Therapeutisch moment (2)

Zeven reacties

In ??n vloeiende beweging gooide zij haar lange benen over elkaar, haar lange haar achterover en haar kladblok open. De eerste twee bewegingen deden mij zodanig duizelen dat ik van de laatste eigenlijk weinig meekreeg. Toen de zwarte vlekken voor mijn ogen verdwenen waren keek ze me aan, glimlachend maar met ogen vol ongerustheid.

"Ik heb je verslag gelezen", begon ze. "Je hebt in een jaar tijd veel bereikt. Je leven is beter in balans, je doet de goede dingen, neemt initiatieven en komt op voor je belangen. Je neemt tijd voor jezelf en voor je omgeving en er is een stijgende lijn in je tevredenheid." Even zweeg ze. "En toch, als ik je zo zie maak je een wat matte indruk, uitgeblust bijna. Zijn de dingen die je doet wel echt de dingen die je wil doen? Wat heb je nou het laatste jaar allemaal voor leuks gedaan?"

Ik nam een slok van mijn koffie en ging er voor zitten. "Heel veel", zei ik. "Ik ben met mijn gezinnetje naar een vakantiepark geweest en met mijn partner spareribs wezen eten in een strandtentje. Ik ben naar een aantal leuke feestjes geweest van vrienden en zielsverwanten, heb wat optredens gezien en heb zelf ook een paar keer opgetreden. Verder heb ik heel veel op terrasjes gezeten, heb daar met vrienden zitten bomen over het leven, tapas en tepanyaki gegeten met vriendinnen en heel veel ros? gedronken. Ook heb ik een vriendinnetje meegenomen naar de sauna, heb ik twee prima beurzen bezocht, ben ik een paar keer met mijn zoon naar de bioscoop en naar het strand geweest en heb ik met een stel collega's bardames op zitten geilen. Ik ben verbrand op een bouwsteiger, heb muziek uit mijn jeugd beluisterd onder de zonnebank en heb minimaal twee goede vrienden opnieuw verliefd zien worden. Dan ben ik ook nog een dagje wezen varen, heb ik door heel Nederland speeltuinen afgelopen met mijn zoon, ben ik in drie verschillende dierentuinen geweest en heb ik een seksmuseum bezocht."

Ik pauzeerde en zij staarde mij aan. "Maar dat zijn toch allemaal leuke dingen? Wat mankeert daaraan?" vroeg ze. "Niets! Helemaal niets", zei ik. Het zijn allemaal dingen die ik voor geen goud had willen missen, dierbare dingen, die me blij hebben gemaakt of mij het gevoel hebben gegeven dat geluk ook voor mij is weggelegd." Ze keek me niet-begrijpend aan en ik ging verder:"Maar wat ik gemist heb is spanning en opwinding, het onverwachte en het schokkende. Ik mis de roes van hormonen die door mijn lijf heen jagen. De endorfine, de dopamine, de testosteron en de adrenaline. Ik wil op een subtropisch strand liggen, kijkend naar de nachtelijke hemel met mijn hand op de binnenkant van haar dij. Ik wil de wond op mijn arm met een zakdoek verbinden, nadat ik in van een rotswand ben afgegleden. Ik wil vechten met een taxichauffeur omdat hij me wegens dronkenschap uit zijn auto wil zetten. Ik wil er op het hoogste punt achter komen dat ik mijn veiligheidslijn vergeten ben. Ik wil dansen op muziek die ik nooit meer zal horen, in tenten waar ik nooit meer zal komen. Ik wil een agent die met zijn lamp tegen de zijruit van mijn BMW tikt om te vragen of het voor de beide dames ook allemaal vrijwillig is. Ik wil vragen of ze haar eitje de volgende morgen net zo hard wil. Ik wil vluchten via de achterdeur in een shirt dat niet de mijne is. Ik wil niet weten waar ik morgen wakker word. Ik wil Grand Manier uit haar navel drinken en laten vermengen met wat de natuur te bieden heeft. Ik wil dat het dienstertje midden in de nacht wakker wordt en me er aan herinnert dat ik mijn rekening niet heb betaald. Ik wil het uitschreeuwen om wat ik gevonden heb en wakker liggen met een steen in mijn maag om wat ik verloren heb. Ik wil genieten van wat ik wil en niet van wat ik krijg. Ik wil geen stijgende lijn of balans, ik wil pieken om bij te juichen en dalen om bij de janken. Ik wil mijn leven niet laten gebeuren, ik wil het leven!"

Ik zweeg. Ik las verwarring in haar ogen en diverse, onnoembare emoties speelden over haar gezicht. Toen sloeg ze haar kladboek dicht. "Oei" zei ze na enkele ogenblikken. "Dit neemt wel een heel bijzondere wending. Hier was ik niet op bedacht. Ik stel voor dat we de sessie nu even afbreken en op een later tijdstip voortzetten, dan kan ik me daar even wat beter op voorbereiden." Ik knikte en zette mijn koffiemok neer.

We stonden beiden op en ze bukte bij de kast om mijn dossier zoals altijd in de onderste lade op te ruimen. In het voorbijgaan hield ik in en legde mijn rechterhand vol op haar linkerbil. Ik voelde haar lichaam onder mijn vingers verstijven en hoorde hoe haar adem stokte. Zachtjes kneedde ik het zachte maar stevige vlees onder haar strakke broek en liet ik mijn vinger langs de binnenkant van haar dij glijden. "Heb je vanavond wat te doen?" vroeg ik. Even was het stil, toen hervond ze haar ademhaling. Met een lage, iets schorre stem antwoordde ze: "Nog niet...!"

Door Suffie

Vrijdag 28 Mei 2004 te 12:02 am

Geplaatst in Het leven, Seks & Lust

zeven reacties

  1. Typisch geval van het Lubbers-syndroom alhoewel……….het kan natuurlijk ook de penopauze zijn!!

    Opa-Buiswater

    Opa-Buiswater

    (URL)

    28-05-’04 02:28

  1. Beide misschien? Ik ben benieuwd hoeveel dagen hij nodig heeft om hiervan bij te komen… Dat schijnt ook steeds trager te gaan; het herstel…

    Cynthia

    Cynthia

    (E-mail ) (URL)

    28-05-’04 05:22

  1. Doet u nou maar gewoon een terrasje of een bolletje bij de ijssalon, heer Suffie! Dat lijkt mij voor u al emotioneel ingrijpend genoeg! ;-)

    Verbal Jam

    Verbal Jam

    (URL)

    28-05-’04 10:28

  1. Volgens mij zakt ‘ie na die Grand Marnier al weg in een diepe slaap. Op latere leeftijd hakt alcohol er flink in…

    (Pardon, er zie dat er…hips… twee Suffies zijn. het moet dus “volgens mij zakken ze“ zijn… hips)

    Eric

    Eric

    (URL)

    28-05-’04 12:58

  1. NEE! U hebt een midlife-crisis!

    Aliëtte

    Aliëtte

    (URL)

    29-05-’04 19:31

  1. ik vind het een goed verhaal

    lezer

    lezer

    30-05-’04 08:03

  1. @VJ: Ehhh… say when..!!

    @Aliette: Wat? Alweer??

    Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    30-05-’04 09:52

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.