Bweurkh!!!

Vier reacties

Als het om vieze plaatjes, geurtjes of andere onsmakelijke gewaarwordingen gaat, ben ik best wel wat gewend. Ik kan smakelijk mijn zoutjes blijven knabbelen bij de meest gore zombie-films, eet na een flink bloedige splatter-movie nog gerust mijn broodje shoarma op en zelfs de meest expliciete poep- en plasfilm heeft geen enkele invloed op het functioneren van mijn digestieve systeem. Oftewel, zoals het bekende clich? luidt: ze kunnen op de rand van m'n bord schijten, zolang ze maar niet spetteren.

Een kwestie van gewenning, denk ik. Als je voor je werk regelmatig de zelfkant van de maatschappij doorhuppelt, om maar iets van mijn arbeidsverleden los te laten, wordt je vanzelf mentaal imuum voor zaken als kots, poep, rotting, verderf, bloed, ingewanden, dood, urine en andere doorgaans weinig verheffende onfrisse zaken. Bovendien ben ik qua speelfilms altijd prima in staat geweest om fictie cq. special effects van werkelijkheid te onderscheiden.

Gisteravond ging het toch even bijna mis. Suffinnetje en ik hadden onszelf een cinematografisch avondje beloofd, waarbij wij ons zouden verpozen met het kijken naar de film Minority Report. Nu stond deze film al enige tijd op mijn verlanglijstje, gezien mijn bewondering voor schrijver Philip K. Dick, de inmiddels overleden Amerikaanse schrijver die onder invloed van zijn eigen geestelijke instabiliteit, al of niet in combinatie met geestverruimende middelen, prachtige verhalen schreef vol parano?de fantasie?n, rotting en door depressies aangevreten toekomstbeelden, dus dat kwam goed uit. Veel van Dicks' boeken zijn overigens verfilmd, hetgeen hits heeft opgeleverd als 'Blade Runner', 'Screamers' en 'Total Recall', zij het dat veel van de somberheid en de met paranoia doorspekte oorspronkelijke verhaallijnen het grote publiek niet hebben gehaald.

In Minority Report weet producent Steven Spielberg echter iets van Dicks' fascinatie voor rotting terug te brengen, en wel in de sc?ne waarin de held John Anderton (Tom Cruise) geblinddoekt tracht wat eten uit de ijskast te pakken en zich daarbij vergrijpt aan een totaal door schimmel en bederf overwoekerde sandwich. Als hij direct daarna ook nog eens een slok melk neemt uit een fles die minimaal twee kerstfeesten bewust heeft meegemaakt, laat het effect zich raden. Voor mij was dit in ieder geval te veel. Voor het eerst in mijn leven draaide mijn maag zich gevoed door visuele prikkels spontaan om en het scheelde een haartje of de even daarvoor genuttigde bal gehakt met sperciebonen hadden een tweede leven gekend in de kooi van de cavia's.

Toch is zo'n ervaring goed. Het leert je grenzen te ontdekken waarvan je het bestaan nog niet vermoed had, zoals een kind dat zich brandt aan een kaarsvlam leert zijn omgeving met zorg te benaderen. Ik was er in ieder geval erg blij mee, zoals iedere nieuwe ervaring die leidt tot een verrijking van mijn gevoelsleven mij blij maakt. Ik was een completer mens geworden, met meer begrip en kennis van mijn innerlijke en onderbewuste 'zelf' dan ooit tevoren. Een gevoel dat mij in euforie deed onsteken en de behoefte deed ontstaan om mijn geluk in innige omhelzing met mijn Suffinnetje te delen.

Toen Suffinnetje zo'n anderhalf uur later echter, nog enigszins groen rondom de neus van het toilet afkwam om haar hoofd onder de kraan te steken, was dat gevoel helaas al weer grotendeels verdwenen...

Door Suffie

Maandag 27 September 2004 te 12:09 pm

Geplaatst in Rotting en Verval

vier reacties

  1. Moraal van het verhaal: 1 keer in de maand de ijskast uitsoppen?? :-)

    Opa-Buiswater

    Opa-Buiswater

    27-09-’04 17:05

  1. Bedankt voor de zeer visuele beschrijving… Met mijn werk in de verzorging heb ik al veel gezien en ken ik ook het gevoel van het bord, de rand en het niet spetteren. Toch vermoed ik dat de sperciebonen en de bal gehakt van vanavond anders zullen smaken dan ooit tevoren. Niet beter, maar anders…

    Cynthia

    Cynthia

    (URL)

    29-09-’04 14:48

  1. Een hele goede film, ik kan niet anders zeggen. Niet iets wat ik van Spielberg had verwacht. En al helemaal niet van Tom Cruise.

    The Gaucho

    The Gaucho

    29-09-’04 14:57

  1. Daar heb ik nu altijd zo netjes en verkrampt mijn boeren en winden voor zitten inhouden tijdens onze gezamenlijke etentjes! Als ik dat eerder had geweten…
    Nou ja, volgende keer wordt het dus echt gezellie! ;-)

    Verbal Jam

    Verbal Jam

    (URL)

    30-09-’04 00:49

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.