Hernieuwde liefde

Eén reactie

Zo'n twee weken geleden werd ik ineens overvallen door een allesverterende verliefdheid. Niet zo eentje die kalmpjes groeit en evolueert, maar eentje die onverhoeds als een valse kater in je nek spring en bezit neemt van je lichaam, ziel en persoonlijkheid. En dat dan compleet met roze bril, klonten in je maag en dat heerlijke gevoel van verscheurende gelukzaligheid.

Overigens is de oorzaak van deze mentale onbalans geen wezen van vlees en bloed, maar mijn inmiddels al weer bijna zeventien jaar oude Fender Stratocaster. Al sinds mijn verhuizing vorig jaar stond deze, samen met nog een handjevol andere lotgenoten, keurig in haar gigbag te wachten op hernieuwde muzikale activiteiten. Toen ik haar naar aanleiding van de aankoop van een ander muzikaal speeltje uit de hoes trok, sloeg de vonk andermaal over en ontvlamde als een hete frituurpan in een plostklapse stortbui; Ach, dat halsje! Die vormen! Die heerlijk, felle toon! Die toets waarop mijn vingers zichzelf qua snelheid en souplesse overstegen...! En dan te bedenken dat ik het apparaat een jaar of zeven geleden nog op de brandstapel wilde laten eindigen, omdat ze bromde en kraakte, vrijwel onbespeelbaar was en alleen maar ruimte in nam. Mijn gitaarboer weerhield mij van een onherstelbare misstap en voorzag het ding van nieuwe hardware, waarop ik nog eens goedertierend met mijn hand over mijn hart streek.

En nu was ik als was, een murmelend wrak, een stompzinnig hoop gelukzalige vettigheid...

Gisteren trok ik, misschien ge?nspireerd door de voorgaande gebeurtenissen mijn Fender Telecaster uit de hoes, en raakte prompt in volledige verwarring. Vlinders in mijn buik, weemoed en verlangen, helemaal de weg kwijt; het schizofrene gevoel van een uitgehongerde labrador met tw?? botten in zijn mand! Mijn hart scheurde en de roze wolk om me heen verstikte me. En het werd er niet beter op toen ik me bedacht dat er nog eens drie ongeopende hoezen op mijn zolder op opening stonden te wachten.

Mijn psychologe zei eens dat ik op relationeel gebied licht ontvlambaar was. Welnee, ik ben gewoon een hartstochtelijke hoerenloper!

Door Suffie

Zondag 11 December 2005 te 1:36 pm

Geplaatst in La musique

Eén reactie

  1. Niks zo mooi als je eigen Fender Strat, vraag maar aan Rory Gallagher (als dat nog zou kunnen). Toen hij, bij de gelegenheid van het dertigjarig bestaan van de Strat, een ‘Anniversary Model’ kreeg aangeboden, weigerde hij beleefd met de onsterfelijke woorden: ‘Ik heb al een gitaar.’

    The Gaucho

    The Gaucho

    14-12-’05 13:37

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.