Merry Christmas

Vier reacties

Soms keek ze me aan met zo'n blik van ik-vind-je-lief-maar-je-kan-me-niet-krijgen. Grote blauwe, h??l licht loensende en daardoor weekmakende ogen. Maar ze had wel gelijk. Zij was de jonge, frisse stagiaire. Tenger en lenig, een hertje bijna. Kinderlijk enthousiast, slim, vol humor en met een vertederende speelsheid. Ik was de oude rot, tenminste relatief gesproken en had een zorgvuldig ingeramd verantwoordelijkheidsgevoel. Ik vond dat gezagsverhoudingen en intimiteit niet bij elkaar hoorden, wat me in die tijd met haar menig stukgebeten lip opleverde...

En dus speelden we het spel, plaagden en prikkelden elkaar, wisselden "onschuldige" dubbelzinnigheden uit en zorgden dat we altijd in elkaars buurt waren. Maar we negeerden de vonken, alsof we stilzwijgend besloten hadden dat deze niet bestonden...

Na haar stage bleven we mailen, onschuldige en luchtige berichtjes over werk, carri?re, ditjes en datjes, maar altijd met die zorgvuldig bedekte dubbele bodem. En altijd ondertekende zij haar berichtjes met de naam "Mary Christmas", naar aanleiding van een misschien iets minder onschuldig onderonsje dat tijdens haar stage plaatsvond in de periode tussen kerst en nieuwjaar.

Op den duur kwamen de mailtjes onregelmatiger, werden korter en uiteindelijk stopten ze helemaal. De dagdroom was ten einde....

Afgelopen zomer stond ze ineens voor mijn neus, haar lange blonde haren iets korter en donkerder, de bril die ze had voor het autorijden nu permanent op haar neus en haar beminnelijke, frisse gezichtje rijper en vrouwelijker. Geen stagiare meer, maar opgeklommen in de organisatie tot een zelfbewuste jonge vrouw met invloed en macht. We wisselden beleefdheden uit, ze had moeite zich dingen van ons te herinneren en ik deed alsof ik het ook allemaal niet meer zo wist. In de maanden daarna werkten we soms intensief samen, spraken elkaar regelmatig en konden het prima met elkaar vinden. Maar het verleden bleef onbesproken en de vonk leek definitief verdwenen, alsof we andere mensen waren geworden.

Afgelopen week stuurde ik een mailtje rond binnen de organisatie waarin mijn vertrek aankondigde, de mensen bedankte voor de prettige samenwerking en iedereen fijne dagen toewenste. Nog diezelfde middag kreeg ik een berichtje van haar terug, waarin ze me veel succes en een fijne kerst toewenste, heel netjes, heel vormelijk en met de afstand die bij onze samenwerking hoorde.

Het mailtje was echter ondertekend met.....

Juist!

Door Suffie

Vrijdag 26 December 2003 te 12:30 pm

Geplaatst in Mooi & Warm

vier reacties

  1. Ik dacht al wat is Suffie toch uitbundig tijdens de kerstdagen.

     Stille Genieter

    Stille Genieter

    26-12-’03 14:45

  1. Dit is geen Suffe kerst Suffie…. dit ie echt errug :-)

     Neneh

    Neneh

    26-12-’03 15:03

  1. Prachtig kerstverhaaltje!

     fr?d?ric

    fr?d?ric

    (URL)

    27-12-’03 15:51

  1. En zo gaat het leven. Een laatste afscheid van een oude herinnering. Zo dubbel, afstand, maar stiekum toch een beetje ook weer niet. Gooly houdt niet van dubbel, Gooly houdt van enkel :o)
    Maar zoooo herkenbaar.
    Btw, ‘Welkom bij Marti’s Weblog’? Wat heb ik gemist?

     Gooly

    Gooly

    (URL)

    27-12-’03 17:37

Leave a Reply

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stupide vraag is geen belediging voor uw intelligentie en u kunt ook niets winnen. Wel houd ik hiermee spammers buiten de deur, die meestal uit de Oekraïne of Roemenië komen en doorgaans nog nooit van Jantje Smit hebben geoord.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.