De Vragen Des Levens

Geen reacties

Kleine Suffie is onlangs acht jaar geworden. Dat betekent dat Suffie en Suffinnetje binnenkort wel eens geconfronteerd zouden kunnen gaan worden met misschien wel de meest besproken opvoedingsdrempel van de vorige eeuw: seksuele voorlichting.

Nu zijn Suffie en Suffinnetje daar op zich niet zo bang voor. Beiden zijn seksueel tamelijk liberaal opgevoed en zijn redelijk gewend om binnen het gezin de beestjes op een integere en voorkomende wijze bij de naam te noemen. En beiden zijn van mening dat bij een gedegen seksuele voorlichting ook het onderwerp 'wisselende contacten' aan de orde dient te komen, misschien niet bij acht jaar, maar toch in ieder geval bijtijds.

En daar zit hem de kneep. Kleine Suffie is een overlevertje, een winnaartje met een sterk ontwikkeld competitie-gen. En Suffie verwacht dan ook ooit een keertje de vraag: "Zeg, Papa. Met hoeveel meisjes heb jij eigenlijk gewipt voordat je mama leerde kennen?"

Dat is geen vraag. Dat is een drama. Want hoe geef je daar als oppassend ouder nu een goed antwoord op? Suffie zou een verhandeling kunnen doen over het aantal meisjes dat Suffie in zijn kindertijd daadwerkelijk heeft meegetroond naar de speeltuin op de Westlandgracht, teneinde daar de wip te beklimmen. Maar de kans dat Kleine Suffie daar genoegen mee zal nemen is uiterst nihil.Wat andere mogelijkheden:

"Gaat je geen moer aan." Makkelijk, duidelijk en kort, maar niet passend binnen het kader van gelijkheid en openheid dat binnen Suffie's gezin wordt uitgedragen.

"Dat vertel ik je later wel een keertje." Ook niet goed. Kleine Suffie heeft een geheugen als een olifant en bovendien het idee dat overmorgen ook onder "later" valt.

"Geen enkele, lieverd. Mama was de enige". De leugen als dooddoener. Misschien accepteert hij het. Totdat hij een keer een oud fotoalbum openslaat en met de vraag komt wie die mevrouw met die sproetjes en die leuke, kleine stijve tietjes is die bij papa op schoot zit. En Suffie vertikt het om zijn geschiedenis te censureren. Trouwens, Kleine Suffie is bekend met Suffie's muzikantenverleden en komt er tegen die tijd wel achter dat het celibaat net zo min bij een muzikant hoort, als een speklap bij een synagoge.

"Een paar." Niet slim. Dat zijn er niet veel en dus zal hij ook wel willen weten wie. En dat moeten we nou net niet hebben...

"Oh, niet zoveel jongen." Fout. Allereerst onduidelijk, want wat is "niet zoveel" voor iemand zonder referentiekader? Bovendien klinkt het bachatelliserend, en bachatelliseren kan een vorm van opscheppen zijn. En opscheppen over je seksuele escapades is vragen om competitie.

"Nou, zoon. Dat zijn er best wel veel." Mijn god! Af langs de zijlijn. Wat een blunder! In een gesprek over de valkuilen en gevaren van wisselende contacten, zet Suffie even het juiste voorbeeld neer, door te bekennen dat hij als jongeling zijn genetisch materiaal grootmoedig over de wereld verspreidde! Noem er nog even een getal bij en de lat is gelegd!

Lastige vraag, eigenlijk. Misschien moet Suffie het wel af laten hangen van het moment, dan kan Suffie altijd nog beslissen in hoeverre hij het opvoedkundige aspect tegen oprechtheid afweegt. En misschien stelt Kleine Suffie wel nog lastigere vragen." Maar, Papa. Met hoeveel meisjes heb jij dan gewipt nadat je mama leerde kennen?"

Weet je, misschien moet Suffie zich eigenlijk helemaal niet met dit soort dilemma's bezighouden....

Door Suffie

Dinsdag 16 Juli 2002 te 12:57 pm

Geplaatst in Seks & Lust

Geen reacties

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.