Perspectief! (gastlog)

Geen reacties

"Steeds meer kinderen volgen les in ?t Engels", zo lees ik in mijn virtuele ochtendkrant. Het lijkt zelfs een rage te worden: er komen drie scholen bij, waarmee het totaal op negen scholen komt in de regio waar zo ongeveer 60% van de lessen in het Engels gegeven wordt. Hype, hype, hoera!!! Eindelijk goed nieuws, ik word er bijna wakker van! Alles wat ik nodig heb om gebruik te maken van deze kans, is een kind. En wederom hoera: die heb ik al eentje! Bovendien spreekt dit benodigde kind ook al een beetje Engels. Zes-en-een-half jaar oud en hij kwettert zonder problemen 70 minuten per uur in het Nederlands. Dat werd uiteraard saai zodat hij zich onlangs vol kleuterenthousiasme op de Engelse taal heeft gestort. Feilloos telt hij van 0 tot 10 en weer terug [liefst ook 10 keer achter elkaar, op luide toon want geweldige prestatie] en diverse losse woorden: cat [want ook in bezit], wurlt tweed sentur [actueel is hij ook al], no weej [meest gebruikt], so sorry eksjiedent [nuttig wegens schattige uitspraak --> ontlopen van straf] en fuk joe [uiteraard via school, hetgeen bewijst dat tweetalige opleidingen werken]. Zie hier: dit kind kan zonder meer door naar het tweetalig onderwijs.

Wanneer ik deze keuze moet motiveren op de diverse aanmeldingsformulieren [gezien de wachtlijsten voor alles in Nederland begin ik maar direct] zal ik uiteraard aangeven hoe belangrijk het is voor zijn verdere leven om de Engelse taal te beheersen. Te denken valt aan het om kunnen gaan met computers, internationale collega's en het volgen van films en series zonder de kromme vertalingen te hoeven lezen. Maar waar het mij vooral om gaat, is uiteraard dat het verloop van zijn verdere leven direct effect heeft op het verdere verloop van mijn leven. Dit is tevens de reden dat ik direct aan het sparen sloeg toen hij geboren werd. Ik was er als de kippen bij; volgens mij was het zelfs de financieel adviseur die de navelstreng doorknipte. Deze snelle en weldoordachte actie levert een mooie som geld op wanneer het ventje 18 wordt. Vanaf dat moment is het plan kinderlijk simpel: met dat geld kan hij mooi eigen woonruimte huren en inrichten. En daar is het moeders uiteraard om te doen. Achttien jaar samenwonen is namelijk lang. Erg lang. Daarbij komt dat de puberjaren, die zoals ik momenteel ontdek beginnen rond het zevende levensjaar, dubbel tellen. Aldus kom ik uit op 29 jaar, wat exact de tijd is die ik zelf op deze wereld rond banjer.

De enige zwakke plek in Het Plan was de locatie van de eigen woonruimte. Hij zou zomaar vlak bij moeders in de buurt kunnen komen wonen, zodat hij de avondmaaltijden nog 'thuis' zou kunnen nuttigen. En de was achterlaten. En boodschappen doen in de voorraadkast. Klinkt onwaarschijnlijk? Nee hoor. Ik ben namelijk ook in bezit van een jongere broer [24 inmiddels] die soms naar mijn moeder belt met de boodschap ik eet vanavond niet thuis waarmee hij aangeeft dit bij hoge uitzondering juist w?l te doen. Hij woont namelijk op zichzelf. Een wijze les voor mij. En hier komt het voordeel van de tweetalige opleiding naar boven. Het lijkt mij namelijk niet geheel onmogelijk dat hij door deze internationale 'touch' tijdens zijn opleiding wel eens gemotiveerd zou kunnen raken zijn leven ook wat te 'verinternationaliseren'. Hetgeen mijn verdere levensloop uiteraard ten goede komt. Dat hij zijn van remsporen voorziene onderbroeken per koerier vanuit Londen [bij wijze van suggestie] naar mij stuurt lijkt mij namelijk een verwaarloosbaar risico.

Als ze nu ook nog Spaans geven op die scholen zijn we helemaal ingedekt...

-Marti-

Door Suffie

Zaterdag 20 April 2002 te 1:07 pm

Geplaatst in Het leven

Geen reacties

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.