Opening van zaken

Zeven reacties

Tevreden keken we naar de enorme wandkast die we net in elkaar hadden gezet, de schroevendraaiers nog in de hand en met de serieuze blik van echte professionals. "Hij is mooi" zei vriend M". "Hij is robuust" beaamde ik. "En ?rg groot!" Vriend M. keek ineens erg bedenkelijk. "Hij is ook erg dicht" zei hij. "En volgens mij zijn we vergeten de greepjes op de deuren te zetten. Hoe krijgen we de boel nou weer open?"

Deze mededeling dempte het enthousiasme enigszins, hij had namelijk gelijk. De deuren waren voorzien van zelfsluitende scharnieren, hadden geen uitsteeksels waar je grip op kon krijgen en in de naden tussen de deuren kon je hooguit je nagels breken. Het probleem was duidelijk: om de deuren te openen moesten er eerst greepjes op en om de greepjes erop te zetten moesten eerst de deuren open. Status Quo, dus...

"Weet je" zei M. "Eigenlijk zouden we iets moeten hebben met een zuignap, dan trek je de boel zo open. Die plaklul met zuignap, waar je laatst op je log over schreef, heb je die bij de hand toevallig?" Vervolgens keek hij me aan met grote, open onschuldige ogen, knipperend achter de glazen van zijn designer-bril.

Deze vraag had impact, in ieder geval op mijn gemoedsrust. Dit weblog bestaat namelijk bij de gratie van een zorgvuldig in stand gehouden evenwicht tussen dagelijkse realiteit en fictieve werkelijkheid, twee werelden die zorgvuldig van elkaar gescheiden zijn door een bewust opgeworpen grijze mist van misleiding en discutabele waarheidsgehaltes. Een scheur in dit kwetsbare membraam zou een versmelting van fictie en werkelijkheid teweegbrengen die ongetwijfeld Suffie's einde zou betekenen.

Goede raad was duur, en dus dacht ik na over een goed onderbouwde reactie. Een ontwijkend antwoord? Een grapje? Niet doen, dacht ik. Hoe geloofwaardig is iemand die op zijn weblog een grote bek opzet, maar om de hete brij heendraait als hij er in werkelijkheid mee wordt geconfronteerd? Dat is zoiets als een politicus die hoog van de toren blaast als hij de media te woord staat, maar in de kamer zijn keutel intrekt als de grond hem te heet onder de voeten wordt. Dan maar liegen? No way! Creatief omgaan met de waarheid is ??n ding, maar jokken zou de integriteit van zowel mij als dit log ernstig kunnen beschadigen. Dan maar de waarheid? Geen optie. Juist het onduidelijke waarheidsgehalte maakt dit log spannend, de eeuwige vraag of iets een eerlijke openbaring betreft, of een volledig losgeslagen zwetsverhaal. De waarheid op tafel zou de demystificatie van Suffie wellicht ernstig katalyseren!

Schaakmat! Dit was een situatie waarin ik niet kon winnen. Ik opende mijn mond in de hoop dat zich spontaan een geniale inval zou openbaren, toen mijn ogen als vanzelf op de oplossing vielen. Nog geen twee dagen daarvoor had ik Suffinnetje gegispt over een in mijn ogen totaal onnodige aankoop: een afwasborstel die je met een zuignap rechtop in de gootsteenbak kon zetten. Nu was het mijn redding...

Met mijn hoofd zorgvuldig in de plooi, plukte ik het ding van het aanrecht, plakte het op de rechterkastdeur en trok deze open, terwijl ik nonchalant opmerkte: "Laat maar, hier gaat het ook mee". Nog geen minuut daarna schroefden we met verhitte hoofden de greepjes op de deuren. Zwijgend, hetgeen me heel goed uitkwam...

Volgende week komt vriend M. langs om de laatste hand te leggen aan een aantal nog liggende klussen, waaronder het vervangen van een loeivast aangedraaide oliefilter van mijn motorfiets. Ongetwijfeld zal ter sprake komen dat de keuze van het juiste gereedschap over het algemeen het halve werk is. En ongetwijfeld zal Suffinnetje de waarheid van deze opmerking volmondig beamen...!

En met het bovenstaande in uw achterhoofd mag u die laatste zin uitleggen zoals u dat zelf graag wilt...

Door Suffie

Zaterdag 22 Mei 2004 te 07:33 am

Geplaatst in Het leven

zeven reacties

  1. Yo Suf!

    Waar fictie eindigt en iets anders begint, zijn zaken veelal waar.

    Mibi

    Mibi

    23-05-’04 08:30

  1. Is dat zo??

    Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    23-05-’04 15:09

  1. Ach….

    Ik heb het ook maar gehoord hoor….

    MIBI

    MIBI

    (E-mail )

    24-05-’04 14:37

  1. Leuk stukje! Zoals altijd.

    Is het niet Membraan?

    Morpho

    Morpho

    24-05-’04 19:34

  1. Ja zeg, zit ik gewoon delen fictie te lezen dus. Geef mij mijn illusie eens terug!

    CiNNeR

    CiNNeR

    (URL)

    24-05-’04 20:37

  1. @Cin: wie zegt dat???? ;-)

    Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    25-05-’04 03:20

  1. Suffie, dat is weer een meesterlijk stukje! En zo echt :-p !

    Sproet

    Sproet

    (URL)

    29-05-’04 12:26

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.