Terug naar de tekentafel

Vrijdag 29 Oktober 2004 at 10:11 am


Damn!

Het is leuk om op twee verschillende logs een stukje over dezelfde situatie of gebeurtenis te schrijven, maar als je probeert om de verbintenis tussen beide logs een beetje uit de wind te kunnen houden kan één van de twee het beter niet doen. En eerlijk is eerlijk, die ander was eerst....

Damn.......!!

Goud van Oud

Donderdag 28 Oktober 2004 at 12:12 am


Een vriendinnetje + een fles port + oude herinneringen =.....

Witte Spam

Dinsdag 26 Oktober 2004 at 10:27 am


Goede lieden uit het spamwezen. Mijn mailbox zat vanmorgen weer zo vol met aanbiedingen op het gebied van middeltjes ter verbetering van de spermaproductie, dat ik ondertussen het waterpeil van het IJsselmeer met 4 centimeter zou kunnen laten stijgen.

Mag ik u vragen om ook deze aanbiedingen voor u te houden? Mocht ik ooit nog een giga-grote internationale behangklus krijgen aanbesteed, dan bent u de eerste die het hoort.

Taalbarri?re en penis krimp

Maandag 25 Oktober 2004 at 10:28 am


Interlinguaal geslachtsverkeer is geen utopie, uit eigen ervaring weet ik dat de pen-en-gat methode universeel is en zich niet laat bedrempelen door taalverschillen. Of ze nu Italiaans, Surinaams, Duits, Westfries, Swahili of Gujarani spreken, los van eventuele lichamelijke factoren schuift het bij deze dames net zo makkelijk heen en weer als bij het aanboren van een plat-Amsterdamse.

Toch zijn er beperkingen. Mocht ik ooit amoreuze of erotische gevoelens gaan koesteren voor een Zuidafrikaanse, dan kan schat ik nu reeds in dat een eventuele tijdelijke lichamelijke verbintenis een weinig succesvolle zal zijn. Ter illustratie van mijn twijfels even een klein fragment van deze site, waarin een mevrouw hulp vraagt voor het seksuele probleem dat zij deelt met haar echtgenote:

"Ek nodig dringend raad. Ek en my man van 13 jaar was uitmekaar vir 6 maande maar het nou weer opgemaak. Ek is 36 en hy is 43 Die probleem is my seksuele gevoel vir hom is nie meet daar nie alhoewel ek nog lief is vir hom. Hy probeer baie hard om my te stimuleer maar niks gebeur nie. My man was nie aan die gesonde kant by die groote van geslagsorgane nie, maar nou is dit erg. Vir een of ander rede het sy penis veklein en hy vind dit baie moelik om ereksie te kry. Dit is een van die redes waarom ek nie gestimuleer kan word nie. Ek weet dit is nie altyd die groote wat tel nie, ek sal weet want ons was 13 jaar lank voor ons probleem onstaan het. Maar hy het amper twee grootes veklein."

Wellicht snapt u op welk probleem ik doel. Mocht een mevrouw op deze wijze tegen mij beginnen te oreren, dan krijg ik hem gegarandeerd niet meer omhoog...

www.roekeloos.co.za

Goede droom

Zondag 24 Oktober 2004 at 10:56 pm


Ik droomde vannacht dat ik een taxichauffeur was. Vaardig en soepel stuurde ik mijn wagen door straten en stegen, over grachten en dreven door de hele stad. Behendig ontweek ik fietsers, trams en dronkenlappen, met één hand aan het stuur, de ander uit het raam. En ik bracht de mensen waar ze maar wilden. Een jong stel naar de afdeling Verloskunde. Je zag zo dat ze niet van hem hield, maar dat ze aangenaam getroffen was door zijn tederheid en bezorgdheid. Ik pikte een man op uit een café, lachend, brallend en lallend, maar eenmaal in de auto verviel hij in somberheid en huilde zachtjes over zijn verloren liefde, zijn verloren jaren en zijn verloren leven. Toen het oudere stel vanuit het theater, dat zich duidelijk verveeld had maar genoegdoening vond in het vele geld dat ze er voor hadden neergelegd. En dan de jonge man die ik bij zijn vriendin ophaalde om naar zijn vrouw te brengen, en die in de taxi hardop excuses bedacht, terwijl hij met de rug van zijn bevende hand het zweet van zijn voorhoofd veegde.

Iedere twee uur stopte ik bij een tankstation voor een kop koffie en een gesprekje met een collega, een politieagent of een wegenwachter. Maar midden in de nacht reed ik naar de oever van de rivier en zette de motor uit. Door het open raam keek ik uit over het kabbelende water en luisterde naar de geluiden om mij heen: de ambulance in de verte, het gebonk van twee houten bootjes door de golfslag van een voorbijvarende aak, het gesnater van twee ruziemakende eenden. Het licht van de maan scheen over het water en plotseling wenste ik dat ik thuis in mijn bed lag.

Op dat moment besloot ik wakker te worden. Ik keek naar het plafond, terwijl het licht van de maan door de geopende gordijnen naar binnen viel. De vrouw naast me ademde regelmatig en in de verte hoorde ik een trein rangeren.

En ik glimlachte tevreden, want een goede droom loopt altijd af zoals ik dat zelf wil...

Blauwe Spam

Zaterdag 23 Oktober 2004 at 6:35 pm


Dames en heren spammers. Ik heb ondertussen via het medium internet voldoende viagra aangeboden gekregen om met mijn erectie de maan uit zijn baan om de aarde te stoten.

Zoudt u mij nu weer even een tijdje over kunnen slaan? Straks raken de getijden nog méér in de war...

Suffie's sekstrauma

Zaterdag 23 Oktober 2004 at 10:11 am


In mijn jongere jaren had ik een vriendinnetje dat maar niet klaar wilde komen, een frigiditeit die het gevolg was van één of ander vaag trauma waar ze gedurende onze hele relatie maar niet over wenste te praten. Niet dat ze niet wilde neuken, integendeel. Ze vond het gezellig, knus, intiem, ontspannend en we hadden in bed stampen lol. Maar op één of andere manier slaagde ze er maar niet in om de juiste geestelijke gesteldheid te bereiken om haar lichaam de controle over te laten nemen.

In die tijd was mijn zorginstinct nog niet tot volledige wasdom gekomen, en dus vielen mogelijkheden als regressietherapie, psychotherapeuten, seksuologen, praatgroepen en andere diepgaande maatregelen nog volledig binnen mijn blinde vlek. Verder dan een volstrekt nutteloze poging om het vlot los te trekken met behulp van een via de Wehkamp aangeschafte massagestaaf kwam ik niet. En dus berustten wij in de situatie en profiteerde ik vrijelijk van het feit dat ze er geen enkel probleem van maakte dat ik uitsluitend mijn eigen lusten bediende. Tot op die kwade dag waarop ze tijdens een ongekend majestueuze achterwaartse copulatie, net voor een knetterend hoogtepunt plots met een klein stemmetje vroeg:" Liefje, vind je het héél erg als ik ondertussen een sigaretje opsteek?"

Nu ben ik over het algemeen op seksueel gebied niet zo faalangstig aangelegd, maar je kan ook te ver gaan. Roken vind ik niks, roken na de seks vind ik in bepaalde gevallen beperkt acceptabel, maar roken tijdens de seks vind ik smerig en bovendien een ernstige aantasting van mijn mannelijke trots. Omdat ik echter ook wel begreep dat dergelijke sessies, ook als het eens wat langer duurde, voor beide partijen leuk moesten blijven, kocht ik een kekke walkman voor haar zodat ze onderwijl haar eigen muziek kon draaien. Later kwamen daar een Gameboy bij, een Diskman en zelfs een klein LCD-teeveetje. De introductie van de eerste handheld PSA haalde onze relatie niet.

Toch heb ik in deze periode een persoonlijke elektronisch trauma opgelopen: zodra ik een vrouw zie die opzichtig te koop loopt met de allernieuwste MP3 speler, de meest geavanceerde Gameboy of de duurste PSA, trek ik vanuit mijn misvormde brein meteen de conclusie dat zij of frigide is, of een sukkel van een minnaar heeft. Dat werkt ook nu nog door in mijn dagelijks leven, zo heeft Suffinnetje pas een GSM met spelletjes en GPRS van me gekregen toen haar oude telefoon letterlijk van ellende uit elkaar viel. Bovendien geldt er in de slaapkamer, behoudens de home cinemaset, de wekker en een ladevol seksspeeltjes, een absoluut elektronicaverbod.

Onlangs droomde ik dat ik samen met Suffinnetje op de achterbank van de Suffiemobiel, in een donker bos, wild de liefde bedreef, waarbij zich de volgende conversatie ontspon:
"Liefje, zou je wat minder wild willen bewegen?"
"Hoezo, doe ik je pijn?"
"Nee, ik kan zo niet SMS'en, die toetsjes zijn zo klein..."

Maar gelukkig rookt ze niet, althans niet in bed...

Verhuizing!!!

Vrijdag 22 Oktober 2004 at 12:00 pm


Ik vraag best veel van mijn lezerds...

Ik ga namelijk verhuizen! Vanaf heden is dit weblog alleen nog maar te volgen op:
www.suffie.nl

De toevoeging '/weblog' komt dus te vervallen!

Voor lezers en reageurs blijft deze aankondiging nog even staan, kunnen ze nog even wennen. Medewebloggers en websitebezitters moeten even rekening houden met de volgende zaken:
- Linklijstje
- Blogroll
- RSS
- Atom
- Nog meer???

Dank u voor uw begrip en geduld.....

Kinderen en hinderen

Donderdag 21 Oktober 2004 at 09:53 am


Als het gaat om ontwikkeling en onderhoud van zijn sociale netwerk, heeft de verhuizing eerder dit jaar Kleine Suffie geen windeieren gelegd. Waar hij voorheen in zijn oude buurtje onder invloed van zijn vader nog voornamelijk met jongere meisjes speelde, heeft hij in zijn nieuwe biotoop een etnisch breed gevari?erd team om zich heen verzameld van kinderen tussen de 5 en de 13 jaar oud, waarmee hij vrijwel de hele dag op sjouw is.

Schaamteloos snoeven

Dinsdag 19 Oktober 2004 at 9:48 pm


Wat is er mooier dan een 17 inch tft beeldscherm?

Juist! Twéé 17 inch tft beeldschermen!

Wippen en schommelen

Maandag 18 Oktober 2004 at 1:40 pm


Op zich is het een kronkel in mijn persoonlijkheid die er al jaren zit, maar zo af en toe zijn er van die periodes dat ik mij er erg van bewust ben: Ik word uitermate chagrijnig van geen seks. Dat klinkt als een absolute wetmatigheid, maar dat is het dan weer net niet. Het is duidelijk dat periodes van slechtgehumeurdheid over een bepaalde tijdspanne over het algemeen samenvallen met periodes van geslachtelijk inactiviteit of daar eigenlijk net achteraanlopen, maar een echt oorzakelijk verband in de zin van een biologische, psychologische of sociologische verklaring, ontbreekt vooralsnog.

Bovendien zijn er een aantal aspecten die een heldere conclusie bemoeilijken. Zo houdt een opgeruimd en vrolijk humeur niet automatisch in dat ik een goeie wip heb gemaakt en ook omgekeerd wil een pestbui niet meteen zeggen dat ik droog sta. Daarnaast is bijvoorbeeld ook niet te stellen dat een snelle wip op het aanrecht (ik kook tegenwoordig weer op gas) een minder of korter effect op mijn stemming heeft dan een lange liefdesnacht vol kaarsen, lingerie, acrobatiek en hulpmiddelen. Wel is aangetoond dat handmatig ingrijpen of het inkopen van externe dienstverlening minder effect heeft dan seks binnen de reguliere kring.

Hoe het ook zij, feit is wel dat mijn medemensen aanzienlijk meer van mijn wisselende buien te lijden zouden hebben gehad, als Suffinnetje hier niet zo uitstekend mee overweg had gekund. Eerlijk is eerlijk, de continu?teit in mijn beminnelijkheid is vooral te danken aan de flexibiliteit en vindingrijkheid waarmee zij mijn chagrijnige buien weet op te vangen of zelfs weet te voorkomen, en dat zonder daarbij onderhevig te zijn aan ernstige vormen van lichamelijke slijtage.

Eigenlijk ben ik daar zelfs zo blij mee dat ik die succesformule graag met u zou willen delen. Ongetwijfeld zijn er lezeressen onder mijn publiek die soortgelijke ervaringen met hun echtgenoten/partners hebben en op zoek zijn naar een manier om daar mee om te gaan. Deze zou ik bij deze graag uitnodigen om daar eens over van gedachten te komen wisselen, opdat ook in hun omgeving de rust een beetje terugkeert. Of misschien zijn er wel dames die te maken hebben met het tegenovergestelde probleem, namelijk een partner die niet overweg kan met de seksueel gerelateerde humeurigheid van hun vrouw of vriendin.

Voor dat laatste probleem kan ik geen oplossing bieden, maar we kunnen elkaar natuurlijk wel een beetje opvrolijken...

Suffie gaat stappen

Zondag 17 Oktober 2004 at 6:02 pm


Vanavond wordt Suffie verwacht zich aan te sluiten bij de overige leden van Suffie's team, voor een avondje eten, borrelen en stappen. Dat betekent Mexicaans, dat betekent Rembrandtplein en vermoedelijk ook roze buurt en kroeglopen met een uitgelezen gezelschap vol leuke en aantrekkelijke dames en heren, waarmee Suffie normaliter de werkvloer deelt. Oftewel: De Hel!

Ten aanzien van de uitgelezen kliek waarmee Suffie de avond gaat doorbrengen, geldt namelijk één belangrijke relationele beperking: Suffie is de baas. En bazen hebben verantwoordelijkheden naar hun ondergeschikten toe, verantwoordelijkheden die zich op dit soort avonden voornamelijk uiten in beperkingen. Om er eens een paar te noemen:

Niet zuipen: Chefs hebben een voorbeeldfunctie en kunnen het zich dus niet veroorloven om laveloos door de stad te dweilen. Het tast de geloofwaardigheid aan en bovendien bestaat met name bij Suffie het gevaar dat er dingen gezegd of gedaan worden waarvan ieder redelijk denkend mens onmiddellijk spijt krijgt;
Geen gore moppen: Binnen Suffie's organisatie bestaat een snoeiharde code met betrekking tot integriteit en wellevendheid, met name naar ondergeschikten toe. Ongeremde toepassing van Suffie's specifieke humor betekent in deze een ernstige aantasting van de groepsintegriteit en Suffie's persoonlijke geloofwaardigheid, om van het onderwerp ongewenste omgangsvormen maar niet te spreken;
Geen wilde feesten: Binnen Suffie's organisatie gelden strakke hiërarchieke normen, vooral gebaseerd op een kunstmatig gecreërde afstand tussen chef en ondergeschikte. Al te familiaire omgangsvormen leiden tot afbreuk aan deze functionele afstand en daardoor tot verlies van gezag;
Afblijven van de vrouwen: Ter voorkoming van ongewenste omgangsvormen, vermeende seksuele intimidatie door machtsonevenwichtigheid en chantabele situaties, dient Suffie met z'n poten van de vrouwelijke collegae af te blijven, hetgeen gezien de hoge mate van vrouwelijke charme binnen Suffie's team bepaald geen hypothetisch probleem is.

Kortom, stappen met het werk vereist een enorme zelfbeheersing van de kant van Suffie. Weet echter dat als mocht blijken dat Suffie deze zelfbeheersing niet op kan brengen, dat Suffie er in dat geval alles aan zal doen om een maximaal resultaat uit deze misstap te slepen.

Kon het best nog eens een gezellige avond worden....

Interne woelingen

Zondag 17 Oktober 2004 at 11:56 am


Eigenlijk moet je er niet meer over na hoeven denken, zou het zo vanzelf sprekend moeten zijn dat je er automatisch aan denkt. Maar kennelijk kan het niet vaak genoeg gezegd worden, is het voortdurend noodzakelijk om het er in te stampen en zou je het bij wijze van spreken met grote letters op de muren van zowel je keuken als je slaapkamer moeten kladderen: Als je plannen hebt voor een hartstochtelijke en romantische liefdesnacht en je wilt deze aanzwengelen met een uitgebreid en gastronomisch diner bij kaarslicht, let dan vooral heel goed op wat je eet! Het is namelijk niet fijn als de erotische genietingen die je in gedachten had om de nacht op sfeervolle wijze door te komen worden doorkruist door het feit dat bepaalde autonome lichaamsprocessen, en met name de aromatische en akoestische uitingen daarvan, in staat zijn het effect van die genietingen volledig te verzieken.

Mazzel

Zaterdag 16 Oktober 2004 at 3:12 pm


Het gaat niet zo goed met je. Zaken binnen je gezin lopen niet lekker en dat levert stress op. Je zorgen hebben weerslag op je relatie en op je emotionele stabiliteit, zoveel zelfs dat ook je werk eronder lijdt. Dan heb je een financieel meevallertje, en hoewel je het je in de huidige situatie eigenlijk niet kan permiteren, besluit je een mooie, maar dure televisie te kopen. Je ziet dat als een douceurtje voor alle ellende waar je samen doorheen moet. Je vindt dat er iets leuks moet gebeuren, niet alleen als compensatie, maar ook een beetje om de omstandigheden te ontvluchten.

Na drie weken, net buiten de zichttermijn, zie je diezelfde televisie in een andere winkel staan, zo'n 800 euro goedkoper en je bent op slag een stuk minder blij. Dan gaat het ding, twee maanden na aanschaf, ook nog eens stuk. De winkel verwijst je naar het servicepunt van de importeur en vervolgens ontspint zich een twee maanden lang durend drama over de reparatie van het ding, waarbij de importeur maar niet bij machte blijkt om het ding zelfs maar op te halen, laat staan te repareren. Dan, tientallen vermoeidende telefoontjes verder, besluit je dat je dit niet meer wil. Je neemt contact op met de winkel en je verhaal gehoord hebbende, bieden ze je aan het ding terug te nemen en het volledige bedrag in de vorm van een tegoed terug te betalen.

In de winkel kies je een apparaat uit dat nog veel groter en veel mooier is, maar dat ten tijde van je eerste aankoop onbetaalbaar was. Profiterend van de enorme prijsdaling in deze sector, hou je zoveel geld over dat je ook nog een kek schermpje voor in de slaapkamer kunt aanschaffen. De volgende dag belt de importeur op om zijn excuses aan te bieden voor de slechte service. Als compensatie biedt hij je namens het bedrijf een nieuwe home cinemaset aan...

"Wat ben jij toch een mazzelaar," zegt iemand aan de telefoon, nadat je hem het verhaal hebt verteld. Er klinkt een afgunstige ondertoon in zijn stem. "Zullen we ruilen?" vraag je hem zo serieus mogelijk.

Maar dat begrijpt hij niet...

Valideren is voor mietjes

Vrijdag 15 Oktober 2004 at 6:19 pm


Kijk daar houd ik van: intuïtief frotten. Lekker een beetje rommelen en af en toe eens kijken hoe de troep eruit ziet. Zo hoort het ook. Dacht u nou echt dat Vincent van Gogh bij elk schilderij naar kleurenstaaltjes zat te turen en zich afvroeg of het schilderij bij kaasrlicht net zo sprankelend zou zijn? Natuurlijk niet, Vincent flikkerde verf tegen het doek, veegde het uit tot iets wat hij mooi vond en daar moesten we het maar mee doen. Eigenlijk net als zijn achter-achterneef nu doet met films, zeg maar.

Zonder nou meteen de vergelijking met onze beroemdste Nederlandse ??noor aan te gaan, is dat wel een beetje mijn stijl. Een site moet voelen, en niet rekenen. Er wordt hier op dit weblog dan ook niet gevalideerd. Ik rotzooi een layout bij elkaar, kijk of het er op Internet Exploorhoer net zo uitziet als in Vuurvogel en dan vind ik het wel mooi. Mocht u nou ??n of andere exotische browser gebruiken die zich ernstig verslikt in mijn nieuwe jasje (het schijnt dat er zelfs zonderlingen zijn die Opera gebruiken), geef dat dan even aan en dan kijk ik of mijn humeur goed genoeg is om er aandacht aan te schenken.

Ondertussen blijft uw interactieve bijdrage op deze stek uiteraard meer dan welkom. Tenslotte moeten we het allemaal met slechts ??n internet doen....

Lusten & Lasten

Donderdag 14 Oktober 2004 at 10:25 pm


Om je liefdesleven nog iets leuker en iets spannender te maken, besluit je haar te verrassen. Via het Internet bestel je stiekum een DVD'tje met daarop een moeilijk te krijgen, maar award-winnende erotische productie, het absolute summum op het gebied van adult entertainment. De premi?re laat je plaatsvinden in een omgeving vol kaarsen, een lekker wierrookje en een fles uitstekende Merlot op grijppositie op de nachtkastjes.

Dan, na enige scènes vol dromerige en wonderschone, doch zéér expliciete episodes, waarvan je begint te merken dat de visuele prikkels hun uitwerking op beider hormoonhuishouding niet lijken te missen, komt vanaf het kussen naast je het volgende bijna-verwijt: 'Zit er écht geen ondertiteling bij die film?'

Onderbroekenlol

Dinsdag 12 Oktober 2004 at 9:31 pm


Vanmorgen vergreep Suffinnetje zich, bij totaal gebrek aan schoon wasgoed, aan zowel een onderbroek van mij, als een spijkerbroek van Kleine Suffie. Kijkende naar de verschillen in lengte, gewicht en omvang tussen mij en Kleine Suffie, kan daar slechts één conclusie uit worden getrokken: Dat kan nooit lekker zitten....!!

Vaststelling

Maandag 11 Oktober 2004 at 4:15 pm


Toch heeft die standaard layout ook z'n charme...!

Reïncarnavia's

Maandag 11 Oktober 2004 at 4:04 pm


Vermoedelijk een andere caviaHet lijkt er op dat ik een kat in de zak heb gekocht. Of liever: twéé. En dan niet eens katten, maar cavia's! Niet dat er iets fout is aan de beestjes, integendeel zelfs. Ze zijn lief, hebben een bijzonder hoge aaibaarheidsfactor, zijn tamelijk goedkoop in brandstof en onderhoud, bewaken de koelkast beter dan welk andere elektronisch alarm dan ook en maken bovendien genoeglijke geluidjes als je ze aait. Toch ben ik ondertussen op één belangrijk obstakel gestuit: ze houden niet van de muziek die ik draai. Vandaag nog tracteerde ik mij, gebruik makend van Suffinnetjes afwezigheid, op een uurtje Everything, Everything, een liveregistratie van Underworld op DVD, uiteraard snoeihard op de FOH set in Huize Suffie, zoals het moet. Bij de eerste klanken al stoven beide dieren met verongelijkte snuitjes door de bak om vervolgens ergens diep in het hooi tegen elkaar aan te kruipen.

Een valide conclusie zou kunnen zijn dat cavia's geen techno-liefhebbers zijn, maar een feit is dat The Who at the Royal Albert Hall een soortgelijk resultaat oplevert, evenals K3, Alan Parsons, Crowded House, Counting Crows, Keane, Zucchero en Bambix. Dat is een ernstige misrekening, want als er één ding is waar ik in mijn uppie een intens plezier aan beleef, dan is het wel aan het snoeihard draaien van mijn lievelings CD's in de huiskamer en dan wens ik niet in mijn neigingen te worden belemmerd door een stel knaagdieren.

Nu wil het geval dat ik een soortgelijke ervaring reeds eerder had en wel met mijn ouders zaliger. Hoewel beiden over het algemeen tamelijk coulant waren als het ging om laat thuis komen, het gebruik van geestverruimende middelen, het binnensmokkelen van jongedames en het bezigen van onwelvoeglijk taalgebruik, was het lekker hard draaien van mijn favoriete muziekjes regelmatig aanleiding voor vergaande domestieke twisten. Hier past dus slechts één conclusie: Vader en Moeder Suffie zijn gereïncarneerd in twee cavia's en zijn door het lot wederom met hun zoon verbonden. In ieder geval verklaart het waarom de beestjes geen klok kunnen kijken, het gebruik van alcohol en andere stimuli niet expliciet afkeuren, zich welwillend gedragen tegenover hier in- en uitwandelende jongedames en hooguit verongelijkt fluiten als ik naar aanleiding van ervaren narigheid een aantal dringende verzoeken aan Onze Lieve Heer afkondig.

Toch zijn er ook wel twijfelpunten. Zo kan ik mij niet herinneren of mijn moeder ooit blijk gaf van een excessieve afhankelijkheid van rode paprikareepjes en witlof, net zoals ik mij afvraag of mijn vader juist niet erg gecharmeerd was van sommige producties van The Who. Ik denk er hard over om vanavond eens wat empirisch onderzoek te doen ten aanzien van mijn vermoeden. Ik zet een integrale opname op van 'Grafin Maritza' en confronteer beiden met een pakje Caballero, een fles Parade en een werphengel. Afhankelijk van het resultaat kan ik daarna de gesprekken gaan heropenen over het draaien van harde muziek in mijn eigen huis, maar wellicht ook over eventuele nabetaling van ooit ingehouden zakgelden. Want zeker in dit geval geldt het volgende: wie weet hoe de kooi opengaat, heeft de macht!

Periodieke verherverbouwing (2)

Maandag 11 Oktober 2004 at 12:15 pm


Dat is nou echt iets voor mij....

Nadat je je oude template hebt weggemieterd omdat zelfs de meest elementaire javascripjes die in Pivot zitten ingebakken niet meer werken, kom je erachter dat deze scripjes überhaupt niet zouden kunnen werken vanwege het feit dat je index-pagina in de submap /weblog/ wordt geplaatst en niet in de root. De rest van de techtalk zal ik u besparen, maar waar het op neer komt is dat ik genoodzaakt ben om wederom een kleine ingreep te doen in het adres van dit log: met ingang van een nader te bepalen tijdstip is dit weblog niet meer bereikbaar via www.suffie.nl/weblog, maar uitsluitend via www.suffie.nl.

Nou zou het natuurlijk helemaal ?berkek zijn als ik, heel professioneel, volgende week ineens met veel bombarie een compleet nieuwe layout op het net zou gooien. Maar ik ben niet professioneel, anders zou ik wel Bob, Bill, Steven, Frédéric of Marnix geheten hebben. En dus kies ik voor een ander concept:

Ik ga gewoon lekker rommelen, laat de hele boel online staan en desnoods online in de soep lopen. U gaat lekker meekijken, genietend van een weblog in wording en uw aanwijzingen, ideetjes en commentaar spammend in de daarvoor bestemde venstertjes.

Zie het als een real-life weblogsoap, getiteld "De Layout", waarin de vertwijfelde en getormenteerde weblogger Suffie op zoek gaat naar een nieuwe identiteit, worstelend met zijn eigen gebrek aan visuele creativiteit en de beperkingen van zijn webtechnische onkunde. Een queeste die wordt ingezet met niets anders dan de logger's wilskracht en koppigheid, maar waarin hij wordt gesteund en geholpen door zijn trouwe schare van lezers en toevallige passanten...!

Iemand het nummer van John de Mol uit z'n hoofd?

Periodieke verherverbouwing

Zondag 10 Oktober 2004 at 10:01 pm


"Wordt het niet eens tijd dat je een kleine restyling doet op jouw log?" vroeg logster L mij laatst tijdens het nuttigen van een bak koffie. Daar moest ik over nadenken. Mijn huidige layout staat namelijk al weer ruim twee jaar op het net en overleefde twee volledige crashes, een migratie van MovableType naar Pivot, tal van kleine updates in kleur, stijl, plaatjes en lettertypes, een domeinverhuizing, drie vernietigende kerst-layouts en een flinke handvol al of niet succesvolle scripts, snippets, gadgets, tooltjes, applets en dingsigheidjes.

Dat deze site dus überhaupt nog loopt, zegt alles over de kwaliteit van het basismateriaal (dank lieffie!), maar mag ook gerust een wonder heten gezien de enorme puinhoop aan dode div's, ongeldige verwijzingen, niet werkende brokken java, loze tags en ander vuilnis dat zich in de loop der tijd heeft opgehoopt.

Vanmiddag was de maat vol, nadat ik een uur vergeefs had geprobeerd een stukje Pivot-functionaliteit in te bouwen waarmee ik onder andere commentaren kon laten zien zonder daarvoor een apart venster te openen. Wat me op een verse installatie in vijf minuten lukte, kreeg ik uiteindelijk op Suffie.nl niet voor elkaar, vermoedelijk ten gevolge van alle in de weg zittende rommel. En dus ga ik in de verbouwing, wat inhoudt dat er voorlopig even een paar dagen/weken geen nieuwe potsjes zullen verschijnen, zodat ik achter de schermen 'from scratch' een mooie, nieuwe layout kan bouwen die aan alle hedendaagse eisen voldoet. Komt ook goed uit, kan ik namelijk mooi eens nadenken over welke kant ik met mijn stukjes uit wil. Naast een kekke layout lijkt me dat namelijk niet helemaal onbelangrijk.

Had u overigens nog tips of ideetjes? Spamt u gerust mijn reactieding vol, die blijft namelijk gewoon in bedrijf.....

Updeet: Oeps! Dat gaat niet zo lekker meer na een fles Argentijnse Cabernet...! Dan maar live, oftewel: See the master at work!!!

Dromen zijn bedrog

Zondag 10 Oktober 2004 at 09:44 am


Sommige dromen hebben zo'n impact dat ze je bij blijven als ware gebeurtenissen, dromen die zo realistisch zijn of zo op de realiteit zijn toegesneden dat je ze tot in de lengte der dagen blijft herinneren en beelden eruit moeiteloos kunt blijven reconstrueren. Dromen dus die zo echt zijn dat ze wel een weerspiegeling van een wellicht toekomstige werkelijkheid moeten zijn. Voorspellende dromen dus...

Enkele jaren terug had ik zo'n droom, een droom met daarin een persoon die ik toen nauwelijks kende, in een situatie waarin je doorgaans alleen met intimi verkeert en in een omgeving die zo realistisch was dat de details me nog jaren voor de geest stonden. Maar het was geen fijne droom. Het werd een droom vol verwijten, bitterheid en verdriet en toen ik uiteindelijk wakker werd waren mijn ogen dik van tranen waarvoor geen redelijke of aantoonbare pijn bestond.

Een tijdje geleden beleefde ik hem weer, maar nu in het echt. Dezelfde acteurs in dezelfde situatie en dezelfde omgeving, details en bijzonderheden die ik herkende omdat ze me toentertijd in mijn droom waren bijgebleven. Maar nu bleken de verwijten ineens uitingen van genoegen en genegenheid, was de bitterheid veranderd in warmte en intimiteit en veranderde het verdriet in een sereen gevoel van tevredenheid en voldoening.

Maar wat moet je nou als redelijk denkend mens, als je zelfs je eigen dromen niet meer kunt vertrouwen..??

Glup!

Vrijdag 08 Oktober 2004 at 5:20 pm


Alle pogingen van VVD topman Hirshi Ali ten spijt om van het man-vrouw gelijkheidsbeginsel tot plat entertainment te degenereren, gaat het goed met de vrouwenemancipatie in Nederland. Onder invloed van televisieseries als 'Sex and the City', 'Friends' en 'Ellen', hebben de gezamenlijke hoofdredacties van de meest invloedrijke mutsenbladen namelijk een drastische koerswijziging ingezet: vrouwen mogen er weer gewoon voor uitkomen dat ze in bed meer lol hebben van een grote piemel dan van een kleintje. Dat betekent dat het reeds lang ingesleten dogma van 'het gaat er niet om hoe groot hij is, maar wat je er mee doet', ernstig op de helling gaat.

Persoonlijk raakt deze wetenschap mij niet echt, hooguit vind ik het wrang van de onterechte onzekerheid die mij voornamelijk gedurende mijn adolescentiejaren nogal eens plaagde. Wel denk ik dat met het verdwijnen van dit vrouwentaboe een eind komt aan een propagandacampagne, die mannen met een bescheiden stampertje ervan moest overtuigen dat hun deelname aan het edele spel der recreatieve cohabitatie niet bij voorbaat was uitgesloten en dat ze dus geen zelfmoord hoefden te plegen.

Wel verbaast het me dat in de meeste mannen-onder-elkaar gesprekken wel vrijelijk wordt gedebateerd over het formaat en de huidspanning van de vrouwenbips, de vooruitstrevendheid en gravitatiebestendigheid van haar tieten en haar vermeende orale lipspanning, maar dat het interne vrouwelijke maximum laadvermogen, nota bene de logische tegenhanger van de penisgrootte, nooit ter sprake komt. Oftewel, vrouwelijke ondiepte schijnt taboe te zijn! Toch moeten er méér mannen zijn die wel eens een vriendinnetje hadden met een regelmatig opspelende uteruskneuzing of een onderlangs opgerekt middenrif. Zo denk ik nog regelmatig aan de dame bij wie ik bij achterwaartse benadering niet dichtbij genoeg kon komen om haar borsten te vatten waardoor ik het idee kreeg dat mijn armen te kort waren. Of aan die mevrouw die bij het bezigen van haar favoriete positie (on top!) bij iedere onverwachte beweging steeds 'glup!' riep.

De Kama Sutra, zeg maar de voorloper van onze hedendaagse lifestyle-magazine, onderscheidt voor zowel vrouw als man qua grootte drie types geslachtsorganen. Vrouwen zijn van klein naar groot een 'hert', 'merrie' of 'olifant' en mannen staan te boek als 'haas', 'stier' of 'paard'. Vertaald naar Suffie's Pen & Gat Principe betekent dit negen combinaties van mannen en vrouwen, waarbij drie combi's perfect passen, twee combi's ernstig rammelen als er geen opvulling voor handen is, twee combi's tot ernstige slijtage zouden kunnen leiden, één combi (haas-olifant) een ernstig tekort aan raakvlakken oplevert en één combi (paard-hert) zonder medisch ingrijpen onherstelbare schade tot gevolg kan hebben. Toch sluit de Kama Sutra geen enkele combinatie uit, maar verwijst voor elke combinatie naar een selectie uit de beschikbare technieken die optimaal bij die specifieke combinatie past. Oftewel: alles past, als je maar weet hoe...

Feitelijk maakt dit het mannelijk taboe over vrouwelijke ondieptes onnodig, net zoals het taboe van de excessieve mannelijke actieradius dat is. Waar het om gaat is dat je om leert gaan met de excessieve dimensionele beperkingen of mogelijkheden van je partner, zonder je af te vragen of er iets mis is met je eigen persoonlijke uitrusting. Mocht u ooit overwogen hebben om uw penis te laten inkorten, uw schaamlippen te laten corrigeren of uw middenrif op te laten trekken: niet doen dus! Vergeet uw beperkingen en onderzoek uw mogelijkheden.

Zelf heb ik in ieder geval een afspraak afgeblazen om mijn armen chirurgisch te laten verlengen...

Spelletjes teevee!

Vrijdag 08 Oktober 2004 at 3:04 pm


Tegelijkertijd op televisie: met een prutspelletje op SBS6 en met een dito spelletje op Yorin. Het is toch maar goed dat je als man bent uitgerust met twéé testikels...!

Nu nog de drempel opruimen van het hebben van slechts één afstandsbediening....

Kutmarokkanen (2)

Donderdag 07 Oktober 2004 at 9:28 pm


Ik snap het nu echt helemaal niet meer....

Als je iets slechts schrijft over een Marokkaan ben je een stemmingmaker die segregatie in de hand werkt. Als je iets goeds schrijft over een Marokkaan ben je een politiek correcte moraalridder. En als je niets schrijft over een Marokkaan dan loop je weg voor een ernstig integratieprobleem...!

En dan vinden dat de discussie over dit soort problemen zo moeilijk op gang komt....

De lijm en de scherven

Woensdag 06 Oktober 2004 at 10:05 am


Zwijgend staarden ze de kamer in, met nietsziende ogen. Een functionele stilte, zorgvuldig gehandhaafd door de man in de witte jas tegenover hen. Z'n woorden stierven weg, maar waarden rond in hun hoofden terwijl ze in stilte vochten tegen de betekenis. Ze friemelde met haar vingers, totdat hij wertuiglijk zijn hand op de hare legde. Een achter het raam voorbijrijdende bromfiets verbrak de stilte en bracht de aanwezigen tot leven.

"Hoe lang nog?" vroeg ze. Haar stem trilde, maar ze voelde de strijdlust in haar opborrelen. De man in de witte jas trok nadenkend zijn lippen strak. "Moeilijk te zeggen", zei hij. "Afhankelijk van hoe je reageert op de behandeling enkele weken tot misschien een maand of anderhalf." Hij pauseerde heel even. "Haal er uit wat er in zit," ging hij verder, "het kon wel eens snel gaan..."

De stilte die volgde was nog dieper dan eerst, de tijd stolde en maakte beweging en denken onmogelijk. Seconden die minuten leken kropen voorbij terwijl duizenden gedachten door hun beider hoofden tolden als wanhopige vogels, gevangen in een duivelse voli?re van angst en dood. Ze wilde iets zeggen, maar de woorden die ze bedacht leken te blijven hangen in haar keel, gevangen in haar eigen verstarring, alsof haar lichaam weigerde te geloven wat haar geest al lang had begrepen. Eens te meer was haar lichaam de gevangenis van haar ziel.

Hij legde zijn hand op haar knie en kneep zachtjes. Even losgescheurd van haar betovering keek ze opzij. "Nou, Ina", zei hij zachtjes. "Ik denk dat er dit jaar dan geen sinterklaaskadootje voor je inzit..."

Daar was de bevrijding.....

Terloopse gedachte...

Dinsdag 05 Oktober 2004 at 10:08 pm


Als jongeling maskeerde ik tegenover notoire bedgenotes mijn gebrek aan masculine trekken door de rol van de schuchtere knaap te spelen. In plaats van het tentoon spreiden van blufferig machogedrag, bracht ik de dames in welwillende vertedering door schoorvoetend te bekennen dat het die avond mijn eerste keer zou worden.

Jammer dat die methode na je dertigste alleen maar averechts werkt....

Wisselspanning

Maandag 04 Oktober 2004 at 10:32 pm


Soms ben je vol van iets, soms ben je leeg....

Waarom moet dat elkaar zo verdomd snel opvolgen...???

Weg met Normen en Waarden!

Maandag 04 Oktober 2004 at 11:38 am


Jarenlang gebruikten de Engelsen het woordje 'gay' in de betekenis van 'blij', 'opgeruimd', 'zorgenloos' en 'frivool'. Een doodgewoon woordje dus dat zelfs aan de meest puriteinse gebruiker geen schuine blik kon ontlokken en volledig in de dagelijkse spraak was ge?ntegreerd. Totdat iemand er enkele tientallen jaren geleden de associatie met homoseksualiteit aan verbond. Vanaf dat moment werd 'gay' een scheldwoord en verdween het vrijwel geheel uit het normale dagelijkse taalgebruik. Ongetwijfeld zullen de Engelsen deze ontwikkeling betreuren, feit is namelijk dat er geen woorden zijn die naadloos bij de betekenis van het woordje 'gay' aansluiten en als aanvaardbaar synoniem kunnen dienen.

In onze taal dreigt hetzelfde te gebeuren. Denkt u maar eens even aan de term 'normen en waarden'. Twee woorden die ik altijd heb geassocieerd met goede dingen, dingen die geaard waren in de Nederlandse cultuur en in het goede van de mens. Normen en Waarden waren kostbaar, iets dat je moest koesteren en wat je vooral over moest geven aan je kinderen. Normen en Waarden waren de zuilen waarop onze samenleving steunde, misschien wel ons grootste goed.

Sinds onze geliefde premier zich met de term 'normen en waarden' is gaan bemoeien is het echter uit met de pret. Er is iets viezigs mee gebeurd. Wie over normen en waarden spreekt roept associaties op met hypocrisie, stiekeme manipulatie en dubbele bodems. Normen en waarden staan voor opgelegde, gereformeerde leefregels, morele onderdrukking en zorgvuldig weggepoetste verrotting van de geest. Normen en waarden ruiken naar muffe spruitjes, naar schijnheilig calvinisme en naar het gareel van de domme massa. Maar vooral ook duiden normen en waarden op schijnvooruitgang, op afleidingsmanoeuvres en op het wijzen naar de balk in andermans oog. Normen en waarden is projectie, verdoezeling van je eigen onkunde en vooral ook een manier om de aandacht af te leiden van je eigen falen en onmacht. Een ingrijpend stuk taalverarming dus die wij te danken hebben aan onze huidige 'geestelijke' leider.

Het vervelende is echter dat ik Normen en Waarden in de oude betekenis ontzettend belangrijk vind. Mijn kind kan niet zonder en ik doe mijn best om ze hem bij te brengen. Maar dan wel zonder de giftige bijbetekenis die onze geliefde premier er aan heeft gegeven. En ook hier geldt een uiterst vervelend aspect: er zijn geen alternatieven voor de term Normen en Waarden, die synoniemen bestaan gewoon niet!

Daarom ook mijn oproep. Wie van u kan nieuwe termen bedenken, waarmee wij in het dagelijkse spraakgebruik de woorden 'normen' en 'waarden' kunnen vervangen? Wie van u weet een nieuwe uitdrukking te verzinnen die precies aangeeft wat voor de Grote Vervuiling werd aangeduid met Normen en Waarden? Denk er eens over na en spam met uw hersenspinselen onderstaand reactieding. En laten we afspreken dat de bedenker van de beste term niet alleen de legendarische Halve Gevulde Koek van Suffie kan opstrijken maar bovendien de belofte afdwingt van ons allen om nooit meer de term "Normen en Waarden" te gebruiken!!!

Honger en de menigte

Maandag 04 Oktober 2004 at 08:38 am


Ik haalde diep adem. De aanblik van de allesomvattende menigte deed me duizelen, kneep mijn keel dicht. In iets dat grensde aan paniek draaide ik me om. Ze keek me aan. Mooie, vertwijfelde ogen, verwachtingvol en smekend. "Alsjeblieft..." zei ze zachtjes, wanhopig bijna. Ik sloot mijn ogen, haalde diep adem en stortte me in de golvende mensenmassa. De eerste meters gingen voorspoedig, maar al gauw stuitte ik op weerstand. Ik voelde harde, warme lijven die stribbelden en een effectieve blokkade vormden op ons pad. Iemand vloekte en een harde klap tegen mijn schouder bracht me even uit mijn evenwicht. Al gauw merkte ik dat we teruggedreven werden naar waar we vandaan kwamen, onweerstaanbaar alsof menselijke golven ons terug op het strand wierpen.

Even voelde ik de wanhoop gloeien in mijn aderen, toen kreeg de adrenaline de overhand en wierp ik mij brullend als een stier in de gigantische menselijke blokkade. Ik vocht me een weg naar het midden toe, schoppend, maaiend, me breed makend en in blinde woedde doorstappend. Toen ik omkeek zag ik dat ze vlak achter me liep, ongehinderd stappend zoals een Zodiak in het kielzog van een kruiser. De oranje figuren om me heen verloren hun menselijke gedaantes. Iemand trok aan mijn kleren, schreeuwde en ik rukte me los. Ik voelde een harde klap tegen mijn hoofd die me deed duizelen, maar ik worstelde door en zag de beige wanden van de wagen dichterbij komen. Een beweging naast me en ik raakte met een harde verdovende klap de zijkant van de wagen. Zwarte vlekken voor mijn ogen, mijn ribben protesteerden pijnlijk tegen het geweld. Maar ik was er. Met een laatste krachtinspanning trok ik het zeildoek weg en stak mijn hoofd er omheen. "Twee broodjes beenham" schreeuwde ik triomfantelijk, "met saus!".

Voorzichtig onze pas verworven schat koesterend liepen we ongehinderd terug naar de rand van het terrein, de rust tegemoet. "Een bevochten buit", zei ik en nam een stevige hap van mijn broodje. Ze draaide zich om en toonde een stralende lach die mijn hart deed smelten. "Het is het meer dan waard," zei ze al doorkauwend. Met het puntje van haar tong likte ze een spatje saus uit haar mondhoek. Mosterd, honing en dille, proefde ik.

Lekker...!

-Je moet toch wat als je de toespraken niet kan verstaan!-

Handig

Zondag 03 Oktober 2004 at 10:00 pm


Van die korte stukjes, daar wordt deze pagina korter van. Laadt de boel tenminste een beetje snel....!

End of days

Zondag 03 Oktober 2004 at 3:25 pm


Vanmorgen schreef Nico Dijkshoorn een leuk stukje.

Morgen komt de zon vermoedelijk op in het Noorden...

Dagke uit

Zaterdag 02 Oktober 2004 at 9:12 pm


Een concert met Sita, met in het voorprogramma ene Lodewijk de Waal en ene Wouter Bos als support act.

Moet daar nou heel treinreizend Nederland op vastlopen?

Lekker 2004

Vrijdag 01 Oktober 2004 at 6:06 pm


Meisje 1: "Mijn vriendje speelt accordeon! Mmmm... wat hij allemaal met zijn vingers doet!"
Meisje 2: "De mijne speelt trompet! Ik begrijp nu wat ze met lipspanning bedoelen, hihihi..!"
Meisje 1 & 2: "En hoe zit het met jouw vriendje??"
Meisje 3: "Ach... mijn vriend reed vroeger in een ..."

Niet-trouwdag

Vrijdag 01 Oktober 2004 at 1:23 pm


Mag je een scheidingsjubileum eigenlijk ook vieren? En stuur je elkaar dan een kaartje?

Voeder voor de geest

Vrijdag 01 Oktober 2004 at 08:51 am


Wie zijn leven op orde wil brengen, moet doelen leren stellen.. Mens sana in corpore sano, oftewel een gezonde geest in een gezond lichaam, dat leek me wel een aardige. Die gezonde geest is echter wat mij betreft een utopie. Mijn geest werd ooit uitgeleverd met het genetische materiaal van mijn familie, vervolgens verder gevormd door mijn ervaringen en mijn omgeving, en is dus nauwelijks gezond te noemen. Wat dat betreft is de geest niet zieker laten worden een realistischer doel. Feitelijk ben ik daar met dit weblog ook een beetje mee bezig. Zie het als de drain in een kunstmatig opengehouden ontsteking die de pus en andere rotzooi gecontroleerd afvoert, zodat de boel niet ergens anders plotsklaps naar buiten barst. Je kunt het ook zo zien: had ik een gezonde geest gehad, dat was dit weblog ook niet nodig geweest, mag u zelf bepalen wat u daarvan vindt...

Dat gezonde lichaam is een ander verhaal. Behoudens af en toe wat gerommel in rug, oren en longen, functioneert mijn stoffelijk omhulsel over het algemeen naar behoren. Zelfs de bedrijfsfysiotherapeut die mij enige tijd geleden onder handen nam moest uiteindelijk mokkend en schoorvoetend toegeven dat het spierstelsel dat ik al die jaren zo nauwgezet onder lagen reserve-suffie verborgen hield, qua volume en kracht niet al te hard tegenviel. Toch leverde dit onderzoek mij een verbeterpunt op: reductie van de hoeveelheid reserve-suffie, gepaard gaande met een uitbreiding van de hoeveelheid musculatuur om te voorkomen dat ik op mijn eigen huid zou trappen.

Wie in mijn archieven kijkt, stuit automatisch op een paar eerdere pogingen om een pact met de zwaartekracht te sluiten, pogingen die uiteindelijk strandden op allerlei flauwiteiten, zoals gebrek aan tijd, de feestdagen, stress, onregelmatig leven, reeds lang geleden geplande vreet-dates en plotsklapse verschuivingen van prioriteiten. Mijn werkgever, die principieel van het standpunt uitgaat dat de enige goeie werknemer een fitte werknemer is, heeft echter in de kelder onder mijn werkplek een volledig ingericht fitnesscentrum laten bouwen, compleet met computergestuurde meuk, stereo met stapels CD'tjes vol hunke-hunkemuziek, perfect ingerichte douches en de hele rataplan. De stap om daar wat mee te gaan doen is feitelijk zo klein dat het op pure onwil zou duiden om hem niet te zetten....

Een zieke geest in een gezond lichaam. Doel niet gehaald? Of halverwege? Misschien is het effect wederkerig en blijkt dat gezonde lichaam een perfect middel om de zieke geest te zuiveren. In ieder geval, mocht dit weblog plotsklaps vervallen tot continue inactiviteit, dan zijn er twee mogelijkheden: Of mijn geest heeft een dusdanige vorm van gezondheid bereikt dat de drain kan worden verwijderd, of ik ben met een acute verknettering van de loopband afgedonderd.

In beide gevallen wordt de wereld er gezonder op, zullen we maar zeggen ....

- Mooie gelegenheid om die kleine regeltjes onderin weer eens in te voeren...