Stemmen

Maandag 29 Maart 2004 at 1:34 pm


Nou ja, als we dan toch bezig zijn....!

Misschien dat u dan toch maar even wilt stemmen??

Exit

Maandag 29 Maart 2004 at 10:33 am


Daar ligt hij dan....

Levenloos staart hij me aan, onteerd en gebroken. Zijn buikje opengebarsten en niet langer meer bestand tegen de onweerstaanbare krachten die vanuit zijn binnenste op het dunne omhulsel worden uitgeoefend. Niet langer meer zijn de lapmiddelen en snelverbanden voldoende om zijn binnenste binnen te houden, een situatie die ik met lede ogen heb zien aankomen sinds die noodlottige val op een late zomermiddag vorig jaar.

Zoveel heeft hij gezien: vrolijke taferelen, dierbare herinneringen, gezellige samenzijnen en vele gedenkswaardige momenten. Hij overleefde verre reizen, ruwe behandelingen, intensief gebruik, zand, zee en zonlicht. Achteloos weerstond hij bloedhete stranden, excessieve feesten, ijskoude nachten, snelle auto's, op drift geraakte rubberboten en kinderpartijtjes...

En nu, precies ??n dag voor mijn vertrek naar mijn inmiddels traditionele muzikale en journalistieke uitje, is het afgelopen. Geen reanimaties meer, geen spoedreparaties, geen creatieve kunstgrepen met gaffa-tape meer....

Het is weer tijd voor ouderwetse filmrolletjes, grote flitsers en dikke tassen. Tijd voor dagenlang wachten op ontwikkelen en uitsorteren van negatieven. Tijd voor zuinigheid en scherp zijn op het moment waarop de knop moet worden ingedrukt...

Zitten

Zondag 28 Maart 2004 at 10:24 pm


Suffie is hard toe aan een nieuwe bureaustoel. Suffie heeft namelijk de onhebbelijke gewoonte om ontspannen onderuit te zaken tijdens het computeren en daar kunnen bureaustoelen slecht tegen. Daar gaan ze namelijk kapot van...!

Ziehier meteen een ernstig conflict dat zich in Huize Suffie dreigt te ontwikkelen: in Suffie's nieuwe residentie -waarvan omstreeks 20 april de sleutel dreigt te worden overhandigd, maar dit geheel terzijde- dient goed gezeten te worden achter de computer. Suffie heeft zijn ogen dan ook laten vallen op een fijne, maar dientengevolge tamelijk prijzige stoel, speciaal geselecteerd op het vermogen om weerstand te bieden aan de natuurkrachten die met name op de rugleuning worden uitgeoefend door Suffie's excessieve onderuithangen. Suffinnetje echter, draait de boel om: voordat er in Huize Suffie een nieuwe stoel komt, dient Suffie eerst dat ellendige achteroverleunen eens af te leren.

U begrijp het al, stof genoeg om in Huize Suffie de Hoekse en Kabeljouwse twisten in alle hevigheid te doen losbarsten, maar ook om na te denken over soortgelijke vraagstukken. Hoe zit het met het be?indigen van een alcoholverslaving? Drinken we eerst de restjes op en beginnen dan met een schone lei, of stoppen we radicaal en spoelen de overblijfselen door de gootsteen? Moet je eerst beter leren autorijden voordat je een nieuwe auto koopt, of is het gaan rijden in een nieuwe bolide juist een stimulans om beter te gaan rijden? Stoppen we eerst met het doodschieten van terroristenleiders in de hoop dat men vervolgens stopt met aanslagen, of is het stoppen met raketaanvallen op invaliden een beloning voor het niet meer aanrichten van bloedbaden? Is impotentie het gevolg van te weinig neuken, of wordt er niet meer gekrikt omdat je hem niet meer omhoog krijgt?

Suffie vindt het vinden van een oplossing voor dit dillema al een dilemma an sich...! Suffie zou Suffinnetje namelijk onder druk kunnen zetten om haar te overtuigen tot de aankoop van een nieuwe bureaustoel over te gaan. Suffie zou ook die druk juist achterwege kunnen laten in de hoop dat Suffinnetje op eigen kracht bijdraait.... Kortom, in Huize Suffie heersen momenteel de kippen & eieren, de spiralen, de cirkels en allerlei andere in elkaar grijpende processen waarvan niemand meer weet wat eigenlijk oorzaak en wat gevolg is....

Derhalve neemt Suffie nog maar een borreltje, dat is er namelijk nog wel...

Vloeiende liefde

Zondag 28 Maart 2004 at 11:48 am


Als naspel naadloos overgaat in voorspel...!

Douchen

Vrijdag 26 Maart 2004 at 11:38 am


Suffie dient zijn dagelijkse douchebeurt steeds strakker in te plannen. Steeds vaker komt het voor dat telefoontjes, postbezorgingen, bezoekjes en andere manifestaties plaatsvinden op het moment dat Suffie net zijn stoffelijk omhulsel onder de warme straal plaatst. Als Suffie zijn wasbeurt plant in de afwezigheid van backup, meestal in de vorm van Suffinnetje, dan sleept Suffie zijn volledige verzameling GSM's en vaste telefoons mee de badkamer in. Bij postbestellingen ligt dat echter net even anders, dan blijft het onherroepelijk een kwestie van kansberekenen...

Met een beetje mazzel betreft het een pakketje dat bij de buren kan worden afgegeven of dat Suffie de dag erna kan ophalen. Met een beetje pech is Kleine Suffie thuis....

Met een beetje mazzel moet Suffie tekenen voor ontvangst en komt Kleine Suffie hem vanonder de douche vandaan trekken. Met een beetje pech krijgt Kleine Suffie het pakket zonder verdere plichtplegingen in de armen gedrukt.

Met een beetje mazzel betreft het een te testen softwarepakketje van een muziekboer of een bestelling van de DVD-club. Met een beetje pech betreft het een in discreet bruin papier verpakt speeltje dat Suffie stiekum heeft besteld bij Cristine Le Duc of de Viashop.

Met een beetje mazzel is er iets op TV dat zo boeiend is dat Kleine Suffie het pakket het pakket laat en weer in zijn favoriete stoel kruipt. Met een beetje pech besluit Kleine Suffie het postpakket eigenmachtig aan een intern onderzoek te onderwerpen.

Met een beetje mazzel komt Kleine Suffie even naar boven toe om de nieuwste JunkieXL of Logic Audio-update ook even in de badkamer aan papa te laten zien....

Al met al dient Suffie zijn dagelijkse douchebeurt dus steeds strakker in te plannen...

3 vragen

Vrijdag 26 Maart 2004 at 10:13 am


Het is lente, dus naast de krokussen schieten nu ook ineens de stokjes weer uit de grond! Onderstaande werd mij toegeworpen door Gooly, en wie wel eens een glas met dit mens heeft geheven, snapt dat een dergelijke stok niet valt te negeren. De opdracht: Beantwoord drie vragen, bedenk drie nieuwe en stuur deze door naar twee nieuwe slachtoffers....!

1. Wat is het eerste wat je te binnen schiet als ik zeg: "gehakt". En vertel er eens iets over.
Gehakt? Absoluut mijn eerste bandje. Schuin onder mijn ouderlijke woning zat slagerij Van Eijk, die gehakt maakte die kwalitatief zo goed was dat je hem rauw op brood kon eten (althans, onze ziektes zijn er nooit op te herleiden geweest!). Om de week verkozen mijn ouders op zaterdag een pas gedraaide kilo gehakt om te vormen tot hetzij een batterij gigantische zelfgemaakte hamburgers, hetzij een reeks boterhammen met rauwe gehakt en gekookt ei. Zaterdag was ook de vaste repetitiedag van mijn eerste bandje. Als ik laat in de middag, moegestreden van het tegen de wind in fietsen met een gitaar op mijn rug, thuiskwam, wachtte mij immer de hamburger of het rauwe gehakt, een welkome afsluiting van een creatieve dag en vaak een prima basis voor de daaropvolgende nachtelijke gelagen.

2. Baantjer of Sesamstraat? Waarom?
Naast alle onzin die ik vanaf de buis naar binnen schuif, zie ik graag programma's met wat meer volwassenheid en realisme. Gekozen tussen die twee wordt het dus absoluut Sesamstraat.

3. Vul in op de puntjes: Als ..... nou zorgt dat ....., dan wordt het een ...... zomer.
1. Als Linda de Mol nou zorgt dat die koffer met vijf miljoen alsnog naar Huize Suffie komt, dan wordt het een lange, hete zomer.
2. Als Cristine le Duc nou zorgt dat mijn love-swing ook zonder hanenbalken op mijn nieuwe zolder kan worden opgehangen, dan wordt het een ontstuimige zomer.
3. Als JP nou zorgt dat 'ie deze week nog opkrast, dan wordt het een gedenkwaardige zomer.


Okee, okee! Weinig origineel, maar wel de enige opties die door de censuur heenkwamen....

Goed, dan nu mijn drie vragen:

    1. Wat stuur je terug bij de Chinees en waarom?

    1. Koppel drie knelpunten uit de relativiteitstheorie aan de voordelen van levend voedsel in gezelschapsaquaria

  1. Hoe ziet een perfecte maanwandeling eruit en met wie zou je dat willen doen>

Ik geef dit stokje door aan Eric en aan Rolandow...!

Vleesmap

Vrijdag 26 Maart 2004 at 01:12 am


Met bonzend hart en trillende knie?n leverde Suffie het tot de rand gevulde bekertje in bij de verpleegster, die hem een klein uur eerder had verzocht het even te vullen. Met een rood hoofd nam de verpleegster het bekertje van Suffie in ontvangst, zette het met twee vingers op de balie en schoof in ??n beweging een nieuw en leeg bekertje richting Suffie.

"Zoudt u het heel erg vinden er nu gewoon even een plasje in te doen?" vroeg ze met een opvallend onvaste stem. Gedwee slofte Suffie terug naar het toilet. Misverstanden waren er om opgelost te worden, kon Suffie meteen zijn vergeten Foxy weer meenemen...

Iemeel!

Woensdag 24 Maart 2004 at 11:34 pm


892 message(s), 62 unread

Onoverzichtelijk? Ik?

Klapvee-momenten

Woensdag 24 Maart 2004 at 7:33 pm


Vanuit een in der jaren ingesleten compulsief optimisme, doet Suffinnetje al sinds jaar en dag mee aan de postcodeloterij. En hoewel Suffie heeft uitgerekend dat er een prijs van minimaal een jaarsalaris nodig is om over de gehele lidmaatschapsperiode een break-even point te bereiken, vindt Suffinnetje dat het qua verdiensten 'best lekker' gaat. Waar Suffie echter de financiële aderlatingen nog voor lief neemt, deels ten gunste van een min of meer stabiele relatie, zijn het vooral de bijeffecten die Suffie soms zorgen baren...

Zo kon het gebeuren dat Suffinnetje vorige week plotsklaps moest komen opdagen in een Aalsmeers studiocomplex, alwaar zij met zo'n 499 medeslachtoffers mede diende te dingen naar een bedrag van zo'n slordige vijf miljoen euri! Tot overmaat van ramp diende zij tevens een introduc? mede te nemen, een eer die zij in blind automatisme deed toekomen aan Suffie...

Tijdens het massale etentje voorafgaand aan de daadwerkelijke opnames ging het feitelijk al mis. In het kader van 'gezellig een hapje met je toekomstige tegenstander' werd Suffie aan tafel gezet tegenover een jongedame die zo godsgruwelijk lekker uit haar ogen keek, dat Suffie zowel partner als pasta geheel vergat en al gauw zijn handen vol had aan het beteugelen van de woelingen in zijn lymbisch systeem en het resetten van zijn bloedsomloop. Ongetwijfeld had deze situatie zich nog ten goede kunnen keren als niet de gastvrouwe en presentatrice van dit spektakel, ene Linda de M., niet juist die dag had gekozen om haar doorgaans tamelijk seksloze en bovenmenselijk tuttige imago op te leuken met een decollet? dat zelfs de meest depressieve eunuch zou hebben doen duizelen.

Tot overmaat van ramp werd Suffinnetje, samen met haar stemkastje en introduc?, neergeplant op de voorste rij van de tribune, zodat Suffie regelmatig een niet te vermijden close-up werd gegund op Linda's al dan niet gladgespoten welvingen. Het duurde dan ook slechts tot de eerste pauze, nodig voor het bewerkstelligen van een kleine changement in het decor, voordat de situatie desastreuze vormen aannam. Op het moment dat de lichten dimden en de camera's stopten met snorren, slenterde de ongelukkige blondine richting tribune en begon, nonchalant tegen de tribuneafscheiding hangend, een geanimeerd gesprek met Suffinnetje en Suffie over de onwaarschijnlijke combinatie ochtendhumeur en kinderen.

Op dat moment besloot Suffie, zwetend en trillend, dat hier een kans lag voor een eigen Nipplegate! Een snelle greep, een korte ruk naar beneden en zo'n duizend mensen in de zaal zouden de enige, echte waarheid weten over het botoxgehalte in de voorgevel van 's Neerlands ideale schoondochter, en mochten de camera's toevallig net gaan snorren dan kon dat aantal wel eens in de miljoenen gaan lopen. Suffie schatte de afstand en zijn kansen, allebei reden voor een 'go'....!

Suffie's eerstvolgende herinneringen gelden de thuisreis, een rit waarin Suffinnetje hard haar best deed het Nederlands record IJzig Stilzwijgen te verbreken. Suffie pijnigde kilometers lang zijn hersenen om zich te herinneren of Suffinnetje gewoon pissig was omdat ze uiteindelijk niets had gewonnen of dat zijn er wellicht problemen mee had de Nederlandse Justin Timberlake naar huis te rijden...

Suffie besloot de ongelukkige episode maar niet ter sprake te brengen, ook niet in de dagen erna. Misschien dat de uiteindelijke televisieuitzending, enkele dagen erna, uitsluitsel kon geven over wat er die avond werkelijk gebeurd was. Met zwetende handen en een amorfe klont in de maag, zat Suffie die zondagavond om negen uur met samengeknepen billen voor de buis. Toen een bericht: 'Wegens het overlijden van Prinses Juliana komt de uitzending van Miljoenenjacht deze week te vervallen'

Misschien maar beter ook....

Puntenel...

Maandag 22 Maart 2004 at 10:45 pm


Nou, ehh.... welkom dan maar...?

Juul

Zaterdag 20 Maart 2004 at 1:10 pm


Zelfs de meest verstokte anti-monarchist kan er niet omheen dat het een tof oud wijf was....

Therapeutisch koelkastalarm

Woensdag 17 Maart 2004 at 12:25 am


In verband met de rustgevende uitstraling die ervan uit schijn te gaan, hebben Suffie en Suffinnetje enige tijd geleden besloten een cavia voor Kleine Suffie in huis te halen.

Het resultaat mag er zijn! Sinds de komst van dit heftig piepende knaagbeest is Suffinnetje rustiger dan ooit!

Bloggies

Dinsdag 16 Maart 2004 at 1:18 pm


Ik ben genomineerd. Maar liefst vier keer...

Dat kan in mijn ogen maar twee dingen betekenen. Of ik word door anderen méér gewaardeerd dan dat ik zelf doe, of ik heb onder de mensen die nomineerden een aantal loyale vrienden zitten. Beide mogelijkheden brengen mij ernstig tot twijfel. Ik geloof namelijk in mijn schrijfkunst, anders zou ik niet schrijven. Maar er zijn zat mensen die in mijn ogen beter schrijven dan ik, loggers die de kunst verstaan om mij te raken, of me te vervoeren met zinswendingen en taalvondsten. Veel van die mensen vind ik niet terug onder de genomineerden en dat maakt dat ik me enigszins ongemakkelijk voel, alsof ik inval vanwege ziekte van zowel de hoofdrolspeler als zijn twee understudies...

En hoe zit het met die vrienden? Ik heb hen niet genomineerd, deels tot grote schaamte! Ik heb namelijk niemand genomineerd... Want wat is nou eigenlijk 'de beste'? Hebben we het over kwaliteit of over smaak? En hoe zit het met persoonlijke voorkeuren, waren die niet bij iedereen anders? Kan ik iemands literaire kwaliteiten los zien van hoe aardig, lief, sympathiek of aantrekkelijk hem of haar vind? En andersom, is iemand slecht omdat ik hem of haar niet lees? Of omdat ik hem eigenlijk een pisvlek vind?

Ik ken loggers die elke dag hun stinkende best doen om iets moois te cre?ren en er toch niet in slagen om zich uit het grijs op te werken. Moet je die belonen om hun inzet? Ik ken ook loggers die de zeldzame gave hebben om me in vier woorden in te pakken, maar die er om allerlei redenen niet aan toe komen om hun talenten ten volle te etaleren. Ga je deze mensen waarderen om wat ze feitelijk niet presteren, terwijl je zeker weet dat hun werk het zou verdienen?

Verkiezingen zijn nooit helemaal zuiver, omdat kwaliteit mathematisch gesproken niet meetbaar is. Er is altijd sprake van willekeur, vriendjespolitiek, demagogie, politieke correctheid, de macht der grote getallen en natuurlijk persoonlijke smaak. Je kunt geen meetlat langs een weblog leggen en kijken of hij de grootste is...

Maar hoe zit het eigenlijk met de zuiverheid van dit stukje? Staat dat hier als oprechte uiting van iemand die het hele webloggebeuren relativeert? Is het een onbewuste noodkreet van een logger die in zijn eigen onzekerheid geen raad weet met z'n nominatie? Is het toch een stille vorm van satire, waarin de draak wordt gestoken met het hele blog-gebeuren? Of is het misschien toch stiekeme aandachttrekkerij van iemand die hoopt zo toch nog een paar extra stemmetjes bij elkaar te slepen?

Ik laat het oordeel aan u over, net als het stemmen overigens... Moge de beste winnen!

Nieuwe oogst

Dinsdag 16 Maart 2004 at 11:46 am


Leuk dat er tussen alle als paddenstoelen uit de grond schietende confectielogs ook nog mensen zijn die hun nieuwe weblog op de ouderwetse wijze aan de man trachten te brengen:

De deegroller!

Momenten (3) - Circvs

Dinsdag 16 Maart 2004 at 10:40 am


Het dak overspant zowel het terras waarop ik zit, als de kleine winkeltjes eromheen. Vanaf mijn tafeltje heb ik zicht op een opengewerkt boetiekje dat volhangt met fleurige lentedingetjes die zonder onderbreking worden bevoeld en bevingerd door verrukt kijkende tienermeisjes. Geboeid kijk ik naar de jonge vrouw die al zeker een kwartier lang heen en weer loopt tussen de kledingrekken en het gordijn van het pashokje. Ze is net in de twintig, lange blonde krullen en een figuurtje dat iedere man met een gezonde hormoonhuishouding doet duizelen. Ik vergeet een slokje van mijn koffie te nemen en laat het koekje onberoerd.

Met een ernstig gezichtje draait ze voor de spiegel heen en weer, proevend en nadenkend, strijkend over de nieuwe spijkerstof die strak spant over haar lange benen. Dan stapt ze weg achter het gordijn en komt even later tevoorschijn in een strak, rood truitje dat delen van mijn fantasie in surrealistische kronkelingen doet veranderen. Ze kijkt, draait, trekt aan de stof, wikt en weegt. Dan vallen haar gespiegelde ogen op mij en verstijft ze. Ik kijk naar haar, zij naar mij en ik voel het bloed naar mijn hoofd schieten.

Dan frons ik mijn wenkbrauwen, klem mijn lippen op elkaar en schud zachtjes mijn hoofd, in de hoop er afkeurend uit te zien. Ze verdwijnt achter het gordijn, om even later in haar eigen kleren weer tevoorschijn te komen. Zonder me een blik waardig te gunnen rekent ze een felgekleurd stapeltje textiel af bij de kassa. Alleen het rode truitje legt ze, keurig opgevouwen, terug in de schappen. Een snelle blik, dan loopt ze weg.

Ik kijk haar na en glimlach. Tenslotte hebben we iets samen...

Ralph

Maandag 15 Maart 2004 at 10:09 pm


Even los van de tragiek achter het nieuws: welk onmens hangt zo'n man dan ook op die leeftijd nog aan een dakgoot??

De wereld verhuist

Zondag 14 Maart 2004 at 7:49 pm


Ongetwijfeld bent u opgeschrikt door een ongewoon lange periode van literaire inactiviteit in Suffie's wereld. Daar was een reden voor. Een ingrijpende en veelomvattende reden:

Na twee jaar trouwe huisvesting van Suffie's gedachtegoed komt er namelijke deze week een einde aan www.suffie.com...!

Om maar meteen een einde te maken aan het algehele gevoel van wanhoop en totale ontreddering dat u op dit moment ongetwijfeld voelt opkomen, meteen maar een geluid van geruststelling. Suffie's weblog zal verder gaan op het totaal nieuwe internetdomein: www.suffie.nl, vanaf dat moment gehost op een eigen (huur)server met ongeveer tien keer zoveel diskruimte als nu. Suffie's .com-domein zal nog tot ongeveer eind april dienstdoen als mailserver en doorstuuradres, daarna is het defintief en onherroepelijk afgelopen met suffie.com...

Voor u, mijn trouwe bezoeker, heeft deze verhuizing weinig consequenties. Kwestie van het omzetten van de com-extensie naar .nl in uw blogroll, link- of favorietenlijstje en klaar is kees. Suffie gaat u deze week nog laten weten wanneer de verhuizing definitief zal plaatsvinden...!

Iemand nog een busje te leen??

Zoek de blunder

Zaterdag 13 Maart 2004 at 8:07 pm


Met de verhuizing van Suffie's weblog van MT naar Pivot zijn een aantal postjes die Suffie in "draft" had aangemaakt, maar (nog) niet voor publicatie geschikt achtte, op onverklaarbare wijze toch gepubliceerd! Ondertussen heeft Suffie de meest schadelijke en genante voortbrengselen verwijderd, doch enkele -voornamelijk nog niet af zijnde- stukjes heeft Suffie nog niet terug kunnen vinden.

Het leek Suffie wel aardig daar een kleine wedstrijd aan te verbinden: wie de meest complete lijst van nog niet gepubliceerde, vermoedelijk nog niet afgemaakte stukjes uit Suffie's archieven weet te peuteren, wint de inmiddels binnen weblogland legendarische en tot standaard verheven halve gevulde koek! (Mits ondertussen niet autonoom uit Huize Suffie vertrokken)

Zorro...

Donderdag 11 Maart 2004 at 09:08 am


Suffie heeft het niet zo erg op stokjes, maar af en toe wordt hem nog wel eens een heel aardige toegeworpen. In dit geval het Best Old Bad Picture Stokkie van CiNNeR.

In een ver en grijs verleden heeft Suffie zich ooit eens bezondigd aan het theaterwezen, een overgeeflijke actie die wellicht m??r schade aan het Nederlandse theaterpubliek heeft toegebracht dan Rick Engelkens en Danny de Munck bij elkaar. Let u vooral op de rijkelijk aangesmeerde laag pancake en de onmiskenbare Antonio Banderas-look...!



Overigens moet Suffie nog even nadenken over wie het stokje toe te gooien. De meest voor de hand liggende kandidaten blijken in de praktijk namelijk reeds tamelijk scheutig met beeldmateriaal. U hoort nog....

Update: Geheel onverwacht en spontaan heeft zich de volgende kandidaat voor dit sympathieke stokje aangediend. De volgende Best Old Bad Picture wordt binnenkort vertoond bij: Marti!

Raar...!

Dinsdag 09 Maart 2004 at 9:24 pm


Om één of andere duistere reden lopen sommige van mijn postjes onverklaarbaar uit het lood!

Echt, er wordt aan gewerkt, bovendien ziet het er best komisch uit, toch??

Pingg!

Dinsdag 09 Maart 2004 at 9:22 pm


Let op, deze post heeft geen enkele informatiewaarde

Evolutie

Zondag 07 Maart 2004 at 7:06 pm


Vroeger:
"Zeg, wie heb je eigenlijk aan de telefoon?"
"Ehh.. gewoon, vriendin X..."
"Oh? En waarom ga je dan zo stiekum in een hoekje zitten smiespelen? Mag ik het soms niet horen?"
"Heu.. ik dacht jij zit rustig televisie te kijken en dan wil ik niet storen...."
"Onzin! Ik vind het maar niks dat stiekeme gedoe. Het lijkt soms net alsof jullie achter mijn rug om iets bekokstoven.."

Thans:
"Wie belt er?"
"Oh, vriendin X..."
"Zou je dan even boven willen gaan zitten giechelen, ik probeer TV te kijken...!"
"Nou, sorry hoor...!"

Ehhh...!

Zaterdag 06 Maart 2004 at 9:39 pm


De echte opmerkzamen onder u hebben wellicht al een subtiele verandering in Suffie's weblog ontdekt. Een verandering die misschien nauwelijks zichtbaar is, maar wel het resultaat is van een gigantische operatie onder de motorkap. Suffie is namelijk, na een uitstapje van zo'n anderhalf jaar terug bij 's Neerlands enige, echte serieuze weblogtool: Pivot! MovableType, het programma dat Suffie in de tussenliggende periode gebruikte, was weliswaar een fijne tool, maar bleek uiteindelijk te veel haken en ogen te bevatten om op de lange termijn echt lekker te werken.

Helemaal vlekkenloos is de operatie niet gegaan. Bij de migratie van MT naar Pivot zijn vooralsnog een groot aantal postjes gesneuveld of verhaspeld. Zo kunt u bij diverse postjes commentaren aantreffen die oorspronkelijk bij hele andere stukjes hoorden. Geen ongevoeligheid of misplaatste humor van sommige reageurs dus, maar een nog te verhelpen technisch mankement, waar Pivot-guru Bob himself as we speak keihard mee aan het sleutelen is.

Overigens blijft het hier niet bij.... Nog meer ingrijpende veranderingen staan op til!

Stay tuned!!

Onrust (2)

Zaterdag 06 Maart 2004 at 5:38 pm


Ik heb de stap genomen, gezegd dat ik weg ging...

Het viel me moeilijk. Ik had veel reacties verwacht: bitterheid, teleurstelling, woede. De koele zakelijkheid die me ten deel viel overviel me. Samen met de wetenschap dat ik de veiligheid en geborgenheid van mijn vertrouwde leventje zou gaan missen, zorgde dit er voor dat een onweerstaanbaar gevoel van schaamte en spij...

"Okee!! Cut! Cut!! Stop maarrrr!!"
"Ehh??"
"Doe me een lol, die kul gelooft niemand meer! Dat geintje heb je nu n?t even te veel geflikt"
"Welk geintje?"
"Doe niet zo dom! Als we al die zielige dramaverhalen zouden moeten geloven heb je ondertussen al vijf echtgenotes verlaten en twee begraven, ben je al vier keer ontslagen en heb je tussendoor al zeker twaalf blauwtjes gelopen! E?n keer is leuk, Suf! Maar hier trapt geen hond meer in...!"
"Maar...."
"Tief op! Zeg wat je te zeggen hebt en maak er niet zo'n toneelstuk van!"
"Okay"

Wellicht heeft u het al gemerkt, maar Suffie werkt aan een aantal ingrijpende veranderingen. Als het goed is zult u er bar weinig van merken, maar u kunt er op rekenen dat er under the hood een aantal dingen stevig gaan veranderen! Nu maar hopen dat Suffie's ongebreidelde expantiedrift geen parten gaat spelen.

Nou ja, dat merkt u gauw genoeg....!

Interne verbazing

Vrijdag 05 Maart 2004 at 2:47 pm


Opgetekend uit eigen mond:

"Als je deel uitmaakt van het probleem, dan heb je dat probleem dus niet..."

Huh??

Onrust

Donderdag 04 Maart 2004 at 9:39 pm


Het rommelt bij Suffie...

Dingen veranderen en bewegen. Contacten en relaties worden herzien, gewoonten lijken te veranderen en vertrouwde zekerheden worden losgescheurd van hun wortels. Suffie neemt stappen. Stappen die leiden naar nieuwe wegen en nieuwe ontwikkelingen, stappen die Suffie wegleiden van het oude en vertrouwde, wegen openen naar nieuw avontuur en een nieuwe wereld.

Suffie weet nog niet of hij dat leuk vindt...

Uit de bouwput

Dinsdag 02 Maart 2004 at 01:07 am


Met groot genoegen kan ik u mededelen dat Studio Suffie aardig vorm begint te krijgen!!

Momenten (2)

Maandag 01 Maart 2004 at 09:44 am


Terwijl ik mijn bestelling doorgeef aan de jongen met het schort, steekt ze met gejaagde bewegingen een sigaret op. Ik luister naar de muziek en glimlach af en toe naar haar. Robert Palmer, denk ik. Hoe verzinnen ze het. Een gedeelte van de muziek gaat verloren in het gesis van de koffiemachine. Jammer.

Als de koffie wordt gebracht, steekt ze nog een sigaret op. "Druk hier", merkt ze op en neemt een lange haal. "Goed om weer eens samen te zijn" zeg ik. "Is te lang niet gebeurd en ik heb het gemist." Ze knikt beamend en blaast een lange sliert rook uit. "Gezellige tent, we hadden hier meer naar toe moeten gaan" merkt ze op en doet haar best om te glimlachen. Ik knik en neem een slok koffie.

Dan ineens is de knoop in mijn maag er weer en in een vlaag van besluitvaardigheid pak ik haar hand. "Lieverd, ik moet je wat vertellen." Ik merk dat mijn stem trilt en dat mijn koffie weigert omlaag te lopen. Tot mijn verbazing zie ik haar gezicht ontspannen en een flauwe glimlach verschijnt. "Dat weet ik" zegt ze kalm. Voor het eerst die avond kijkt ze me aan, met droeve ogen.

Robert Palmer is afgelopen.