Terras

Drie reacties

Met glinsterende ogen neemt mijn lief een nipje van haar drankje, onderwijl druk het zonovergoten terras afspiedend. "Ik wil eigenlijk even bij die kraampjes verderop kijken" begint ze opgetogen. "Ik zag daarnet in het voorbijgaan hele leuke dingetjes voor in huis. Kun je me even missen?" Dat kan ik, en terwijl mijn lief overeind springt en wegdraaft richting commercie neem ik een juffrouw in observatie, gekleed in een topje dat zo strak zit dat het lijkt alsof deze met een penseel op haar naakte torso is aangebracht.

En dan begint het: "Meneer, is deze stoel vrij?" Een oudere dame met een veel te korte rok en benen in de kleurschakeringen van Italiaanse schimmelkaas kijkt me verwachtingsvol aan, haar handen alvast maar om de leuning van de zojuist door mijn lief verlaten stoel geklemd. Beleefd zeg ik van niet en teleurgesteld druipt ze af. Nog geen zes seconden later volgt nummer twee: "Is deze stoel bezet, meneer?" Al iets minder vriendelijk knik ik van wel en schuif de stoel iets verder onder de tafel, terwijl ik het halflege glas van m'n lief wat demonstratiever naar de leeggevallen plek toeschuif. Een halve minuut later: "Meneer, is deze stoel soms bezet?" Ik grom bevestigend en hang mijn jasje over de leuning van de lege stoel. Zesentwintig seconden later: "Meneer, deze stoel is zeker bezet?"

Vijtien minuten lang verdedig ik grauwend en grommend mijn territorium en de stoel van m'n lief tegen een oprukkende meute kwijlende en stoelbeluste parasieten die met graaiende vingertjes en steelse blikken op de gewraakte stoel om mij heen draaien en trachten het gewraakte meubelstuk onder de tafel vandaan te trekken. Dan verschijnt mijn lief, als een met goedkope plastic tasjes behangen engel der wrake. In ??n vloeiende beweging mikt zij de tasjes onder tafel, trekt haar stoel naar achteren, ploft neer en neemt een verrukte nip van haar drankje. De meute wijkt teleurgesteld terug en mijn hartslag zakt rustig terug naar een enigszins normaal tempo. "Dat was leuk" kirt ze voldaan, "ik heb allerlei leuke dingetjes gekocht. Ga anders ook even kijken, dan ga ik hier even rustig op adem komen."

Ik leeg mijn glas en sta op. In het voorbijgaan zoen ik mijn lief op haar voorhoofd en trek meteen mijn jasje van haar stoelleuning af. Mijn lief is dol op contacten leggen. Achter mij hoor ik de meute in beweging komen, eerst nog aarzelend...

Door Suffie

Dinsdag 23 Augustus 2005 te 4:27 pm

Geplaatst in Het leven

drie reacties

  1. Was dus ook in dat opzicht een dagje waar de spetters van af vlogen ;-)
    Stom dat ik het gemist heb!

    Marti

    Marti

    (URL)

    24-08-’05 21:18

  1. Ze zijn eigenlijk allemaal behoeftig om een praatje met jou

    Gewoon

    Gewoon

    (URL)

    26-08-’05 08:49

  1. hihihi
    leuk verhaaltje!

    blue

    blue

    (URL)

    27-08-’05 20:55

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.