Suffie's muziek top 10 2009

Zaterdag 09 Januari 2010 at 9:00 pm


Met ingang van vandaag is Suffie niet meer wat het geweest is. Na bijna acht jaar in wisselende intensiteit te hebben geschreven over barok dooraderde kunstlullen, relationele twijfels en zo'n beetje alles daar tussenin, is het nu tijd om een mooie en veilige combi te maken tussen webloggen en een andere rode draad: muziek. Het leek me een mooi plan om de nieuwe lijn in te zetten met een mooi lijstje van muzikanten en bands die in 2009 iets in mij hebben losgemaakt (ongeacht wat):

Owl City - Als je kans ziet om een aanstekelijk popliedje (Fireflies) te bouwen, louter gebaseerd op analoge synthesizerklanken, zonder te vervallen in techno of new age, dan verdien je aandacht. Bij deze dus. De tijden van PhD herleven...

Moke - Dan ben je toch een aantal jaren gitarist geweest in misschien we de meeste tegendraadse, Nederlandstalige post-punkband van de afgelopen 30 jaar. Dan trek je nu ineens de ouwe kleren van Liam Gallagher aan, laat het kapsel knippen van Paul Weller, begint een Britpop-band met een aantal dito klonen, en denkt dan dat je met chagrijnig kijken op persfoto's een cool imago kunt opbouwen. Leuke muziek, maar laten we alstublieft niet over muzikale integriteit beginnen...!

Alquin - Nu de eerste babyboomers de leeftijd van weemoed en nostalgie beginnen te bereiken, zie je ineens allerlei ouwe pophelden uit de jaren 70 en 80 naar de instrumenten grijpen om op classic-rockevenementen nog wat oude lijken op te warmen en zo een graantje mee te pikken van de retro-gekte die momenteel heerst. Alquin kwam ruim 25 jaar na hun opheffing weer bij elkaar en ging gewoon weer door met het maken van uitstekende, nieuwe progrock-CD's die weinig tot geen ouwelullengeur met zich meedragen. Zolang je maar niet naar die koppen kijkt.

Michael Jackson - De King of Pop leerde ons andermaal hoe je perfecte marketing bedrijft: eerst zorg je voor reuring met absurde plannen voor een al even absurde reeks megaconcerten en dan ga je dood! Dát is dus de manier om een ingeslapen carrière nieuw leven in te blazen en de kassa's als vanouds te laten rinkelen! Jammer dat hij er zelf niet zoveel meer aan heeft, maar ongetwijfeld doen veel platenbazen een moord voor zo'n artiest. Daar kunnen andere min of meer in het slop geraakte generatiegenoten mooi een voorbeeld aan nemen. George Michael? Prince? Madonna?

Lady Gaga - Gek mens met een rare snaggel en dito kleding. Maakt plastic muziek een doet haar uiterste best om neukbaar te lijken. Ik sla even over, dank u. Aan de andere kant, als je het lef hebt om tijdens een live-televisieshow je eerste hitje in je uppie vanachter de piano te vertolken en daarbij ook nog eens stevig overeind blijft, dan heb je wel ballen! Of was dat nou juist het probleem?

Nick & Simon - Leuke Hollandse boys met dito stemmen en muziek die zo af en toe redelijk aanvaardbaar is. Belangrijkste prestatie dit jaar: mij van m'n allergie voor Whamm's 'Last Christmas' af helpen door een kerstliedje op de markt te brengen dat nóg irritanter is. U wordt beiden bedankt.

Snow Patrol - Wat mij betreft hebben deze Schotse lieden afgelopen jaar bewezen op gelijke voet te staan met een reeds gearriveerde band als Coldplay. Zanger Gary Lightbody mist misschien het charisma van een Chris Martin, maar voor mij was 'A Hundred Million Suns' absoluut één van de beste CD's die afgelopen jaar te beluisteren was.

De Zingende Fresia's - Met afstand de mafste smartlappenband van Nederland (op de voet gevolgd door Bertje Doperwtje). Hebben vorig jaar niet zoveel bijzonders gedaan, maar zijn wel dankbaar materiaal om een lijstje mee vol te krijgen.

Paul McCartney - Met z'n 67 jaar is Macca de eerste popbejaarde waarmee nog steeds terdege rekening gehouden dient te worden. De onlangs geremasterde en digitaal opgepoetste Beatles-box bewijst dat hij geniaal was, zijn laatste wereldtoernee dat hij het nog steeds is. Bovendien was hij afgelopen kerstmis de enige artiest waarvan per uur minimaal vier verschillende kersthits op de radio werd gedraaid.

Ilse DeLange - Mocht ik in september voor het eerst sinds vele jaren weer eens mee het podium op. Wát een schatje toch...*zucht*...