Een hapje te veel

Geen reacties

Toen ik eergisteravond laat thuiskwam na een middag vol noeste arbeid was dit voor Mijn Lief het teken om de frituurpan op te stoken ter bereiding van een portie luxe frituurhapjes van een bekend, ambachtelijk merk. In de doos zaten twaalf hapjes in vier verschillende smaken. In onze normale gezinssamenstelling zou dit een perfect garnituur betekenen, maar deze avond waren wij opgeplust met onze -inmiddels niet onverdienstelijke- poging tot schoonzoon. En dat betekende een fors rekenkundig probleem.

Twaalf hapjes voor vier personen zijn op zich mooi uitgerekend, maar de mathematisch ingestelden onder ons zien ongetwijfeld de bui al hangen: als er vier smaken zijn, maar er zijn slechts drie hapjes per persoon is het onmogelijk dat iedere aanwezige van iedere smaak een stukje te eten krijgt. Sterker nog, er is geen enkele gelijke verdeling te maken zonder dat je met een scherp mes in de frituurhapjes gaat zitten snijden. Of je moet besluiten dat iedere aanwezige drie stukjes van één smaak krijgt, waarbij een eventuele keuze op voorhand een nieuw probleem vormt.

De vraag is natuurlijk of hier sprake is van stom toeval, of dat de voedselindustrie een bizarre vorm van humor heeft ontwikkeld om de interactie met het suffe koopvee nog enigszins prikkelend te houden. De frituurhapjes vormen namelijk bepaald geen uitzondering: in onze supermarkt zijn de drumsticks verpakt met acht stuks tegelijk. Voor een huishouden met drie personen betekent dit dat iemand uit het gezin na twee stukken mis grijpt. Dat betekent dat het noodzakelijk is om een kleinere verpakking bij te kopen, die vervolgens weer bestaat uit....drie stuks! Ben je met z'n vieren dan moet je genoegen nemen met twee stuks per persoon, of meteen een dubbel pak kopen. In dat laatste geval loopt het aantal dus flink op, tenzij je de helft van één pak in de vriezer gooit zodat je een volgende keer maar één compleet pak hoeft te komen. Oftewel, voor veel mensen een onredelijke aanslag op hun logistiek organisatorische vermogens.

En dan de horeca-humor! Bestel op een terras eens een bittergarnituur, tien tegen één dat het aantal snackjes een priemgetal is, dus 5, 7, 11, 13 of 17. Dat betekent in ieder gezelschap standaard een oorlog om het laatste stukje. Tenzij je deze vorm van humor moet zien als een methode om het aantal bestelde garnituurtjes op te plussen tot de kleinste gemene deler van het aantal personen en snacks. En ook hier is de mathematisch minderbedeelde medemens weer de sjaak, hij zal zich wellicht genoodzaakt zien om voor iedereen z'n eigen garnituurtje te bestellen.

Dat laatste verschijnsel zag ik overigens eergisteravond ook knalhard terug in de praktijk: toen er naast de twaalf op de verpakking beloofde hapjes er tot onze stomme verbazing nog een dertiende uit de doos rolde, stapte mijn zoon prompt richting koelkast om een tweede portie uit het vriesvak te trekken.

Allemaal eikels, die frituurboeren...!

Door Suffie

Dinsdag 06 Mei 2014 te 1:22 pm

Geplaatst in Drank & Voer

Geen reacties

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.