De Berg

Zeven reacties

De geluksdichter was jong en had nog weinig ervaring. En dus reisde hij rond op zoek naar mensen met een verhaal over geluk om deze te bezingen. Op een goede dag passeerde hij op zijn pad een oude man op een bankje, die pijnzend uitkeek over het glooiende landschap. De geluksdichter pakte papier en schrijfgerei en nam plaats naast de grijsaard.

"Dag meneer," zei de geluksdichter monter."U lijkt me een man met vele ervaringen. Mag ik u vragen iets te vertellen over het geluk dat u in uw leven heeft gekend?" Zonder zijn blik van de horizon af te wenden, liet de oude man een vage glimlach over zijn gezicht trekken. "Jazeker," zei de oude man. "Ik heb het geluk gekend als geen ander". Toen deed de oude man zijn verhaal.

"Toen ik jong was bouwde ik mijn huis op een berg, gelegen aan het dal waarin ik opgroeide. Het was een mooie berg, met bomen vol vruchten om te eten en hout om in de haard te stoken. Er waren dieren om te melken, om voor te zorgen en om op te eten. Er waren stukken land om op te verbouwen of zomaar overheen te zwerven en de bergbeek naast mijn huis leverde mij elke dag fris en helder water.

Op een dag keek ik uit over het dal en zag aan de andere kant daarvan een berg liggen die mijn hart vervulde van schoonheid en verlangen. Ik zag woeste bossen, besneeuwde toppen en rotswanden met woeste rivieren. En dus liet ik mijn huis achter en reisde door het dal naar de andere berg. Daar aangekomen raakte ik in vervoering over zoveel pracht en gratie dat ik dagenlang verrukt over de berg rondzwierf en mij de gelukkigste man op aarde waande.

Toen ontwaarde ik vanaf de top, aan de andere kant van een verderop gelegen dal een volgende berg, nog mooier, nog aanlokkelijker en nog verrukkelijker dan de berg waarop ik op dat moment liep. En weer besloot ik te vertrekken, op zoek naar de ultieme perfectie. Zo kwam het dat ik van de ene berg naar de andere zwierf, nooit tevreden, nooit voldaan. En toen ik uiteindelijk bij de laatste berg kwam, merkte ik dat ik te oud en te zwak was geworden hem te beklimmen. Ik besloot terug te keren naar huis..."

Hier onderbrak de oude man even zijn verhaal. Toen hij verder ging klonk zijn stem ouder en zachter dan voorheen. "Toen ik thuis kwam bleek mijn huis vervallen. Het houtwerk was vermolmd, het metselwerk verbrokkeld en de dieren waren van de overwoekerde velden weggetrokken. Jazeker, jongeman. Ik heb het geluk van dichtbij gekend, maar was in al mijn gretigheid en eerzucht niet bij machte haar als zodanig te herkennen."

De geluksdichter fronste niet-begrijpend zijn voorhoofd, knipperde met zijn ogen en krabde op zijn woeste krullenbol. "Maar oude man", zei hij. "Heeft u dan op geen andere manier geluk gekend? Misschien in de liefde?"

Nu keek de oude man hem aan en liet hem een paar vriendelijke, helderblauwe ogen zien. "Beste jongen", zei hij met een droevig lachje. "Je hebt de woorden gehoord en de betekenis begrepen. Maar het verhaal heeft je niet bereikt..."

De geluksdichter stond op en vertrok. Hij liep verder het pad af en bleef staan op een verderop gelegen brug over de snelstromende rivier. Even bleef hij staan kijken naar het schuimende water dat onder hem door raasde, met twee handen leunend op de reling van de brug. Toen verfrommelde hij het papier in zijn handen, gooide de prop in het water en liep verder het pad af, op zoek naar nieuwe verhalen.

Tenslotte was hij een geluksdichter....

Door Suffie

Maandag 15 December 2003 te 10:51 pm

Geplaatst in Mooi & Warm

zeven reacties

  1. Mooi…dank u heer Suf

     TinyBear

    TinyBear

    (E-mail ) (URL)

    15-12-’03 23:16

  1. De hut was blijkbaar kut.Vroeger niet genoeg is nooit genoeg.

     Boer Biet

    Boer Biet

    15-12-’03 23:50

  1. Het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvel…

    Wij hebben hier zojuist een clich? gelezen – zowel het citaat hierboven als Suffie’s verhaal.

     Dildoman

    Dildoman

    16-12-’03 11:48

  1. Het ene clich? is het andere niet…

     Trio de twee wezen

    Trio de twee wezen

    16-12-’03 13:07

  1. Ach ja, those were the days…

     Verbal Jam

    Verbal Jam

    (URL)

    17-12-’03 13:17

  1. O sorry: mijn reactie moest bij de terrassen. ;-)

     Verbal Jam

    Verbal Jam

    (URL)

    17-12-’03 13:18

  1. @VJ: grijns

     Suffie

    Suffie

    (E-mail ) (URL)

    17-12-’03 20:02

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.