En er was licht...

Vier reacties

Duizelend sla ik mijn benen over de rand van het bed en laat de slaap enige ogenblikken uit mijn hoofd trekken. De natuur roept. Werktuiglijk tast ik met mijn linkerhand naar mijn bril op het nachtkastje, terwijl ik mijn ogen langzaam aan het donker laat wennen. Dan valt mijn blik op mijn voeten, op het kleedje naast mijn bed. De middelste teen van mijn rechtervoet geeft licht. Het is een zwak licht, dat wel, een blauwgroenige gloed zoals het fluoresceren van sommige lichtschakelaars als het ineens donker wordt. Maar het is wel licht en het komt van mijn teen.

Op zich steekt er weinig kwaad in lichaamsdelen die licht geven, maar het hoort niet en dus bevreemdt het me. In mijn slaapdronkenschap diep ik mijn geheugen uit naar een fysische of chemische aanleiding voor het oplichten van mijn teen. Ik denk aan een reactie van verschillende stoffen, een combinatie van chemicali?n die de huid van het onderhavige lichaamsdeel fluorescent maakt. Ik denk aan het zalfje dat ik gebruik om een schimmelplekje in te dammen, in combinatie met de desinfecterende gel waarvan ik eerder die avond op mijn werk een kwak op mijn tenen morste.

Ik raak enthousiast. Lichtgevende lichaamsdelen! Een doorbraak in de biotechnologie, een absolute topper in de wereld van de lichaamsdecoratie. En zoals bij zoveel natuurkundige ontdekkingen die in het verleden resulteerden in onze huidige natuurwetten, bij toeval ontdekt! Archimedes' bad, Newton's boom en Galvani's kikker, velen gingen mij voor in onverwachte ontdekkingen die de wetenschap veranderden. En straks komt daar bij: Suffie's teen! Het enige wat ik moet doen is exact vaststellen welke chemische verbindingen mijn teen in de afgelopen dagen passeerden en welke reacties deze op elkaar zouden kunnen hebben.

Ik verzet mijn voeten om op te staan en zet mijn bril op. Mijn teen is plots donker en op de plaats waar zojuist mijn voet heeft gestaan projecteert een piepklein gaatje in het gordijn een groenig stukje straatverlichting op het vloerkleed. Hevig gedesillusioneerd besluit ik alsnog te gaan plassen, mij onderwijl afvragend hoeveel van dit soort stompzinnige ervaringen in het verleden hebben geleid tot de vaststelling van allerlei dwaze en niet terzake doende natuurwetten.

Dat konden er best nog wel eens een aantal zijn...!

Door Suffie

Maandag 20 December 2004 te 12:37 pm

Geplaatst in Het leven

vier reacties

  1. Koude kernfusie, supergeleiding bij kamertemparatuur, van die dingen. :-)

    Marvel

    Marvel

    (URL)

    20-12-’04 13:32

  1. Eh, tempEratuur…

    Marvel

    Marvel

    (URL)

    20-12-’04 13:32

  1. Uit ervaring weet ik dat er inderdaad nogal een aantal zijn…… zijn niet altijd de meest prettige ervaringen…..

    Neneh

    Neneh

    (URL)

    20-12-’04 16:54

  1. Wat zou zwaartekracht werkelijk inhouden?

    CiNNeR

    CiNNeR

    (URL)

    21-12-’04 01:46

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.