Het grote weggooien

Woensdag 28 Juli 2004 at 4:59 pm


Je hebt pas door dat je opruimenderwijs goed bezig bent als de chef van het recycleperron je een rondleiding aanbiedt..

Gatver...

Zaterdag 24 Juli 2004 at 7:55 pm


Vanavond ontving ik bij mijn dagelijkse portie spam een mailtje met een verwijzing naar een site vol met de meest walgelijke en zieke vormen van kinderporno. Ik mag mijzelf dan het label "seksueel liberaal" hebben opgeplakt, maar met dit soort sites worden ook mijn grenzen ruimschoots overschreden.

Ik zal u de URL besparen, dat zou maar leiden tot extra reclame of situaties waarin mensen in de problemen zouden kunnen komen. Zo'n site laat namelijk tijdelijke bestanden na op de harde schijven van mensen die deze, al of niet uit pure nieuwsgierigheid, bezoeken en dat kan zomaar tot narigheid leiden. Het bezit van kinderporno -en dus ook het hebben staan van foto's in tijdelijke IE mappen- is namelijk strafbaar. Dat geldt niet alleen voor de Nederlandse Wetgeving, maar ook voor de Amerikaanse en niemand hoeft u meer te vertellen welke bijzondere opsporingsmethodes de Amerikanen in het buitenland hanteren en hoe bereidwillig onze regering is om ze daarbij vooral geen strobreed in de weg te leggen, ook al zijn die methodes niet zelden op z'n minst discutabel.

En dan heb ik het nog niet eens over de kinderen die op de gewraakte afbeeldingen te zien zijn.....

Het bijzondere is dat ik vorige week al iemand hoorde klagen over de betreffende mail. Kennelijk wordt deze dus tamelijk actief verspreid en loopt ook u de kans om hem te ontvangen, met alle gevolgen van dien.

In dat kader is deze link misschien de moeite van het onthouden waard:

Meldpunt Kinderporno: www.meldpunt.org

Omgekeerde wereld

Zaterdag 24 Juli 2004 at 2:53 pm


Kleine Suffie begint aardig te wennen aan de rijstwafels die sinds kort in Huize Suffie als lichte snack tussendoor worden genuttigd. Vanmiddag rolde hij de tuin binnen met de vraag: "Papa, mag ik wat drinken? En een stuk piepschuim graag!"

Zulke huizelijke en onschuldige episodes openen vaak deuren naar diepere gedachtes. Over materiaalkeuze en uitwisselbaarheid bijvoorbeeld. Waarom zouden rijstwafels geen uitstekend materiaal zijn om Suffie's geluidsstudio-in-aanbouw te isoleren? En het stootabsorberend verpakken van dure synths en modules voor verzending van en naar fabrikanten en importeurs? Kon dat niet met behulp van popcorn?

Ongetwijfels is er op deze wijze een lange lijst te maken van voedingsmiddelen die met enige fantasie zijn aan te wenden ter verduurzaming van huis en inventaris, met als belangrijk voordeel dat de gebruiker van sommige etenswaren vermoedelijk goedkoper uit is. Zo zijn rijstwafels in vergelijking met veel soorten geluidsabsorberend materiaal een stuk minder kostbaar! En ook zelf te bakken popcorn kost helemaal geen reet!

Nog een voordeel: kom je ooit eens in geldnood, kun je altijd je eigen huis nog opeten...

Kwestie van smaak

Vrijdag 23 Juli 2004 at 12:14 pm


Ik heb een zwak voor vrouwen die dingen in hun mond stoppen, ook als het voorwerpen betreft die over het algemeen niet tot de gangbare consumptiegoederen worden gerekend. Daarnaast ben ik van mening dat de enorme variëteit aan koppelmethodes die het menselijk lichaam ons te bieden heeft, een te groot goed is om vanwege principiële, religieuze of traditionele redenen te beperken. Mede gezien mijn eigen principes op het gebied van sociale en interactieve wederkerigheid, verlopen contacten met dames die ongeveer dezelfde doctrines hanteren over het algemeen vrij soepel. Althans, zolang ze maar niet over schoonmaakmiddelen beginnen.

Steeds vaker hoor je dat extreme vormen van hygiëne niet alleen nadelige gevolgen kunnen hebben voor de weerstand tegen ziektekiemen en dergelijke, maar bovendien ook de bevattelijkheid voor allergi?n en overgevoeligheden kunnen doen toenemen. Maar dat is niet de enige reden waarom ik de hygiëne-tic van sommige vrouwen niet helemaal vat. Zeg nou zelf dames, wordt u gruizig van een fellatio die smaakt alsof u een gezinsfles Dove tegen uw huig aandrukt? Likt u graag oksels uit met de wilde frisheid van limoenen? Welnu, net zo min wordt ik bijzonder opgewonden van een likkage die me het idee geeft alsof ik een pot Nivea leeglik of mijn tong in een fles Sanex probeer te proppen.

Overigens wil dat niet zeggen dat mijn hormonen enkel en alleen op gang komen door het aroma van voortwoekerende bacterie- en gistcultures. Integendeel, ook ik ben -voor zover de omstandigheden dit toelaten- voorstander van een douche vooraf, waarbij wat extra aandacht wordt besteed aan de staat van onderhoud van bepaalde lichaamsdelen. Met name achtergebleven sporen van bijvoorbeeld defaecatie of andere excrementele functies kunnen de lust aardig dempen en dienen dus zoveel mogelijk vooraf te worden opgeruimd. Maar je kan ook overdrijven; een vluggertje laten schieten omdat er geen douche bij de hand is, is absurd. Tenslotte heeft iedereen als kind wel eens en snoepje van de straat gegeten.

Waar het in mijn visie op aankomt is respect hebben voor het micro-organisch eco-systeem van de mens en de daarbij behorende acceptatie en waardering van aromatische bijeffecten. Oftewel, accepteer de smaak van je medemens in zijn meest natuurlijke staat: de vrouw licht vissig, de man licht kazig. Accepteer ook individuele verschillen. Waar de één gezegend is met een milde en romige volheid, kan de ander onder dezelfde omstandigheden tintelend en pittig uitvallen. Is dat allemaal niet op te brengen, grijp dan niet naar balans- en smaakverstorende middelen als zeep en andere desinfecterende middelen, maar experimenteer eens met etenswaren. Zelf prefereer ik producten als slagroom, chocopasta, Grand Manier, limonadesiroop, pindakaas en cr?me fraiche, maar ook fruitsoorten al aarbeien, bananen, kiwi's, mango's en druiven scoren meer dan uitstekend.

Zolang het allemaal maar vers is, want als ik iets goor vind is het wel de smaak van overrijp fruit....!

Suffie gaat uit rijden

Donderdag 22 Juli 2004 at 1:03 pm


Echte mannen rijden motoren. En iedere motorrijder ondergaat vroeg of laat in zijn tweewielertijd de ultieme manifestatie van zijn mannelijke suprematie: de motortourtocht. Suffie, nog steeds hevig op zoek naar de bevestiging van de rauwe plekken in zijn mannelijke imborst, sloot dit weekend dan ook aan bij zo'n tocht. Suffie liet zich daarbij vergezelen door metgezel M., niet alleen prettig gezelschap, maar bovendien ook zeer vaardig op de tweewieler. De tocht bleek achteraf niet echt in alle opzichten een succes, maar een aantal leermomenten wil Suffie graag even met u delen:

Neem een routebeschrijving mee. Zo'n brug moet zo af en toe open. En als motorrijder kan je nog zo stoer langs de rij wachtenden langskarren, fijn profiterend van het feit dat er op de andere baan toch geen verkeer rijdt, ook vooraan is het knap lang wachten als de brug openstaat voor een smaldeel aan plezierjachten dat te vergelijken is met de scheepsbewegingen bij de Slag bij Hastings. Na zo'n onverwacht oponthoud blijken beuzelarijen als een uitdraai van de route en het GSM nummer van de organisator ineens een stuk belangrijker.

Kies vooraf een vizierstand. Met name variabele weers- en weggesteldheden doen nog wel eens neigen naar het tijdens de rit op- en neerklappen van vizieren. Niets is echter slechter voor de concentratie dan een in toenemende mate nerveuze vliegende mier, die maar niet kan kiezen tussen neus, binnenkant vizier of oogbol als tijdelijke zitplaats.

Denk om uw nek. Het versmalde zichtveld van uw helm combineert slecht met de explosieve toename van tentoongesteld vrouwelijk huidoppervlak zoals je die op zonnige dagen in badplaatsen kan voorkomen, hetgeen een flinke aanslag kan betekenen op het draaiend en scharnierend vermogen van nekwervels en aanliggende spiergroepen. Als u een motor berijdt die is voorzien van een standje "opschieten" is het bovendien slim om de aandacht vooral zoveel mogelijk bij uw voorwiel en het stuk weg daarvoor te houden.

Ruil niet van motor. Wilt u dat wel, zorg dan dat u voor de ruil even met de andere berijder de specifieke rem- en stuureigenschappen van de te berijden motor doorpraat. Zoniet, controleer dan in ieder geval of één van u een Europees Schadeformulier bij zich heeft.

Houdt uw mond dicht. Als u gewend bent om met een geopend vizier te rijden, doch niet lijdt aan een chronische proteïnedeficiëntie is het wellicht verstandig om uw mond tijdens het rijden dicht te houden. Het effect op uw gebit van het rijden met de mond open in een een land waar zoveel dijken zijn, met zoveel verschillende insectenpopulaties, is te vergelijken met wat krill doet bij in zee zwemmende walvissen. Bovendien, mocht u inderdaad bang zijn voor eiwit-tekorten, dan kunt u zich troosten met de gedachte dat u via de neus vermoedelijk nog voldoende binnen krijgt.

Neem geen vrouwen mee. Vanaf het trottoir ziet het er ongelooflijk kek uit, van die dames die achterop de motor hun strakgespannen bipsen uitnodigend naar achteren duwen. Die dame zit echter wel achter u op de motor en dus wordt u daar geen steek wijzer van. Hooguit heeft u uw handen vol aan het corrigeren van onverwachte bewegingen van uw gaste en het wegslaan van opdringerige voorbijgangers. Organiseer liever een individueel ritje met uw bijrijdster, plan wat meer tussenstops in en zorg dat snelheid, veiligheid en weersomstandigheden zodanig op elkaar worden afgestemd dat een minimum aan beschermende kleding vereist is. Dan heeft u er allebei wat aan....

Mooie momenten

Dinsdag 20 Juli 2004 at 10:30 pm


Die stralende blik vol warmte en dankbaarheid, van een goeie vriend omdat je hem 25 euri's leent. Die is toch onbetaalbaar....

Straks even girorekening mailen..!

Vele wegen leiden naar Suffie...

Donderdag 15 Juli 2004 at 2:22 pm


Ik doe het pas sinds kort, referers bijhouden. Een vrij simpele optie in Pivot die echter tot groot vermaak kan leiden. Het feit dat ik zo vrij gemakkelijk kan bijhouden hoe mijn bezoekers bij mij terecht komen is al heel aardig, maar met name de wijze waarop Googelaars op Suffie belanden en met welke zoektermen doet bij mij met enige regelmaat het water breken. Kijk voor meer Googleplezier eens onder het kopje "Ingevlogen uit".

Stel je voor... nummer ??n noteringen met zoektermen als "naaktfoto's ex" en "seks met een schorpioen"... Je zou er bijna wat van gaan denken....

One night stand....

Woensdag 14 Juli 2004 at 6:55 pm


'Mmmm....'
'Mmmm...Mmmm...!'
'Doe je bij elke vrouw zo doortastend?'
'Alleen als ze zo mooi zijn als jij...'
'Haha.. Mag ik voorstellen de slaapkamer op te zoeken?'
'Ik dacht dat je het nooit zou vragen...'
'Kom op dan... Ehh, ik heb boven liever geen schoenen op het tapijt. Zou je ze hier uit kunnen trekken?'
'Tuurlijk...!'
'Dan stap ik nu eerst even onder de douche. Ga jij ook even? Anders mag je ook wel even een washandje pakken, naast de wastafel. Vind ik wel zo prettig...'
'Ehh.. okay...'
(..)
'Zo, ik ben schoon! En er ligt wat lekkers in mijn bed, zie ik!'
'Yeah! En er komt zo nog iets veel lekkerders bij, zie ik!'
'Sorry hoor, maar wil je misschien even je kleren over de stoelleuning hangen? Op de grond vind ik wat minder, kattenharen en zo...'
'Ehh.. okay..'
'...dan leg ik meteen even een badhandoek in bed, ik heb gisteren net het beddengoed verschoond.'
'Juist ja...'
'En als je toch staat, wil jij uit die kast daar twee gastendoekjes pakken? Op elk nachtkastje ??n, voor de zekerheid....'
'Humpf...'
'En naast de kast staat een afvalbakje. Neem die even mee voor het condoom, moet er niet niet aan denken dat zo'n ding op m'n nachtkastje ligt...'
'Mmmm...mmm..'
'Zal ik even twee bekertjes water pakken, kunnen we ons mond spoelen voor het geval dat we.....Ehh, wat ga je nou doen? Waarom trek je je broek weer aan?'
'Ehhh.. Ik geloof toch dat ik niet zo'n primair en spontaan type ben. Kunnen we voor dit niet een afspraak maken of zo? Over een week of acht....?'

Scheiding van persoonlijkheden

Dinsdag 13 Juli 2004 at 11:14 am


Ik dien u mijn excuses te maken...

Ik besef mij namelijk dat ik u al die tijd niet echt serieus heb genomen, in ieder geval niet voldoende om te begrijpen dat ik u al die tijd heb lastig gevallen met verhalen die u eigenlijk helemaal niet wilt lezen. Ik had de signalen om me heen beter moeten opmerken en daar pluk ik nu de wrange vruchten van...

Nog niet zo lang geleden werd ik er door een gewaardeerde logcollega nog op gewezen: de mensen zitten niet te wachten op een overdaad aan gevoelige kitchverhalen en emotionele uitingen vanuit de feminiene zijde van mijn persoonlijkheid. Mensen willen stoere verhalen horen, over heerschappij, drank, voetballen, auto's en botte seks. Zitten niet te wachten op weemoedig gemompel over voorbije liefdes en gemiste kansen. Ontdaan van het brallerige en tamelijk voorspelbare gewauwel, ontdekte ik in deze boodschap de ultieme bevestiging dat dit nou net was wat er op Suffie.nl aan het gebeuren was...

Ik heb me laten gaan, ben te lang de innemende knuffelbeer geweest en heb me te lang bezig gehouden met het plezieren en roeren van mijn vrouwelijke lezers. En daar komt dus verandering in.

Vanaf heden krijgt u een met testosteron volgepropte Suffie terug, eentje met stoere verhalen over wijven, motorrijden en politiek. Maar omdat ik ook mijn gevoelige kant niet kan ontkennen, kunt u voor liefdevolle en gevoelige vertelsels over mijn emotionele leven en ontroerende gebeurtenissen terecht op Suffie's Knuffellog (rechtstreekse URL: www.suffie.com).

Kortom: hier voor de stoere en macho Suffie, met haar op zijn tanden en bloed in zijn familiejuweel, en daar voor de gevoelige en zachtaardige knuffelbeer die de laatste tijd zovaak het beheerste...

Nogmaals excuses, maar zo zal het zijn.....

Vakantie!!

Zondag 11 Juli 2004 at 9:18 pm


Maar wel elke maandagavond een Mel Brooks-film, dus zo erg kan dat niet zijn....!

Etymologie

Zaterdag 10 Juli 2004 at 7:16 pm


Termen die de tand des tijds doorstaan:

"Virtuele puntoren"

Geconditioneerd traject

Donderdag 08 Juli 2004 at 4:53 pm


Compleet in beslag genomen door de loop der dingen reed ik volledig op de automatische piloot naar mijn werk toe. Diep in gedachten zette ik mijn motor op z'n plaats, wandelde om het gebouw heen en tilde mijn helm af toen ik langs de receptie liep.

Ik werd ontvangen als de verloren zoon, mensen wilden weten hoe het met me was en boden spontaan aan een bakje koffie met me te gaan drinken.

Toen drong het tot me door dat ik er al een half jaar niet meer werkte....

Gewenning (2)

Maandag 05 Juli 2004 at 11:27 am


Moet iedere motorrijder herkennen. Stoppen voor een stoplicht, voet opzij en vervolgens proberen de auto naar rechts te laten hellen....

Noodkreet

Zondag 04 Juli 2004 at 11:31 pm


Je kunt ook te ver gaan, als man bedoel ik. Dat was het eerste wat me te binnenschoot bij het lezen van een tamelijk in het oog springende kop op de advertentiepagina van ons bedrijfsintranet. 'Hoe raak ik haar kwijt?' schreeuwde de kennelijk wanhopige opsteller van de desbetreffende advertentie in de rubriek 'aangeboden' mij toe. En dat schoot me nou net in het verkeerde keelgat.

Laten we vooral realistisch blijven, niet iedere relatie blijkt in de praktijk net zo stevig te zijn als die van ondergetekende. Dat kan ook haast niet anders, gezien het statistische gegeven dat ??n op de drie huwelijken in dit land onvermijdelijk op de klippen loopt. En toegegeven, ook de mijne kende mindere tijden. Maar zelfs in de diepste diepten ben ik nooit zo wanhopig geweest dat ik bij anderen ten rade ging om uit te vinden hoe ik mij het beste van mijn partner kon ontdoen. Dat las ik er namelijk in: wie helpt mij van die snel verzakkende, eeuwig zuurkijkende, salarisvernietigende en nooit lang genoeg pijpende snol af? Welke advokaat brengt de verlossing zonder dat ik opgezadeld word met een levenslange investeringsplicht in de aankoop van haar Gucci-tasjes en tuin-Laven? Wie weet er nog een discrete Oost-europese schoenmaker die haar zo'n fijn paar betonnen zwemvliezen kan aanmeten voor een éénmalig zwempartijtje in het Sloterplas?

Natuurlijk liet ik puur rationeel gesproken in mijn redenatie ruimte over voor een andere betekenis. Misschien wilde de goede man van zijn laatste pup of kitten af, had hij eeuwig last met een indertijd in overhaast aangekochte oldtimer of zocht hij onderdak voor zijn moederzieke en met overdreven klampgedrag behepte dochter. Feitelijk kon het van alles zijn wat mijn zieke geest niet kon bedenken en had ik vermoedelijk gewoon last van een onbewust op een zere plek drukkend referentiekader, dat ik had opgelopen tijdens de mindere tijden van mijn relatie. Maar dan nog de vraag: waarom wilde hij 'haar' zo dringend kwijt en wat dreef hem er toe om die noodkreet zo openlijk neer te zetten op een intranet-advertentiepagina die door vele honderden collega's werd gelezen?

Ik las verder: 'Heeft u last van overbeharing en wilt u daar voorgoed van af? Dat kan...!'

Tief op met je referentiekader! Klemt?nen zul je bedoelen....!

Interne mededeling

Zaterdag 03 Juli 2004 at 07:52 am


Om onze service nog meer te verbeteren heeft het technisch team een aantal veranderingen op deze zit aangebracht. Mocht u in uw blogroll of linklijstje gebruik maken van de URL www.suffie.nl/weblog/index.html, dan dient u de laatste 'html' te veranderen in 'php'. Mocht u de URL www.suffie.nl/weblog gebruiken, dan hoeft u niets te veranderen.

Dus: index.html wordt index.php...

Onze excuses voor het eventuele ongemak en bedankt voor uw aandacht...

Even terzijde

Zaterdag 03 Juli 2004 at 12:22 am


Vindt u trouwens ook niet dat er te weinig stukjes in deze kolom worden gepubliceerd? Zo komt die ouwe zut nooit van de index af!

Gewoon toeval...

Zaterdag 03 Juli 2004 at 12:17 am


Het feit dat ik gisteravond in een opwelling besloot om toch maar wel een motorbroek over mijn spijkerbroek aan te trekken is nauwelijks toe te schrijven aan een vooruitziende blik. Dat had het wel geweest als ik van tevoren eerst nog even had gecheckt of het kruis van die broek wel waterdicht was...

Kinderhandje

Donderdag 01 Juli 2004 at 06:47 am


In de loop der jaren heb ik er heel wat huisdieren doorheen gejaagd. Sinds de dag dat ik bewust een voederbakje vast kon houden versleet ik drie honden, een dozijn katten (inclusief de lease-, deeltijd- en pleegexemplaren), twee goudhamsters, een Siameze muis, drie waterschildpadjes, een handvol goudvissen en zo'n drie aquaria vol aan tropische vissen. En allemaal betrof het dieren die door mijzelf of met mijn instemming waren aangekocht, of door de verschillende levensgezellinnen in het gezin waren ingebracht.

Soms loopt het anders. Enkele jaren geleden, toen ik 's avonds laat thuiskwam van een avondje terrasverbouwen met een paar collega's, stond er in de kamer een omgekeerd whiskeyglas op de plavuizen met daaronder de Moeder Aller Huisspinnen. Er lag een briefje bij: "Deze moest ik je even laten zien. Wil jij hem even buiten zetten? Liefs, Suffinnetje.." Enkele minuten lang bewonderde ik het schepsel, een in mijn ogen enorm monster met lange harige poten, dat zich nauwelijks in haar gevangenis kon bewegen. Toen schoof ik een papiertje onder het glas, droeg de hele santekraam naar buiten en liet het beest vrij.

Spinnen schijnen slecht aan te voelen of ze ergens welkom zijn of niet. Dit beest had er in ieder geval moeite mee, getuige het feit dat ik haar de volgende dag weer in de huiskamer aantrof terwijl ze alpinisme bedreef op de achterkant van de televisie. Weer schepte ik haar op en bracht haar naar buiten, om haar de volgende dag terug te vinden, zonnend in de vensterbank. Zoveel aanhankelijkheid en vasthoudendheid kun je niet negeren, vonden wij. En dus adopteerden wij haar, noemden haar -volslagen onverschillig om haar eventuele geslacht- Casper en namen haar op als volwaardig lid van het gezin.

Casper bleek het ideale huisdier. Ze bracht warmte en gezelligheid terug in ons gezin, nam genoegen met de muggen die wij voor haar van de muur af mepten en hielp ons om begrippen als genegenheid, zorgzaamheid en aanhankelijkheid te herontdekken. Tijdens onze maaltijden zat ze op het plafond boven ons en knabbelde vredig op de mugjes die ze uit haar web plukte, als we seks hadden hing ze aan de lamp en maakte salto's in haar eigen zelfgeweven love-swing en tijdens het televisiekijken, imiteerde ze stilletjes een Somalisch kinderhandje, kruipend op de muur. Maar wat meer was, door zich dag en dag uit rustig en geduldig te laten bekijken en bestuderen, hielp ze Suffinnetje van een hardnekkige en bijna obsessieve angst voor spinnen af, een overwinning die zonder haar nooit geboekt zou zijn.

Op een dag, nadat we haar een week of wat niet hadden gezien, vonden we haar in de meterkast naast een aangebroken doosje smeltzekeringen. Ontzield en alleen, uitgedroogd en opgerold tot een uiterst breekbaar filigrain balletje. We hielden in stilte een kleine ceremonie. Uitgedroogd als ze was behoeften haar stoffelijke resten geen verdere verbranding om te worden uitgestrooid over het landgoed.

Na Casper volgden nog vele spinnen, mogelijks broertjes of zusjes of verre verwanten. Maar geen van hen bood ons ook maar een fractie van de warmte en gezelligheid die Casper ons al die tijd had gegeven. Uiteindelijk verloren we de hoop op een wederopstanding en veegden haar opvolgers als vanouds met een zachte bezem het huis uit...

Toch is het begrip Casper nog levend genoeg. Afgelopen weekend vertelde ik, zittend op het bordes van ons nieuwe optrekje, de legende van Casper aan een vriendin, wiens liefde voor de schepping naar mijn weten slechts gold voor dieren met een aangeboren maximum van vier poten, mits daarnaast voorzien van een wervelkolom. Tot mijn grote genoegen deed ze het doorgaans onvermijdelijke nu eens niet: haar bekoorlijke neusje optrekken in een grimas van walging om vervolgens hel en verdoemenis te verkondigen over de totaal stukgeslagen dag die Onze Schepper had besteed aan de schepping van geleedpotigen. In plaats daarvan keek ze enkele ogenblikken stilletjes voor zich uit over het veld, nipte van haar rosé en zei bedachtzaam:"Best lief, eigenlijk...."

Triomf... Het was 2-0 voor casper..!