stische prestatie, hield de opsporingsambtenaar glunderend een sleutel omhoog die Suffie moeiteloos herkende als het object van zijn zoektocht. "Heren, mag ik u danken", zei Suffie en nam de sleutel dankbaar in ontvangst, "ik moet nu dringend naar de binnenstad." "Want?" zei diender nummer twee, onder invloed van zijn opsporingsinstinct.

"Ik moet een nieuwe jas kopen", zei Suffie en stapte in.

Rookpauze

Woensdag 18 Februari 2004 at 10:17 pm


"Tering! Die griet van groep 3...!"
"Wat heb die snol een ongelooflijke pijpbek!"
"Tyfus nou, en een reet! Ik zou er wel willen wonen"
"Uitwonen dat kreng! Trouwens, die Crista zou ik ook wel eens door willen toeteren!"
"Gatver! Die doet het met die lange van de CER?"
"Gerard? Nou, als die z'n kinderarmpje erin heeft gehangen is ze voor haar leven verminkt!"
"Tja, kun je hem er in rondslingeren zonder de kanten te raken!"
"Nou ja, kun je hem altijd nog even tussen die spenen laten glijen! Plaats genoeg dacht ik!"
"Godverdomme nou. Dat zijn geen tieten meer, maar Egyptische waterzakken!"
"Die griet waar ze mee samen rijdt, da's anders ook best een lekker neukertje.."
"Angela? Gratenpakhuis! Als je die neukt, staan de splinters in je lul!"
"Dat is wel zo. Trouwens, heb jij je sigaret op? Dan gaan we terug naar de vergadering. Ik wil niet als laatste binnen komen kakken."
"Is goe! Als kaderlid moet je toch een beetje het goeie voorbeeld geven..."

Weekbegin

Maandag 16 Februari 2004 at 2:40 pm


had ik nou al eens verteld dat alle maandagen over het algemeen ongelooflijk zuigen???

Damn! Of ik wordt vergeetachtig, of ik heb gewoon gelijk!

Vergane tijden

Donderdag 12 Februari 2004 at 6:44 pm


De wekker ging af. Vergenoegd draaide Suffie zich om en bedacht nogmaals hoe fijn het was om zo af en toe eens en vrije dag te nemen, ook al was de aanleiding daartoe wat minder plezant. Suffie draaide zich om en trachtte in te dommelen...

Nogmaals....nogmaals.....

De term 'nogmaals' zat Suffie plotsklaps ernstig dwars. 'Nogmaals' impliceert namelijk een herhaling van iets dat al eerder geweest is. En Suffie wist zeker dat er slechts sprake was van ??n vrije dag. En die was dus al geweest.....!

Luid kankerend sloeg Suffie zijn benen overboord en zocht in het donker naar zijn bril.

Soms is het goed als je dingen achter je kan laten en vergeten. Maar soms ook verdomd lastig!

Vriendjes

Woensdag 11 Februari 2004 at 9:23 pm


Geduldig hield hij de telefoon tegen zijn oor terwijl ze praatte. Hij liet haar begaan, zei op de juiste momenten "ja" en "mmm" en glimlachte in zichzelf toen ze zei dat het zo fijn was om tegen iemand aan te kunnen zeuren.

Toen viel er een pauze. "Wat ben je stil", zei ze. "Hoe is het eigenlijk met jou? Is er iets?" Hij vertelde het haar, in minder dan twee zinnen. Weer was het even stil aan de andere kant van de lijn. "Ik kom naar je toe", zei ze afgemeten en hing de telefoon op.

Toen ze even later aan de deur stond, zei hij niets maar nam haar zwijgend in zijn armen en drukte haar stijf tegen zich aan. Ook zei zweeg en sloeg haar armen om hem heen.

Zwijgen is soms ook heel fijn, bedacht hij zich. Hij sloot zijn ogen.

Buizen

Dinsdag 10 Februari 2004 at 09:22 am


"We could be the last two on earth
To start a new world
Just you and me girl
Try, and you can allmost see
How it could be
Just you and me...."


Okay... maar die muziek!

Wijngaard a gogo!

Maandag 09 Februari 2004 at 11:10 pm


Ik wou dat ik jouw geliefde en jij mijn stuk was
Dat ik niet chauffeur en jij niet mijn truck was...

Opperste wijsheid

Maandag 09 Februari 2004 at 5:34 pm


Maandagen stinken!!!

Suffiespreuk

Maandag 09 Februari 2004 at 09:49 am


"Scheuren is pijnlijker dan weken, maar duurt veel korter..!"

Het echte leven

Zaterdag 07 Februari 2004 at 7:51 pm


Hij (met rode ogen en duidelijk geëmotioneerd): "Wat dacht je er van als we eens trouwden?"
Zij (neemt nog een handje pinda's): "Eerst nog een biertje graag.."

Goed en kwaad

Vrijdag 06 Februari 2004 at 11:30 am


whisky

Suffie heeft een heftige avond achter de rug, een avond vol oudergeprekken, bezichtigingen, supersnelle maaltijden, ernstige ziektes, gedwongen ontspanning, motoren, grote planten, terloopse seks en vishapjes. Kortom, een avond waarin je wel eens wat over het hoofd ziet.

Zo kon het gebeuren dat Suffie vanmorgen, toen hij slaapdronken met een bak ochtendkoffie door het huis heen schuifelde pijnlijk werd geconfronteerd met een overblijfsel van de vorige avond. Op Suffie's dressoir prijkte ??n van Suffie's kostbare whiskyglazen, met daarin nog zeker ??n vinger daarbij behorende inhoud. Kennelijk had Suffie in de hectiek van de vorige avond over het hoofd gezien dat hij zich zo'n fijn glas Jack Daniels had ingeschonken en was deze alcoholische versnapering jammerlijk in de vergetelheid geraakt.

Hoewel Suffie met enige regelmaat op zwart zaad zit, is Suffie op zich niet van de zuinige. Een glas whisky meer of minder doet Suffie nauwelijks of nooit in ernstige gewetenswroeging geraken. Maar zo'n brute confrontatie met het eenzame relict van een avond vol spanning en sensatie kan Suffie niet aan zonder op zijn minst na te denken over hoe deze logistieke instabiliteit te neutraliseren. Suffie dacht na. Teruggooien in de fles? Geen optie. Opdrinken? Mmm.. om negen uur 's morgens?? Weggooien? Een misdrijf tegen de menselijkheid!

Even bleef Suffie staan twijfelen. Toen pakte Suffie het glas resoluut beet en goot het kostbare nat in ??n keer in de strot achterover. Tollend bleef Suffie een ogenblik staan terwijl het gloeiende goedje langzaam door de slokdarm naar beneden zakte. Warmte, ontspanning, een duizeling....

Toen kwam de schrik. 's Morgens om iets over negenen een glas whisky achterover slaan behoort niet tot een normaal levensritme. Sterker nog, wie iets afweet van alcoholisme, zal ongetwijfeld kunnen beamen dat het ochtenddrinken ??n van de grootste uitglijers is richting afhankelijkheid. Aan de andere kant, had Suffie het kostbare vocht dan maar moeten laten verpieteren? Zijn spilzucht en verkwisting dan soms ook geen doodzondes? Waarom is de strijd tussen goed en kwaad altijd zo ellendig ingewikkeld??

Suffie besloot dat piekeren niet de oplossing was. Snel liet Suffie het corpus delictus verdwijnen in de afwasmachine en nam een slok van zijn vierde bak koffie om de smaak te doen verdwijnen.

Vanavond zou Suffie Suffinnetje maar eens voorstellen om een lekker potje thee te zetten. Niet vanwege het ??n over ander, maar gewoon eens wat anders....

Bij de dokter

Donderdag 05 Februari 2004 at 8:17 pm


S: "En, dokter?"
D: "Wel, laat ik positief beginnen: het is niet negatief!"
S: "Ah, okee..."
D: "Daar zit wel een negatief punt aan: het is vooralsnog ook niet positief...!"

Het mag duidelijk zijn dat de sociale vaardigheidstrainingen die tegenwoordig in medische studies worden ingeroosterd hun vruchten beginnen af te werpen...

Nog meer "Weeeet!"

Woensdag 04 Februari 2004 at 10:17 pm


Verdomd! Ons zelftrainend biologisch koelkastalarm begint zowaar te functioneren!

Suffie trouwt wan

Woensdag 04 Februari 2004 at 8:19 pm


Twee goede ervaringen in de zorgsector binnen één week. Een normaal mens zou daar al wantrouwig van worden, maar bij Suffie staan de nekharen nu in een toomloze(!) erectie overeind! Zeven jaar lang hebben Don Suffie en Suffinnetje Panza zo'n beetje elke windmolen geslecht die in het bureaucratisch zorgbestel te vinden was. Zeven jaar lang is het gezin Suffie gemangeld door figuren als Riet Kluitje, zorgco?rdinator van Platform X en Mr. Mevr. Van Cast tot Mehr, inzet- en bewerkstellingsconsulente van Overheidsorgaan Y, die zich beiden tot taak hadden gesteld om zoveel mogelijk taken en verantwoordelijkheden te lozen, cq. zoveel mogelijk hulpvragenden het psychische circuit in te loodsen

En dus kan het niet anders dan dat er hier een addertje onder het gras zit! Twee goede ervaringen in de zorgsector binnen ??n week (één juffrouw die daadwerkelijk begrijpt hoe het in elkaar zit en ??n juffrouw die zomaar binnen een kwartier een probleem oploste) is statistisch gesproken net zo waarschijnlijk als een succesvolle comeback van The Monkees!

Suffie vermoedt derhalve ??n van de volgende mogelijkheden:

    • Suffie ontwaakt morgen uit een zesjarige coma met zijn ex en vier kinderen rondom zijn ziekenhuisbed (waarvan één probeert het infuus los te trekken en in zijn neus te stoppen);

    • Bij de volgende afspraak wordt Suffie verwelkomd door Ralph Inbar en een leger van familie en kennissen die nog iets met Suffie te vereffenen hadden;

    • Er valt iets groots en zwaars op de door Suffie gefrequenteerde zorginstelling, waardoor niet alleen beide dames worden verpletterd, maar ook het dossier met alle afspraken verloren gaat;

    • Suffinnetje kondigt haar voorgenomen huwelijk met Michael Jackson aan;

    • Suffie krijgt een brief waaruit blijkt dat alle afspraken worden ingetrokken omdat Suffie deze met zwarte inkt heeft ondertekend;

  • De verzamelde zorginstellingen zweren samen in een gruwelijke wraakactie vanwege het feit dat Suffie bij enkelen van hen uit pure frustratie in de brievenbus heeft staan pissen en laten Suffie en gezin straks alsnog snoeihard op den bek gaan.

Misschien keert het tij echter wel degelijk en heeft Suffie eindelijk de juiste ingangen gevonden om met Kleine Suffie het goeie pad op te gaan. In dat laatste geval is het te hopen dat geen van de dames dit stukje leest en alsnog besluit om de poot dwars te zetten!

Hoewel, dan heeft Suffie natuurlijk wel gelijk gehad. En dat is ook wat waard...!

Nieuwspraak

Dinsdag 03 Februari 2004 at 5:00 pm


Vreugdekreet van cavia-houdende multigamers:

"wEEt!"

Verspilde moeite

Dinsdag 03 Februari 2004 at 4:48 pm


tolstoj.jpg

Omdat het insturen van kopij wat moeizaam op gang komt bij de heren medewerkers van je muzikantenblaadje, besluit je zelf aan de slag te gaan.

Je begint met een gedegen stuk research over de figuur waar je een groots en meeslepend artikel over wilt schrijven, een artikel dat alle andere artikelen in ??n klap overbodig moet maken, een artikel dat fundamenteel afwijkt van alles wat er tot op heden op het gebied van toetsen en aanverwante zaken is geschreven. Na drie biografie?n (waarvan ??n in het Lets), een interview met een nazaat in Stalingrad en vijf nachtelijke internetsessies op een IRC-kanaal van Russische oud-staatskunstenaars, zie je ineens waar het fout is gegaan....

Dat rottige boek heet "Oorlog & Vrede" en geen "Orgel & Vrede"...!

Ja, dag!!

Dinsdag 03 Februari 2004 at 3:28 pm


Eventjes...

Dinsdag 03 Februari 2004 at 09:21 am


Was jij nu maar hier...

Mijlpaal!!

Maandag 02 Februari 2004 at 9:39 pm


Wie Kleine Suffie ooit heeft ontmoet en kennis heeft genomen van zijn achtergrond zal ongetwijfeld begrijpen dat we het vanavond niet droog houden in Huize Suffie.

Kleine Suffie heeft ons vanavond voorgelezen uit Pietje Bell!

Twee hele regels...!

Verlopen creativiteit

Maandag 02 Februari 2004 at 2:02 pm


Niet alles wat ik schrijf wordt gelezen. Dat is geen klacht over verslappende aandacht van mijn bezoekers of al te enthousiaste reageurs, maar een simpele constatering, gebaseerd op de cijfertjes die mijn logtool mij aanlevert. Volgens Movable Type, het programma waarmee ik het internet pleeg te vervuilen, heb ik tot op heden exact 900 stukjes het licht laten zien.

Die cijfers kloppen niet! Wie de moeite zou nemen mijn archieven door te spitten, zou vermoedelijk niet alleen op een ander getal uitkomen, maar bovendien ook een aantal stukjes, die wellicht nog ergens tussen de oren van trouwe lezers zouden kunnen rondgalmen, niet kunnen terugvinden.

Op zich is dat te verklaren. In de loop der tijden ben ik een aantal malen van logtool veranderd, eerst van Blogger naar Greymatter, toen naar Pivot, vervolgens naar Movable Type en als laatste intern binnen dit laatste programma van Berkeley naar MySql. Daarbij zijn stukjes verloren gegaan, deels door eigen ingrijpen omdat ze door hun expliciete actualiteit weinig meerwaarde voor het nageslacht opleverden, deels door fouten in de verschillende conversietooltjes waardoor bepaalde pronkstukken genadeloos de eeuwige logvelden werden ingejaagd. Bovendien heb ik ooit gemeend een aantal verhaaltjes te schrappen, die ik in de toenmalige tijdgeest als risicodragend of persoonlijk confronterend had bestempeld, stukjes die ik weliswaar mogelijk nog ergens uit een database zou kunnen peuteren, maar die in mijn ogen geen amusementswaarde meer opleveren.

Interessanter zijn wellicht de stukjes die ik nog in "draft" heb staan, stukjes waar ik in de afgelopen twee jaar ooit aan begonnen ben maar die om ??n of andere reden nooit het log hebben gehaald. Soms begin je geestdriftig aan een stukje, om halverwege tot de ontdekking te komen dat je de clou of je inspiratie kwijt bent, of dat je iets schrijft dat je (nog) liever niet kwijt wilt aan het Grote Publiek. Makkelijk om zo'n schrijfsel rechtstreeks de prullebak in te kieperen, maar wie wel eens bij Ome Suf thuis heeft rondgekeken weet ondertussen dat deze ernstige moeite heeft met begrippen als "weggooien", "afstand doen" en "schoon schip maken". Tenslotte, stel dat zo'n half afgebakken overblijfsel de basis blijkt te zijn van een absoluut briljant artikel dat mij in ??n klap in de top tien van literair Nederland zet?

In het kader van de Onvermijdelijke Grote Winterschoonmaak heb ik ondertussen een aantal van deze restjes nieuw leven ingeblazen en gepubliceerd, andere heb ik met pijn in het hart alsnog de vergetelijkheid geschonken. Wat overblijft is een lijstje met stukjes waarvan ik nog niet weet wat ik er mee aanmoet. Mocht iemand aan de hand van de titels een briljante inval hebben, laat het dan even weten.

Ik gooi namelijk niet graag weg, zie je....

Multi-interpretabele wijsheid

Maandag 02 Februari 2004 at 01:00 am


"Een goede beurt is zo gemaakt...!"