Eyeliner

Drie reacties

Met haar mooi opgemaakte ogen keek ze hem over haar koffie heen aan. Iets ongemakkelijk haalde hij zijn vingers door zijn ongekamde haren en wreef het laatste beetje slaap uit zijn ogen. Hij lag nog in bed toen ze aanbelde, net als de dagen ervoor. Gisteren met een vraag over een oude tandartsrekening, de dag daarvoor over de katten. Vandaag kwam er geen vraag, zelfs geen inleidend babbeltje over niets. Stilletjes nipte ze haar koffie en keek hem aan, af en toe knipperend met haar aangezette wimpers.

Gisteren had hij het zijn vriendin verteld. Blij was ze niet geweest, wel ongerust. Maar ze begreep wel dat ze geen zeggenschap had over zijn verleden. En dus was ze vandaag weer gewoon naar haar werk gegaan, opvallend bleek en met opvallende tegenzin.

Hij doorbrak de stilte. 'Hoe is het eigenlijk met je?' vroeg hij. Ze haalde haar schouders op. 'Gaat wel' antwoordde ze. 'een kwestie van wennen denk ik. Ik kom om in de vrije tijd, kan in mijn bed blijven liggen zolang als ik wil en de afstandsbediening is de hele avond van mij.' Ze lachte gemaakt. 'De katten missen je', ging ze door.'Ze lopen het hele huis door te miauwen, willen niet spelen en ze willen ook niet eten'. Even was ze stil en haar gezicht verstrakte. 'Eigenlijk valt het mij ook tegen. Het is niet wat ik er van verwachtte' zei ze zacht.

Hij slikte en voelde het bloed uit zijn hoofd wegtrekken. 'Ik moet zo weg' zei hij schor, 'je moest maar eens gaan'. Ze zette haar inmiddels lege kopje neer en stond op. 'Natuurlijk' zei ze. Voordat ze de auto instapte draaide ze zich nog ??nmaal om en keek hem aan. Grote, blauwe ogen, smaakvol omtekend. Vroeger deed ze dat nooit, bedacht hij zich. Toen was ze altijd au naturelle, zelfs die keer dat hij koffie kwam drinken en zij hem wist over te halen te blijven slapen.

'Dag' zei ze en stapte in. En hij wist dat hij zich die laatste blik nog lang zou gaan herinneren. Nog vele jaren lang...

Door Suffie

Zaterdag 26 Maart 2005 te 04:58 am

Geplaatst in Mooi & Warm, Vroegâh

drie reacties

  1. Zo’n mooi triest verhaaltje verdient een grensoverschrijdende prosit. Duveltje?

    frédéric

    frédéric

    (URL)

    26-03-’05 14:08

  1. Op de 1e plaats erg mooi geschreven. Je voelt de ongemak.
    2: en “dag” zeggen was het meest verstandige wat ze kon doen…

    karin

    karin

    (URL)

    27-03-’05 12:18

  1. het ongemak! (ben n paasei!)

    karin

    karin

    (URL)

    27-03-’05 16:07

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.