Het Heintje Davids syndroom

Woensdag 18 Mei 2005 at 12:23 pm


Het zal niemand hier ontgaan zijn, maar GJ van Camarados heeft vorige week zijn log -alweer- aan de wilgen gehangen. Als ik terugkijk naar de signalen die hij voor die tijd virtueel en IRL afgaf, lijkt me dat een moeilijke, maar zeer verstandige beslissing. Waar ik persoonlijk wel wat moeite mee heb, is dat ik mij in zijn motivatie -ook in het niet uitgesproken gedeelte- nogal herken.

Ik denk dat iedere weblogger minimaal één keer per jaar een periode heeft waarin hij zich afvraagt waar hij of zij eigenlijk mee bezig is, zo'n periode waarin de lol en de inspiratie een beetje ontbreken en waarin tegen wil en dank in een soort automatisme wordt gelogd, gewoon omdat het er nou eenmaal bijhoort. Vaak zijn het deze periodes waarin webloggers besluiten nemen zoals GJ, al of niet definitief.

Ik ben bang dat ik momenteel in zo'n periode zit. Ruim drie jaar lang ben ik nu al bezig met Suffie. In die tijd zag ik mijn log in functie verschuiven van modieus speeltje, via contactsite, relatief anonieme emotionele uitlaadklep en semi-literaire speeltuin tot een soort muurkrant voor vrienden en familie waarop de laatste ontwikkelingen in het gezin en daarbuiten kunnen worden gevolgd.

En die ontwikkeling stoort mij, omdat ik steeds meer wordt beperkt in wat ik wil en kan schrijven en bovendien het gevoel heb dat ik wel een beetje verteld heb wat ik wilde vertellen. Een warm virtueel oor, een beetje aandacht, allemaal heel fijn en bovendien gratis aangeboden als je bereid bent om die aandacht al of niet semi-anoniem op je log te vragen. Maar dan liever niet tijdens feestjes en verjaardagen en al helemaal niet van mensen voor wie je de ergste pijn liever even verborgen had gehouden.

Kortom: ik ben denk ik even klaar met loggen. Alles is verteld, de verborgen drama's zijn onthuld en de geheimzinnige chemie uit de begintijd is opgelost in het felle licht van de echte wereld. Tijd om (voorlopig) eens even wat anders te doen.

Drama? Nope, wat mij betreft geen snikkende vaarwels of brokken in de keel. Voor hetzelfde geld ga ik volgende week weer net zo vrolijk door, ook ik flikte dat wel eerder. Bovendien heb ik nog zat te schrijven voor andere media, heb ik diverse aanbiedingen liggen om ergens te gast te komen en ben en blijf ik gewoon mail- en MSN-baar. Ik behoef ook geen medelijden, sterkte of schouderklopjes. Ik wilde eigenlijk alleen even kwijt waarom er de komende tijd een serene rust zal heersen.

Anders krijg ik dat bij het eerstvolgende feestje weer ongenadig voor mijn kiezen.....

Vroeg uit de veren

Vrijdag 13 Mei 2005 at 09:24 am


De producenten van "Nederland in Beweging" hebben er goed aan gedaan om naast alle excuusbejaarden een lekker wijf in het sportclubje op te nemen (=niet Olga). Hoewel ik nog steeds geen centimeter meer beweeg dan voorheen ben ik tegenwoordig wel lekker vlot m'n bed uit.

Alarmfase

Donderdag 12 Mei 2005 at 8:46 pm


Vanavond begon ik te beseffen dat ik misschien wel een serieus drankprobleem begin te ontwikkelen. Ik gooi de helft ernaast....

De vlinder en de storm

Donderdag 12 Mei 2005 at 3:59 pm


Gisteren heb ik even gezellig staan babbelen met een jongedame, waarvan ik na enige overpeinzing besloot haar te vragen mijn kind te baren. Niet vanwege een onvervulde kinderwens, genetische verspreidingsdrang, of gewoon uit geilheid, maar gewoon omdat het me wel uitkwam. Nu zag deze dame er niet alleen meer dan prettig uit, maar bovendien was ze duidelijk ontwikkeld, intelligent, grappig en heel charmant. Toch nam ik Vrijwel onmiddellijk daarna een beslissing die een enorme impact zou gaan hebben op mijn leven, de hare, die van de mensen in mijn omgeving en de loop der dingen in het algemeen. Ik besloot het namelijk niet te doen.

Goed beschouwd is het bijna bizar hoe achteloos mensen kunnen beslissen over leven en dood van anderen. Feitelijk benam ik namelijk met mijn laatste beslissing het bestaansrecht van een kind dat anders een compleet en gelukkig leven had kunnen leiden. Alsof je de wereld het kadootje afpakt wat je eerder hebt geschonken.

Als je daar goed over nadenkt, dan gaat die redenatie erg ver! Eigenlijk zou je daarmee het besluit om geen kind te nemen gelijk stellen aan zaken als abortus en euthanasie; het tijdstip en de omstandigheden zijn variabel, maar het resultaat is gelijk: een mens dat er niet is, terwijl het er wel had kunnen zijn. Overdreven? Volg de berichtgeving eens over de geluiden in de politiek om de voortplanting van invaliden en verstandelijk gehandicapten wettelijk aan banden te leggen, de discussie en de conclusies laat ik geheel aan u over!

Mijn zieke geest gaat echter nog verder. Ik geloof dat iedere individu het unieke gevolg is van een ??nmalig samenvallen van plaats, tijd en omstandigheden. Had mijn vader toentertijd eerst zijn tanden gepoetst en dan pas mijn moeder bevrucht, dan had ik niet bestaan. Iets verschoven omstandigheden, een ander zaadje, een andere combinatie van genetische eigenschappen. Ongetwijfeld was er een kind, maar het zou een ander kind zijn geweest dan Uwe Sufheid. Mijn leven zou me zijn ontnomen ten gunste van iemand anders! Ook al zo'n kwestie die een heel ander licht werpt op de vraag hoe onze wereld er uit zou hebben gezien als de papa's van onze JP, onze George, onze Michael of onze Trix eerst nog even waren gaan pissen voordat ze de echtelijke sponde hadden betreden.

Iedere beslissing, hoe onbenullig ook, zet een reeks gebeurtenissen in werking die niet meer te keren zijn, ook niet als je later mocht besluiten die beslissing terug te draaien. Ook ik zou gemakkelijk op mijn laatste beslissing terug kunnen komen, maar dat zou voor het individu wiens leven ik heb ontnomen geen nut meer hebben. Een gemiste kans is namelijk voor altijd verloren.

Aan de andere kant is 'gewoon uit geilheid' soms ook een uitst?kende motivatie.

Vieofdigmud (3)

Woensdag 11 Mei 2005 at 11:01 pm


De laatste keer dat ik een fles champagne opentrok, knalde de kurk zo hard tegen het plafond aan en vervolgens terug op de houten vloer, dat mijn zoon er wakker van werd. De kurk die ik daarvoor liet knallen verwaaide in de wind en eindigde zonder merkbare effecten ergens in het Nuldernauw.

Jaren geleden mocht ik als favoriet stuk schoonfamilie de fles ontkurken tijdens de oud- en nieuwviering. Om mijn positie als toffe peer te bevestigen deed ik dat met veel ?lan en slaagde er dan ook in om de als eregast aanwezige grootmoeder der familie vol op het voorhoofd te treffen, waardoor zij stijl achterover op het parket donderde. Tot een volgende oud- en nieuw binnen deze familie kwam het niet meer.

Boos?

Maandag 09 Mei 2005 at 9:01 pm


Nou...sommige mensen zouden sommige dingen dus niet bij mij moeten flikken...!

Podcumming

Maandag 09 Mei 2005 at 11:39 am


Een -laten we in verband met privacy gevoeligheid maar even zeggen- goede vriendin van me, is sinds kort in het bezit van een iPod. Zij en haar apparaatje zijn onafscheidelijk, een feit dat ik mede aan mijzelf toeschrijf omdat ik doorgaans de daluren van mijn computer gebruik om haar speeltje van nieuwe melodie?n te voorzien. Wat mij echter zorgen baart is het feit dat zij er ernstig genoegen in schept om die oordingetjes ook tijdens het neuken in te houden.

Ooit stond er een cartoon in Het Parool van Peter van Straaten, waarin een wat punkerig gekapte, blote dame enigszins schuchter aan de iets oudere heer die haar onderwijl achterlangs penetreerde vroeg of hij het h??l erg vond als zij ondertussen haar walkman ophield. In mijn opinie stond dit plaatje symbool voor de steeds meer afnemende seksuele verbondenheid door sterk toenemende individualisering binnen de moderne relatie. Ondertussen heb ik echter uit eerste hand moeten constateren dat de bovengenoemde dame beduidend krachtiger, langer, intenser en frequenter klaarkomt als zij een passend muziekje op de oren heeft. En wie ben ik nu eigenlijk helemaal om haar die auditieve prikkel te onthouden?

Uwe Sufheid zou echter Uwe Sufheid niet zijn als er geen voordelen aan deze situatie te behalen vielen. Waar andere mannen zich wellicht af zouden vragen hoe om te gaan met dit aan de techniek verloren gegane stukje controle, aandacht en verbondenheid, vraag ik me juist af welke muziekjes bij wie de beste resultaten opleveren. Uiteraard heb ik het dan niet over slaapverwekkende deuntjes als de 'Bolero' van Ravel of de 'Carmina Burana' van Orff, maar muziek die mensen individueel op onderbewust niveau prikkelt tot optimalisering van hormonale processen. Dat kan bij de ??n iets van Norah Jones, Dido of Seal zijn, maar er zullen er ook wel zijn die behoorlijk opvochtigen van Rammstein, I Am Kloot of Godworst.

In dat kader ben ik benieuwd naar uw ervaringen. Welke muziek heeft u tijdens de daad het liefst op de oren? Wellicht kan ik deze wetenschap gebruiken om mijn kennissenkring eens wat anders te benaderen. Ik heb ondertussen namelijk al gekkere Podcasts gehoord....

Wanhopige oproep

Zondag 08 Mei 2005 at 3:28 pm


Mocht er iemand in de omgeving van Almere in het bezit zijn van drie escargot-tangen, dan zou deze mij een groot plezier doen door ze vanavond aan mij uit te lenen. Ik ben de mijne namelijk kwijt en Kleine Suffie heeft bedacht dat er in Huize Suffie vanavond in het kader van moederdag slakken dienen te worden geconsumeerd.

Wellicht zijn de exemplaren die ik in bezit had bij de verhuizing van vorig jaar in ongerede geraakt, hoewel het ook heel goed mogelijk is dat ze, gezien eerder uitgevonden alternatieve toepassingen, elders in huis zijn opgeslagen. Heeft u er wat te leen? Ik kan u in dat geval verzekeren dat ze gebruikt zullen worden voor het eten van slakken. En bent u daar niet van overtuigd, weet dan in ieder geval dat geen enkel geleend bestek dit huis verlaat zonder de vaatwasser van binnen te hebben gezien...!

Poppenkop

Zaterdag 07 Mei 2005 at 11:34 pm


Onder alleenstaande heren schijnt de Real Doll het tegenwoordig goed te doen. De Real Doll is een anatomisch levensechte pop die geen moeder heeft, nooit ongesteld is of hoofdpijn heeft en ook niet met dure hapjes of een goed gesprek behoeft te worden opgewarmd. De Real Doll wordt op maat gemaakt volgens opgegeven specificaties, voelt warm en levensecht aan, ligt indien gewenst altijd met de benen wijd en is nooit te beroerd om te pijpen. Enige nadeel is dat je in het laatste geval wel zelf het hoofd heen en weer moet bewegen.

Al enige tijd verdenk ik de Plusmarkt in Almere Buiten ervan dat ze een meer geavanceerd type van deze pop als kassi?re in gebruik hebben. Zo'n juf die net iets t? onecht is: iets te veel babyvet, iets te veel rouge op de wangetjes, iets te lange wimpers en iets te grote wolken van uitgesponnen, blonde haren. Met de oprechte glimlach van een ongestelde cheerleader, schuift ze met overdreven sierlijke bewegingen de boodschappen over de scanner heen. Onderwijl knippert ze demonstratief met haar aangezette ogen en zegt n?t iets te luid, te langzaam en te goed gearticuleerd: "Goedenmiddag mijnheer, wilt u ook koopzegeltjes? Wilt u de bon misschien? Dan wens ik u nog een heel fijn weekend toe. Tot ziens, mijnheer!"

Na mijn eerste confrontatie met dit wezen, geloofde ik enige tijd in 'Stepfort daughters' en zocht ik dagen lang naar reusachtige peulen onder mijn bed. Nu weet ik beter: de perfecte andro?de, met uitstekende manieren, een prettige, neutrale en daardoor inwisselbare uitstraling en ongebonden aan CAO's, loonafspraken en Arbowetgeving.

Maar waar houdt die perfectie op? Een Real Doll is lichamelijk perfect gereconstrueerd omdat daar haar toepassingsgebied ligt. Maar een elektronische kassi?re, die gebouwd is om lief te lachen en met klanten te communiceren, heeft die behoefte aan enige vorm van realisme onder haar kleren? Oftewel: zit er in haar broekje iets wat ze toch niet gebruikt? Het vervelende is dat deze vraag me obsedeert, en dat is tamelijk genant als je je boodschappen voor het weekend staat af te rekenen.

Nog vervelender is echter dat ik vanmiddag de verleiding niet heb kunnen weerstaan om haar te vragen haar hoofd een keertje heen en weer te bewegen...

Bob roeleert grote tijd

Donderdag 05 Mei 2005 at 1:25 pm


Voor wie het interesseert deze keer bij wijze van hoge uitzondering een klein stukje techtalk. Grote Weblog Guru Bob is namelijk bezig met de alfa versie van Pivot 1.3 en Uwe Sufheid heeft zichzelf genegen gevonden om daarin mee te testen.

Wat mij betreft is de meest spectaculaire toevoeging de ingebouwde moblogfunctionaliteit, die ik dan ook onmiddellijk in gebruik heb genomen (zie rechts). Voor wie dat ook wil even een tipje: in de huidige versie gooit een moblogpostje je hele layout door elkaar omdat de koppeling naar je CSS file niet helemaal klopt. Zit in je template de absolute URL naar je CSS-file neer in plaats van de template_dir tag en dat probleem is opgelost.

Update: Heb ik die bende bijna in ??n keer goed aan de praat, wil die k****telefoon ineens geen MMS'jes meer naar emailadressen sturen...!!

Mantra voor intimi

Donderdag 05 Mei 2005 at 11:33 am


"..."

(voor intimi, zei ik toch??)

Spelbrekers..!

Woensdag 04 Mei 2005 at 10:40 am


Hierbij vervloek ik de weergoden voor eeuwig met een hardnekkige, dermatologische aandoening.

Een kwestie van smaak

Woensdag 04 Mei 2005 at 09:41 am


Even een vraagje tussendoor, speciaal voor de heren: poetst u uw tanden doorgaans voor of liever na het beffen? Het lijkt een vraagje van niets, maar de praktijk leert dat over deze kwestie in de meeste huishoudens te weinig wordt nagedacht, met alle gevolgen van dien.

Over de combinatie lichaamshygi?ne en seks bestaan vele standpunten. Nummer ??n pakt graag een douche vooraf, terwijl nummer twee liever achteraf even onder de warme straal kruipt. Nummer drie pakt zowel voor als na de copulatie een stortbad en nummer vier neemt genoegen met de reguliere dagelijkse lichaamsverzorging van zichzelf en zijn partner. De denkwijzen van nummer vijf en verder zal ik maar u besparen.

Toch dient ook de combi kut en tanden qua properheid serieus te worden genomen en daarin spelen vele factoren een rol. Zo ken ik weinig vrouwen die bij de knuffelfase voorafgaand aan of volgende op de daadwerkelijke cohabitatie liggen te wachten op een vent die vreselijk uit zijn bek walmt naar bier, shoarma, tabak of kut. Dat betekent dus poetsen en daar is op zich niets mis mee.

Tandpasta heeft echter een desastreuze uitwerking op de smaakpapillen. Dat behoeft geen betoog, iedereen heeft wel eens de fout gemaakt om na het poetsen een glas sinaasappelsap proberen te drinken. En aangezien de prikkelende factor van de cunnilingus voor de uitvoerende partij grotendeels door smaak wordt bepaald is de vraag of het vooraf borstelen wel zo'n goed plan is een terechte. Anderzijds blijkt de in de tandpasta aanwezige menthol een sterke clitorale prikkeling teweeg te brengen, vergelijkbaar met de vele in de seksindustrie verkrijgbare stimuli, hetgeen de ontvangende partij onmiskenbare voordelen biedt.

Steeds meer fabrikanten van tandpasta komen met smaken op de markt die afwijken van de traditionele menthol-varianten, zoals aardbei of citroen. Bovendien schijnen de meer verzorgende tandpasta's mineraalzouten te bevatten, hetgeen volgens mij een uitgesproken kutsmaak zou moeten opleveren.

Voor wie hier een heldere en sluitende conclusie had verwacht: ik ben er nog niet uit. Zoveel vragen: wel of niet poetsen, ervoor of er na, welke tandpasta of welk mondwater. Nu wil het geval dat ik in de komende periode tijd over heb om mij eens nader op deze kwestie te werpen. En dat moest ik misschien, uiteraard geheel tot heil der mensheid, maar eens doen.

Uiteraard kan zo'n onderzoek, gezien de statistisch vereiste representativiteit, niets uitsluitend binnen mijn sociaal netwerk plaatsvinden. Vrijwilligsters voor een testgroep, een controlegroep en een dubbelblingroep kunnen zich dan ook op de gebruikelijke wijze per mail aanmelden. De mensheid rekent op u.

Pure Lef

Woensdag 04 Mei 2005 at 08:36 am


Hoe gemakkelijk kan je het zo'n telefoonverkopertje maken? Allereerst noem je ??n merk: Nokia. Dan de minimale specificaties die je bedacht had: in ieder geval Blauwtand voor de communicatie met je headset en andere randapparatuur, dan een ingebouwd cameraatje voor het mobloggen, een compact en makkelijk toetsenbordje, een goed beeldschermpje, een compact formaat, lange stand-by tijd en een agenda. Binnen no-time heeft de enthousiaste knaap een leuk modelletje voor je uitgezocht en vlak voordat je de winkel uitloopt wijst hij je nog even op een zelfde modelletje, maar dan met zo'n handig joy-stickje. Die laatste neem je mee, maar als je thuis met je nieuwste speeltje aan de slag wilt, blijkt precies die meest essenti?le specificatie te ontbreken: Blauwtand.

Of we hebben hier te maken met een dijk van een verkoper, of het joch kent geen angst. Of hij wist van tevoren al dat hij de dag erop vrij zou zijn...

Verzadiging

Zondag 01 Mei 2005 at 01:10 am


Ik denk dat ik lijd aan koninginneverzadiging, in ieder geval voor wat betreft koninginnedag. Op zich is dat niet zo gek, want ik heb ondertussen voldoende koninginnedagen meegemaakt om verzadigd te raken. Mijn eerste koninginnedagen waren magisch, dagen vol kleur en muziek, straten vol heerlijke spulletjes en mensen. Iedereen was vriendelijk er waren spelletjes, grabbeltonnen en eettentjes.

Toen kwamen de bandjes en zat of stond ik elke koninginnedag op een plein of in ??n of andere tent, met onder me de krakende planken van een wrak podium. Of ik zat met vrienden in de binnenstad gitaar te spelen, vaak te diep in muzikale vervoering om te merken dat de mensen de muntjes uit mijn gitaarkoffer jatten.

In de loop der jaren veranderden dingen. Koninginnedag vercommercialiseerde en werd een feest van de middenstand en horeca. Daarna kwam de betuttelende bureaucratie van de gemeentes, die niet alleen gingen bepalen wanneer en waar onze kinderen hun spulletjes mochten verkopen, maar ook wat we wel of niet op straat mochten eten en op welke plek we ons biertje mochten opdrinken.

Ondertussen is koninginnedag mijn koninginnedag niet meer, doodgegooid als ik ben met beelden van koninginnen, prinsen, prinsessen, hoedjes, jurken, klederdrachten, oud Hollandse spelletjes en verloren gegane ambachten. Met geen stok ben ik de straat op te krijgen, anders dan in de late middag op een terrasje in de leeglopende stad waar ik me dan voeg bij mijn gade en kind, om deze vervolgens met hun tassen vol aangeschafte tweedehands troep en plantjes naar huis te transporteren.

Morgen is het leven weer gewoon en is de krankzinnigheid ten einde. Maar donderdag is het bevrijdingsmarkt. En daar kan ik nou net geen genoeg van krijgen...!!

(Suffie's koninginnedag 2005)

Update: Lieve kinderen, gaan jullie nu weer ergens anders spelen?