Te laat...

Zes reacties

Vanmorgen aan de telefoon riep ik heel enthousiast tegen iemand: "Daar ga ik een stukje over schrijven." Nu ik echter achter het toetsenbord zit, heb ik geen flauw idee meer waar dat op sloeg. Ergerlijk, maar helaas wel waar...

Nu zijn er mensen die zeggen dat als een zogenaamde geniale ingeving in de loop der dag uit het geheugen verdwijnt, dat het dan vermoedelijk toch niet zo'n geniale ingeving was. De tijd leert ons echter dat veel ingevingen, die in beginsel als trivaal worden beschouwd, pas op lange termijn de status van genialiteit verdienen. Neem nou eens "Yesterday", ooit in een achteloze vijftien minuten geschreven door Paul McCartney (met als werktitel "Scrambled Eggs", om maar even wat aan te duiden), maar pas in de loop der tijden uitgegroeid tot ??n van de meest gecoverde, best verkochte en meest gedraaide songs ooit.

Maar stel nou dat Sir Paul er die dag tijdens het avondeten achter zou zijn gekomen dat hij zich het melodielijntje niet meer kon herinneren? Had hij zich dan de haren uit zijn lang-maar-gewassen kapsel getrokken? Of de lamsbout in muntsaus door de kamer heen geslingerd? Of had hij de schouders opgehaald in de zalige wetenschap dat zijn deuntje dan waarschijnlijk niet zo de moeite waard was geweest?

Misschien moeten we ons eerder afvragen hoeveel werkjes met eeuwigheidswaarde ons in de afgelopen jaren zijn onthouden, domweg omdat de componist het winnende deuntje niet tussen zijn oren vast heeft kunnen houden? Dat zouden er best wel eens een heleboel kunnen zijn, allemaal meesterwerkjes die wij nooit zullen kennen.

Een belangrijke troost is daarbij dat we ons niet bewust zijn van wat we op die manier allemaal mis zijn gelopen, net zo min als u zich bewust zult zijn van wat ik vandaag ben vergeten. En wees niet bang, morgen kan er zomaar een literaire "Yesterday" tussen mijn oren vandaan komen rollen.

En zo niet? Jammer dan. Want zeg nou eens eerlijk, wat is die eeuwigheidswaarde nou eigenlijk waard...??

Door Suffie

Zondag 27 Juli 2003 te 6:22 pm

Geplaatst in La musique

zes reacties

  1. Zat ik net te denken hierop te reageren, gaat de telefoon…

     Jelmer

    Jelmer

    (URL)

    27-07-’03 18:42

  1. Paul Mc Cartney werd wakker en had Yesterday in zijn hoofd. Hij liep weken en weken met de melodie door zijn hoofd en zong het voor iedereen die het maar wilde horen. Hij kon niet geloven dat het geen bestaande melodie was… :-)

     Roosmarijn

    Roosmarijn

    (URL)

    28-07-’03 18:07

  1. Kristus, moet ik dan mijn hele theorie opnieuw gaan onderbouwen??? ;-)

     Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    28-07-’03 18:55

  1. Toch zit ik wekelijks op draadglas te kijken of er toevallig een literaire “yesterday” tussen jouw oren vandaan is komen rollen.

     SveMic

    SveMic

    (URL)

    28-07-’03 21:16

  1. Als dat telefoongesprek met mij was, dan weet ik nog wel waarover je wilde schrijven!

     Luna

    Luna

    31-07-’03 13:15

  1. Oh, Mijn God!! TWEE stukjes kwijt… :(

     Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    31-07-’03 13:22

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.