Een schild van haren

Maandag 29 Mei 2006 at 4:06 pm


Sinds vorig jaar zomer vecht ik een tamelijk onbenullig, maar behoorlijk hardnekkig arbeidsconflict uit met mijn naasthogere chef. Iedere dag bij de afsluiting van ons ochtendgebed (in onze organisatie zijn engelse termen als 'meeting', 'levelen' en 'breefing' absolutely not-done!) laat hij een misprijzende blik over mijn aanminnige gelaat glijden om vervolgens te bitsen: "Wanneer haal je dat gekke plukje nou eens weg? Moet ik hem er even voor je af trekken?"

Tegenstrijd

Zondag 28 Mei 2006 at 08:03 am


Wederom rilde de wereld....

...ondanks het broeikasteffect!

Maar weer eens een afvraagje

Zaterdag 27 Mei 2006 at 10:43 am


Toen ik gistermiddag tijdens mijn rooftocht over de zolderverdieping tegen een kartonnen doos aanliep, vol Betamax-banden, DCC-tapes en CD-i-schijfjes, vroeg ik mij ineens af of ik in mijn leven doorgaans wel de juiste beslissingen nam.

Kennen en gekend worden

Vrijdag 26 Mei 2006 at 10:47 am


Ik trek de lade onder onze salontafel open en kijk speurend rond in het opvallend opgeruimde interieur ervan. 'Fijn he, als je hem in één keer kan vinden' zegt mijn lief glunderend. Ik kijk haar en zie haar zelfgenoegzaam glimlachen. 'Hoe bedoel je?' probeer ik. 'Ach' zegt ze, 'na al die jaren ken ik je wel een beetje. Ik weet eigenlijk precies hoe je denkt. En zoals altijd weet ik precies wat je nodig hebt en wanneer, en waar je het zoekt'.

Ik kijk haar uitdagend aan. 'Vertel' nodig ik uit. Glunderend gaat ze verder: 'Nou, jij hebt morgen een optreden en dan ga je altijd een dag van tevoren je spulletjes in orde maken. Je hebt net nieuwe snaren op je gitaar gezet en een aantal plectrums verzameld die door het hele huis verspreid lagen. En nu pak je een knippertje en een vijl uit de la om je nagels bij te werken, omdat je met lange nagels niet kunt spelen.'

'Ik ben onder de indruk' antwoord ik. Ze leeft op, als een kind zo blij. 'Lieverd, ik kan je uittekenen' roept ze uit, 'dat krijg je als je een relatie hebt die zo goed klikt als de onze. We begrijpen elkaar met een half woord, soms zelfs zonder woorden. Volmaakte synchroniciteit en perfectie! We sluiten aan als twee puzzelstukjes. Soms schiet ik er gewoon bij vol, zo mooi vind ik dat'. En om de daad bij het woord te voegen veegt ze met haar mouw een traantje uit haar oog weg. 'En daarom' besluit ze, 'heb ik vandaag de lades hier eens flink opgeruimd en gezorgd dat alles netjes op z'n plaats ligt.'

Ik omarm haar stevig en we zoenen. Tien minuten later sluip ik voorzichtig en onopvallend naar het ladenblok naast de CD-kast. Zo stil mogelijk, keurig gemanicuurd nu, maar nog steeds op zoek naar dat rolletje plakband...

Vanilla Sky

Zondag 21 Mei 2006 at 11:36 pm


Fuck Cruise! Maar wat een absoluut briljante muziekkeuze!

Zoiets maakt bijna een film goed...

Even terzijde...

Donderdag 18 Mei 2006 at 12:57 am


Bestaat het vreemdelingenlegioen eigenlijk nog?

Nieuwspraak

Woensdag 17 Mei 2006 at 01:02 am


Het snel wegmoffelen van een kamerlid:

Verdonkerayanen..!

Moederdagfrustratie

Zondag 14 Mei 2006 at 10:52 pm


Zoveel kado's, zoveel liefde....

...en dan nog klagen dat ze hun eigen eieren moeten koken!

Afstand

Vrijdag 12 Mei 2006 at 10:00 am


Vanaf zijn balkon keek hij iedere avond uit over het park, waar zij steevast op het zelfde tijdstip liep om haar hondje uit te laten. In de zomer keek hij dromend naar hoe het licht van de straatlantaarns speelde met haar goudblonde haren en het jurkje dat uitdagend om haar lange benen fladderde, in de winter telde hij haar voetstappen in de sneeuw of bestudeerde de condenswolkjes van haar ademhaling die ze door de strak om haar gezicht geslagen shawl naar buiten blies. En altijd fantaseerde hij. Dat er ooit een dag zou zijn dat hij haar zou durven aanspreken. Dat ze zouden praten en lachen en hij voor het eerst de kleur van haar ogen zou zien. Dat het zou klikken, dat ze af zouden spreken en ontdekken dat ze elkaar al die jaren hadden moeten missen. En altijd sloeg ze de hoek om en ging hij naar binnen om thee te zetten en een blikje voor de kat open te draaien.

En toen liep hij midden op de dag, diep in gedachten tegen haar aan in een drukke winkelstraat. Zij verontschuldigde zich en schoot in de lach toen hij met een beteuterde blik zijn neus wreef. En toen hij haar herkende dacht hij nu of nooit en vroeg of ze koffie met hem wilde drinken. Haar ogen waren grijs, zag hij toen ze tegenover elkaar aan een tafeltje zaten en hun koffie dronken. Ze drukte haar peuk uit in de zich snel vullende asbak en stak een nieuwe sigaret op, onderwijl pratend over het zonnecentrum, haar baantje bij de supermarkt en de haaruitval van haar hondje. Met iets meer vuur vertelde ze over haar avonturen in het weekend en in welke uren en kroegen ze de juiste types oppikte. Ze schamperde toen hij schuchter begon over het laatste boek dat hij had gelezen en toen viel het stil. Ze drukte haar laatste peuk uit en stond op. Ze moest nog ergens heen, zei ze. En ze drukte hem een kaartje in de hand met een 06 nummer, voor als hij een keertje wilde stappen, zei ze. Toen was ze weg.

Dagen later stapte hij zijn balkon op en zag haar langslopen. Hij keek naar het vertrouwde, goudblonde haar, dansend over haar schouders, en probeerde zich de kleur van haar ogen te herinneren. Even dacht hij aan het kaartje, verfrommeld in de goot voor een koffiehuis, ergens in een grote winkelstraat. Toen keek hij weer op en zag haar de hoek om slaan. Op weg naar de thee kwam de fantasie weer. Dat hij haar aan zou spreken, over de kleur van haar ogen en hoe ze elkaar hadden gemist.

En hij glimlachte, voor het eerst in vele dagen.

Oriëntatie

Woensdag 10 Mei 2006 at 10:29 pm


- Okay, wij liggen elkaar dus kennelijk niet zo. Maar geef nou eens eerlijk antwoord: heeft het voor mij zin om te solliciteren?
"Wil je iets positiefs of iets negatiefs horen?"
- Als ik kiezen mag, doe dan maar iets positiefs...
"Okay: aan het eind van dit jaar ga ik met vervroegd pensioen..."

Verkeerd gehoord?

Maandag 08 Mei 2006 at 11:51 pm


Ondanks de ellende die achter dit postje zit, en het feit dat ik met een aantal mensen bepaald meeleef, kan ik u één verspreking over de situatie niet onthouden:

"Tsurinami..."

Etymologisch relativeren

Maandag 08 Mei 2006 at 11:38 pm


Evengoed voel ik me redelijk thuis tussen de hondsvotten, klaplopers en lummels...

Kwestie van wennen of speelt er wat anders...?

Musical Hints for intimate friends

Maandag 08 Mei 2006 at 7:50 pm


May (Kayak)
Start me up! (Rolling Stones)
I'm on fire (Bruce Springsteen)
Wishing you were here (Chicago)
I hate tot eat alone (10CC)
Supper's ready (Genesis)
Red red wine (Neil Diamond)
Sheep (Pink Floyd)
Piggies (Beatles)
Burger's blues (Jan Akkerman)
Chocolate cake (Crowded house)
Another cup of coffee (Mike & The Mechanics)
Nights in white satin (Moody Blues)

(Maak het verhaaltje zelf af en kleur de plaatjes)

Verstoorde wereld, verstoorde logica

Maandag 08 Mei 2006 at 08:49 am


Kijk, bier met borrelnootjes, da's de ideale situatie. Borrelnootjes zonder bier, da's niks. Da's zoiets als haring zonder graat, grieten zonder tieten en pianospelen zonder vingers. Bier zonder borrelnootjes is slechts weinig beter. Da's zoiets als Radiohead zonder oren, zeilen zonder mast of lezen zonder muziek. Vreemd genoeg is geen bier zonder borrelnootjes, oftewel waarbij dus beide factoren ontbreken en waarvan je zou denken dat het alle eerdergenoemde rottigheid in het kwadraat zou betekenen, een stuk dragelijker.

Volgens mij ben ik nu echt moe en is het nu echt tijd om mijn bedje op te zoeken. Na een glaasje wijn dan. Met een stukje stinkende kaas. Tenminste, als dat er nog is, anders begint het hele circus weer van voren af aan.

Help

Bah...

Zaterdag 06 Mei 2006 at 08:23 am


Ziek! Volkomen ziek! Maar goed, van sommige volkeren kun je verwachten dat ze dit soort stuff hogelijk waarderen...!

Gratis en voornietse tips (1)

Vrijdag 05 Mei 2006 at 2:27 pm


Om te voorkomen dat je tijdens een zomerse dag op het strand voor paal loopt met een witte vlek op je buik is het slim om bij regelmatig gebruik van een zonnebank je geslachtsdelen op steeds wisselende wijze te schikken.

Nog meer te zeiken

Donderdag 04 Mei 2006 at 11:01 pm


Wat ook steekt is dat mijn enige geregistreerde gastlogster -die haar wachtwoord vermoedelijk al lang kwijt is- op méér categorieën mag publiceren dan ik!

Verborgen nieuws

Donderdag 04 Mei 2006 at 11:00 pm


Waar je dus in het nieuws niets over hoort is de in Almere opgedoken buiskapetende bacterie.

Onderzoekers kunnen zich -samen met hun offerte voor kostenvergoeding- per mail melden.

Blauw aan de wal

Dinsdag 02 Mei 2006 at 11:10 pm


Update voor intimi:

Bluurrrrrrrrp!!!!

*hips..*

Gesloten systemen

Dinsdag 02 Mei 2006 at 09:45 am


Omdat de geschiedenis van de cinematografie zich niet beperkt tot Eisenstein, Lang, Bardot of de gebroeders Lumi?re, heb ik mij van de week bijzonder vermaakt met een aantal erotische meesterwerkjes uit de late jaren '70, begin jaren '80. Los van het feit dat hierbij duidelijk te zien is dat de ontwikkelingen met betrekking tot montage, tempo, cameravoering en styling niet stil hebben gelegen, vielen mij twee dingen enorm op: de gedweeheid waarmee de borsten van de dames zich onderwierpen aan de normaal geldende natuurwetten als zwaartekracht en inertie, alsmede de enorme bossen schaamhaar waarmee ze in die tijd rondliepen.

Met name dat laatste intrigeerde me, dat zelfs een actrice als , die in die tijd toch werd beschouwd als de allereerste echte schoonheid binnen het genre, zich manifesteert als een soort assistente van Hans Kaz?n die de verdwijntruck met een bouvierpup niet helemaal goed heeft begrepen. Dan vraag ik me toch af of ik in die tijd ?f met m'n ogen dicht heb lopen rondneuken, of dat de ethische normen op dat gebied zo langzaam zijn ge?volueerd dat we er gewoon in zijn meegegroeid.

Nu ben ik zelf een aanhanger van de theorie van gesloten universa. Dat wil zeggen dat indien er zich twee afwijkingen binnen een gesloten systeem ontwikkelen, dat het dan logisch is om bij het vaststellen van een oorzaak eerst naar het causale verband tussen die twee afwijkingen te kijken. Ook in dit geval is het naar mijn mening logisch om het inperken van schaamhaar bij pornoactrices, zoals dat in de afgelopen jaren heeft plaatsgevonden, af te zetten tegen een andere evolutie: de ontwikkeling in grootte en stijfheid van de tieten van deze dames, zoals die in de loop der jaren duidelijk in dit soort films naar voren komt.

Zelf durf ik de conclusie niet te trekken, ik zou nooit meer naar een vergrootte borst kunnen happen zonder daarna niet eerst luidruchtig mijn keel te schrapen. Maar ??n specifiek geval kan hier niet ongenoemd blijven: als er nu ?cht g??n sprake is van silliconen- of vetinjecties, dan vraag ik me toch ernstig af wat Georgina Verbaan in de afgelopen jaren heeft gedaan met haar afgeschoren schaamhaar...!

Over

Maandag 01 Mei 2006 at 11:28 pm


"Tralidadida, dit is de telefoon van Suf! Tral..." *klik*
-Met mij...
"Hee, met mij! Ik heb een vraagje..."
- Vertel...
"Ik heb eigenlijk een tijdje een goeie elektrische gitaar nodig, voor in dat bandje waar ik in speel..."

- Mja?
"...kan ik er misschien eentje van jou gebruiken? Voor een tijdje dan? Iets wat je over hebt..?"

- Tuurlijk, die Gibson? Of nee, ik denk dat die Telecaster beter is gezien jullie muziekstijl...
"Helemaal goed, kom ik hem van de week even halen... Weet je zeker dat het geen probleem is?"

- Natuurlijk niet, man. Ik gebruik ze toch niet..!
"Fantastisch! Dan zie je me van de week...! See you!"

- Yo! *klik*

En toen kwam het verschrikkelijke besef van wat ik eigenlijk gezegd had...!

/dev/null

Maandag 01 Mei 2006 at 10:03 am


De setting is een vierkant polyester vlot, drijvende op zo'n honderd meter uit de kust, ergens in de golf van Genua. Een zware ketting naar een verbleekte, ooit rode boei moet voorkomen dat ik langzaam wegdrijf over zee, richting Corsica. Ik laat de zon mijn huid drogen, ze laat een microscopisch dun laagje zout achter dat zachtjes weerstand biedt als ik me beweeg. Ik laat me wiegen door het water dat me zacht klotsend tegen de zijkanten van het vlot zoete woordjes toefluistert die verder niemand verstaat, soms verstoord door wat voorbijwaaiende flarden badplaatsrumoer vanuit de richting van het vaste land, maar nooit onverstaanbaar.

Volkomen vrij van blokkades laat ik mijzelf afzinken in mijn onderbewuste. Geen baas die aan me trekt, geen school die op me wacht, geen ouder die mij beperkt en geen lief die me claimt. Ik lig stil, de stroming heeft geen vat op mij. Ik dobber in de richting van mijn toekomst, slechts gestuurd door de draaiing van de aarde. Aan het einde van de reis wacht mij de avond, met vrienden zonder verplichtingen, etend en drinkend onder een mediterrane sterrenhemel vol geuren en beloftes. Even voel ik mijn lippen krullen als ik denk aan de fles Vecchia Romana die van hand tot hand gaat, de muziek op het strand, het meisje waarmee ik vrij zonder ooit verbonden te worden en de nacht die zal volgen zonder mijn leven te belasten.

Dan vervaagt de wereld in een blauwe hemel en bereikt mij het moment dat ik volkomen vrij ben van mijn gedachten. Volledig vrij, zonder te weten dat dit moment eenmalig zal zijn. Een volmaakt leeg hoofd, zonder enig actief bewustzijn.

Zo zou de dood moeten zijn...