Badgeheimen

Vijf reacties

Kleine Suffie zit in bad. Dat doet hij wel vaker, met name op de vrije zondagen, als onze lome en luie uren niet worden doorkruist door visite, klussen, werk of andere verplichtingen, pleegt hij urenlang in bad door te brengen totdat zijn strakke, bruine kinderhuidje verzadigd en gerimpeld langs zijn musculatuur hangt. Vroeger kroop ik er nog wel eens bij, spartelde gezellig een uurtje mee en onderhield lange en diepe conversaties over de vragen des levens, zoals de oorsprong van badschuim, de voors en tegens van plassen in bad, de belangrijkste lichamelijke verschillen tussen mama's en papa's en de verschillende levensfases van de mens, afgezet in haargroei.

De laatste tijd worden deze vader-en-zoon momenten wat minder, niet omdat ik gestopt ben met badderen, maar omdat Kleine Suffie in de jaren een minder geschikte badpartner is geworden. Allereerst is Kleine Suffie bezig groot te worden, maar vooral ook gespierd. Combineer dat met een ultieme beweeglijkheid en een totaal gebruik aan consideratie met de lichamelijke integriteit van de overige gezinsleden, en wat overblijft is de diepgewortelde angst dat Kleine Suffie nog eens met een onbedoelde, maar ferme trap ??n van mijn testikels terug in de buikholte jaagt.

Wat voor mij eveneens een minder stimulerende factor is, is Kleine Suffie's gewoonte om speelgoed mee in bad te nemen. Daar heb ik op zich geen principi?le bezwaren tegen. Integendeel, in het juiste gezelschap kan een juist gekozen stuk speelgoed een enorme stimulans in de badbeleving betekenen, met name omdat steeds meer stimulerend speelgoed tegenwoordig waterdicht wordt uitgevoerd. De relatieve kwetsbaarheid van het menselijk lichaam komt echter onbarmhartig en onvermijdelijk aan het licht op het moment dat je per ongeluk op een in het schuim verstopte plastic dino gaat zitten, een speelgoed-type dat door Kleine Suffie zeer wordt gewaardeerd.

In mijn ultieme badbeleving word ik echter niet rectaal geschonden door Platvoet en zijn vriendjes, maar dobber ik urenlang in geurig water, onder het genot van een glas belegen Schotse whisky, de klanken van een belegen CD met dromerige muziek en een goed boek over dromerige of buitenaardse zaken, waarmee ik me even volledig van de buitenwereld kan afsluiten. Een genoegen overigens, dat er in de afgelopen jaren steeds meer bij is gaan inschieten, door allerlei oorzaken zoals gebrek aan tijd, aandachtvragerij van het gezin en te veel dingen aan m'n kop. Wat echter vooral een rol speelt is het feit dat ik tot zo'n twee jaar terug deel uitmaakte van de 24-uurs economie, regelmatig 's nachts, 's avonds en in het weekend werkte en daardoor zee?n van tijd had op de dagen dat andere mensen de sfeer op hun kantoor verpestten. En juist op die dagen kon ik uren achtereen ongestoord dobberen, tot het vel van mijn vlees af dreigde te weken.

De kans is groot dat, als ik straks vanaf mijn huidige werkplek terugvloei naar wat bij ons het 'operationele proces' heet, ik weer op onregelmatige tijden ga werken. Ik zit daar niet op te wachten, sterker nog: ik heb er een aardige hap salaris voor over om het niet te doen. In de wetenschap dat het vermoedelijk zinloos is om me daar tegen te verzetten, probeer ik mezelf te troosten met het idee dat ik meer tijd zal gaan krijgen om mij over te geven aan de geneugtes van het badderen.

Ik denk zelfs, dat ik daar vanavond eens mee ga beginnen. Maar niet zonder eerst de kuip aan een grondige inspectie te hebben onderworpen. Dino's zijn namelijk van nature niet te vertrouwen...

Door Suffie

Zondag 26 Oktober 2003 te 3:29 pm

Geplaatst in Het leven

vijf reacties

  1. Altijd uitkijken met dino’s in de buurt, zeker in combinatie met kleine mensen.
    Iets waar ik zelf geen rekening mee hoef te houden.
    Het ontbreekt in huize Gooly zowel aan kleine mensen, dino’s als een badkuip.

     Gooly

    Gooly

    (URL)

    27-10-’03 10:42

  1. Mijn gemoed schiet vol na het lezen van dit epistel; daar ik ruim anderhalf jaar gelee niet alleen mijn lief verliet, maar ook de badkamer die we samen deelden.

    Geen dino’s overigens.

     bicat

    bicat

    (URL)

    27-10-’03 10:58

  1. En, was het alles wat je van te voren gedacht had?

    Een van de weinige dingen die ik wel eens mis hier, een bad. Hoewel ik niet het geduld heb om urenlang te weken, was zo af en toe een half uur toch wel erg fijn.

     CiNNeR

    CiNNeR

    (URL)

    27-10-’03 17:46

  1. des avonds het klamme lichaam laten zaken in een stomende en schuimende poel met op het tafeltje binnen handbereik een glas ‘sterk & goed’, een prettige bundel ‘leeswaardig’…

    Zo is het wel.
    Totdat je eruit moet. En op de koude tegels het te ruwe doek tussen je tenen op en neer laat gaan.
    Om maar te zwijgen over de mannelijke trots die tengevolge van de kouwe tegels een schuilplek gevonden heeft.

     bicat

    bicat

    (URL)

    27-10-’03 18:25

  1. Je moet ook niet op de tegels gaan liggen Ome Bicat!

     CiNNeR

    CiNNeR

    (URL)

    29-10-’03 02:10

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.