Welkom in de buurt

Zes reacties

Zo'n nieuw huis brengt toch aardig wat voetangels op allerlei gebieden met zich mee. Op het gebied van privacy bijvoorbeeld. Grote ramen zijn leuk, zeker als het er zo veel zijn. Maar als je gewend bent om zonder ernstige maatschappelijke gevolgen in je blote bips door het huis te rennen, zijn enige aanpassingen aan het interieur aan te bevelen. Met name het trappenhuis in ons nieuwe optrekje vormt enig probleem omdat de trappen aan de voorzijde van de buitenwereld worden afgeschermd door twee enorme, glazen panelen die niet alleen uitzicht geven op straat, maar ook op het identieke, zij het gespiegelde huis aan de overzijde.

Zo kon het gebeuren dat ik gisterochtend fris van zin de badkamer uit kwam, in drie lichtvoetige sprongen de trap naar de tweede verdieping slechtte om wat ondergoed uit de droger te rukken en vervolgens met een syncopische huppel de trap weer af te denderen, toen ik plotsklaps oog in oog stond met de overbuurvrouw die in het huis tegenover me kennelijk de zelfde gang had gemaakt. Grote, verschrikte ogen, verstarde bewegingen en een op afstand duidelijk zichtbare vaatverwijding in de gezichtshuid. Al met al voldoende signalen om mij er ernstig van bewust te worden dat ik op dat moment eigenlijk alleen mijn bril droeg.

Wat doe je in zo'n geval? Vriendelijk zwaaien? De trap af stormen en de badkamer induiken? Stijf stil blijven staan en hopen dat ze denkt dat je een replica van een vroege Rodin bent? Het kwaad was nu toch al geschied en ondoordachtheden zouden de schade mogelijk alleen maar verergeren. Bovendien had het erger gekund, ik was allang blij dat ik zo snugger was geweest om alvast mijn haar te kammen. En dus liep ik met een overdaad aan nonchalance de trap af, alsof er niets aan de hand was en verdween uit het gezicht door de slaapkamer in te duiken, waar ik het gebeurde even rustig de revue kon laten passeren.

Mijn vorige buurvrouw was lomp, lobbig en amorf, had de uitstraling van een makreel en doorgaans het humeur van een ton met zuurkool. Geen vrouw om innig of vertrouwelijk bij te worden. Wat dat betreft mocht ze wat mij betreft door het zicht op mijn naakte lijf een acute appelflauwte oplopen, of een oestrogeen-overdosis of volledig en totaal voor de huwelijkse staat verpest geraken. Maar de huidige buurvrouw was een ander verhaal. Blond, jong, rank en vriendelijk, door de bank genomen dus eigenlijk gewoon een lekker ding...

En dus kon ik het eigenlijk niet helpen dat een breed scala aan mogelijke gevolgen door mijn hoofd schoot, vari?rend van de komst van een gecapitonneerde auto van de GGD tot aan onnoembare, lustvolle uitspattingen. Mijn fantasie raakte dan ook volledig op hol toen nog geen twee minuten later de bel van de voordeur ging. Een vluchtige blik om de hoek van het trappenhuis leerde mij dat er geen ambulance voor de deur stond en dat de voordeur van de overburen wagenwijd open stond. Nu is mijn voordeur helaas het enige object in de voorpui waar ik niet doorheen kan kijken, het ding is namelijk van hout. Maar ik was ervan overtuigd dat ik bij opening een blozende buurvrouw met een leeg suikerpotje zou aantreffen.

Met bonkend hart trok ik een shirt over mijn hoofd en trapte een broek aan. In twee stappen was ik beneden en opende de deur. Met fonkelende ogen in zijn bruinverbrande gezicht keek de buurman mij aan, terwijl hij een schalkse lach met blinkend witte tanden liet zien. "Buurman", zei hij met een vette knipoog. "U heeft vast wel even een pijpsleuteltje maatje 21 voor me te leen!"

Ik kwam pas tot rust toen de ambulancebroeder de riemen van de brancard iets losser deed om het infuus in te brengen....

Door Suffie

Donderdag 24 Juni 2004 te 9:12 pm

Geplaatst in Het leven, Seks & Lust

zes reacties

  1. Doekje graag!

    MG

    MG

    24-06-’04 21:53

  1. Toch eigenlijk best wel een verschrikkelijk leuk verhaal. Dank je wel!

    MIBI

    MIBI

    (E-mail )

    25-06-’04 10:20

  1. Haha, ijzersterk, taalmagi?r. Zo goed man, je leest die laatste zin en dan denk je: dat heeft hij helemaal niet meegemaakt, maar het is zijn verbeelding, dat hij dus denkt, stel, ze komen me met een ambulance ophalen, omdat ik heel boos word en zo. Geweldig. Je speelt gewoon met de werkelijkheid.

    Misschien nu ook nog eens iets in het echt mee gaan maken en niet alleen maar in die rare pan van je, dan is het echt af.

    Nico Dijkshoorn

    Nico Dijkshoorn

    (URL)

    29-06-’04 11:36

  1. Nico, jij als geen ander, jij zou toch moeten weten dat mensen die zo actief op het internet bezig zijn als wij in de werkelijke wereld geen fuck meemaken??

    Alleen probeer ik het niet zo uit te stralen, kan jij ook..

    Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    29-06-’04 11:53

  1. Heel leuk geschreven! Heb trouwens meerdere schrijfsels van je met een glimlach beloond!
    Kom zeker vaker kijken en duik je archief eens in.

    Sil

    Sil

    (URL)

    01-07-’04 10:46

  1. Your site is amaizing. Can I share some resources with you?

    leon

    leon

    (E-mail ) (URL)

    16-03-’06 20:17

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.