Brand!

Geen reacties

Toen Suffinnetje en ik vorige week een keer naar school liepen om Kleine Suffie op te halen, kwam tegelijk met ons de brandweer aanrijden. Alle kinderen en onderwijzers stonden al op het schoolplein en vanuit de school klonk het gedempte geluid van het brandalarm. Toen Kleine Suffie ons ontdekte, brak hij los uit de greep van zijn juf en stortte zich volledig overstuur in onze armen. Er was brand op school en wel in zijn lokaal. Hoe, wat en waarom wist niemand, maar terwijl de kinderen buiten speelden, was het alarm afgegaan en hadden enkele leerkrachten de beginnende brand met een paar emmers water gedoofd.

Onderweg naar huis liet Kleine Suffie zich redelijk gemakkelijk troosten, maar thuis begonnen de problemen pas echt. Omdat het lokaal door rook en roetschade niet meer gebruikt kon worden, kreeg Kleine Suffie de rest van de week vrij. Maar 's avonds vertikte Kleine Suffie het om alleen te gaan slapen. Suffie moest en zou op een holletje de rookmelder ophangen die al een jaar ongebruikt in de kast lag. Alle deuren en ramen moesten op slot zodat 'de brand niet naar binnen kon komen' en midden in de nacht stond Kleine Suffie ineens in onze slaapkamer te huilen dat hij zo bang was en niet alleen wilde zijn. Ook de daaropvolgende nachten lag Kleine Suffie lang wakker en uiteindelijk heeft hij enkele nachten bij ons in bed geslapen.

Kleine Suffie is niet ons natuurlijk kind. Zes jaar geleden hebben wij hem, nog geen twee jaar oud, zwaar verwaarloosd en ondervoed, weggehaald uit een Roemeens kindertehuis. Kleine Suffie mist, zoals dit in psychologiekringen heet, een stukje basisveiligheid waardoor ingrijpende zaken zoals dit extra hard aankomen. Suffinnetje en ik hebben de afgelopen jaren veel ge?nvesteerd in het herstellen van Kleine Suffie's gevoel van basisveiligheid. Dat is ons aardig gelukt, vinden wij samen, maar gebeurtenissen als deze geven aan dat het ijs nog maar heel dun is en slechts langzaam aanvriest.

Gisteravond heeft Suffie nagedacht over de eerste twee jaar in het leven van Kleine Suffie, over zijn verblijf in een bouwvallig kindertehuis, met nauwelijks verzorging, geen of weinig aandacht en met geen andere zekerheid dan zijn eigen overlevingsdrang. Ook in dit soort gebouwen komen nog wel eens brandjes of andere zaken voor.

En daar heeft Suffie de hele nacht van wakker gelegen...

Door Suffie

Zaterdag 09 Maart 2002 te 3:20 pm

Geplaatst in Het leven

Geen reacties

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.