Weg van hier

Twee reacties

Ongeveer 10 kilometer van de landingsbaan meldt de gezagvoerder doodleuk dat we in verband met het slechte weer terugkeren naar de plaats van herkomst. Ongeveer een uur later bij de incheckbalie vertelt een verrukkelijke brunette ons stralend dat er op de komende vlucht geen plaats meer voor ons is.

Het hotel, dat eruit ziet alsof het in 27 jaar geen regen heeft gezien, blijkt zodanig te zijn verzakt dat mijn koffer spontaan omvalt als ik deze naast het bed neerzet, een natuurkundige manifestatie waar overigens tussen bed en muur nauwelijks plaats voor is. Mij vergaat het, aan het eind van de eerste fles, nauwelijks beter maar gezien de soepelheid van mijn gewrichten blijk ik in gevallen vorm beter tussen muur en ledikant te passen.

De eerste bezienswaardigheid wordt vrijwel volledig aan het oog onttrokken door tentjes waarin goedkope replica's, gemaakt van een legering van blik en karton, voor woekerprijzen aan achteloze toeristen worden verkocht. Taxichauffeurs bieden schreeuwend hun diensten aan terwijl bardames de koffie rinkelend en morsend op het tafeltje smijten, wetende dat ze hun fooi vanwege de hoge prijzen toch wel op hun buik kunnen schrijven. Een straatartiest imiteert een standbeeld en kijkt verstoord op als iemand een muntje in zijn hoed gooit.

Harde muziek. Het meest aanstaarbare dienstertje dat ik ooit heb aangestaard veegt met een natte doek de tafels af terwijl haar nurkse chef haar onverstaanbaar afblaft. Twee straalbezopen patsers laten champagne komen voor twee wanstaltige trafo's met supervrouwelijke gebaartjes en hoog opgetrokken slipjes die maar niet op hun heupen willen blijven hangen. Een dronken ruziezoeker krijgt klappen van een ober die even later verontschuldigend zijn schouders ophaalt als hij nog een glaasje komt brengen.

Toeristen. Drukte. Flarden van leven, zowel plaatselijk als ingevlogen. Onduidelijk, inwisselbaar, multicultureel en herkenbaar. Een beeld dat overal vandaan zou kunnen komen maar geen uitsluitsel geeft over plaats of lokatie.

Een Algerijn met een stokbrood onder zijn arm wordt bijna van zijn sokken gereden door een toeterende taxichauffeur die een verkeersdrempel aan de verkeerde kant passeert. Twee politieagenten kijken verveeld een andere kant uit en zetten even verderop streng kijkend een Hollands Fordje aan de kant.

Ahh... Parijs..!

Door Suffie

Maandag 21 Maart 2005 te 8:46 pm

Geplaatst in Mooi & Warm

twee reacties

  1. En ik was hier niet bij omdat …

    Marti

    Marti

    (URL)

    21-03-’05 20:55

  1. euh..

    Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    21-03-’05 21:42

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.