Differentiatie

Maandag 20 November 2006 at 9:47 pm


Dat toch niet iedereen in mijn vriendenkring even goed met een Senseo overweg kan!

Onverwacht bewust geworden

Maandag 20 November 2006 at 9:39 pm


Dat je toch iedere verjaardag maar ??n keer viert!

12, 21, 34, 47, 51 of 73! Maakt niet uit!

*Rilt*

Afstand en tijd

Zaterdag 18 November 2006 at 4:53 pm


Dat hij een paar dagen weg moest voor cursus, had hij gezegd. En dat hij inviel voor een collega die plotseling ziek was geworden. Zij had gedwee geknikt en nog een slok genomen van haar koffie. Maar 's avonds, terwijl hij zijn weekendtas in orde maakte, was ze stilletjes naar de garage gegaan en had ze de kilometerstand van zijn auto genoteerd.

In de dagen dat hij weg was had zij gezocht naar een verhuiskaart, waarvan ze wist dat hij die ergens bewaarde. Een kaart van iemand over wie hij nooit wilde praten omdat het al weer zo lang geleden was en het volgens hem nooit iets had voorgesteld. Twee dagen lang brandde de kaart nu in haar achterzak, maar eigenlijk stond het adres al die tijd al onuitwisbaar in haar geheugen gegrift.

Toen hij thuis kwam kuste hij haar, verontschuldigde zich en ging naar bed, moe van intensieve programma dat hij had gedraaid. Toen ze zeker wist dat hij sliep liep ze opnieuw naar zijn auto en noteerde de kilometerstand. Toen nam ze plaats achter de computer, startte een routeplanner op en tikte het adres in dat al zo lang in haar geheugen brandde. Aandachtig bekeek ze het opgegeven aantal kilometers en pakte toen het briefje met de twee kilometerstanden.

Een kort rekensommetje, ze glimlachte droevig. Het was daar vast erg moeilijk geweest om een parkeerplekje te vinden...

Naakt op de vloer

Vrijdag 17 November 2006 at 11:35 pm


Dat je muziekvideo's kan ondertitelen is al lang geen nieuws meer. Wat anders is het als je dat met een doventolk doet...!

Slim Manipuleren

Vrijdag 17 November 2006 at 5:48 pm


Opmerkelijk hoe je de hoeveelheid gasten op je verhaardagsfeestje kunt be?nvloeden door strategisch het moment te kiezen waarop je vermeldt dat je Beertender defect is...

Don da Don Don dada

Woensdag 15 November 2006 at 09:12 am


And in these days
When darkness falls early
And people rush home
To the ones they love
You better take a fool?s advice
And take care of your own
One day they?re here;
Next day they?re gone

Afvraagje (6)

Dinsdag 14 November 2006 at 10:37 pm


Maar nu even serieus: die groene frietjes. Die van haar van Van Moorsel. Met die Shrek-oortjes. Heeft iemand die ??it in een winkel gezien??

Wow!

Maandag 13 November 2006 at 9:54 pm


Dooie dil, koe met suiker, gepocheerde taliban, spinaziekadootjes, lam met geschimmelde kaas, geit in deeg, gevulde koala, verschroeide veestapel, door een gitaar gevlogen duif, fragmentatievarken en Oosters aas. Allemaal typische voorbeelden uit de Suffiaanse keuken. Maar dat ik mezelf ooit een authoriteit zou mogen noemen op het gebied van kippensoep heb ik zelfs in mijn wildste dromen niet kunnen bevroeden...!

Wat nou dipje?

Zaterdag 11 November 2006 at 7:44 pm


Onderzoek heeft uitgewezen dat de winterdip waar veel mensen in deze tijd van het jaar lijden wel degelijk een somatische oorzaak heeft, hetgeen deze vorm van seizoensgeboren somberheid feitelijk dezelfde status verleent als een klinische depressie. Ik weet het niet, feit is wel dat ik van het huidige weer, de buitentemperatuur en de grijze zweem die over alles heen lijkt te zweven, stront- en strontchagrijnig wordt. Maar dat is wat anders dan een depressie, toch?

Toch heb je wel eens van die dagen dat je het idee hebt dat alles in je leven je neus voorbij gaat; de baan waar je op aast is bezet, je kunt het meisje niet krijgen wat je leuk vindt, je wint nooit een prijs in de loterij, je sport je de neten en valt geen flikker af, je hebt wanhopig spijt van minstens een dozijn dubieuze beslissingen in je leven en je komende verjaardag confronteert je ernstig met je eigen stervelijkheid.

In zo'n bui liep ik van mijn auto naar de supermarkt, met een boodschappenlijst ter grootte van een rol behang en zonder een cent contant geld op zak. Koortsachtig zocht ik in mijn portemonnee naar een laatste 50 eurocentstuk voor een winkelwagentje, maar ik kwam niet verder dan een handvol klein koper ter waarde van precies 42 cent. Van zoiets wordt ik dus uiterst kniftig, want 42 cent betekent niet wisselen en dus voor een weeshuis aan boodschappen in zo'n paars kutmandje zien te proppen. Maar depressief? Nah...!

Toen ik langs de winkelwagentjes liep bleek het achterste wagentje te zijn voorzien van een vergrendeling waarvan het kettinkje gebroken was, zodat deze zonder de verplichte tijdelijke donatie van 50 eurocent in gebruik kon worden genomen. Onder normale omstandigheden had ik een gat in de lucht gesprongen voor zoveel geluk, nu slaagde een klein stukje kansberekening er in om mijn initi?le somberheid tot wanhoop te doen omslaan.

Stel dat de kans op een klein bedrag in de staatsloterij 1 op de 10.000 bedraagt en de kans op een grotere prijs 1 op de 100.000. Dan is de kans dat je zowel een kleine als een grote prijs wint dus 10.000 x 100.000= 1 op de 1.000.000.000! Dat betekent dat ik door een kapot winkelwagentje te vinden op het moment dat ik het ?cht nodig had, wat een kans is van misschien ??n op de duizend, de kans op de vrouw van mijn dromen, de baan van mijn leven of de geldprijs waarop ik altijd gehoopt had, met een factor duizend had verkleind! Oftewel, door het ene mazzeltje was de kans op dat andere, zo verschrikkelijk gewenste mazzeltje statistisch gezien vrijwel geheel verkeken!

En dus pakte ik het karretje en duwde het luid kankerend richting supermarkt, alsof zelfs die laatste 42 cent uit mijn zakken in een riool waren geflikkerd. En d?t is dus een depressie....!

Afvraagje (5)

Vrijdag 10 November 2006 at 8:11 pm


Maar waar dacht ik vijf jaar geleden eigenlijk aan als ik in de file naar huis reed??

Goeie raad

Donderdag 09 November 2006 at 11:55 pm


Ga vooral op je gevoel af, maar denk er wel eerst over na...

Lopende zaken

Dinsdag 07 November 2006 at 3:00 pm


Vanmorgen voltrok zich een absoluut dieptepunt in de reeds enige tijd voortdurende bewegingscrisis in Huize Suffie.

Samen met mijn zoon reed ik van mijn huis naar het gezondheidscentrum teneinde met hem een bezoek te brengen aan de huisarts. Toen ik de auto had geparkeerd en ik samen met mijn zoon het pand der verzamelde geneeskundigen binnen wilde lopen, zwaaide mijn lief uit het geopende zolderraam en riep: "Je bent je portemonnee vergeten!"

Volgens mij moet het roer nu echt om...

Teneinde teleurstellingen te voorkomen

Maandag 06 November 2006 at 11:17 am


Mochten er dames onder u zijn die in het komende naseizoen een arrangement geboekt hebben in de torensuite op Huize Suffie, of onlangs een uitnodiging daartoe hebben ontvangen, dan is een kleine kanttekening wel op z'n plaats: indien u geopteerd heeft voor de culinaire variant, of u heeft het inmiddels beroemde viergangendiner bij de uitnodiging aangeboden gekregen, dan dient u er rekening mee te houden dat het daarna met de seks niets meer wordt.

Dat heeft niets te maken met onwil, echtelijke beperkingen of manco's in het arrangement, de oorzaak van deze programmabeperking is puur scheikundig: koolwaterstoffen.

De eerste koolstofverbinding die roet in het eten gooit is ethanol (C2H5OH), oftewel (ethyl)alcohol. Alcohol mag dan ontremmend werken, het verlaagt tevens de mannelijke testosteronspiegel, waardoor het peil van de bekwaamheden en het prestatievermogen van uw gastheer al gauw dalen tot een niveau dat iedere vorm van recreatief verantwoorde lichamelijke interactie al bij voorbaat uitsluit, hetgeen des te frustrerender is omdat datzelfde goedje de testosteronspiegel bij vrouwen, en daarbij tevens het libido, juist verhoogt! En in alle eerlijkheid: een Suffiaanse maaltijd zonder alcohol is ondenkbaar; Allereerst dient er een aperitiefje te worden genuttigd, meestal een mooie Brut of een breekbare Riesling. Vervolgens wordt het voorgerecht -afhankelijk van het menu- vergezeld van een smakelijke Muscadet of een stoere Bourgogne, terwijl de soep wordt geflankeerd door een tongstrelende Pinot Gris. Bij de hoofddis schenkt men vervolgens een stoere Merlot of Pinot Noir en het nagerecht blussen wij in een tongstrelende Muscat of een donkerrode Vintage Port. En uiteraard serveren wij bij de koffie een fraai digestief, zoals zo'n prachtige Cuve? du Cent Centenaire Van Grand Marnier, een heldere Poire Williams Eau de Vie, of een wat meer gebruikelijke Sambucca of Amaretto. Onnodig dus om op te merken dat een volledige rondgang langs de wijnkelder de wederzijdse copulatiedrang niet direct zal bevorderen.

Een tweede koolwaterstof die de pret nog wel eens wil drukken is Methaan (CH4), een gas dat onder meer wordt geproduceerd door in de menselijke darmen levende anaerobe bacteri?n en dat in combinatie met onder meer boterzuur (C3H7COOH), stikstof, onverteerbare -andere- koolhydraten en zwafelverbindingen de atmosfeer onder het dekbed, en daarmee de subjectieve bereikbaarheid van bepaalde edele delen, behoorlijk negatief be?nvloedt. En ook hierin speelt de Suffiaanse keuken, waarin veel gebruik wordt gemaakt van uien, bonen, melkproducten en diverse koolsoorten, een voornamelijk tegenwerkende rol waar het gaat om een onbekommerde geslachtsgemeenschap.

Toch mag u er ter geruststelling rekening mee te houden dat er altijd ??n factor te bedenken is die de bovengenoemde scheikundige beperkingen te boven gaat: chemie! Mocht hiervan sprake zijn, dan zal u ongetwijfeld gevraagd worden of u er ernstige bezwaren tegen heeft om wat later op de avond te eten...

Struikelen over wijsheid

Maandag 06 November 2006 at 09:30 am


Aangetroffen in de reactiedinges van een niet nader genoemd weblog, geplaatst op een niet nader genoemd tijdstip:

"De kadans van het leven. De wilden worden de tammen, de tammen worden de wilden. Volgens mij hebben we allemaal een huizelijke periode. Dat gaat vanzelf over en komt ook op den duur vanzelf weer terug. het ene moment knok je met monsters op de maan, het andere moment publiceer je je kassabonnetje op het internet. Volgende week zit je weer bij een groep piraten die de astroidengordel rondom Saturnus onveilig maken."

Uitslapen

Zaterdag 04 November 2006 at 12:20 pm


Met een klap slaat de voordeur dicht en aansluitend hoor ik het kittige geklik van de hoge hakjes van mijn lief richting bus gaan. De vroege, late zomerzon wurmt zich langs mijn gordijnen en hult de slaapkamer in een donker licht waarin contouren een hoofdrol spelen. Beneden wachten mij de koffie, de laptop, de televisie en de rest van het leven, vandaag gereserveerd voor wat klusjes, een verlaat artikel en boodschappen doen. Ze kunnen wachten...

Uitgebreid rek ik mijzelf uit, mijn armen maaiend door het lege bed tot ik mijn gewrichten hoor kraken en een beginnend krampje in mijn linkerkuit schiet. Als een kat op het sprei van een verlaten bed, bedenk ik mij, terwijl ik een tevreden grijns over mijn gezicht voel glijden. Dan glijden mijn tenen langs een klein stukje textiel dat ergens bij het voeteneinde verdwaald onder het dekbed ligt. Ik schuif het met mijn voet opzij en voel de zachte, warme stof erotiserend langs mijn wreef glijden.

Het lichaam reageert eerder dan de geest. In het spel dat liefde heet, door mij en mijn lief tot de Hand van God verheven, gaat niet zelden een slipje in de woelingen verloren, een onopgemerkt gemis in het heetst van de strijd en vergeten als onze lichamen in??ngestrengeld tot rust komen. En een gevonden slipje vertegenwoordigt het moment, maar ook de herinnering daaraan, en doet bij zijn vondst de lust weerkeren in een lichaam dat weerloos en willoos in de ochtend ontwaakt.

Met mijn grote teen schuif ik het kledingstuk langs mijn andere been omhoog. Ik voel hoe de draak in mijn lendenen tot leven komt, zijn hoofd verheft en de vonken uit z'n kiezen slaat om het vuur van de hartstocht te ontsteken. Aangekomen in mijn lies nemen mijn vingers het over en laat ik mijn hand lijdzaam besturen door de reacties van mijn lichaam. Dan, als mijn vingers de vorm en structuur van het textiel verkennen, spat de euforische zeepbel ineens met een felle flits van bewustzijn uit elkaar.

Een sok! Het is verdomme een sok! Een gele, zie ik, de onderzijde donker van het lopen over een vloer die hoognodig een dweil nodig heeft, met dunne plekken op de hiel en de grote teen. Walgend hou ik het kledingstuk tussen duim en wijsvinger omhoog en herinner mij mijn lief d'r weerstand om met blote voeten over het koude laminaat van de slaapkamer te lopen.

Woedend en gefrustreerd zwaai ik mijn benen uit bed, trek een joggingbroek aan en storm naar beneden. Terwijl de Senseo opwarmt, loop ik naar mijn CD kast en laat mijn vingers langs de doosjes glijden. Geen betere manier om van je agressie af te komen dan lekker hard een stukje opzwepende muziek te draaien. Het worden de Red Hot Chili Peppers, da's altijd ...