Kaarten en gleuven

Zeven reacties

Daar sta ik dan, in de gang van het hotel, met een keycard in mijn hand voor twee vrijwel identieke deuren. En ik kan maar geen keuze maken. Was het nu kamer 204 of 205? Mij treft eigenlijk, ondanks het late tijdstip en de niet geringe hoeveelheid genuttigde alcohol, geen blaam. Meteen vanaf het station te snel ingecheckt, koffer naar binnengeflikkerd en de stad in. Te kort binnen geweest om de route goed in mij op te nemen, en welk hotel laat in godesnaam keycards maken zonder het kamernummer erop?

Maar goed, daar sta ik dan. In ernstige twijfel. Achter de ene deur wacht mijn koffer, in het donker en klaar om uitgepakt te worden. Achter de andere wordt een half bed bezet door de medewerkster van ons team die samen met mij incheckte en die niet uitsluitend, doch wel mede door haar anatomische strakheid binnen het reisgezelschap zeer wordt gewaardeerd. Geen straf om daar per ongeluk in licht benevelde toestand bij binnen te vallen, maar afgezien van de schrik ongetwijfeld aanleiding voor kritische vragen vanuit het veld.

Keycards als deze worden vaak in paren of meervouden aangeleverd, wat dat betreft is het ontsluiten van de deur dus ook geen garantie voor een correcte instap. Maar als ik me nou eens verliet op mijn reflexen? Net zoals vingers in staat zijn om autonoom een pincode in te toetsen, zelfs als de eigenaar deze zich niet bewust meer kan herinneren, zou mijn onderbewuste in staat moeten zijn om die ene gang naar mijn kamer instinctief te reconstrueren. Ik maak mijn geest leeg, sluit mijn ogen en haal diep adem. De kaart in mijn hand beweegt naar een deur en verdwijnt in het slot met een zacht geratel van verende kogeltjes. Ik hoor dat de schoot van het slot in de deur springt. Victorie, het is kamer 205!

Opgelucht duw ik de klink naar beneden om naar binnen te stappen, maar dan bedenk ik mij dat er iets niet klopt. Dit ging te gemakkelijk en te snel. En waarom voel ik mijn lichaam in bepaalde regio's zo enthousiast op dit triviale succesje reageren? Ik trek de kaart eruit en drie minuten later sta ik bij de receptie mijn kleine probleem uit te leggen. De receptioniste glimlacht begrijpend en steekt mijn kaart in een lezer die onmiddellijk het juiste kamernummer op een schermpje presenteert: 204...

Als ik naar de lift loop bedenk ik mij dat het fijn is als je onderbewuste en je hormonenhuishouding het beste met je voor hebben, maar een beetje overleg met je rationele ik zo af en toe kan echt geen kwaad...

Door Suffie

Zaterdag 09 April 2005 te 11:58 am

Geplaatst in Seks & Lust

zeven reacties

  1. Inderdaad! ;-)

    karin

    karin

    (URL)

    09-04-’05 12:05

  1. was het goed?

    MIBI

    MIBI

    (E-mail )

    09-04-’05 13:14

  1. Jij met je wifi

    Si

    Si

    09-04-’05 20:07

  1. Wat dus meteen ook wil zegen dat je met een keycard de deur van andere hotelgenoten open kunt krijgen. Hmz, geweldige beveiliging dus …

    CiNNeR

    CiNNeR

    (URL)

    10-04-’05 00:13

  1. Dat moet aanspreken, in bepaalde branches.

    Lawyerzwelgje

    Lawyerzwelgje

    (E-mail )

    10-04-’05 14:53

  1. Ratio heeft al zo vaak de mooiste dingen in de weg gestaan.

    boer biet

    boer biet

    10-04-’05 21:55

  1. Zo’n perfecte kans….niet gegrepen.

    Jammer hoor.

    eddy kledder

    eddy kledder

    12-04-’05 16:57

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.