Bij nader inzien...!

Zondag 16 Februari 2014 at 3:44 pm


Lieve Mams, ik zou eigenlijk nog eens met je willen praten over bepaalde dingen. Dat levert praktisch gesproken wel wat problemen op want ik ben een bezig man met een druk leven en jouw dood maakt het er ook niet eenvoudiger op. Soms zijn er echter van die momenten waarop je even op dingen terug wilt komen.

Misschien ken je Joske nog. Joske scharrelde met iemand van mijn band maar vond mij eigenlijk leuker. Voor mij was Joske een fee met grote blauwe ogen en lang blond haar, dat dan weer als een waterval van haar schouders stroomde en dan weer als een gouden wolk om haar heen warrelde. Joske had een figuurtje dat mij er vooral in de nachterlijke uren op attent maken dat mijn lichamelijke adolescentie bepaald niet slechts hypothetisch bestond.

Ik deelde mijn gedachten met jou en jij had daar een mening over. Over haar milieu bijvoorbeeld (Amsterdam Oost? Da's niet zo'n beste buurt, jongen), haar afkomst (Wat doet haar vader? Dat is niet ons volk, jongen), onze relatie (dat heet een 'afgelikte boterham', jongen) en haar uiterlijk (een mooie vrouw heb je nooit alleen, jongen). Misschien was het omdat ik je jouw gelijk niet gunde, misschien durfde ik de strijd niet aan of misschien zocht ik onbewust naar een aanleiding om nog jaren lang wrok te koesteren, in ieder geval liet ik toe dat Joske uiteindelijk uit mijn leven verdween. En hoewel ik zielsveel van je hield, zoals een zoon van zijn moeder zou moeten houden, ontzegde ik je vanaf dat moment ieder zicht op mijn emotionele leven, verzweeg ik mijn relaties of pogingen daartoe en paste ik er vooral voor om je ooit nog om advies te vragen.

Vorige week kwam ik Joske tegen in de supermarkt. Ik herkende haar aan haar grote blauwe ogen. Mij herkende ze niet maar dat kon ik haar niet kwalijk nemen want met de bril die ze ophad kon ze nauwelijks meer dan een meter zicht hebben gehad. Haar nu korte, lichtbond haren hadden in de loop jaren de kleur van gebleekt stro gekregen, maar ook overduidelijk de bijbehorende textuur, waardoor je er de luchtstroom van de klimaatbeheersing in kon horen ritselen. In de trui die strak om de vele rondingen van haar bovenlichaam spande zou mijn huidige lief moeiteloos pirouetjes kunnen draaien zonder zich zorgen te maken om haar wolallergie, en toen ze me ter hoogte van de gesneden uien voorbijliep raakte mijn neus ernstig in verwarring over de bron van het aroma dat me bereikte.

Mama, ik heb veel beslissingen genomen in mijn leven. Veel daarvan brachten me wat ik wilde, maar andere pakten totaal verkeerd uit. En hoewel ik nooit de neiging heb gevoeld om achterom te kijken en altijd waarde ben blijven hechten aan de bestaande wijsheden over gedane zaken, begin ik mij nu wel af te vragen hoe bepaalde zaken in het verleden hadden gelopen als ik iets meer van jouw beoordelingsvermogen had kunnen benutten. Want hoewel ik hopelijk nog vele jaren te gaan heb, groeit ook bij het besef dat mijn resterende leven gewoon te kort is om me nog veel blunders op dat gebied te kunnen veroorloven.