Lekker ding!

Geen reacties

Vriendin L. belt, en indachtig het goede weer neem ik plaats in de tuin, waar op dat moment Kleine Suffie -wegens huisarrest niet elders- de schommel bezet. Er ontstaat een gezellig en geanimeerd gesprek over koeien en kalveren, waar Kleine Suffie, in zalige onwetendheid over de identiteit van de persoon aan de andere kant van de lijn, geen enkele acht op slaat.

Als Kleine Suffie uitgeschommeld is, neemt hij plaats tegenover mij in het zonnetje en probeert vol aandacht uit het gesprek af te leiden wie ik aan de telefoon heb. Na enige minuten al wordt het hem te veel. "Papa," fluistert hij, "wie is dat?" Terwijl ik luister naar de telefoon, vorm ik met mijn lippen de volledige naam van L. Maar Kleine Suffie kijkt me niet begrijpend aan, zodat ik de naam, nu iets luider, in zijn richting fluister.

Kleine Suf reageert met een kreetje van verrukking en strekt zijn handje naar mij uit, klaar om de telefoon uit mijn handen weg te grissen. "Ik wil ook!" roept hij. "Nee" sis ik hem toe, "nu ben ik aan het praten. Jij bent weer een andere keer aan de beurt". Kleine Suffie duwt zijn borst vooruit, doet zijn armen over elkaar en trekt zijn meest wijze gezicht. "Nou", zegt hij geestdriftig, "maar dat vindt ik toevallig wel een lekker ding!"

Ik bijt op mijn lip en probeer mijn adem onder controle te brengen, terwijl L. aan de andere kant van de lijn in een onweerstaanbare lachbui uitbarst. Kleine Suffie, aangemoedigd door het succes, geeft vervolgens een korte, doch tamelijk volledige opsomming van dames in mijn kennissenkring die hij een vergelijkbare kwalificatie heeft aangemeten, uiteraard tot hilariteit van zijn beide toehoorders. Met enige moeite rond ik even later het gesprek af en verzink in gepeins.

Kleine Suffie is acht, een leeftijd die ik ooit ook eens had. Ik vraag mij ernstig af hoe mijn belangstelling voor leden van het andere geslacht op die leeftijd was. Natuurlijk, mijn eerste verloofde was vier en met een kleine onderbreking van een jaar of acht, heb ik het daar toch een jaar of tien mee uitgehouden. En tussendoor was ik ook al niet echt celibatair. Maar ik kan mij niet herinneren ooit belangstelling te hebben gehad voor dames uit de kennissenkring van mijn ouders, in die tijd -evenals mijn eigen huidige kennissenkring- grofweg in de leeftijscategorie van 25 tot 35 jaar.

Moet ik mij zorgen maken? Is het ongezond dat zo'n jochie valt op "oudere" dames? Vertoont hij wellicht kopi?ergedrag? Of trekt hij zich gedragsmatig op aan zijn ernstig getormenteerde vader? Kijkt hij de verkeerde dingen op TV? Heeft hij verkeerde vrienden op school? Of is hij gewoon voorlijk?

Misschien denk ik er teveel over na, ben ik vroeger precies zo geweest maar zijn de herinneringen daaraan gewoon niet blijven hangen. In ieder geval troost ik mij met ??n gedachte: hij heeft w?l smaak....!

Door Suffie

Woensdag 16 April 2003 te 5:48 pm

Geplaatst in Het leven

Geen reacties

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.