Karpoelen

Geen reacties

Iedere ochtend stapte hij bij ons in, sloot zijn ogen en doezelde weer verder. En iedere ochtend, als we de brug over het Amsterdam Rijnkanaal naderden, schrok hij geveinsd wakker, blikte wild om zich heen en voegde zich in de conversatie met een luidkeels 'Pijp me, kreng!' Daarna keek hij met zijn grote, bruine ogen ondeugend grijnzend om zich heen, pakte een boterham uit zijn attach?koffertje en voerde de rest van de rit het hoogste woord. Soms reageerden wij met valse verontwaardiging op zoveel seksisme, soms met een wild om ons heenblikken naar eventuele slachtoffers en een enkele keer met de vraag wat hij eigenlijk op zijn brood had. Maar meestal negeerden we hem minzaam, zoals het medestrijders betaamden.

En zo ontwikkelden we in de loop der jaren onze eigen rituelen. Onder de spoorbrug bij Watergraafsmeer kruisten wij onze vingers ter bescherming tegen dreigende zwerfstromen en bij aankomst rekten wij ons bij het uitstappen minutenlang uitgebreid en overdreven uit, daarbij pogend zoveel mogelijk spieren en gewrichten te laten kraken. Iedere acht weken organiseerden we in de nachtdienst 'Gadget Night', droegen clownsneuzen en lichtgevende kerstboompjes op onze revers, zaten elkaar in het gebouw achterna met brandslangen en stookten midden in de nacht de barbecue op in de achtertuin om sat? te eten. Onderweg naar huis haalden we bier bij het tankstation en gooiden de lege blikjes in de vuilcontainer op mijn oprit, omdat de vriendinnen van de anderen niet mochten weten dat er in de auto gedronken werd. Maar alle rituelen vervagen in de loop der tijd, bij ons toen de bedrijfsvoering het niet langer meer toestond dat we samen dezelfde werktijden aanhielden.

De herinnering overviel me toen ik van de week de brug over het Amsterdam Rijnkanaal naderde en ik voelde hoe een brede glimlach over mijn lippen trok. In een opwelling haalde ik diep adem, negeerde het openstaande raampje en brulde: 'Pijp me, kreng!' Naast me klonk een bescheiden toetertje. Een blondine keek me vanuit haar cabrio vragend aan terwijl ze haar wijsvinger tussen haar borsten plaatste. Onbeholpen grijnste ik terug en haalde mijn schouders op. Na een uitnodigend gebaar met haar vingers ging ze voor me rijden en gaf richting aan naar rechts.

Dat had ons met z'n viertjes dus nooit gebeurd...

Door Suffie

Donderdag 31 Augustus 2006 te 10:04 am

Geplaatst in Seks & Lust, Vroegâh

Geen reacties

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.