Noodkreet

Zeven reacties

Je kunt ook te ver gaan, als man bedoel ik. Dat was het eerste wat me te binnenschoot bij het lezen van een tamelijk in het oog springende kop op de advertentiepagina van ons bedrijfsintranet. 'Hoe raak ik haar kwijt?' schreeuwde de kennelijk wanhopige opsteller van de desbetreffende advertentie in de rubriek 'aangeboden' mij toe. En dat schoot me nou net in het verkeerde keelgat.

Laten we vooral realistisch blijven, niet iedere relatie blijkt in de praktijk net zo stevig te zijn als die van ondergetekende. Dat kan ook haast niet anders, gezien het statistische gegeven dat ??n op de drie huwelijken in dit land onvermijdelijk op de klippen loopt. En toegegeven, ook de mijne kende mindere tijden. Maar zelfs in de diepste diepten ben ik nooit zo wanhopig geweest dat ik bij anderen ten rade ging om uit te vinden hoe ik mij het beste van mijn partner kon ontdoen. Dat las ik er namelijk in: wie helpt mij van die snel verzakkende, eeuwig zuurkijkende, salarisvernietigende en nooit lang genoeg pijpende snol af? Welke advokaat brengt de verlossing zonder dat ik opgezadeld word met een levenslange investeringsplicht in de aankoop van haar Gucci-tasjes en tuin-Laven? Wie weet er nog een discrete Oost-europese schoenmaker die haar zo'n fijn paar betonnen zwemvliezen kan aanmeten voor een éénmalig zwempartijtje in het Sloterplas?

Natuurlijk liet ik puur rationeel gesproken in mijn redenatie ruimte over voor een andere betekenis. Misschien wilde de goede man van zijn laatste pup of kitten af, had hij eeuwig last met een indertijd in overhaast aangekochte oldtimer of zocht hij onderdak voor zijn moederzieke en met overdreven klampgedrag behepte dochter. Feitelijk kon het van alles zijn wat mijn zieke geest niet kon bedenken en had ik vermoedelijk gewoon last van een onbewust op een zere plek drukkend referentiekader, dat ik had opgelopen tijdens de mindere tijden van mijn relatie. Maar dan nog de vraag: waarom wilde hij 'haar' zo dringend kwijt en wat dreef hem er toe om die noodkreet zo openlijk neer te zetten op een intranet-advertentiepagina die door vele honderden collega's werd gelezen?

Ik las verder: 'Heeft u last van overbeharing en wilt u daar voorgoed van af? Dat kan...!'

Tief op met je referentiekader! Klemt?nen zul je bedoelen....!

Door Suffie

Zondag 04 Juli 2004 te 11:31 pm

Geplaatst in Het leven

zeven reacties

  1. Een collega met een haar fetisjisme, en dat zo openlijk op het intranet.

    Gooly

    Gooly

    (URL)

    05-07-’04 01:04

  1. Over klemtonen gesproken: waar ligt de klemtoon in de volgende zin? (Vrij naar Heere Heeresma):

    Ja hoor, bieten zijn ook kroten.

    The Gaucho

    The Gaucho

    05-07-’04 06:16

  1. Gooly: sommigen zetten zelfs foto’s met rare kapsels op hun weblog! Echt waar!

    Eric

    Eric

    (URL)

    05-07-’04 11:37

  1. Grappig dat hirsutime menigeen aan het schrijven zet :)

    Kikkertje

    Kikkertje

    (URL)

    05-07-’04 12:48

  1. Een kunstig gewrocht stuk waar ik zeer van heb genoten! :-)

    Verbal Jam

    Verbal Jam

    (URL)

    05-07-’04 14:20

  1. Hm, en hoe freudiaans moeten we dit opvatten eigenlijk?

    CiNNeR

    CiNNeR

    (URL)

    09-07-’04 17:54

  1. Hoe freudiaans moeten we het opvatten dat sommige mensen zich afvragen hoe freudiaans je het op moet vatten?? ;-)

    Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    09-07-’04 20:52

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.