Voeder voor de geest

Twee reacties

Wie zijn leven op orde wil brengen, moet doelen leren stellen.. Mens sana in corpore sano, oftewel een gezonde geest in een gezond lichaam, dat leek me wel een aardige. Die gezonde geest is echter wat mij betreft een utopie. Mijn geest werd ooit uitgeleverd met het genetische materiaal van mijn familie, vervolgens verder gevormd door mijn ervaringen en mijn omgeving, en is dus nauwelijks gezond te noemen. Wat dat betreft is de geest niet zieker laten worden een realistischer doel. Feitelijk ben ik daar met dit weblog ook een beetje mee bezig. Zie het als de drain in een kunstmatig opengehouden ontsteking die de pus en andere rotzooi gecontroleerd afvoert, zodat de boel niet ergens anders plotsklaps naar buiten barst. Je kunt het ook zo zien: had ik een gezonde geest gehad, dat was dit weblog ook niet nodig geweest, mag u zelf bepalen wat u daarvan vindt...

Dat gezonde lichaam is een ander verhaal. Behoudens af en toe wat gerommel in rug, oren en longen, functioneert mijn stoffelijk omhulsel over het algemeen naar behoren. Zelfs de bedrijfsfysiotherapeut die mij enige tijd geleden onder handen nam moest uiteindelijk mokkend en schoorvoetend toegeven dat het spierstelsel dat ik al die jaren zo nauwgezet onder lagen reserve-suffie verborgen hield, qua volume en kracht niet al te hard tegenviel. Toch leverde dit onderzoek mij een verbeterpunt op: reductie van de hoeveelheid reserve-suffie, gepaard gaande met een uitbreiding van de hoeveelheid musculatuur om te voorkomen dat ik op mijn eigen huid zou trappen.

Wie in mijn archieven kijkt, stuit automatisch op een paar eerdere pogingen om een pact met de zwaartekracht te sluiten, pogingen die uiteindelijk strandden op allerlei flauwiteiten, zoals gebrek aan tijd, de feestdagen, stress, onregelmatig leven, reeds lang geleden geplande vreet-dates en plotsklapse verschuivingen van prioriteiten. Mijn werkgever, die principieel van het standpunt uitgaat dat de enige goeie werknemer een fitte werknemer is, heeft echter in de kelder onder mijn werkplek een volledig ingericht fitnesscentrum laten bouwen, compleet met computergestuurde meuk, stereo met stapels CD'tjes vol hunke-hunkemuziek, perfect ingerichte douches en de hele rataplan. De stap om daar wat mee te gaan doen is feitelijk zo klein dat het op pure onwil zou duiden om hem niet te zetten....

Een zieke geest in een gezond lichaam. Doel niet gehaald? Of halverwege? Misschien is het effect wederkerig en blijkt dat gezonde lichaam een perfect middel om de zieke geest te zuiveren. In ieder geval, mocht dit weblog plotsklaps vervallen tot continue inactiviteit, dan zijn er twee mogelijkheden: Of mijn geest heeft een dusdanige vorm van gezondheid bereikt dat de drain kan worden verwijderd, of ik ben met een acute verknettering van de loopband afgedonderd.

In beide gevallen wordt de wereld er gezonder op, zullen we maar zeggen ....

- Mooie gelegenheid om die kleine regeltjes onderin weer eens in te voeren...

Door Suffie

Vrijdag 01 Oktober 2004 te 08:51 am

Geplaatst in Rotting en Verval

twee reacties

  1. Ik hou het op de verknettering…….ook dat zit namelijk in de genen!!

    Opa-B

    Opa-B

    01-10-’04 09:13

  1. tja, ik ga toch meestal voor het prinicipe dat je met mate moet sporten.
    Anders is het ongezond voor je lichaam. En mijn geest bepaald de mate…
    Dus dat wordt weer niks doen.

    Y......

    Y......

    (URL)

    01-10-’04 10:53

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.