En daar sta je dan...

Geen reacties

Het gebeurde in de supermarkt, voor de koelvitrine van de slagerij. In onverhulde afwezigheid deponeerde ze een pak kippenpoten in mijn wagentje en duwde het ding verder richting zuivel. Uiteraard sprong ik ervoor en maande haar tot stoppen. Uitermate verstoord en ge?rriteerd keek ze mij aan, alsof ze bedacht hoe ze met wagen en al alsnog langs mij heen kon komen. Voorzichtig probeerde ik haar duidelijk te maken dat zij haar kippenpootjes naast mijn doorregen varkenslapjes had neergelegd en dat ik niet van plan was die in haar koekenpan te laten verdwijnen. Een ogenblik keek ze me verbijsterd aan en toen proestte ze het uit in een mengeling van schaamte en pret om haar eigen domheid. Daarbij pakte ze spontaan mijn arm beet en tikte zelfs even met haar voorhoofd mijn schouder aan. Toen ze zich oprichtte om zich te verontschuldigen, zag ik dat ze aantrekkelijk was. Halflang donker haar, grijze ogen en een olijke uitdrukking. Niet echt mooi, dacht ik bij mezelf, maar wel uiterst charmant. Na het uitwisselen van wat beleefdheden, en natuurlijk het terugnemen van haar kippenpoten, ging ze op zoek naar haar eigen karretje. Ik keek haar na.

Twee paden verderop liep ik haar weer tegen het ranke lijf. Ik lachte beleefd en ze antwoordde met een warme glimlach vol prachtige witte tanden. Ze had ondertussen haar karretje weer terug en de kippenpoten prijkten bovenop, comfortabel gelegen tussen twee blikken extra fijne spercieboontjes en een krop sla.

Bij de kaasafdeling stonden we ineens weer naast elkaar. Even keken we elkaar aan. Ik verzon snel een grapje. 'Nou. Drie keer, dat betekent tracteren'. Tot mijn schrik pakte zijn mijn hand vast, die op de handgreep van het karretje rustte, en kneep er zachtjes in. Even keek ze me een paar tellen peinzend aan.'Misschien' zei ze zachtjes, 'moet het wel zo zijn.' En vervolgens liep ze richting kassa, mij in verbijstering achterlatend.

Nu ben ik geen lelijke kerel, maar ook geen Adonis. En het is voor mij hard te geloven dat de eerste de beste ontmoeting zoals deze iets zou kunnen betekenen. Suffinnetje en ik hebben het goed en ik voel me gelukkig. Maar deze gebeurtenis heeft me aan het denken gezet. Of liever, er spelen allerlei spookbeelden in mijn hoofd over die dingen die zouden of hadden kunnen gebeuren. Uiteindelijk heb ik met mezelf afgesproken, zoals het een goede man en vader betaamt, het voorval van me af te laten glijden.

Maar sindsdien ga ik wel liever alleen boodschappen doen.

Door Suffie

Maandag 04 Februari 2002 te 4:26 pm

Geplaatst in Supermarkt Forever

Geen reacties

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.