Tweestrijd

Acht reacties

Toen ik gisteravond de onderste lade van de vriezer opentrok trof ik, ingeklemd tussen de bladspinazie en twee diepgevroren zalmmoten, een vlammetje aan, zo'n klein en pittig loempiaatje dat al of niet in rooie saus gedoopt de binnenvoering uit je bek brandt. Normaliter behoort zo'n vondst niet tot de categorie gebeurtenissen die ernstige gemoedsbewegingen bij mij veroorzaken. In dit geval werd ik echter dwarsgezeten door twee fundamentele waarden die ik ooit van huis uit had meegekregen en mij nu een zwaarwegend dilemma in de maag splitsten.

In mijn ouderlijk huis werd allereerst geen voedsel verspild. Restjes van de maaltijdbereiding werden de volgende dag in een nieuw recept verwerkt, kliekjes werden bewaard om aan het eind van de week te worden genuttigd en principieel was er niets in de koelkast dat de kans kreeg een uiterste datum van houdbaarheid te halen. Aan de andere kant predikten mijn ouders vooral ook zuinigheid met energie. Toen de spaarlamp uitkwam, hing deze nog geen week later in ons trappenhuis, de kachel ging pas hoger als een trui niet meer hielp en vaak was de avondschemer al uren voorbij voordat in huis de eerste lamp werd ontstoken.

Het kwam mij dus als een gruwel voor om het eenzame vlammetje zomaar uit de lade te vissen en een afscheid per grijze jas toe te bedelen, maar ook huiverde ik bij de gedachte om voor ??n enkel vlammetje een complete frituurpan op temperatuur te brengen. En zo bevond ik mij ineens in een verrassend spanningsveld tussen twee volkomen tegenstrijdige imulsen, een situatie waar ik zeker een uur geen enkele raad mee wist, totdat ik in een opwelling naar de supermarkt reed, een doos vlammetjes kocht en uiteindelijk thuis de stekker van de vetpan in het stopcontact duwde. Toen herinnerde ik me dat mijn ouders nog een belangrijke stelregel hadden, iets over vet en ongezond eten, en over de beperking van levensduur die dit met zich mee kon brengen.

En terwijl ik het rijk gevulde mandje in het hete vet liet zakken bedacht ik me dat die ouwelui soms ongelooflijk konden zeuren...!

Door Suffie

Zondag 11 September 2005 te 7:48 pm

Geplaatst in Drank & Voer

acht reacties

  1. Ik zal er aan denken als ik een keer met hapjes kom :-)

    Marti

    Marti

    (URL)

    12-09-’05 00:13

  1. Wat een verassende wending. Ik zat op het moment te wachten dat de vlammetjes gebakken en al terug de dievries ingingen.

    Schavuit

    Schavuit

    (URL)

    12-09-’05 07:23

  1. @Marti: Okay, dat klinkt als roosters syncen.. ;-)

    @Schavuit: Eerst bakken en dan bevriezen, die ouwe zou zich omdraaien in zijn graf…. ;-)

    Leugenaar

    Leugenaar

    (URL)

    12-09-’05 09:30

  1. Hmm, ik heb geen frietpan. Da’s maar goed ook … denk ik … ik zou elke dag vlammetjes eten rond een uurtje of tien …

    karin

    karin

    (URL)

    13-09-’05 19:38

  1. Parents they just don’t understand.

    Erwin Troost

    Erwin Troost

    (URL)

    14-09-’05 12:56

  1. Ach ja. En diezelfde verguisde waaden geef je zelf dan toch weer door aan kinderen en kleinkinderen. Zo gaat dat :D

    CiNNeR

    CiNNeR

    (URL)

    15-09-’05 13:59

  1. WaaRden zelfs ..

    CiNNeR

    CiNNeR

    (URL)

    15-09-’05 13:59

  1. En gelijk heb je, ??n zo’n vlammetje stilt de honger niet.

    Wiro

    Wiro

    (URL)

    17-09-’05 09:22

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.