Arbeids-ethos

Zes reacties

Het is leuk als je baas zegt dat je er goed uitziet. Leuker is het als hij zegt dat ze je gemist hebben. Maar het leukst is misschien wel dat hij zegt dat hij blij is dat je er weer tegenaan wil. Minder leuk is dan dat hij vervolgens zegt dat hij jouw werk zolang heeft uitbesteed aan een ander en dat je het zolang maar even met die ander samen moet doen. "Om er weer een beetje in te komen" zegt ie dan.

Als arbeids-ethisch goed onderlegde Nederlander komt dat aan als een brevet van onvermogen, ook al is de gedachte erachter een hele goeie: continu?teit voor het bedrijf en voor de mensen die van mij afhankelijk zijn. Ik hou er echter niet van om met zijden handschoentjes te worden aangepakt. Arbeidsgeschikt is arbeidsgeschikt, en dan ga je er tegenaan. Niet stilletjes achter een bureau een beetje gaan zitten re?ntegreren, maar gewoon op de kamelen met de sabel in de hand. Kein keloel, gewoon doen waarvoor je betaald wordt!

Het vreemde is dat dit voor mij geldt, maar niet voor anderen. Toen ik vlak na het gesprek met mijn baas al ritmisch sissend door het schuren van mijn nylon motorbroek door de gangen van mijn werkplek zwierf, kwam ik een ondergeschikte tegen die al enige tijd aan het herstellen en re?ntegreren was van een ernstig ongeval waarbij ze zowel geestelijk als lichamelijk een behoorlijke opdoffer had opgelopen. Onmiddellijk maakte ik mij zorgen over de tamelijk energieke en drukke manier waarop zij zich door het gebouw bewoog en besloot ter plekke om haar op mijn eerste werkdag eens goed uit te horen over haar herstel en de hoeveelheid hooi die ze op haar vork nam.

Valkuil! Kijk vooral eens naar uzelf en wat minder naar een ander! Volgens mij is dat tijdens de intensieve trainingen die ik heb moeten doorstaan om op mijn huidige positie terecht te komen voldoende door de strot gedrukt! De vraag is dan ook waarom die wijsheid mij zo gauw weer ontschoten is. Feit is namelijk wel dat diezelfde baas mij enige weken daarvoor min of meer het gebouw uit trapte en op de ziekenlijst zette toen ik kwam vertellen dat mijn gezinsomstandigheden mij noopten om drastisch in te grijpen in het door mij gevoerde werkritme. Verzet bleek zinloos. Of ik wilde of niet, ik diende op te donderen naar huis en daar eerst maar eens uit te hijgen, voordat ik een personeelslid of cli?nt zou maltraiteren.

Goede beslissing, denk ik achteraf. Eentje die navolging verdient. Als ik volgende week weer in het zadel klim ga ik eerst eens kijken hoe mijn team erbij ligt. Of ze allemaal wel lekker in hun vel zitten.

Misschien trap ik er wel eentje naar huis....

Door Suffie

Woensdag 15 September 2004 te 11:33 am

Geplaatst in Het leven

zes reacties

  1. mag ik ook zo,n baas ?

    pietje puk

    pietje puk

    15-09-’04 13:58

  1. Goed sociaal beleid.

    De Geus

    De Geus

    16-09-’04 00:11

  1. Inderdaad, voorkomen is beter dan genezen.

    Y......

    Y......

    (URL)

    16-09-’04 12:07

  1. Ja ja, zal de arbodienst ook leuk vinden. In een fictieve wereld ..

    CiNNeR

    CiNNeR

    (URL)

    18-09-’04 02:49

  1. Als je bij een goeie arbodienst zit, heb je dus geen enkel probleem…

    Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    18-09-’04 10:04

  1. Hi you have a nice homepage

    lizbeth

    lizbeth

    (E-mail ) (URL)

    16-03-’06 20:20

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.