De weg naar het licht

Zes reacties

Volgens de leer van mijn Guru is het verspilling van energie om je druk te maken over zaken waar je geen invloed op kunt uitoefenen. En dus neem ik gelaten en in alle rust plaats op de vangrail, leg mijn helm, met daarin mijn handschoenen in het gras achter me en observeer in alle rust de file die langs mij heen schuift. Vanuit mijn ongebruikelijke positie zie ik de bestuurders en passagiers in de auto's die mij passeren in een nieuw perspectief. En zij mij vermoedelijk ook..

Ik zoek de ogen van de mensen die achter hun stuur zitten te telefoneren. Sommigen wenden schuldig hun blikken af, anderen kijken onverschrokken terug, uitdagend en provocatief. Een tussen de auto's door laverende mede-motorrijder houdt in en kijkt me vragend aan. Als ik mijn duim omhoog steek groet hij en geeft gas. Een mooie blondine kijkt me vanachter het stuur meewarig aan. In de hoop dat ze stopt en me meeneemt naar kan me niet schelen waar, houd ik mijn hoofd scheef en kijk haar pruilend en zo zielig mogelijk aan. Maar ze rijdt verder en laat me alsnog in de steek.

Dan passeert een bestelauto met daarachter een viskar. Uit Spakenburg, staat erop. De vrouwelijke passagiere wijst schaterlachend naar me, vol leedvermaak om die arme sukkel die zo graag de file voorbijrijdt. In de auto daarachter zwaait een ogenschijnlijk zwaar dementerende, oude dame vol geestdrift naar me, als ware ik de Messias zelf. Als ik welwillend terugzwaai schiet de bestuurster, zo te zien haar dochter, in de lach en werpt een blik vol waarderende verstandhouding in mijn richting.

Het kost de twee heren van de Wegenwacht uiteindelijk bijna een uur om de boel weer draaiende te krijgen. Langzaam en onspannen laat ik de motor tussen de file door rollen, onbewust hopend op een nieuwe ontmoeting met de mooie blondine. Tevergeefs, uiteraard. De rij auto's is lang vandaag, bedenk ik mij, erg lang zelfs. Thuis pak ik nog net een staartje mee van de verkeersinformatie: twaalf kilometer file op de A1 vanwege een ongeval. Een gekantelde viskar...

Tevreden pak ik een flesje herfstbok uit de koelkast. Life stinks..!

Door Suffie

Vrijdag 06 Oktober 2006 te 9:28 pm

Geplaatst in Default

zes reacties

  1. Stond jij niet in de stromende regen?

    svemic

    svemic

    (URL)

    06-10-’06 23:38

  1. Wraak en zoet enzo? (Verse vis stinkt trouwens toch niet?)

    CiNNeR

    CiNNeR

    (E-mail ) (URL)

    07-10-’06 05:02

  1. @Svemic: in die periode viel het met de regen nog wel mee…!

    @CiNNeR: Dat moet je de volgende dag noch maar een keertje vertellen… ;-)

    Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    07-10-’06 09:07

  1. Levensles in de file tijdens motorpech. Prachtiger kan het niet. ;-)

    En die ontmoeting met die blondine zou je als slimmerik beter kunnen vergeten, ze liet je namelijk in de steek!

    karin

    karin

    (URL)

    07-10-’06 09:40

  1. @Suf: ha zo kan ik het ook, de volgende dag is hij al niet meer vers! (Ok ok, feitelijk daarvoor ook al niet maar dan is ie goed gepreserveerd op ijs :))

    CiNNeR

    CiNNeR

    (E-mail ) (URL)

    07-10-’06 15:23

  1. Lamaarwetenwattedoen

    mibi

    mibi

    (URL)

    08-10-’06 08:21

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.