Bier & Chips

Geen reacties

Ik kan me de tijd niet heugen dat ik me heb bezondigd aan een echte, ouderwetse Bier & Chipsavond. De term Bier en Chipsavond zal menigeen enigszins banaal in de oren klinken, maar voor mij waren dit soort evenementen ooit van onschatbare sociale waarde. Bier & Chipsavonden hadden over het algemeen uiteenlopende thema's en de deelnemers waren divers, maar zoals de naam reeds doet vermoeden waren er immer twee constanten die het karakter van de gebeurtenis bepaalden: bier & chips.

De essentie van een Bier & Chipsavond is het ongegeneerd voor de buis hangen, liefst met de voeten op tafel, met een grote hoeveelheid chips binnen handbereik (dipsaus is een pre, maar niet noodzakelijk) en een constante aanvoer van gekoeld bier. De samenstelling van het gezelschap is meestal bijzaak. Met vrienden of een partner is prima, maar ook in je uppie is een Bier & Chipsavond niet te versmaden. Zo heb ik menige Bier & Chipsavond doorgebracht met vrienden, kijkend naar een goed concert, een mooie wedstrijd of een heerlijke slashermovie. Maar ook verschillende vriendinnetjes heb ik mogen inwijden in de geneugten van een fijne Bier & Chipsavond, meestal vol met TV en drank, en steevast eindigend in een dosis rampetampen-onder-invloed.

Fijne herinneringen bewaar ik over de Bier & Chipsavonden die ik alleen voor mezelf organiseerde, met als thema meestal een speciaal voor de gelegenheid gehuurde reeks films. De gehele Starwars trilogie duurde precies drie gezinspakken Smiths en driekwart krat Grolsch, terwijl een reeks Indiana Jones of Scream ongeveer gelijk scoorde. The Blues Brothers en Ghost Busters I en II waren, ondanks de verschillen in lengte, goed voor een halve krat en twee zakken, terwijl ik de director's cut van Blade Runner doorkwam met zes Duvels en drie gezinsverpakkingen wokkels.

In mijn huidige levensritme is het allemaal wat moeilijker geworden. Vrije avonden zijn schaars geworden en worden meestal besteed aan werk dat ik niet af heb kunnen maken, studies, mailen, webloggen, composities en spelen met Kleine Suffie (in wie ik overigens nu al een notoire B & C-ganger meet te herkennen).

De spaarzame momenten die mij nog resten worden door Suffinnetje meestal ingevuld op een manier die wat meer bij onze huidige levensstandaard horen: een flesje Margaux of Chablis met wat pat?, zalm of sushimi, of soms een goed glas Glenfarclas of Laphroaig met een heerlijk kaastafeltje. Geen rampetampen ook op zo'n avond, maar beheerste en langdurige sex, vol lingerie en aandacht voor elkaar. Heerlijk, maar anders dan vroeger...

Ik heb mijn hoop gevestigd op een nieuwe Starwars-trilogie. Film nummer twee is in de maak en ik kan niet wachten.

Mocht ik mij oude ritme qua bier & drank ooit nog terugkrijgen, dan ben ik echter bang dat ik de complete Lord of the rings-trilogie, zoals die er over twee jaar moet liggen, niet zal overleven.

Door Suffie

Vrijdag 22 Februari 2002 te 6:00 pm

Geplaatst in Het leven

Geen reacties

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.