Het heft in handen

Geen reacties

Laat ik het maar even scherp neerzetten: ik ben een stalker. Niet van het type dat dagenlang met een lange regenjas voor je deur staat, hijg-sms'jes stuurt of nepbestellingen doet voor pizza's en dildo's. Ik denk dat de term 'bovengemiddelde fixatie voor voorbije contacten' bij benadering het meest dichtbij komt, 'niet los kunnen laten' maar dan nét even anders.

Even een andere insteek: ik heb met meer vrouwen geen seks gehad dan wel. Een zinloze opmerking uiteraard; er zijn momenteel zo'n 7 miljard mensen, waarvan ongeveer de helft van het vrouwelijke geslacht. Zelfs een beginnetje maken binnen de legale leeftijdscategorie zou zo veel tijd kosten dat de huidige wijze van voortplanten vermoedelijk al gauw door de evolutie zou worden achterhaald. Het mag dus duidelijk zijn dat we hier te maken hebben met een relatief getal, en wel als volgt uitgedrukt: van alle vrouwen die ooit vrijwillig of doelbewust in een positie zijn geweest om met mij tussen de lakens te belanden, heeft de meerderheid de daadwerkelijke gemeenschap niet gehaald. Ik heb het dan niet over mijn ziekelijke fantasieën of over de gevallen waarin de desbetreffende dame mijn initiatieven afdeed met een klap in mijn gezicht, een daverende schaterlach of medelijdende blikken, maar over de gevallen waarin twee daadwerkelijk geslachtsdriftige, jonge mensen door het lot van hun lustbeleving werden beroofd.

Ik denk dan even aan Emma (eigenlijk Els, maar ik wil niet te persoonlijk worden), die ik na een feestje achterop de fiets naar huis zou brengen onder de impliciete afspraak dat ik daarna even bij háár achterop mocht, maar die toen bleek dat mijn fiets gestolen was, instapte bij ene Gerard en anderhalf jaar later zijn eerste kind baarde. Ik denk aan Thea, die de koelte van het pleisterwerk in de centrale hal aan haar blote billen voelde en daar gezien de hitte tamelijk opgetogen op reageerde, tot mijn vader bovenaan de trap verscheen om te vragen of ik nog even de hond uit wilde laten. Ik denk aan het weg zien rijden van de laatste trein, de open brug en de blinde chauffeur van de nachtbus, aan plotsklapse periodes, lege condoomautomaten en verzwikte enkels, aan niet passende deursleutels, stervende accu's en de Maglites van politieagenten, aan harige katten, verkeerd vallende drankjes en ziek thuiskomende huisgenotes. Ik denk aan het lot, dat mij vele momenten schonk, maar mij wellicht nog meer momenten afnam.

Ik denk aan het gebrek aan zelfbeschikking in deze momenten, aan het lot dat mij deze kansen ontnam zonder enige mogelijkheid daar zelf iets over te beslissen. En aan de nog steeds toenemende onvrede over wat ik heb misgelopen, en aan de groeiende drang om daar mee af te rekenen.

Mijn strategie is rond, de eerste stappen zijn gezet. Via sociale media als Facebook, Hyves en LinkedIn, spoor ik de betreffende dames, waarvan ik de meeste al vele jaren niet meer gezien heb, op en herstel het contact. Voorzichtig zal ik de banden aanhalen en toewerken naar een daadwerkelijke ontmoeting. Daarna zal ik ze in een situatie positioneren waarin geen andere mogelijkheid bestaat dan het alsnog hebben van geslachtsgemeenschap. En dan, op het moment dat twee zielen op het punt staan alsnog te versmelten, zal ik vriendelijk, maar vastberaden beslissen dat er geen seksueel contact zal plaatsvinden. Daarna zal een afscheid volgen, al of niet gevolgd door onvriending, en het zal goed zijn.

Uiteindelijk zal er dus niets veranderen. Er zullen geen kerfjes in mijn deurpost worden bijgesneden, of plukjes in mijn dagboek worden bijgeplakt, want daar ging het niet om. Maar deze keer zal het steeds mijn eigen beslissing zijn geweest en niet hebben afgehangen van één of ander grillig lot. Ik zal mijn frustraties over gemiste kansen afwerpen en uiteindelijk verder leven met de wetenschap dat ik het lot heb overwonnen en mijn leven heb teruggepakt.

Pas daarna zal ik de kracht hebben om mij te buigen over mijn volgende zwakte: het feit dat veel vrouwen mij veel te vaak weten te overtuigen om zelfs mijn meest vastberaden beslissingen te herzien.

Maar dat is van latere zorg...

Door Suffie

Vrijdag 25 Oktober 2013 te 09:45 am

Geplaatst in Seks & Lust

Geen reacties

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.