Registratie

Woensdag 30 November 2005 at 10:44 am


E-mail: XXXX@XXXX.nl
Serial number: 164B601E-232B436A-AF6FC32D-8118223C
Expire: 2100-12-31

Donders! Hopelijk krijg ik tegen die tijd wel een herinneringsmailtje!

Geknipt voor u

Dinsdag 29 November 2005 at 01:12 am


Te kort en het valt op dat de inhammen terrein winnen, te lang en de strengen grijs beginnen op te vallen.

En wie zei ook al weer dat mannen zich over het algemeen minder druk om hun kapsel maakten?

De scheppende mens

Maandag 28 November 2005 at 09:10 am


De lucht in Huize Suffie is momenteel bezwangerd van een bijzondere vorm van scheppingsdrang en creativiteit. Ik ben namelijk al weer enige weken bezig met het monteren van mijn vakantievideo. En dat draagt een bijzondere verantwoordelijkheid met zich mee.

In een ver verleden stond ik in de wereld van de regionale omroep bekend als een aanstormend televisietalent. Ik voerde zowel camera als regie, bedacht de meest waanzinnige programmaformats, maakte mooie dingen met restmateriaal dat anderen lieten liggen en haalde effecten uit de apparatuur die de bouwers nooit zo bedoeld hadden. Ik experimenteerde, samen met mijn toen nog even bevlogen broeder, met shots van losse lichaamsdelen en onherkenbare porno en samen met hem maakte ik ooit een videoclip die uitsluitend was opgebouwd uit de shots van een singlehoesje van Gruppo Sportivo. En nu ik, vele jaren later, uiteindelijk de stap heb gezet een digitale videocamera aan te schaffen, voel ik weer die druk om mijn zeldzame talenten op dat gebied niet te verspillen aan het domweg aan elkaar plakken van opgenomen beeldjes van spelende kinderen en luchtig geklede dames op een boot.

Dit moet een epos worden dat knaagt aan de bestaande opvattingen over goed en kwaad; een raamvertelling waarin de hoofdpersoon middels flashbacks steeds verder tevergeefs terugkijkt op verdrongen voorvallen in zijn leven, zodat de kijker de voor hem essenti?le gebeurtenissen die hem uiteindelijk hebben gevormd als tussen de regels door moet lezen uit de beelden die hij dus niet te zien krijgt. De kijker moet zich wanen in een achtbaan in een bizar landschap, waarin zeldzaam geluk en etherische schoonheid worden afgewisseld met verval en verrotting. Het geweld moet bloederig en overbodig zijn, de seks shokkerend maar niet opwindend (oude mensen hebben orale seks onder een brug bij het licht van een flikkerende TL-buis, iets in die trand) en om het juiste gevoel van vervreemding te bereiken zal ik genoodzaakt zijn het grootste gedeelte van de montage met mijn ogen dicht te doen.

Al met al een beste opgave, want als ik naar de beschikbare beelden kijk, voornamelijk spelende kinderen en luchtig geklede dames op een boot, dan zal het venijn van de productie vooral in de ondertiteling moeten gaan zitten.

Een ernstige bedreiging

Vrijdag 25 November 2005 at 8:32 pm




Uwe Sufheid kon wel eens langere tijden afwezig zijn op dit log. Geeft u vooral het hierboven getoonde apparaat de schuld!

Vastbijten in het verleden

Vrijdag 25 November 2005 at 10:46 am


Ineens droomde ik weer van haar, ongemeen levendig en realistisch. Nog vele minuten lang lag ik die morgen op mijn rug, vechtend tegen de opwellende tranen en het bonzen van mijn hart. De dag was verloren en dat wist ik. Ik moest er doorheen, maar wist dat ze nog vele uren de inhoud en loop van mijn gedachtes zou bepalen.

Het was al lang voorbij. We hadden niets meer dat ons bond. Sommige relaties zijn nu eenmaal niet bedoeld om een leven lang te duren, maar lopen af naar een duidelijk en onvermijdelijk afscheid. Zo'n moment laat je achter je, je neemt de herinneringen mee en laat deze vervagen tot alleen de warmte in je hart overblijft.

In het begin reed ik er nog wel eens langs, stiekem glurend door de luxaflex in de hoop nog een glimp van haar lange, blonde haren op te vangen. Maar ik wist dat ik daar niets meer te zoeken had, wist niet eens met zekerheid of ze er nog wel was en uiteindelijk bleef ik weg. En sloot een periode af.

En toen ineens was ze er weer, alsof de afgelopen jaren nooit gepasseerd waren. Koortsachtig zocht ik naar een reden of aanleiding om de droom open te breken. En die vond ik. Volgende week ga ik voor het eerst, deze keer met mijn zoon, naar de orthodontist, in de zalige wetenschap dat hij me ooit vertelde dat het verloop bij zijn assistentes al jarenlang vrijwel nihil was....

The Rabbit Files

Woensdag 23 November 2005 at 01:17 am


Eergisteren was het nog uitgebreid op RTL4: de zaak van de mysterieuze verdwijningen van konijnen in de omgeving van Alkmaar en de al even raadselachtige omstandigheden waaronder sommigen van hen weer in bizarre condities werden teruggevonden. Wat in dat licht wel jammer is, is dat de berichtgeving omtrent deze kwestie tamelijk onvolledig is.

Zo wordt er niets vermeld over de geheimzinnige en onverklaarbare lichtverschijnselen die in die periode zijn waargenomen in de omgeving van Alkmaar. Of dat de plaatselijke flora in de omgeving van de vindplaatsen van enkele konijnen een afwijkende groei vertoont, mogelijk ten gevolge van harde straling. Onbevestigde bronnen spreken over een boer die in een wortelveld wezens heeft waargenomen met grote schijfvormige ogen aan de zijkant van onmiskenbaar buitenaardse hoofden, en met buitenproportioneel grote oren.

Ook geen woord over teruggevonden konijnen met bizarre lichamelijke afwijkingen, vari?rend van brandwonden tot onverklaarbare wijzigingen in de genetische structuur. In enkele konijnen blijken zelfs embryo's te zijn aangetroffen die bij onderzoek met geen enkele bekende, aardse levensvorm overeen kwamen.

Mij is het duidelijk: er staan dingen op stapel die de wereld zoals wij die tot op heden gekend hebben ingrijpend gaan veranderen, een rigoreuze wijziging in ons ecosysteem, misschien zelfs een vanuit de ruimte gemanipuleerde ommekeer in onze revolutie. Bang ben ik daar niet voor, want ik geloof dat wij met elkaar een van buitenaf opgelegde apocalyps kunnen voorkomen. Dat betekent wel dat we bereid moeten zijn tot harde en in sommige ogen misschien zelfs draconische maatregelen, tot stappen die zowel rigoreus als onomkeerbaar zullen zijn.

Maar als we allemaal onze schouders eronder zetten, heb ik er vertrouwen in dat we deze dreiging v??r de kerst nog een definitief halt kunnen toeroepen.

Draagbare spanning

Maandag 21 November 2005 at 9:07 pm


- Dag meneer van de elektronicawinkel!
"Dag meneer de potenti?le klant, wat kan ik voor u doen?"

- Wel, ik heb wat batterijen nodig, van twee tamelijk incourante maten. Kunt u mij daar aan helpen?
"Nou, dat valt te bezien, geeft u de eerste maar even. Mmmm, die heb ik wel op voorraad. Had vroeger een ander typenummer, vandaar dat veel mensen eroverheen kijken. Wordt vaak gebruikt in fotoapparatuur en afstandbedieningen voor deuropeners en zo. E?ntje doen?"
- Doet u maar. Nou zeg, u heeft er wel kijk op!
"Ach ja, dertig haar ervaring, daar steek je wat van op. Ik kan aan een combinatie van batterijen zien wat de mensen er mee moeten. Deze hier plus twee AA'tjes vind je terug in van die kleine auto'tjes met afstandbediening, een andere combinatie zie je vaak in professionele fotoapparatuur terug. Wist u dat ze tegenwoordig zelfs erotische speeltjes hebben die op afstand aan en uit gezet kunnen worden? Vr?ten batterijen, maar schijnen het goed te doen bij romantische etentjes.."
- Meent u dat nou?
"Ja, de wereld wordt steeds gekker. Maar u moest nog een andere batterij hebben?"
- Ehh..nee hoor, zei ik dat dan??

Double fun??

Zondag 20 November 2005 at 1:30 pm


Wellicht onder invloed van een licht prikkelende reclamecampagne van een grote, landelijke grootgrutter, word ik sinds deze week gekweld door een tamelijk prangend vraagstuk: wat is de meerwaarde van een tweeling? En welke rol speelt daarbij het al of niet dragen van dezelfde kledij?

Mijn eerste vriendinnetje was de helft van een identieke tweeling, de andere helft wisselde in diezelfde periode op regelmatige basis lichaamssappen uit met mijn toen vrijwel onafscheidelijke schoolkameraad. Over straat lopen met twee vrijwel identieke meisjes had wel wat, in ieder geval had je altijd bekijks. Extra attractie was daarbij ook vooral dat ons beider gevoel voor detail regelmatig al of niet bewust tekort schoot bij het onderkennen van een behoorlijk verlichte seksuele moraal van de beide dames als het ging om onderlinge uitwisselbaarheid.

Pas jaren na die periode kwamen ineens de vragen: Stel dat ik vreemd zou gaan met de tweelingzus van mijn partner, zou dat dan een verbreding van mijn seksuele en relationele belevingswereld betekenen, of gewoon meer van hetzelfde? Zijn twee vrouwen met vrijwel identieke lijven en vanuit genetisch en situationeel oogpunt onvermijdelijk grotendeels overlappende karakters nu in het voordeel ten opzichte van twee "lichamelijk en persoonlijk unieke" exemplaren, of zullen ze door de buitenwereld altijd worden gezien als "de helft van een stelletje"? Is een tweeling m??r dan de som der delen? Is de helft van een tweeling wel een compleet zelfstandige persoonlijkheid, of hebben ze elkaar altijd nodig om een functionerende eenheid te vormen?

In de media lees en zie je veel over de 'bijzondere band' die tweelingen onderling schijnen te hebben, een band die soms bijna metafysische vormen aan kan nemen, tenminste als je diezelfde media mag geloven. De Sufste Familie van Nederland wijdde zelfs een complete -en tevens heftig gemanipuleerde- spelshow aan het fenomeen tweelingen en hun overlappende karaktertrekjes; niet echt ontwikkelingen die stimulerend werken op de erkenning van de unieke persoonlijkheid van individuele leden van een meerling. Daar schijnen namelijk veel tweelingen onder te lijden: het continu moeten ervaren dat je bijzonder bent omdat je een kopie bent van je broer of zus! En dat begint al als kind, als je moet accepteren dat je altijd dezelfde kleertjes aan hebt als je broer of zus; omdat het zo schattig staat, omdat het zo leuk is om de buren of de familie in verwarring te brengen of domweg omdat de plaatselijke textielboer setjes in de aanbieding heeft. Voor je het weet ben je geen broertjes of zusjes meer, maar DE tweeling, een eenheid waarvan de afzonderlijke componenten niets eigens meer hebben. Ik hoor het wel eens zeggen: veel tweelingen schijnen individueel pas echt tot wasdom te komen als ze een tijdje gescheiden zijn van hun andere helft, en zelfs dan vaak pas na een pijnlijk en langdurig bewustwordingsproces.

Mijn vriendinnetje en haar zus leven ondertussen al weer heel lang gescheiden, een situatie waarin ik ze misschien niet eens zou herkennen. De ??n woont in de omgeving van Leiden, de andere in Flevoland, al dan niet met hun eigen echtgenoten en hun eigen kinderen. Ik zou ze wel weer eens willen zien, willen spreken, willen aanraken. Maar dan niet meer in dezelfde kleren. Sterker nog, doe maar helemaal zonder! Wellicht dat ik dan na enig onderzoek zelf kan concluderen of die gelijkvormigheid enige meerwaarde oplevert..!

Moedeloos moment

Zondag 20 November 2005 at 12:27 pm


Op het moment dat ik vanmorgen in mijn dromen op het punt stond om antwoord te krijgen op alle mij prangende vragen des levens, stapte mijn zoon de slaapkamer binnen met een bak koffie en een stroopwafel.

Toen hij enkele ogenblikken later verongelijkt de kamer uitliep, verzon ik er dan ook prompt eentje bij...!

Uitje

Woensdag 16 November 2005 at 6:26 pm


"Hmmm...hoe had jij de komende dagen gedacht door te brengen??"
- Wel, als we aankomen in het hotel gaan we ons eerst vol laten lopen in de bar en daarna uitgebreid dineren. Daarna nemen we een afzakkertje, gaan vroeg naar onze kamer en neuken ons helemaal te pletter!
"Oh?"
- De volgende dag slapen we een gat in de dag en gaan daarna uitgebreid ontbijten. Dan gaan we heerlijk met een bak koffie in de foyer hangen en daarna een stukje wandelen in de omgeving. Als we terug zijn zoeken we de bar op en nemen weer een drankje, daarna weer uitgebreid dineren, uiteraard gevolgd door een afzakkertje. Vervolgens zoeken we onze kamer op, gaan uitgebreid in bad en neuken ons weer helemaal Vrij Van Dienst.
"Uhuh.."
- Dan slapen we lekker uit, gaan weer uitgebreid ontbijten en daarna is het al weer tijd om uit te checken.
"Mmmm..., ik had eigenlijk een iets ander programma in gedachten..."
- Hoezo? Geen zin om te wandelen...??

Dubbele bodem

Dinsdag 15 November 2005 at 07:43 am


Leven-sloopregeling????

Reloaded again!

Maandag 14 November 2005 at 5:27 pm


Sommige sociologen en psychologen spreken over het Kuifje-effect, ik hou het erop dat je de goeie dingen des levens niet moet willen veranderen...!!

Blij...!

Zaken zijn zaken

Zaterdag 12 November 2005 at 12:26 pm


Dan is het boek weer weg, dan het paard weer ziek. Dan verdwalen er weer een paar Pieten en dan heeft de stoomboot weer panne. De kadootjes raken weg, de staf wordt gejat, de kadootjesfabriek ligt stil in verband met een staking, de aflevering van kadootjes raakt in de problemen vanwege het gebrek aan dakgoten en schoorstenen, de mijter ligt op de verkeerde boot en de Agenda-Piet heeft zich in de datum vergist.

Zomaar een greep uit de problemen die in de afgelopen jaren vanuit de fa. Sinterklaas in de media terecht zijn gekomen, God weet alleen welke misstanden de media niet eens hebben gehaald. Wil Sinterklaas nog een poot aan de grond krijgen in Nederland dan zijn er nog aardig wat organisatorische hobbels te nemen. Hoeveel Pieten zouden er afvloeien bij een reorganisatie?

Nieuwe romantiek

Vrijdag 11 November 2005 at 1:38 pm


Vlammen, weerspiegeld in de Seine...Prachtig!

Projectmatige aanpak

Maandag 07 November 2005 at 10:35 am


Om een aantal huishoudelijke zaken in Huize Suffie beter te laten verlopen hebben Suffinnetje en ik besloten een aantal processen te defini?ren, waarvan de doelstellingen zijn vastgesteld met behulp van het SMART-model. Dat betekent dat iedere huishoudelijke doelstelling voortaan Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdgebonden dient te zijn. Met betrekking tot de wijze waarop in de keuken van Huize Suffie met lege verpakkingen, schillen, afsnijsels, lege doppen en etensresten dient te worden omgegaan bedacht ik van de week een methodiek die er, vertaald naar het SMART-model als volgt uitzag:

Specifiek:
Iedere ochtend wordt er een schaaltje op het aanrecht neergezet, waarin alle afval, vrijkomende bij het vervaardigen of bereiden van voedsel en dranken, met uitzondering van lege flessen of vloeistoffen, dient te worden gedeponeerd. Aan het eind van de dag wordt deze bak in de reguliere vuilcontainer geleegd en vervangen door een schoon exemplaar;
Meetbaar:
Bij het afsluiten van de dag is de toegelaten hoeveelheid afval die in de keuken, buiten de aangewezen bakken in de keuken mag worden aangetroffen gesteld op nul.
Acceptabel:
Deze maatregel levert het gezin de volgende voordelen op:
- Toegenomen hygi?ne met betrekking tot voedselbereiding en afhandeling daarvan;
- Toegenomen werkruimte in de keuken bij het bereiden van voedsel of andere -al of niet recreatieve- activiteiten;
- Een betrekkelijk kleine inspanning levert een relatief groot resultaat op;
Realistisch:
De logistieke invulling (schaaltjes, afvalcontainer, kraan) is reeds gerealiseerd, de gemiddelde dagelijkse hoeveelheid geproduceerd keukenafval kan moeiteloos -eventueel met tussentijdse lediging- in een schaaltje worden verwerkt en tussen de verschillende bereidingsprocessen door is voldoende tijd om de betreffende handelingen tot het verwijderen van afval, inclusief even een doekje over het aanrecht heen halen, uit te voeren
Tijdgebonden:
Voor iedere cyclus is een tijdsbestek van 24 uur gesteld, de methodiek zal na vier weken worden ge?valueerd en daar waar nodig bijgesteld.

Na een tussentijdse evaluatie van deze methode mocht ik vanmorgen vaststellen dat de hoeveelheid afval en andere zooi in de keuken ten opzichte van vorige week met ongeveer 3,15 % was gedaald, terwijl een 100 % daling als doelstelling was gedefini?erd. Bovendien is de werkbaarheid op het aanracht, door plaatsing van een afvalschaal, eerder af- dan toegenomen. Vooralsnog resten mij thans drie mogelijkheden:
1. De evaluatieperiode afwachten en eventueel tussentijds bijsturen;
2. Doorstappen naar de 'KASTE' en/of 'TOPFIK' methodieken;
3. De hele bende afblazen en gezamenlijk in Huize Suffie afspreken dat eenieder, inclusief en bepaald niet in de laatste plaats mijzelve, z'n teringzooi eens een keertje opruimt!

Help...!

In verwondering

Zondag 06 November 2005 at 09:44 am


Vorige week heeft Uwe Sufheid zich over een aantal zaken in min of meer ernstige mate verwonderd. Bijvoorbeeld over het feit dat een Tsunami volgens de deskundologen mediagenieker zijn dan aardbevingen en dus gelijk ook minder geld opleveren. Of over het feit dat je eind oktober nog in je shirtje op een bootje kan dobberen zonder dat de rijp aan je snor komt te hangen. Of over het feit dat de combinatie goed gekwalificeerd personeel, een brandtechnisch goedgekeurd complex en adequaat handelen toch een score kan opleveren van elf geroosterde illegalen.

Wat mij echter het meest verwondert is het feit dat wielrenster Leontien van Moorsel de afgelopen week fungeerde als lingeriedraagster van het jaar 2005. Een leuk wijf, die Van Moorsel, daar niet van. Maar tenzij zij zich spontaan in mijn slaapkamer meldt om mijn ongelijk te bewijzen, blijft het beeld van ontploffende benen in een zeemleren broek een ernstige blokkade om haar in die hoedanigheid serieus te nemen.

Zaken die per definitie niet samen gaan (2)

Vrijdag 04 November 2005 at 11:54 pm


- Een strooiveld bij het crematorium
- Een hovenier met een bladblazer